Welk aas voor vissen op voorn? – bekijk hier de top 14 aassoorten!

Dit is de tijd van het jaar waarin de watertemperatuur weer langzaam gaat stijgen. De witvis begint vast en zeker met azen. Tijd om te gaan vissen! Nadat ik al mijn materiaal in de auto heb gelegd loop ik naar de koelkast om mijn haakaas te pakken. Als ik de deur open trek zie ik een leegte, een grote leegte. Geen madendoos te bekennen! Het schiet door mijn hoofd dat ik na het bezoek aan mijn hengelsportzaak vergeten ben om de maden in de koelkast te zetten. Stom!
Snel zoek ik de bewuste tas op en als ik de maden vind zie ik tot mijn teleurstelling dat ze niet meer bruikbaar zijn, en de hengelsportzaak is ook al gesloten… Ik neem de mogelijke opties door, van andere vissers had ik al eens gehoord dat ze op erwten redelijk voorn vingen. Gelukkig vind ik in de kast nog een blikje en met lage verwachtingen vertrek ik naar de waterkant.

“Na een uur zonder aanbeet overweeg ik om er een einde aan te breien, dit wordt niks… Hoe fout kon ik het hebben?!”

DE EERSTE TEST

Om de blankvoorn eerst vertrouwd te laten worden met de erwten meng ik een half blikje door het voer. Nadat ik een paar voerballen op de stek heb geplaatst, is het wachten hoe de vis op de erwten reageert. Het eerste halfuur verloopt zonder een teken van leven. Als ik na een uur nog steeds geen aanbeet heb gehad overweeg ik er een eind aan te breien, dit wordt niks. Tijdens mijn overweging zie ik vol ongeloof de dobber verdwijnen, ik zet de haak maar sla een gat in de lucht. Ik besluit om toch nog even te blijven zitten. Na twee minuten krijg ik weer beet en deze keer weet ik wel een mooie blankvoorn te verwelkomen. De vissen lijken eindelijk gearriveerd en pakken de erwten. In het daarop volgende uur krijg ik veel beet en vang ik een groot aantal mooie voorns. De erwten lijken meer potentie te hebben dan ik ooit had durven te dromen.

SELECTIEF

Mijn enthousiasme kent geen grenzen en een paar dagen later zit ik weer aan het water om te vissen met groene erwten. Daarbij bewijst dit groene gevaar zicht weer als een topaas voor blankvoorn. Opvallend is hoe dit aas met name voorn aanspreekt. Ik vang één brasem, maar voor de rest alleen maar voorn. Het lijkt erop dat ik met dit aas op dit water wel heel selectief op blankvoorn kan vissen. Een bijkomend voordeel is het gemiddelde formaat blankvoorn wat ik vang. In vergelijking met visdagen met maden of casters, vang ik gemiddeld genomen de betere vissen. Geen klein spul, maar handzame, grote vissen. Wie wil deze nu niet vangen?

JUIST GESERVEERD

Op sommige wateren hebben erwten een nadeel. Je moet de vissen er eerst een beetje aan laten wennen willen ze deze vol overtuiging pakken. Daarom moet je na de eerste keer vissen niet direct opgeven wanneer het niet loopt. Het is verstandig om de visstek twee of drie keer van tevoren te voorzien van voer inclusief de erwten. De kans op succes wordt zo veel groter. De erwten presenteer ik het liefste onder een dobber aan een matchhengel. Daarbij is een goede uitloding essentieel om het aas staand op de bodem of net een paar centimeter erboven te presenteren

“Dit levert je misschien zelfs wel wat bonusvissen op!”

Het is een kwestie van proberen wat welke dag het beste werkt. Bij de keuze van het type haak kies ik voor eentje met een wijde haakbocht. Hierdoor blijft ondanks de bolvormige erwt de haakpunt vrij en haakt deze goed in de lip van de vis. Wat betreft het formaat gebruik ik een vrij forse brasem- of feederhaak maat 10 tot 14. Afhankelijk van de omstandigheden neem ik een onderlijn van maximaal 16/00 millimeter. Wie van plan is om met erwten te vissen moet deze ook rijkelijk door het voer mengen. Soms loont het ook om alleen de erwten te voeren, zonder lokvoer. Zo creëer je minder tumult in het water.

Dit trekt vaak minder vis aan, maar de vissen die van deze rust genieten zijn vaak wel de betere exemplaren. Wie veel vertrouwen heeft in geflavourd aas, kan een lokstof of aroma in het blik gieten en deze een nacht in de koelkast laten staan. Zo trekt de smaak nog eens extra in de erwten en levert dit misschien enkele bonusvissen op. De erwten kun je aan de haak ook met een made combineren. Op sommige dagen is deze combinatie nagenoeg onverslaanbaar! De beste ervaringen met groene erwten heb ik van april tot oktober. In de winter reageert blankvoorn beduidend beter op maden of casters.

