Waarom september zo goed is.

In de zomer kan warm water lastig zijn. Vooral ondiepe sloten, stadswateren en kleine plassen kunnen weinig zuurstof bevatten. Vis wordt dan soms passief, zoekt koeler water of aast vooral kort in de vroege ochtend en late avond.

In september verandert dat.

De nachten worden langer en koeler. Daardoor daalt de watertemperatuur geleidelijk. Dat is belangrijk, want vissen zijn koudbloedig: hun activiteit hangt sterk samen met temperatuur, zuurstof en beschikbaar voedsel.

Wat je in september vaak ziet:

• Aasvis trekt samen in scholen.
• Roofvis volgt die aasvis naar taluds, havens, bruggen, steenstort en plantenranden.
• Karper blijft goed eten, zeker tijdens zachte dagen en stabiel weer.
• Zeebaars jaagt actief langs stroming, geulen en kuststructuren.
• Ochtend- en avonduren worden steeds belangrijker, maar overdag kan het ook goed zijn bij bewolking of wind.

September is dus geen echte herfstmaand, maar wel een overgangsmaand. Wie daarop inspeelt, vangt vaak beter dan iemand die nog vist alsof het hoogzomer is.

Snoek in september: zoeken bij planten, bruggen en aasvis

Snoek wordt in september merkbaar actiever zodra het water afkoelt. Vooral op ondiep tot middeldiep water kun je mooie actie beleven. In heldere poldersloten, vaarten, stadsgrachten en plassen ligt snoek vaak bij dekking.

Beste stekken voor snoek

Goede septemberstekken zijn:

• randen van waterplanten
• bruggen en duikers
• kruisingen van sloten en vaarten
• overhangende bomen
• havens en komvormige stukken
• taluds van ondiep naar dieper water
• plekken waar kleine witvis zichtbaar springt of draait

In september staat er vaak nog veel plantengroei. Dat is niet vervelend, maar juist een aanwijzing. Snoek gebruikt planten als hinderlaag.

Baars in september: scholen vinden is vangen

Baars is misschien wel de meest populaire vis om in september achter de schubben aan te zitten. De vissen jagen vaak in groepen op jonge witvis. Als je één baars vangt, is de kans groot dat er meer zitten.

Beste stekken voor baars

Zoek baars bij harde structuren en aasvis:

• kades
• brugpijlers
• steenstort
• havens
• kribvakken
• taluds
• stadswater met veel kleine vis
• windkanten waar aasvis naartoe wordt gedrukt

Een klassieke septemberstek is een haveningang of brug waar stroming, schaduw en aasvis samenkomen.

Snoekbaars in september: taluds, bodemcontact en schemering

Snoekbaars houdt van structuur, diepteverschil en vaak ook wat troebeler water. In september worden snoekbaarzen actiever, maar ze blijven niet altijd makkelijk. Timing en bodemcontact zijn belangrijk.

Beste stekken voor snoekbaars

Kansrijke stekken zijn:

• taluds van 2 naar 5 meter
• bruggen
• havens
• rivierkribben
• diepe gaten
• kanaalbochten
• harde bodemovergangen
• stromingsnaden

Op groot water kan snoekbaars achter aasvis aan trekken. Op kanalen ligt hij vaak bij obstakels, bruggen en taluds.

Karper in september: nog volop vreten, maar slimmer voeren

Karpervissers weten het: september kan goud zijn. De vis voelt dat het seizoen kantelt en aast vaak stevig. Tegelijk is het water nog warm genoeg voor goede spijsvertering. Dat maakt de nazomer bij uitstek een periode voor korte sessies én nachten.

Beste stekken voor karper

Zoek karper in september op routes en voedselplekken:

• lelievelden en plantenranden
• mosselbanken
• harde platen tussen zachte bodem
• bruggen
• overhangende bomen
• havens
• windkanten
• taluds
• ondieptes die overdag nog opwarmen

Een warme septembermiddag kan karper nog ondiep brengen. Na een koude nacht liggen ze soms net wat dieper.

