Tekst: Mike van Delft, foto’s: Mike van Delft & Gerrie Hendriksen

Na enig research op internet en wat informatie van collega-vissers die hier inmiddels al zijn geweest, is het voor mij vrij snel duidelijk; ik zal en moet mijn eigen geluk hier gaan beproeven! Vismaat Gerrie Hendriksen is na het zien van enkele foto’s ook direct enthousiast. We slaan de agenda’s open en mede doordat we ook nog eens elke dag samen werken, is de datum vrij snel bekend en boeken we bij Angling Escapes onze visvakantie. Glory Carp Lake, here we come.

VEEL OPTIES

Op 9 april arriveren we even voor het middaguur op het schitterende domein waar we ontvangen worden door Jos van Schijndel. Helaas is eigenaar Rob Kuijpers vanwege werkverplichtingen verhinderd. Normaliter worden alle gasten door deze twee heren ontvangen. We worden voorzien van een heerlijke bak koffie in de lodge en bespreken gezamenlijk met Jos en de andere vissers voor deze week de gedragsregels en de vangsten van vorige week. Er zijn in voorgaande weken wel de nodige vissen uitgekomen, maar was het af en toe ook lastig, mede vanwege het feit dat de nachttemperatuur soms onder het vriespunt dook. Dit is natuurlijk nooit bevorderlijk voor het aasgedrag van de vissen, maar we bekijken het positief als we horen dat er de week voor ons ruim vijftig vissen op de mat zijn gekomen.

Ger en ik hebben stek 1 tot onze beschikking, een stek met veel bodemverloop variërend van een meter langs de kanten tot aan dieptes van negen meter in het midden van het water en we beginnen vrijwel direct met het zoeken naar potentiële stekken. Na een kleine twee uurtjes hebben we tien stekken vastgezet in de gps-map. Op dieptes van een meter tot maximaal 3 meter denken wij de meeste kansen te hebben, dus dieper vissen we dan ook niet. We voeren beide drie stekken en elk ook nog twee back-up stekken aan. Zodoende bouw je al een voorsprongetje op wanneer een stek op een bepaalde diepte niet loopt en kan je de vis gaan zoeken op een van je back-up stekken. Alle stekken worden voorzien van enkele kilo’s van onze favoriete mix bestaande uit zachte maïs, hennep, 12 en 15 mm Scopex Squid boilies, 2 mm pellets gesoakt in een ruime hoeveelheid Scopex Squid Syrup en maden. Deze mix geniet ons volste vertrouwen en durven we dan ook overal zorgeloos in te zetten.

Het grove aanvoeren van de stekken heeft ook te maken met het feit dat er een zeer groot bestand aan vissen rondzwemt op het 5 hectare grote water. Naar zeggen zwemmen er rond de 800 karpers op dit betreffende water. We besluiten de stekken na alle hectiek rondom en op het water even de aankomende uurtjes de benodigde rust te geven alvorens we daadwerkelijk beginnen met vissen. Snel halen we de Nash Gazebo uit de bus en bouwen we gezamenlijk ons kampement op voor de aankomende dagen.

ONDIEPE NACHTSTEKKEN

Na een heerlijke warme maaltijd en twee goed gevulde buikjes verder besluiten we dat het nu echt de tijd is aangebroken om onze lijnen nat te gaan maken. De montages worden in de Nexus voerboot geplaatst met daarin een redelijke hoeveelheid 2 mm pellets en niet meer dan wat luttele gebroken bollen eromheen. Vanwege het feit dat we de voorgaande uren de stekken ruimschoots hebben voorzien van aas, willen we door middel van deze aanpak een snelle aanbeet forceren en hiermee een beeld krijgen in welke zone(s) de vissen zich ophouden en dus eventueel ook azen.