TOP AAS

Meer dan een alternatief: Stefan heeft met erwten een topaas voor blankvoorn ontdekt. Wie met erwten vist moet deze ook rijkelijk door het voer mengen. De groene erwten laten zich goed aan een haak met een wijde haakbocht vissen.De erwt heeft er weer een aanhanger bij. De volgende voorn kan ik scheppen. Mijn ervaring is dat je met het groene gevaar gericht grote blankvoorn kunt vangen!

ALTIJD ALS EERST OP DE HOOGTE VAN HET LAATSTE HENGELSPORTNIEUWS EN WINACTIES?

MEER LEZEN?

Welk aas voor vissen op voorn? – bekijk hier de top 14 aassoorten!

Het bericht Afwijkend aas voor grote blankvoorn verscheen eerst op Beet Magazine.

Het losse nummer kopen
Jezelf, of iemand anders abonneren

Tijdens het vissen op platvis en wijting kwam er sporadisch een haai naar boven. Natuurlijk zijn er dan de vissers die gaan pionieren en deze soort gericht willen gaan bevissen. De vangstmeldingen namen toe en steeds meer vissers raakten geïntrigeerd door deze vissoort. Met de jaren zagen we ook de gemiddelde lengte van de haaien toenemen. In het begin waren vissen van 70 cm nog groot. Later werd deze grens verlegd naar 80 cm. Met een vis van 90 cm verdiende je een badge. Met deze afmeting had je namelijk een echte Noordzee-kanjer te pakken, maar twee jaar geleden is de lengte voor een Noordzee-kanjer bijgesteld naar 100 cm, maar daarmee houdt het niet op. Exemplaren van boven de 110 cm komen geregeld naar boven. En zelfs vissen die over de 120 cm gaan worden steeds vaker gevangen. Tijd voor een verandering van tactiek!

Tekst en foto’s: Martijn Dekkers

Hengel kwijt!

Vooral vanaf de boot is het goed mogelijk deze haaien te vangen. Vanaf de kant is het ook wel mogelijk. Alleen het is een stuk lastiger en de stekken liggen ook niet voor het oprapen. Vaak wordt er wel gesproken van haaivissen en haaientrips, maar meer dan het vissen op platvis, wel op haaienstekken, is dat dan niet. Met een driehaaks paternostertje op platvis vissen en tussendoor enkele haaien aan boord. Gegarandeerd plezier voor iedere visser! Toch komen er zo hoofdzakelijk de ‘kleinere’ exemplaren aan boord, met hier en daar een uitschieter.

“Met veel geweld worden haaklijnen gebroken wanneer een grote haai zich aandient.”

De grotere haaien dienen zich wel aan, maar meestal is het binnen een paar seconden gedaan met de pret. Met veel geweld worden haaklijnen gebroken wanneer er een flinke haai aanbijt. Andere redenen voor het verlies van een grote haai zijn vooral het niet goed afstellen van de slip. Met als gevolg lijnbreuk. Andere redenen van verspelen zijn: het bereiken van lijnen van andere vissers en last-bu-not-leas, het overboord trekken van de hengel… Tijd om de aanpak te veranderen en eens gericht op grote gevlekte gladde haaien te gaan vissen. En ja, dat kan gewoon in de Nederlandse kustwateren!

Scharrentapijt

Ergens in mei besloten Sjors Waterschoot en ik een poging te wagen om gericht op de grotere haaien te gaan vissen. Ik had er net een tripje op schar opzitten. Honderden wisten we er totaal aan boord te krijgen. Daarnaast ook nog drie haaien en enkele aanbeten die we niet wisten te verzilveren. Ik had sterk het idee dat we veel meer haaien hadden kunnen vangen, maar het tapijt van schar leek wel een meter dik. Iedere inworp bleken er twee tot drie aan de lijn te hangen. De haaien kregen simpelweg de kans niet om bij het aas te komen. Die paar aanbeten hadden er waarschijnlijk veel meer kunnen zijn.
Sjors is een soortenjager. Een exemplaar van een bepaalde soort betekent voor hem dan ook veel meer dan tien van dezelfde soort. We besloten om een tactiek toe te passen die de scharren zo goed als buitenspel zou zetten en met succes. Voor deze ‘grote haaien trip’ stappen we vandaag op bij Hank Perree, een welbekende naam binnen de bootvisserij op de Noordzee en de Westerschelde. Zijn Wiesje bracht ons richting de haaiengronden voor een sprong in het diepe! Lees alles over deze prachtige visserij in het nieuwe magazine.

Het bericht Alles naar de haaien verscheen eerst op Beet Magazine.