Zeebaars in september: topmaand aan de kust

Voor zeevissers is september een uitstekende maand voor zeebaars. Het water is nog relatief warm, er is veel voedsel aanwezig en de vis jaagt actief langs stroming en structuren.

Beste stekken voor zeebaars

Kijk naar plekken waar stroming voedsel brengt:

• havenhoofden
• pieren
• strekdammen
• zandbanken
• muien
• geulen dicht onder de kant
• steenstort
• spuisluizen en uitwateringen, waar toegestaan

Let op veiligheid. Strekdammen, pieren en branding kunnen gevaarlijk zijn bij opkomend water, harde wind of gladde stenen.

Beste tijd en getij

Zeebaars draait vaak op stroming. Veel vissers plannen hun sessie rond getij, bijvoorbeeld de laatste uren van opkomend water of de eerste uren van afgaand water. Dat verschilt per stek, dus houd een logboek bij.

De beste momenten zijn vaak:

• schemering
• nachtelijke uren
• bewolkte dagen
• licht ruwe branding
• periodes met duidelijke stroming

Snelle keuzehulp: waarop vis je in september?

Praktische septembertips:

• Volg de aasvis. Zie je kleine vis springen, dan is roofvis vaak dichtbij.
• Vis lichter als het kan. Vooral bij baars en snoekbaars levert beter contact vaak meer aanbeten op.
• Pas je kleur aan. Natuurlijk bij helder water, fel of contrastrijk bij troebel water.
• Gebruik scherpe haken. In kouder wordend water kunnen aanbeten subtiel zijn.
• Wees mobiel. Blijf niet uren op een dode stek hangen.
• Let op wind. Wind drukt voedsel en aasvis naar één kant van het water.
• Houd een vangstlogboek bij. Noteer temperatuur, wind, waterstand, stek en tijdstip.
• Behandel vis zorgvuldig. Onthaakmat, natte handen, tang en snel terugzetten horen standaard bij moderne sportvisserij.

Het bericht Nazomervisserij in september: dalende temperaturen, actievere vis verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Heek: de mooie ‘keukenmeid’ verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Beetvrouw verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Hank Ahoy verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Zeebaars in Ijmuiden verscheen eerst op Beet Magazine.

Iedere dag heb ik een andere boot begeleid, vandaag is de reserve dag voor als er een dag zou “verwaaien”. Dat is niet gebeurd, de dag staat dus open om zelf in te vullen. Stiekem had ik hier op gehoopt. Ik wil namelijk heel graag een Arctische char vangen, een bijzonder mooie forelsoort met een iets of wat roze buik.

Samen met Jaap en Jan-Jaap trek ik er met het bootje van Cor er op uit. Binnen twee minuten heeft Jan de eerste Arctische char al binnen, wat een start zeg. Na een aantal uren trollen hebben we verschillende forellen en diverse soorten binnen kunnen halen, maar geen char meer.

We vissen met drie hengels, maar echt hard loopt het nog niet. Ik besluit de kanten uit te gaan werpen. Het diep duikend plugje wordt zo strak mogelijk tegen de oever geworpen en met een felle ruk binnen gevist, boem. Vanuit de diepte duikt er een mooie forel op de plug. Twee worpen later, boem, nog een flinke zilveren forel. Jan-Jaap krijgt het op zijn zenuwen en begint ook de kanten uit te werpen. Zijn plugje, speciaal gekocht voor deze dag, blijkt een ware killer.

We zien de ene na de andere forel zijn plugje volgen. Regelmatig gaan ze over tot een aanbeet, de dag vliegt voorbij. We zouden uren door kunnen gaan, maar dat gaat helaas niet, we hebben nog veel te doen voor vertrek.

Paul, Rob, Rich en Theo besluiten de laatste dag eerst een poging te gaan wagen op de heilbot. Zoals gewoonlijk begint de dag weer met het vangen van aasvissen. De dieptemeter loopt helemaal vol, wat een berg koolvis zit er toch in deze hoek van het fjord, ongelofelijk. Uiteraard gaan ze wat langer door dan nodig is, volop koolvis actie.

