Witvissen volgens Jan van Schendel – Feederinterland België-Nederland

Na een prachtig, druk en veelbewogen visjaar was de Feederinterland België-Nederland aan de oevers van Kanaal Gent-Terneuzen de allerlaatste internationale wedstrijd van dit seizoen. Dat mag nu ook wel, in totaal ben ik dit jaar bij 16 internationale wedstrijden betrokken geweest en ik kijk nu, meer reikhalzend dan ooit eerder, uit naar de komende maanden, wanneer ik weer zelf wedstrijden kan gaan vissen. De laatste interland was zeker niet de minst mooie van dit jaar. We visten op een prachtig gedeelte van het Kanaal Gent-Terneuzen; een mooie wedstrijd tegen een bijzonder sterk Belgisch team. Uiteindelijk een iets te sterk team voor ons, want we verloren op beide dagen met een relatief klein verschil. Daarmee eindigde deze Feederinterland dus in een verlies voor ons.

Tja, je stelt natuurlijk je zo’n laatste wedstrijd altijd anders voor als coach. Ik was erop gebrand om te winnen. Toch besef ik als geen ander dat zoiets gemakkelijker is gezegd dan gedaan, vooral tegen een bijzonder goed team vissers dat bovendien de visomstandigheden veel beter kent dan onze jongens. Ik vond ons verlies bovendien uiteindelijk eervol en kan niemand al teveel verwijten. Bijna iedereen was er vooraf voor een goede trainingsdag, dus we kunnen niet zeggen dat we er niks aan gedaan hebben. Soms echter is de tegenstander net ietsje sterker en zo was het hier. Een dikke proficiat van mij voor coach Patrick Vanhoo en zijn team!

PARCOURSVERSCHILLEN

Wat kan een viswater toch verschillen van parcours tot parcours! We visten nu ongeveer acht kilometer zuidelijk, meer richting Gent. Een andere plek dan waar we altijd vissen wanneer we in Nederland zijn op het parcours van Westdorpe. Werkelijk alles was totaal anders dan we op dit water gewend zijn. Geen voorns en baarzen, maar brasems. Geen korte visafstanden van soms minder dan 20 meter, maar afstanden van 50 tot 55 meter. Apart! Opvallend bovendien dat witte maden het met afstand beste aas bleken te zijn.

Wat kan een viswater toch verschillen van parcours tot parcours!

Tactisch gezien hadden we het, achteraf gezien, niet helemaal goed ingeschat. Na een goede eerste wedstrijddag waren alle vooruitzichten erop gericht dat de visserij op de tweede dag nog beter zou zijn. Nou dat bleek niet goed ingeschat. Waarom weet ik niet, maar de vissen beten op de tweede dag aanmerkelijk slechter dan op de eerste dag.

Geen baarzen en voorns, maar fikse brasem aan het Kanaal Gent-Terneuzen.

We moesten bovendien na die eerste dag 4 punten inhalen en ‘achter de feiten aanlopen’ was dus geen optie. Het leek ons logisch om iets minder voorzichtig aan te voeren op de tweede wedstrijddag en dat was achteraf gezien geen goed idee. Uiteindelijk was ook het verschil op de tweede dag niet groot. Nu was er een verschil van 6 punten in Belgisch voordeel. Tja, op beide dagen een klein verlies betekent natuurlijk wel dat je terecht deze interland verliest, zo eerlijk moeten we zijn.

 

VISBAGAGE VOOR DE TOEKOMST

Het waren, zoals eigenlijk altijd natuurlijk, ook nu weer enkele hele leerzame visdagen. Dat hoorde ik onze vissers ook zeggen na de wedstrijd. Prima, dit levert alleen maar weer meer ‘bagage’ aan viservaring op voor de toekomst. Individueel werd deze wedstrijd met twee vakoverwinningen gewonnen door Bert de Mulder. Hij had na de totaaloverwinning op de eerste dag bovendien een groot vangstgewicht. Beste Nederlandse prestaties waren voor Peter Jochems (met ook de maximale puntenscore) en Jan Willem Plekkenpol, met respectievelijk een derde en vierde plaats in het totaalklassement.

 

In Beet oktober stond een artikel over feederkanon Bert de Mulder. Tijdens deze interlandwedstrijd, die hij dus won, deed hij zijn naam eer aan. Proficiat Bert! 

Het is al met al een prachtig, onvergetelijk, bewogen en niet te vergeten bijzonder succesvol visjaar geweest dat niet zo gemakkelijk te evenaren, laat staan verbeteren zal zijn. Ik heb er dan ook, meestal, bijzonder van genoten! Rustig wordt het nooit. Allerlei teamkeuzes voor komend jaar staan voor de boeg, maar toch ga ik proberen om me de komende weken eindelijk weer eens zelf een beetje in te leven in het wedstrijdwereldje. Weinig vissers zullen vaker langs de waterkant zitten de komende maanden dan ik. Een uiterst zachte winter, dat is waar ik naar uit kijk.

Tekst: Jan van Schendel
Foto's: Richard Van den Broeck




Nederland België

Copyright © Vipmedia 2010   -   Privacy statement   -   Disclaimer