[irp posts=”7471″ name=”72 brasems per uur op Skanderborg”]

Specimen

Kapitale brasems. Zogenaamde specimen van 5 kg of meer kom je lang niet overal tegen. Integendeel! Wil een water een brasem van dat formaat, of beter gezegd van dat gewicht, kunnen produceren dan zal dat aan een aantal specifieke voorwaarden moeten voldoen. Extreem voedselrijk en weinig competitie van andere vissen, met name kleinere soortgenoten. Op wateren met een groot bestand aan brasem zal je vrijwel nooit de echt kapitale vloermatten tegenkomen. Zelfs niet als de doorsnee vloermat daar 3-4 kilo is! Nee, op wateren met specimen brasems zwemmen over het algemeen maar heel weinig brasems. Soms maar 30 vissen op een water van 10-15 hectare. Dat kan dus zoeken zijn naar de spreekwoordelijke speld in de hooiberg! Dat gegeven alleen maakt het vissen op deze kapitale brasems vaak al uitermate lastig en tijdrovend! Waar moet je beginnen, op welke stekken maak je de meeste kans? Daarbij komt nog dat op de wateren waar specimen brasems zwemmen, de vissen meer dan genoeg natuurlijk voedsel tot hun beschikking hebben. Meestal zitten ze niet hongerig te wachten op jouw voer. Ze zijn niet voor niets zo groot geworden…

Ongekend!

Meestal vind je specimen brasems op twee geheel verschillende typen wateren. Heldere, redelijk diepe zand-/grindafgravingen met veel wier en waterplanten. Of juist ondiepe wateren met een kleibodem, al dan niet met wier en planten, maar beslist met een overvloed aan natuurlijk voedsel in de vorm van watervlooien en/of zoetwatergarnalen. Die kom je vaak tegen op wat ziltige wateren. Een mooi voorbeeld daarvan is (of eigenlijk was) het Bovenwater bij Lelystad waar we 20 jaar geleden onze eerste 5 kg+ brasems vingen. Ongekend in die tijd!

“Wil je nóg grotere vissen vangen, dan wordt de spoeling enorm dun zo is gebleken!”

Inmiddels zwemmen op heel wat wateren grote brasems rond tot zo’n 4 kg. Omdat veel wateren helderder zijn geworden met meer plantengroei… En vooral minder vis: lees minder competitie! Maar wil je kans maken op een specimen van 5 kg of zelfs 6 of 7 kg (!) dan wordt de spoeling toch wel dun! Zo is gebleken. Een dagje feederen op zo’n water kan heel af en toe een gewichtige verrassing opleveren, zeker in het voorjaar, maar doorgaans zal je er heel wat meer tijd en moeite in moeten steken om zo’n kapitale vis op de mat te krijgen. Ook al om dat die grote brasems vaak alleen in de nacht en vroege ochtend actief zijn.

[irp posts=”15183″ name=”Mega brasems 7 en 8 kg+”]

Het bericht Specimen hunten op brasem verscheen eerst op Beet Magazine.

’s Avonds in het donker struin ik met een hoofdlamp door mijn achtertuin. En hop! Weer een mooie pier die in de emmer verdwijnt. In het donker is het , zeker bij vochtig weer, enorm simpel om pieren te rapen. Een hoofdlampje met (niet te fel) licht en een emmertje zijn de enige dingen die je nodig hebt. In het donker komen deze wormen gedeeltelijk uit de grond. Hun achterlijf zit altijd verankerd onder de grond.

Hebbes!

Zie je een worm? Grijp hem dan vliegensvlug zo dicht mogelijk tegen de grond vast. En hou hem zo vast. Je zult voelen dat de worm zich aanspant en na een tijdje weer ontspant. Dan kun je hem zonder problemen uit de grond trekken. Na een uurtje zoeken heb ik denk ik wel voldoende wormen voor een dagje vissen. Morgen gaan we een dagje vissen vanaf het strand, helaas is de hengelsportwinkel gesloten en moet ik dus vindingrijk zijn voor wat betreft mijn zeeaas. Vandaar deze nachtelijke zoektocht naar regenwormen. Morgen ga ik dus met regenwormen op het zoute aan de slag! Het zal mij benieuwen.

Sceptisch

Ik moet toegeven dat ik er zelf ook sceptisch tegenaan kijk, maar aan de andere kant… Waarom niet? Qua vorm en kleur verschelen die dauwwormen niet veel van hun broeders en zusters van het zoute water. Ik vind het in elk geval het proberen waard. Die volgende ochtend vertrekken we, bewapend met heavy feederhengels en bijpassende molens naar het strand.

Zoetekauw

Wat er dan gebeurt kunnen we zelf nauwelijks bevatten. Meteen bij de eerste inworp staat de top al te tikken! Na het aanslaan kunnen we een mooie bot het strand opdraaien. Goed voor het vertrouwen dit en reden om het experiment door te zetten. Na nog een aantal aanbeten weten we het zeker: er is helemaal niets mis met deze huis-tuin-en keuken piertjes! Schol en bot hebben al aangegeven dauwwormen te lusten, maar wij zijn erg benieuwd of gullen ook zoetekauwen zijn. En… Jawel! Niet veel later komen er zelfs nog twee gulletjes tegelijkertijd de kant op. Een geslaagd experiment!

Bekijk ook: Heilbot mania in Noors paradijs

Het bericht Zout succes zonder zout aas verscheen eerst op Beet Magazine.

https://youtu.be/w77L0SeB4O0
Roy Noom blankte die sessie helaas, wel is hier te zien hoe je de kantvisserij op meerval aan zou kunnen pakken.