Op de bodem lijken wat minder koolvisjes te zitten, maar wel de grotere. Snel je aas laten zakken is het devies, dan pak je ze net een slag groter. Leuke sport op het lichte materiaal. De heilbot is helaas niet thuis vandaag. Na veel zoeken en proberen valt de conclusie dat ze er geen zin in hebben. Aangezien het de laatste visdag is willen ze toch graag iets vangen, liefst iets wat ze nog niet hebben gevangen. Gericht op roodbaars zou super leuk zijn.

Daarvoor wachten ze tot het tij er uit gaat zodat ze op een flinke diepte het aas kunnen presenteren. Dat lukt en er komen snel wat roodbaarzen boven. Niet overdreven veel, niet overdreven groot, maar wel de beoogde soort. Die grote komen een andere keer wel. Ze worden nog getrakteerd op een prachtig schouwspel van drie zeearenden dansend op de thermiek. Is dat geen mooie afsluiter van een mooie vakantie dan?

Tummes, Hans, Paul en Gerard doen de laatste dag rustig aan. Ze zoeken nog wat kabeljauw om de koelboxen te vullen. Die is moeilijk te vinden in de fjorden. Met dit goede weer zijn ze gewoon passief. Ze zitten er wel, maar staan niet aan.

In de korte periode dat ze wel aanstaan worden er dan ook een mooi aantal gevangen. Daarna komt de klad er in en vangen ze niets meer. Naar huis varen twijfelen de mannen niet over, nog even genieten van de mooie omgeving en met een shad of aasvis in het water is er altijd kans om iets leuks te vangen. Duidelijk hebben ze genoten van heel de trip, vissen, gezelligheid samen zijn, noem het maar op, ze genoten. Een speciaal compliment voor Tummes: Tummes vist nooit, maar hoorde altijd de mooiste verhalen van zijn vrienden. Om die nog beter te beleven wilde hij het eens live meemaken, geweldig toch!

Ook bij Jan, John, Pim en Bart loopt het gewoon niet lekker vandaag. Zelfs met zo veel ervaring lukt het niet om een vis te strikken. Met hier en daar een kleine gul is de visserij niet echt best te noemen. Jan en Bart besluiten de handdoek in de ring te gooien. Ze worden afgezet op de steiger. John en Pim varen voor de laatste uurtjes naar de baai voor Sandland.

De laatste uurtjes wordt hier gedrift in de hoop op een laatste aanbeet en die komt er. Eerst bij John, die weet de laatste heilbot van de trip te vangen. De aanbeet bij Pim zet helaas niet door en de vis wordt niet gehaakt. Dan moeten ze echt terug keren, de prijsuitreiking staat om 20 uur in de agenda en Brabanders zijn altijd op tijd, toch?

De Lissi bedankt de gehele groep voor de prachtige vissen die ze aan boord mocht krijgen, voor de gezelligheid, voor de gedrevenheid van de vier topvissers, voor de zin en onzin die over het dek rolde, voor de fijne ritten die ze mocht maken en vooral voor de hoeveelheid drankjes die ze in haar grote tank mocht ontvangen! Heren, bedankt voor alles en we zien elkaar snel weer.

Dan rest niets anders dan het verdelen van de prijzen op de prijsuitreiking die vanavond om 20.00 uur op het programma staat. Heel spannend is het niet meer, wie goed in de groepsapp kijkt weet welke vissen er gevangen zijn en wie er met de prijzen vandoor gaan.

De te verdelen prijzen zijn waardebonnen respectievelijk €100, €200 en €300 van Savage Gear. Prachtige prijzen die naar eigen wensen kunnen worden besteed. Daarnaast staan er nog drie prijzen klaar in de vorm van zelf gebrouwen speciaal biertjes gesponsord én gebrouwen door John Swaanen, helemaal top John! Vergeet vooral niet eens een kijkje te nemen op de Instagram pagina van John: de dronken vis!