Heel even slaat de twijfel toe wanneer we onze overburen binnen no time vier aanbeten zien krijgen. Even denk ik bij mezelf ‘misschien ben ik toch iets te hard van stapel gegaan met de hoeveelheid voer’, maar die gedachte verdwijnt direct als niet veel later een van mijn hengels, gepositioneerd tegen de boskant aan, om hulp schreeuwt. Gelukkig sta ik niet ver van mijn hengel af en kan ik de vis al afblokken voordat deze op volle snelheid kan komen. Het brengt toch altijd een gezonde bepaalde spanning met zich mee, zo’n eerste vis, een eerste aanbeet op een nieuw water. Niet veel later kan Ger het net onder een werkelijk schitterende spiegelkarper steken met schubben zo groot als appelschijven. Even kijken we samen zoals vele vismaten dat misschien herkennen samen in het net en zonder dat we beide een woord zeggen denken we zeker weten hetzelfde ‘Jezus, wat een geweldige vis’. Na het onthaken van de vis leggen we haar snel in de weighsling en blijkt deze beauty 12,9 kg te wegen.

Voor het eerst moeten we op zoek naar de chip die bij alle vissen die op het water zwemmen zijn ingebracht onder de anaalvin, zodoende heeft iedere vis zijn eigen unieke code en kan te allen tijde door de scanner herkend worden. Vrij gemakkelijk vinden we de betreffende chip en krijgen we middels een simpele piep de code door in de display die bij de betreffende vis hoort. Hierna voeren we de code in de ‘off the Mark’ app in die je eerst dient te downloaden. Dit is wat mij betreft een absolute revolutie op het gebied van het managen van het karperbestand. Eenmaal ingevoerd zijn alle gegevens zichtbaar zoals de datum wanneer de vis is uitgezet, hoe vaak deze vis al is gevangen, op welk gewicht deze vis is uitgezet, de groei, en zelfs het topgewicht wordt erbij vermeld. Uniek!

PRIMA START

Na vol trots met dit pareltje geposeerd te hebben voor de camera mag zij rustig haar weg vervolgen en met een paar stevige staartslagen zwemt ze rustig terug naar diepere waterlagen. Snel wordt de montage opnieuw gepositioneerd en nog net voor het vallen van de avond ligt alles weer op scherp. We besluiten om redelijk op tijd onze slaapzakken te gaan opzoeken aangezien het toch al met al een hectische dag is geweest, maar nog voordat we de ritsen van onze sleep systems hebben dichtgeritst knalt Ger zijn rechterhengel er als een waanzinnige vandoor. De hengel die hij onderhands in zijn kommetje rechts onder zijn eigen kant had gelegd, puur om te kijken of hier ook vis zou komen azen. Een kleine schub geeft zich niet zonder slag of stoot gewonnen.

We vermoeden dat de vis tijdens de nachtelijke uren de twee kommen links en rechts in komt zwemmen om daar op het ondiepe te azen. Die gedachte wordt bevestigd als twee uurtjes later ook mijn hengel in de linkerkom vertrekt. Ook deze vis is het niet bepaald eens met de gang van zaken en strijdt met al zijn krachten die hij bezit. Ook ik mag mijn eerste schub op dit water bijschrijven en staat de teller al op drie vissen, een prima start! Helaas lossen we nog een kleinere vis tijdens het ochtendgloren. Al met al zijn we dik tevreden met het verloop van de sessie tot nu toe, zeker wanneer blijkt dat zoals verwacht de zones waar geaasd wordt opschuiven richting de ‘verre’ stekken.

1 van 2

SNIJDENDE SPANNING

We krijgen die nacht maar liefst zes aanbeten waarvan we er vijf weten te landen. De ene vis nog mooier dan de andere en we staan soms perplex wat voor pareltjes hier zwemmen. Aangezien we de gehele nacht zo goed als geen oog hebben dichtgedaan besluiten we voordat we de lijnen verleggen naar de dagstekken eerst even twee uurtjes slaap in te halen. Wel loop ik hondsgetrouw met mijn emmer en voerschep om het water heen om de stekken weer te voorzien van een flinke hoeveelheid klein aas en 12 mm Scopex Squid bollen.