Daarom nu op Roofvisnet  een compleet artikel van Toby Beeloo van Black Cat die onlangs naar Noord-Frankrijk is geweest om daar te meervallen… Vanaf de kant! Het werd een onvergetelijke sessie met meerdere prachtige vissen. Nu eens niet een successtory waarbij alles angstvallig geheim wordt gehouden. Toby doet een boekje open over zijn aanpak, laat al zijn montages zien en legt daarbij ook nog uit hoe hij die inzet! Lezen dus.

Het bericht Zo vis je op meerval verscheen eerst op Beet Magazine.

In mijn omgeving zijn er helaas niet veel wateren die bevolkt worden door graskarpers. In de weinige wateren waar ze wel zwemmen zijn het er helaas niet veel, slechts een handjevol graskarpers maken er de dienst uit. Om graskarperrijke wateren te vinden is het handig om regelmatig te observeren, alleen zo kun je erachter komen in welke wateren deze grazers te vinden zijn.

Zonaanbidders

Om ze te kunnen zien speelt het weer een erg belangrijke rol. Graskarpers zijn ware zonaanbidders. Hoge drukgebieden, hete zomerse dagen zijn bij mij als beste uit de bus gekomen. Ze liggen dan niet meer lam op de bodem van het water, maar komen omhoog om zoveel mogelijk zonnestralen op te vangen. Vaak steken ze zelfs met hun brede ruggen door het wateroppervlak, alsof ze jou attent willen maken op hun aanwezigheid. Overigens doen ze dit vaak alleen in de windstille hoek van het water.

“Probeer te voorkomen dat je schaduw over het water valt… Funest voor graskarper!”

Ik maak me op voor de zoektocht naar koudbloedige, zwemmende grasmaaiers in de zon. Een zonnebril met hoogwaardig gepolariseerde glazen is hierbij onmisbaar. Tijdens mijn zoektocht zijn ook de aanwezige watervogels een goede aanwijzing van waar ik moet zoeken. Vaak zie je ze krijsend wegstuiven, dit doen ze vaak niet voor niets…

Let trouwens goed op je schaduw, zodra je schaduw op een groepje zonnende graskarpers valt kunnen ze ineens verdwenen zijn, een grote kolk en weg zijn ze. Tijdens mijn zoektocht naar actieve graskarper aan de oppervlakte speur ik niet alleen de luwten af, maar eigenlijk heel het water. Zodra ik vis aan de oppervlakte heb gevonden is het belangrijk om vast te stellen om welke vissoort het gaat.

Ik bezuinig niet op de hoeveelheid voer is gebruikt, mijn hobby mag best wat geld kosten.

Herkenning

Over het algemeen heb ik het op graskarper voorzien en niet op karper of andere schubbendragers. Meestal kun je graskarpers prima herkennen aan hun rugvin die ze sierlijk door het wateroppervlak steken, deze rugvin is goed te herkennen aan zijn driehoekige vorm. Een ander herkenningspunt van graskarpers zijn de uitzonderlijke grootte, vaak kun je ook zijn opvallende bek goed zien. Zeker wanneer zijn bek geopend is kun je de vis goed herkennen; het wit van de binnenkant van de bek steekt sterk af tegen de verder donkergekleurde omgeving. Laatstgenoemde is, als je het mij vraagt, het beste herkenningspunt.

Zoektocht

Wanneer ik denk een goed water gevonden te hebben, dan ga ik met een boot en dieptemeter het betreffende water op of met een peilhengel naar de oever. De dieptemeter gebruik ik om goede stekken op te sporen, de stekken waar ik graskarper verwacht! Hierbij let ik op plekken die net wat ondieper zijn dan het omliggende water. Wanneer zo’n plateau in de buurt van wat waterplanten ligt is het helemaal feest. Ook langzaam aflopende oeverzones kunnen interessant zijn, zeker wanneer er een dikke rietkraag in de buurt is te vinden gaan alle alarmbellen af!

Voeren

Voordat mijn montage het water raakt probeer ik altijd om de graskarpers eerst aan het aas te laten wennen. Naast kippenmaïs vind ik tijgernoten ook erg goed. Ik vermoed dat de zoete kenmerkende smaak van tijgernoten erg geliefd is bij de graskarpers. Om deze smaak perfect te krijgen moet de bereidingswijze van de tijgernoten wel te kloppen. Eerst kook ik de nootjes een half uur tot een uur in ruim kokend water. Daarna houd ik ze nog zo lang als mogelijk warm. Door ze bijvoorbeeld in een afgesloten emmer weg te zetten.

Om de lokkende werking nog meer te vergroten voeg ik na het koken een speciale particlesiroop toe. Deze heeft een zeer geconcentreerde, zoete tijgernootsmaak. Na het toevoegen van deze lokstof zet ik alle nootjes in een emmer in de zon en laat ze hier net zo lang staan tot de nootjes in een slijmerige massa drijven.

“Ik voer twee tot drie keer 2-3 kilo tijgernootjes!”