De 3e plaats is voor Hansdijkmans met een koolvis van 95 cm.

De 2e plaats is voor Bart Faes met een kabeljauw van 115 cm.

De 1e plaats is voor Jaap Braad met een heilbot van 125 cm.

De Chicken of the sea gaat naar Rich Breedveld, voor zijn super mooie foto i.c.m. het zwemmen in zee en in het bergmeer.

De Zwarte Piet (r) gaat naar Paul de Schutter, onze sympathieke Belgische visser heeft zich goed staande gehouden tussen al zijn Nederlandse deelnemers.

De Mac kerel gaat naar de heren Braad, ondanks dat ze de kleinste boot met het minste bereik hadden hebben ze alle vooraf gestelde doelen behaald én productieve stekken en technieken meteen op de app gedeeld zodat we er allemaal van konden mee profiteren, super!

Namens Joris en mij wil ik iedereen bedanken voor het vertrouwen, de deelname, het bijdragen aan de fantastische week en we hopen jullie snel weer te zien, grote dank aan iedereen!

Het bericht Savage Gear Loppa Festival – de laatste dag verscheen eerst op Beet Magazine.

Jan en Jan-Jaap Braad kiezen ervoor om in de ochtend op heilbot te gaan vissen. De uitgekozen stek is gisteren met succes bevist, maar of de botten vandaag aanbijten is maar weer afwachten. Heilbotten blijven lastige klanten, dat maakt de visserij ook zo aantrekkelijk.

Na een paar driften haakt Jaap de eerste heilbot en die staat zijn mannetje wel. Na een potje touwtrekken van een half uur komt de heilbot naast de boot. Vals gehaakt, vandaar dat het gevecht enorm was, maar Jan heeft er van genoten!

Bij het opsteken van de wind besluiten vader en zoon naar een geheel onbekende stek te varen. Volgens de waterkaart zou dit een zandbodem moeten zijn. Helaas bleek dit niet het geval en de beoogde schollen worden dan ook niet gevonden. Toch zitten ze niet zonder actie. De zeewolven blijken de garnalen toch wel echt heel lekker te vinden.

Als tegen het einde van de visdag de wind weer wegvalt en de stroming toeneemt wordt de heilbot weer gezocht. Jan Jaap besluit de laatste koolvis aan de haak te doen. Hij is aan de grote kant, maar de bodem haalt deze toch niet. Onderweg duikt de voorlopige kampioensvis van 125 cm vol op de aasvis. Jan Jaap en Jan kijken tevreden terug op de dag.

Zelf sta ik op de boot bij Paul, Rob, Theo en Rick. Wij kiezen voor een splitsing die opgesloten ligt tussen vijf eilandjes. Hier hebben we alles wat we zoeken. Ondiepe platen, dieptes, stromingen en stekken in de luwte. Het vangen van koolvissen blijkt hier geen probleem te zijn. Daarna varen we naar de ondieptes voor heilbot, een paar hengels met aasvissen en een paar met de shad. Helaas levert het niet meer op dan een hele zwik lommen.

Afgezakt naar 70 meter vergrijpen een paar kabeljauw zich nog aan de shad. Een gerichte visserij blijkt er dan helaas niet in te zitten, het blijft bij een paar. We wisselen weer terug naar heilbot, tevergeefs. Om 20 uur vanavond hebben Cor en Patricia de barbecue gereed, we moeten dus enigszins op tijd thuis zijn.

Om met actie af te sluiten willen de heren nog even een ronde op koolvis gaan vissen. Kijken of ze gericht de wat grotere exemplaren kunnen vangen. Dat doen ze goed en we vermaken ons weer kostelijk, tot 17 uur, dan gaat de handdoek in de ring.