Mijn visstek voorzie ruim met dit aas. Ik doe met voorvoeren niet al te moeilijk over de hoeveelheid voer, waar gehakt wordt vallen spaanders en mijn hobby mag best wat geld kosten. Vergeet niet dat hoe hoger de temperatuur is, des te actiever de graskarper zal zijn. Ze vreten een hoop weg gedurende de warmere dagen van het jaar. Daar komt nog bij dat graskarpers een uiterst ineffectieve spijsvertering hebben en je zult snappen waarom ik veel voer.

Drijvend

Ik voer rustig 2-3 kilo per keer en ga 2-3 keer voorvoeren. Dit voorvoeren doe ik met een spod of voerschep. Wanneer ik de stek ga bevissen arriveer ik ’s avonds in de schemer en voer de stek ruim aan en vis dan meestal door tot de volgende middag. Het best vang ik wanneer mijn haakaas zich onderscheidt van de rest van het voer. Om dit te bereiken maak ik gebruik van een zogenaamde pop-up montage. Om ervoor te zorgen dat mijn haakaas drijft hol ik hem deels uit met een boortje. Vervolgens druk ik in het holletje, wat ik met het boortje heb gemaakt, een beetje kurk. Hierdoor drijft mijn haakaas!

Aan de hair hang ik één of twee tijgernootjes. Soms maak ik ook gebruik van een tijgernootje en een neppe maïskorrel. Door het sterke contrast valt dit haakaas eerder op. De graskarper kan deze combinatie slechts zelden weerstaan. Om het geheel nog wat attractiever te maken zet ik pva sticks in. Deze vul ik met een bijzondere stickmix die onder andere tijgernootmeel bevat. Om het maximale eruit te halen bevochtig ik de stickmix met dezelfde particlesiroop waarmee ik ook mijn tijgernootjes klaar heb gemaakt.

Pva

Door het gebruik van pva sticks weet ik ook zeker dat mijn onderlijntje nooit in de war raakt. De pva voorkomt dat mijn onderlijntje in de war kan draaien. Waar ik altijd veel aandacht aan besteed zijn mijn haken. Deze moeten vlijm- maar ook echt vlijmscherp zijn! Graskarpers hebben een erg harde bek, met haken die niet superscherp zijn weet je zeker dat je vis tijdens de dril gaat verspelen, dat is natuurlijk zonde!

Lees ook

 Toptip over penvissen

 5x alternatief aas voor karper

Het bericht Statisch op grazende grassers verscheen eerst op Beet Magazine.

Geef je nu op! Scroll naar onderen en laat in een reactie kort weten waarom jij de ideale aanvulling voor een van de teams bent! Mailen kan ook: redactie.beet@vipmedia.nl

We zijn in totaal op zoek naar twee deelnemers voor deze battle. Er zal met matchhengels worden gevist op de vijver van De Walvissers in Hamont (België). Om het internationale tintje van deze battle te onderstrepen zijn we op zoek naar één Vlaming en een Nederlander om Stefan of Timo aan de overwinning te helpen.

“Er zal gevist worden met de matchdobber en de method feeder!”

Scroll naar onderen en motiveer kort waarom jij de ideale aanvulling voor team Nederland, of België bent. Aanmelden kan ook via de mail. Mail dan naar redactie.beet@vipmedia.nl met een korte motivatie en wie weet zien we je op 3 mei!

BELANGRIJK

– Visdag op donderdag 3 mei.
– Locatie: De Walvis Hamont (België).
– Eigen vervoer.
– Zelf eten en drinken meenemen.
– Eigen vismateriaal meenemen.
– Er is een goodiebag
– Aas en voer wordt verzorgd.
– Over deze dag volgt een uitgebreid verslag met film!
– Geef hieronder een korte motivatie waarom jij graag mee wil.
-Woensdag 18 april maken we de winnaars bekend
– Houd zo goed mogelijk Facebook Messenger of je email in de gaten. Win je deze dag, dan zul je hier namelijk privé voor benaderd worden.
– Reageer je niet op tijd op de bevestiging dat je deze dag mee mag, dan zijn we genoodzaakt een andere winnaar te kiezen.
– Verdere details volgen in nader overleg.

Het bericht Wie wil met echte toppers vissen? verscheen eerst op Beet Magazine.

Wat een drama was het overlijden van Youri van Lieshout! Zo’n jong ventje nog en dan zo’n rotziekte. Wat kun je dan nog zeggen? De wereld is gewoon niet eerlijk soms! Een van de wensen die Youri nog had was om een keer te vissen met Alan Scotthorne. Alles was geregeld daarvoor want Alan dacht daarin op een geweldige manier mee. Zelfs dat mocht echter allemaal niet meer zo zijn want Youri was inmiddels te ziek en verzwakt. Ik wens de hele familie van Youri en ook zijn vriendin veel sterkte toe voor de komende tijd.

Trainingsdag

Afgelopen week bezocht ik de tweede trainingsdag van onze Nationale Jeugdselectie die werd gevist in de Coophaven in Zeewolde bij temperaturen onder nul. Ik vond dat echt een prachtige dag. Voor het eerst sinds jaren, ik zeg het heel eerlijk, kreeg ik het gevoel dat we met onze jeugdteams voor betere resultaten kunnen gaan in de komende jaren. Er moest in Zeewolde ‘stekend’ worden gevist op aantallen. En de kwaliteit van een behoorlijk aantal jonge vissertjes verbaasde me in positieve zin. In drie uur vissen waren er heel wat die 200+ stuks vingen. Hoe je het ook wendt of keert, bij dit soort visserij is dat een knap aantal!

Vriendschap

Nog iets, Ik zie bij die jeugdvissers allerlei vriendschappen en contacten ontstaan en bijna iedereen gaat goed met elkaar om. Wat een verademing is dat toch in vergelijking met het verleden! Geloof me, er komen absoluut enkele vissers aan waarmee Nederland nog goed voor de dag zal komen in de wat verdere toekomst!

Coachen eerst

Ik voel op dit moment precies hetzelfde gevoel wat ik ieder jaar weer heb rond deze tijd. Het coachen komt vanaf nu weer op de eerste plaats en het wedstrijden vissen is normaal gesproken voorbij voor een tijdje. Toch ga ik het dit jaar echt anders doen. Ik heb zoveel plezier in dat vissen dat ik er nu echt niet meer helemaal mee stop. Ik zal ook in de komende tijd wat wedstrijden vissen, waarschijnlijk vooral op de commerciële wateren want veel anders is er simpelweg niet te vissen. Nu geeft dat op zich niks want ik betrap mezelf er op dat ik meer plezier aan die visserij beleef dan ik had verwacht.

Polen-Duitsland-Nederland

Afgelopen weekend hadden we ook al de eerste Internationale ontmoeting van dit jaar met wat een Interland had moeten zijn tussen Polen, Duitsland en ons eigen land. Dat kwam er echter niet van omdat de Polen het, op een veel te laat tijdstip lieten afweten; zo ergerlijk! Alles is dan eigenlijk al georganiseerd natuurlijk.

Nederland-Duitsland

Nu werd het dus een Nederland-Duitsland en daarmee is ook niks mis. We visten op het Beukerskanaal vlakbij Steenwijk, een parkoers dat bekend staat om zijn goede vangsten in het vroege voorjaar. Die goede vangsten zijn dan wel gebaseerd op normale temperaturen natuurlijk en die hebben we dit jaar niet bepaald. Ik werd op dinsdagavond al gebeld door een bezorgd Duits teamlid nadat men met 3 vissers 1 vis had gevangen tijdens de eerste trainingsdag. Op de tweede trainingsdag waren het 3 vissen met 8 vissers dus dat schoot nog steeds niet bepaald top. Op de donderdag werd het weer iets beter en toen werden er eindelijk enkele vissen meer gevangen. Op de vrijdag was de officiële trainingsdag. Het parkoers is dan uitgezet en iedere plek van de wedstrijd wordt bevist en niet onbelangrijk. Vaak aangevoerd natuurlijk.

“Binnen twee uur hadden de Duitsers die achterstand al weer goedgemaakt.”

Fameus

Al met al werd het zeker geen fantastische maar nog steeds een hele interessante wedstrijd. De vangsten waren nu wel iets minder slecht. Beter kan ik het niet uitdrukken, maar fameus was het allemaal zeker niet. Op beide dagen een topgewicht van net boven de 3 kilo aan bliekjes en ook hier en daar enkele flinke voorns. Deze wedstrijd van 10 tegen 10 vissers werd gevist in 5 vakjes van 4 vissers waarbij de visser met het hoogste vangstgewicht in de sector 1 punt krijgt en het 2^e hoogste gewicht 2 punten enzovoorts.

Gelijkspel

Het land met de minste punten over de twee wedstrijddagen wint dan. Op de eerste dag won ons team de wedstrijd met een voorsprong van 6 punten. Dat lijkt heel wat maar in de praktijk valt dat vaak flink tegen. Om eerlijk te zijn denk ik dat na de eerste 2 uren van de 2^e wedstrijddag onze Duitse tegenstanders de opgelopen achterstand helemaal weggewerkt hadden. Tijdens de laatste 2 uren wisten wij op precies de juiste plekken enkele hele belangrijke vissen te vangen die er uiteindelijk voor zorgden dat op de tweede dag de wedstrijd eindigde in een gelijke stand.

Individueel

Dat hield dus in dat ons team de wedstrijd uiteindelijk won door die voorsprong van de eerste dag. Individueel werd de wedstrijd gewonnen door Thomas Delfabro, de enige visser die op beide dagen zijn sector won. Hij werd gevolgd door maar liefst 5 vissers met 3 punten over twee dagen met daarbij Peter Post als 2^e, Nick Eestermans als 4^e, Stefan Altena als 5^e en Patrick Broekhuizen als 6^e.

Anja Groot

De tweede wedstrijddag werd gewonnen door Anja Groot die, gewoon ergens midden in het parkoers het hoogste gewicht wist te vangen. Best bijzonder en vooral bijzonder knap. Het niveau in het Internationale damesvissen mag gemiddeld misschien iets minder hoog zijn dan bij de mannen, hier bewijst Anja toch dat ze, na overigens een moeilijke eerste wedstrijddag, ook dit niveau gewoon aan kan. Prachtig!