Gerard, Hans, Teun en Paul willen heel graag een heilbot op de shad vangen. De techniek hebben ze een paar dagen eerder geleerd. Blijkbaar hebben ze goed opgelet, het duurt niet lang voor de eerste shad-heilbot aan boord ligt. Dat smaakt naar meer natuurlijk.

Vissen op heilbot is doorbijten, maar niet deze keer. Al snel volgt de volgende aanbeet, deze heilbot is zelfs nog wat groter, wat een feest aan boord. Met de nodige kabeljauw, zeewolven en een leng klagen onze Brabanders zeker niet. Klagen doen ze trouwens al helemaal niet, ze bekijken alles van de positieve kant, prachtige groep.

Tijd voor de pauze om fris en fruitig aan de tweede helft te beginnen. Over die tweede helft kunnen we heel kort zijn: zelfde stek, zelfde techniek, ander tij, geen enkele aanbeet. Wow, wat een verschil zeg. Zo zie je maar weer, getij is vaak een doorslaggevende factor!

John, Pim en Jan trekken er vandaag met drie man op uit. Bart wandelt vandaag naar het bergmeer boven Bergsfjord. Gewapend met een spinhengel en klein kunstaas gaat hij zijn geluk beproeven op diverse forelsoorten. Cor heeft speciaal een elektromotor met accu naar het bootje gebracht zodat Bart lekker kan troleen. Van voor naar achter is het drie kilometer varen, Bart gaat een paar keer op en neer. Naast diverse forellen levert deze dag voor Bart ook nog fantastisch mooie foto’s op, om jaloers op te worden.

De mannen op de boot gaan op schol vissen, op dezelfde stek als Jan en Jan-Jaap eerder deze week hebben gedaan. De visserij is erg slap, geen schol en zelfs geen schar, totdat de boot op 8 meter water drijft. Dan is het raak bij Pim en goed ook. Hij haakt een schol van maar liefst 58 cm en moet flink werken om hem met het lichte materiaal binnen te krijgen. Topvis voor een topvisser! Ook hier blijken de zeewolven de garnalen weer erg lekker te vinden, super sport op het spinmateriaal.

John sleept ondertussen een koolvis net boven de zanderige bodem en dat blijkt niet onverdienstelijk. Twee heilbotten worden er genoteerd op zijn toch al mooie lijstje deze week. Ook op de heilbotstek voor Sandland weet hij nog een heilbot te strikken, John is vandaag on fire, dan zit de dag er op.

We pakken nog net het restje voetbal mee, dan beginnen we aan de barbecue. Cor en Patricia hebben gezorgd voor een mooie volle tafel met als hoogtepunt de rendierhamburgers en -biefstuk. O o o wat lekker allemaal zeg. We pakken nog een paar afzakkertjes en gaan dan ons bedje weer opzoeken. Morgen staat de laatste visdag op de planning, we willen nog een keer knallen.

[FinalTilesGallery id=’21’]

Het bericht Savage Gear Loppa Festival – Dag 5 verscheen eerst op Beet Magazine.

Eerst aasvisjes vangen en dan richting de heilbotstekken in het fjord. Daar kunnen we kort over zijn, na uren vissen en verschillende stekken bezocht te hebben is het nog steeds akelig stil, ze staan gewoon niet aan vandaag. Hier en daar begint het geduld wat te barsten, maar dan is het in een keer raak.

Een heilbot van ergens in de 90 cm vergrijpt zich aan mijn shad, de barsten zijn voor een uur gerepareerd, maar dan gaat de handdoek in de ring, tijd voor wat meer actie. We kunnen nog net een klein stukje buiten komen en aardig comfortabel vissen op een mooie richel. We vangen kabeljauw en koolvissen van gemiddeld formaat. Een prima dagsluiter!

Jaap en Jan-Jaap beginnen de dag goed, ook zij beginnen de dag met een poging op heilbot. Gelukkig hebben ze meer succes dan wij en weten al heel snel een heilbot te verleiden. Dat belooft veel goeds, maar na uren vissen blijkt dit dan toch echt de enige geïnteresseerde heilbot te zijn.