Jan Van Schendel

Het bericht Start van het coachseizoen verscheen eerst op Beet Magazine.

Welk aas voor vissen op voorn? – bekijk hier de top 14 aassoorten!

Voor het vissen met brood met de zogenaamde ‘bread punch’ ben ik met een aantal vismaten neergestreken langs een kanaal. Dit kanaal verbindt een industriële haven met een groter kanaal. Over het algemeen zwemt op dit type water veel voorn en biedt het de visser daarom een leuke sport.

Om tijdens het vissen nog enigszins flexibel te kunnen zijn leggen we twee voerplekjes aan. Op deze plekken zullen we gaan voeren met het zogenaamde ‘liquidised bread’, wat niet meer is dan fijngemalen boterhammen met een beetje water. Omdat grote voerballen in de stroming snel af zullen drijven maken we gebruik van wat kleinere voerballetjes, deze gaan dan met een wat grotere regelmaat te water.

Precisie

In het begin brengen we, met een pole cup, op iedere voerplek een voerbal ter grootte van een walnoot. Hierbij is voorzichtigheid wel belangrijk. Door het lichte gewicht van de voerbal kan deze zomaar uit je cup veren. Neem daarom de tijd en rust bij het aanvoeren van de stekken. Wat de montage betreft is het vooral belangrijk om je dobber niet op het scherpst van de snede uit te loden. De reden hiervoor is dat brood in het water vocht opneemt. Dit kan dan net genoeg zijn om de dobber onder te trekken.

Om de vlokjes uit het brood te halen maken we gebruik van een bread punch. Hiermee steek je vlokjes uit het brood die 5-7 millimeter groot zijn. Kleinere vlokjes van 2-4 millimeter zijn in de winter of bij erg kleine voorns aan te bevelen. Als ik mijn montage voor de tweede keer inleg duikt mijn dobber resoluut onder, gelukkig zet ik direct met succes de haak en glijdt niet veel later de eerste voorn in het net. In de volgende minuten is het op deze plaats achter elkaar raak, voorn na voorn belandt in mijn net en de vlokjes brood doen hun werk meer dan prima!

Ook op de tweede voerplek wordt goed geaasd. Na circa 45 minuten hebben we al 20 voorns gevangen. Omdat voorns soms erg goed reageren op geluiden besluiten we om hennep bij te voeren. Elke drie tot vijf minuten gaan er naast een voerballetje ook vijftien korreltjes hennep te water. Om de een of andere reden lijkt dit altijd voor extra vis op de voerplek te zorgen.

Verandering van spijs

Als de zon hoog aan de hemel staat duurt het iets langer voor we aanbeten krijgen. Nu is het de hoogste tijd om de trukendoos open te gooien zodat we toch nog een aantal voorns kunnen strikken. Om de lokkende werking van het ‘liquidised bread’ en de broodvlokken nog te verhogen kun je gebruik maken van lok- en kleurstoffen. Om een aasorgie te bewerkstelligen besproeien we de vlokjes met een vanille lokspray van Sensas.

Na het inleggen van deze lekkernij wordt duidelijk dat dit goed werkt. Al snel vangen we er twee voorns bij. Wanneer de werking van dit goedje uitgewerkt lijkt te zijn kun je nog meer dingen doen. We besluiten de grootte van de broodvlok te veranderen; van 7 schakelen we over op 3 millimeter grote vlokjes. Het gevolg laat niet lang op zich wachten, al snel zijn wederom enkele voorns de klos. Ook de tweede voerplaats werd hoe langer we hem bevisten des te minder succesvol. Daarom besloten we om na tweeënhalfuur vissen te stoppen, een domper? Welnee! Zeker niet als je bedenkt dat deze sessie hooguit 90 cent heeft gekost!

Bekijk ook:

Welk aas voor vissen op voorn? – bekijk hier de top 14 aassoorten!

Maden en pinkies in topconditie deel 2

Het bericht Brood punch vlokken voor voorns verscheen eerst op Beet Magazine.

Maden doden – hoe doe je dat?

In Nederland zie je vaak dat maden met name als haakaas worden gebruikt en dat pinkies meer als voer worden ingezet. Daarachter schuilt waarschijnlijk het principe van ‘de grote hap moet aan de haak hangen’. Op zich is daar niks mis mee, maar maden kunnen ook prima gebruikt worden in/als lokaas en pinkies kunnen een fantastisch haakaas zijn. Vooral als de te vangen vissen klein van stuk zijn.

Een probleem dat je met maden en pinken kunt hebben is dat ze wegkruipen in een zachte bodem en daardoor onvindbaar worden voor de vissen. Om dit probleem te verhelpen is het in mijn ogen het best om de maden en/of pinken eerst dood te maken voor ze te voeren. Er zijn verschillende manieren waarop je dit kunt doen. Zeker, je kunt ze invriezen. Als ze ontdooien krijgen ze alleen vrijwel meteen een bruine kleur… Niet ideaal dus.

Wat ik met afstand de beste manier vind is de volgende:

Het grote voordeel bij een dode made of pinkie is dat de kans op een dubbel over de weerhaak geschoven haakaas, en daardoor een verspeelde vis, vele malen kleiner is. Bovendien zien steeds meer vissers het voordeel van weerhaakloze haken bij het vissen op grote en sterke vissen. Het haakaas wordt veel minder beschadigd dan op een haak met weerhaak en bovendien blijft het wondje van een weerhaakloze haak veel kleiner in de vissenbek en juist ook dat kan voorkomen dat de vis wordt verspeeld.

Drijvende maden

Er zijn enkele kleine visserstrucjes die ervoor zorgen dat je onder verschillende bijzondere omstandigheden toch maximaal effectief kan vissen. De belangrijkste daarvan is absoluut het vissen met drijvende maden boven een vuile bodem.

Het is heel simpel om een made drijvend te maken. De eerste vereiste is dat de made vers moet zijn. Voor drijvende maden heb je tevens een aangepaste madendoos en bijbehorende deksel nodig. Die laatst genoemde offer je op: je knipt de binnenste helft er uit. Een deksel met een centraal gat dus. Daarna zet je een kleine hoeveelheid maden in de madendoos en zet die zo waterpas mogelijk weg. Je overgiet de maden met een kleine hoeveelheid water, precies zoveel dat de maden half in het water en half boven water kruipen. Even laten staan en klaar is kees.

Je zult zien dat de maden wat van het water en ook wat lucht opnemen. De maden-maag zal namelijk groter worden. Even een ‘proefmade’ in het water gooien; zodra je ziet dat die blijft drijven, dan zijn de andere maden klaar voor gebruik. Het drijfvermogen van de maden zal groter zijn of gelijk aan het gewicht van de gebruikte haak. Zo kan je ervoor zorgen dat het haakaas net boven de met rotzooi besmeurde wordt aangeboden in plaats van dat het aas tussen bijvoorbeeld wier of bladeren verdwijnt.

Casters maken

Maden verpoppen op een gegeven moment. Ze kruipen weg van het licht en krimpen samen. Eerst zijn ze nog wit gekleurd en daarna worden ze (in de open lucht) steeds donkerder bruin. Een andere naam voor zo’n madenpop is caster. Nou, die casters zijn zo ongeveer het beste aas voor bijna alle vissoorten die we hier kunnen bevissen.

Je kunt het je nu niet meer voorstellen, maar ik weet nog dat casters als aas totaal onbekend waren. Tegenwoordig zijn ze absoluut niet meer weg te denken in het aas arsenaal van iedere witvisser. Verreweg de meeste vissers kopen hun casters en daarmee is ook zeker niks mis.

Degenen die wel hun casters zelf willen maken hebben daarvoor nodig: een ruime bak, een passende 3 en een 4 mm zeef en ook wat fijn zaagsel. Daarnaast heb je goede maden nodig die ook echt verpoppen. Er zijn tegenwoordig namelijk ook veel zogenaamde bewaarmaden verkrijgbaar en dat zijn larven van weer een andere vliegensoort. Die verpoppen amper of nooit en zijn als castermaden totaal ongeschikt!

Het beste is om de maden te kopen wanneer ze nog vers zijn. Daarna simpelweg de maden tweemaal of zelfs drie keer per dag over de zeef laten kruipen, nadat je eerst wat fijn licht bevochtigd zaagsel aan de maden hebt toegevoegd. Ook al verpoppen de maden nog niet, toch moet je ze iedere dag zeven. Zo verwijder je alle ‘zwakke broeders’ voordat de maden beginnen te verpoppen. Verder is het heel simpel. De casters blijven op de zeef liggen en die bewaar je in een afgesloten plastic zak in de koelkast. De casters moeten niet door de mazen van de zeef vallen. Omdat maden niet altijd dezelfde grootte hebben, is soms een 3 mm en dan weer een 4 mm zeef beter geschikt.
In dit artikel heb ik alleen nog mijn licht over maden laten schijnen, maar er zijn natuurlijk nog tal van andere voor witvissers interessante aassoorten. Geen zorgen, die worden heus niet vergeten! In een vervolgartikel zal ik de nog resterende aassoorten behandelen.

Koelkast

Misschien is het niet haalbaar voor iedereen om een koelkast speciaal en alleen voor het visaas te kopen en gebruiken, hoewel… Waarom eigenlijk niet? Een tweedehands koelkastje hoeft helemaal niet veel te kosten en verbruikt veel minder stroom dan menigeen denkt. Als je nagaat dat de meeste aassoorten die we gebruiken niet zo goedkoop zijn, dan is het die investering eigenlijk best wel waard. Onder de streep ben je op lange termijn wellicht voordeliger uit. En alleen met een koelkast kun je jouw aas zo lang mogelijk vers houden.

Lees ook:

 Vissen met brood: een instant topaas

 Spelen met melen: maak je eigen visvoer

 5 tips om je pellets te boosten

Het bericht Maden, pinkies en casters in topconditie deel 2 verscheen eerst op Beet Magazine.