Opvallend is wel dat de lommen meters van de bodem komen om de aasvisjes aan te vallen. Na een hele zwik lummen wordt hier de handdoek in de ring gegooid, tijd voor een poging zeewolf. Jaap heeft deze nog niet gevangen en zou er heel graag eentje vangen deze trip, dat blijkt geen probleem te zijn.

Beide vangen ze een paar mooie zeewolven die zich zowel op het aangeboden aas als op de shads, bedoeld voor de kabeljauw, storten.

Hans, Timmie, Paul en Gerard vissen wederom twee sessies vandaag. Om 9 uur in de ochtend vertrekken ze richting Silda. Overdag zien we al de hele week weinig berichten in de app groep, het is dus altijd weer spannend wanneer we ze ’s avond spreken. Hoe was de dag, wat is er gevangen, waar, hoe laat, waarmee enz..

Het blijkt dat ze in de ochtend een paar hele mooie kabeljauwen hebben weten te vangen, helaas niet veel en ook niet iedereen, maar wat er boven kwam was ook goed aan de maat. Na de pauze varen ze terug richting dezelfde stek, maar dan is er niemand meer thuis. Het wordt een visloze middag. Gelukkig laten de heren hun humeur hier niet door verpesten, zij genieten van alles wat ze meemaken.

Paul, Rob, Theo en Rich gooien het vandaag eens over een andere boeg en varen de andere kant op dan ze de vorige dagen hebben gedaan. Net om de hoek van de haven ligt een mooie baai verscholen tussen twee eilanden. Hier komen verschillende dieptes en ondieptes bij elkaar, de stromingen worden versterkt door de versmallingen en met een beetje tij kan je het water zien kolken. Ze hopen hier wat actie te krijgen op hun aasvisjes en shads en dat krijgen ze ook!

Ze blijken vandaag de beste keuze van alle boten te hebben gemaakt en vangen naast de vele koolvissen mooie kabeljauwen, wederom een kelpbult en roodbaars én vijf heilbotten. Over actie niet te klagen dus. Ze hebben dan ook heel de dag op deze stek gevist en wellicht zullen ze morgen ook hier beginnen, dat kan haast niet anders.

Er resteren ons nog twee dagen van het Savage Gear Loppa festival 2024. Morgen wordt er enkel overdag gevist. In de avond mogen we genieten van een heerlijke barbecue die Cor en Patricia voor ons hebben klaargemaakt. Vissen na de barbecue mag wel, mits niemand die op de boot staat alcohol gedronken heeft, dat is verboden.

Morgen lijkt de wind mee te vallen, maar het zal wel wat gaan regenen. Hoe of wat lezen jullie in ons volgende blog!

[FinalTilesGallery id=’20’]

Het bericht Savage Gear Loppa Festival – Update 4 verscheen eerst op Beet Magazine.

De heren Paul, Rich, Rob en Theo vertrekken naar de oostzijde van het eiland Silda. De afgelopen twee dagen zijn daar behoorlijk wat mooie vissen gevangen. Specifiek op het bergje dat ergens halverwege het fjord ligt. Het ondiepste punt boven aan de berg is 24 meter, daarna loopt het af naar 50 tot 70 en dan gaat het hard naar beneden. Wederom kiezen ze er voor de kansen te spreiden. Een paar hengels worden uitgelegd met aasvissen en ondertussen wordt er geworpen met shads.

Heilbot en grote koolvis is toch wel een groot verlangen op de boot, maar ook roodbaars en een mooie rode “kelpgul” zouden ze graag nog eens vangen. Tegen het einde van de avond zijn deze doelen allemaal bereikt! De grootste koolvis wat net iets groter dan een meter. De roodbaars had niet de gehoopte afmeting, maar werd wel enorm gewaardeerd. Een prachtige dag voor deze heren!

Hans, Tummes, Gerard en Paul kiezen voor de stijle taluds boven Slida. Eigenlijk zit hier altijd wel vis, het is alleen te hopen dat ze ook gaan jagen op het moment dat jij er bent. Je zou naar het getij kunnen kijken, maar onze vier Brabantse vrienden genieten van veel meer dan enkel het vangen van mooie vissen. Ze varen uit, vangen wat vissen, varen terug, eten wat en gaan weer vissen. Lekker ontspannen trekken ze de ene mooie koolvis na de andere eruit.

Uiteraard worden er ook nog de nodige kabeljauw en andere soorten gevangen, maar de hoofdmoot was toch echt de koolvis vandaag. Die koolvissen zorgen trouwens voor veel meer actie dan dat de kabeljauwen doen. Knal harde aanbeten en vechtlust tot ze bij de boot zijn, een geweldige visserij! Dan verdien je een heerlijk koud biertje in de Noorse avondzon.

Bart, John, Pim en Jan varen vandaag naar de verre stekken. Vandaag laat de wind dat toe en op open zee zijn de vissen vaak toch wel stukken groter dan in de fjorden, zeker de kabeljauwen. Kabeljauw is het hoofddoel, ze willen alle vier namelijk een paar lekkere filets mee naar huis nemen. Ik zou nu wel een heel verhaal kunnen schrijven, maar ik denk dat ik beter de foto’s kan laten spreken. Petje af hoor!

Zelf stap ik deze mooie dag op bij Jaap en Jan-Jaap Braad. Op de Buster kunnen we met drie personen wel vissen, maar dan moeten we niet te veel spullen meenemen. Gisterenavond bespraken we de visserij en wat we mee zouden nemen. Alle vier een spinhengel zou genoeg moeten zijn voor onze doelen van vandaag: dikke schollen en een heilbot. Die schollen wil ik al heel lang vangen, een eerdere trip is dit niet gelukt. Scampi’s uit de supermarkt zou goed aas moeten zijn, die hangen we dus aan onze schollijntjes. Het stekje dat we hebben doorgekregen is een mooi langzaam aflopend talud met een zandbodem, ideaal voor schol. Dat blijkt als vader Jaap binnen een paar minuten een hele beste schol weet te vangen.

Afwisselend vangen we mooie ronde schollen en moddervette scharren. We vangen alles tussen de 5-10 meter diepte. Als we uitwijken naar 20, om te proberen nog grotere schollen te vangen is het Jan-Jaap die geen schol, maar een grote zeewolf haakt. Wat een heerlijk gevecht op de spinhengel zeg. Ik sta te filmen als hij me roept dat mijn hengel achter me ook krom staat. Het is lastig twee zeewolven aan boord te brengen, dat is vragen om problemen op het kleinere dek.

De vis van Jan-Jaap is niet klein te noemen, maar de steinbeiter die er bij mij naar boven komt slaat echt alle verwachtingen. Een meter is hij zeker en wellicht zal hij de 110 cm ook wel halen. Het nemen van foto’s is niet gemakkelijk, we houden hem dan ook niet langer aan boord en zetten hem terug zonder te meten. Hoe groot hij exact was zullen we nooit weten, maar een nieuw record is het zeker.

Als afsluiter proberen we het nog een paar uur op de heilbotten. We vangen er snel een die perfect is voor de lichte spinhengel, net geen meter. Dan is het enkel nog kabeljauw die de klok slaat. Wat een onvergetelijke dag zeg! Jan-Jaap en Jaap, ik hoop jullie nog eens mee te mogen nemen voor een poging gevlekte gladde haai in Nederland. Dan maken we er weer een mooie dag van!

[FinalTilesGallery id=’19’]

Het bericht Savage Gear Loppa Festival – Dag 3 verscheen eerst op Beet Magazine.

Na hun eerste sessie weten de heren Braat wel raad, zij slaan het schoonheidsslaapje over en varen direct na het eten weer terug naar de stek waar ze eerder op de dag gevist hadden. Ze gaan wederom met zowel aas als kunstaas vissen, een prima combinatie als je de aashengels voorziet van een dobber. Zo sleept het aas achter de boot aan en liggen de lijnen niet in de weg om met kunstaas te smijten.

Om een lang verhaal kort te maken: ze vallen met hun neus in de boter. De dobbers krijgen vaak niet eens de kans om ruim achter de boot aan te driften. Zelfs vlak achter de boot, wanneer het aas de juiste diepte heeft bereikt, verdwijnen de dobbers al in de diepte. Dikke kabeljauw, heilbotten en mooie lommen duiken zonder twijfel op de dode koolvissen. Het is dan ook al ochtend voor de Buster wordt afgemeerd aan de kade. Gesloopt, maar met een heel lekker gevoel gaan vader en zoon voldaan naar bed. Chapeau heren!

Rich, Theo, Paul en Rob varen later in de nacht naar dezelfde stek. Ook zij vissen zowel met als met kunstaas en boeken ongeveer hetzelfde resultaat. Het blijkt dat er op deze stek echt van alles rond zwemt: dikke koolvis, modder vette kabeljauw die lachen om de metergrens, heilbotten, zeewolven, het kan hier niet op. Opvallend detail: de meeste vissen worden gevangen rond de 30 meter. Op deze diepte hoef je niet met je zware hengels en groot kunstaas te vissen. Het kan nu lekker subtiel en licht, extra genieten dus. Ook zij meren ergens in de vroege ochtend af en zoeken daarna snel hun bedjes op. Genieten op en top!

Vandaag kozen ze ervoor te genieten van de rust en de omgeving. Zij genoten van een prachtige wandeling naar het bergmeer. Een aanrader voor iedereen.

Zowel de groep Faes als de groep Dijkmans, waar ik vandaag bij aan boord sta, kiezen ervoor om pas weer de volgende dag te gaan vissen en te genieten van hun nachtrust. In de ochtend blijkt het dat de wind veel zwakker is dan vooraf werd aangegeven, we vertrekken rond 13 uur vanuit de haven richting de kop van Silda. We proberen daar eerst de kabeljauw te vinden. Het is toegestaan om vanuit Noorwegen 18,5 kg filet per persoon mee naar huis te nemen, die zouden we deze week graag bij elkaar willen vangen.

We vissen op dieptes tussen de 60 meter en 100 meter op verschillende stekken. Ondanks de goede hoop die we hadden, komt er niet echt veel kabeljauw naar boven. We besluiten een andere stek op te zoeken. Groep Faes vertrekt richting de oostzijde van Silda, wij kiezen ervoor om op de stek waar de andere twee boten vannacht goed gevangen hebben ons geluk te beproeven. Mocht iemand op actieve vis stuiten, dan laten we dat aan elkaar weten, is de afspraak. Op beide stekken is het sprokkelen voor een vis, zowel de kabeljauw als de heilbot laat het afweten. Het is niet dat we geen vis vangen, maar het hadden er wel wat meer mogen zijn om het een goede visdag te noemen. We hebben fantastisch gevist, genoten van alles wat er gebeurde vandaag, alleen de vangst was mager. Geen nood, er komen nog vier visdagen aan!

Voor morgen ziet het weer er prima uit. Groep Faes vertrekt rond 9 uur richting de verre stekken op zoek naar kabeljauw, heilbot en koolvis. Het vertrouwen is groot, of dat terecht is gaan we zien. Jan, Jan-Jaap en ik vissen morgen op schol. Vorige trip is het me niet gelukt er een te vangen, het klonk dan ook als muziek in mijn oren dat er morgen op schol gevist gaat worden.

Bij de groep Dijkmans ga ik morgenochtend een bakje drinken. Dan bespreken we de wensen, mogelijkheden en kijken we naar de potentiële stekken en technieken. Voor nu rest er enkel nog wat nachtrust, morgen lezen jullie hoe het ons verder vergaat…

[FinalTilesGallery id=’18’]

Het bericht Savage Gear Loppa Festival – Update 3 verscheen eerst op Beet Magazine.