Na een klein schoonheidsslaapje is de batterij net weer vol genoeg om weer door te schakelen om onze rigs wee te gaan positioneren op de dagstekken. Wanneer alle lijnen weer spot-on liggen en we net ruzie aan het maken zijn over wie het ontbijt moet gaan maken knalt mijn meest rechterhengel ervandoor. Direct na het oppakken wordt mijn Scope 3.25 lb tot aan het handvat kromgetrokken en vermoed ik met een vis uit het zwaardere segment te maken te hebben. Met enig kunst en vliegwerk weet ik de vis uit de takkenmassa te leiden en kan de dril op (veilig) open water vervolgd worden. Ik word werkelijke alle hoeken van het water overgetrokken en kan bijna niks anders doen dan lijn geven en gestaag iets proberen terug te winnen, maar na een klein kwartiertje lijk ik toch de touwtjes iets meer in handen te krijgen. Gedecideerd win ik de laatste meters lijn terug en verschijnt er recht onder mijn voeten een grote goudkleurige verschijning waarvan mijn karperhartje eventjes iets harder begint te slaan. Het enige wat Ger kan uitbrengen is “Zoooooo, zag jij dat ook?!” De spanning is werkelijk om te snijden wanneer de vis uit het niets weer 15 meter lijn van de spoel af rost. Dit blijkt een laatste krachtsinspanning geweest te zijn en voor we het beseffen geeft de schub zich gewonnen. Wanneer de vis in het net ligt ballen we beide onze vuisten… wat een bak van een vis!

Na het wegen van de vis blijkt deze ruim over de magische grens van 20 kg heen te gaan en verkeer ik in een absolute euforische staat bij het aanschouwen van deze mastodont. Wanneer we de vis op de gevoelige plaat hebben gezet en wat blijvende herinneringen hebben weten te maken nemen we na twee krachtige en boze staartslagen afscheid van elkaar.

STILTE VOOR DE STORM

Na deze snelle aanbeet verwachten we een productieve dag, maar niks blijkt minder waar. De wind begint te draaien en we krijgen een grote weersomslag met als gevolg dat het de volgende 24 uur totaal stilvalt. Niet alleen bij ons, maar ook bij de collega-vissers aan de andere zijde van het water. We halen het positieve uit deze tijdelijke break en slapen heerlijk enkele extra uurtjes bij. Met nog een kleine vierentwintig uur voor de boeg varen we ‘s morgens vol goede moed weer de lijnen opnieuw naar de stekken en komt na een kleine twee uurtjes de verlossende aanbeet van Ger zijn hengels. Hij heeft zogezegd ze hengel nog niet uit de steunen gegrist of zijn tweede hengel knalt ook weg uit startpositie. Binnen no time staan we naast elkaar met een kromme hengel. Dit zijn voor mij van die momenten die je niet snel vergeet, zeker niet als we beide een vis weten te landen met een schubbenpatroon om van te watertanden. Mooi moment voor een duofoto waar we beide maximaal van genieten en trots naar blijven kijken.

De sessie is inmiddels al meer dan geslaagd en elke vis die eventueel nog volgt is wat ons betreft nu een spreekwoordelijke kers op de taart. Maar dat die kers er daadwerkelijk zou komen hadden we niet zien aankomen.

KERS OP DE TAART

Langzaamaan beginnen we met het afbreken van ons tijdelijke verblijf wanneer ineens Ger zijn linker beetmelder een waarschuwing geeft; piep… gevolgd door nog een piep waarna de R3 beetmelder het vervolgens uitschreeuwt. Ger schiet naar zijn hengel als hierna ook mijn beetmelder het uitschreeuwt. Weer een dubbelrun! “Dat is nog even lekker, twee kersen op de taart!” zeg ik tegen Ger. In no time weet ik mijn vis te landen en vraag ik Ger of ik hem moet komen helpen zijn vis te landen, maar zie hem zojuist ook het net onder zijn vis steken. Snel sla ik een haring in de grond waarachter ik het landingsnet vastzet zodat we volledig safe Ger zijn vis kunnen onthaken, wegen en fotograferen. Terugkomend op de kers op de taart weet ik wat er in mijn landingsnet ligt te wachten en wanneer Ger de vis uit het water wil tillen weet hij genoeg! Ik kan me niet onthouden om uit te barsten van het lachen. “Nee toch” zegt Ger met een dikke glimlach op zijn gezicht waarop ik antwoord “jazeker maatje, we did it again!”

Na weging blijkt de vis inderdaad wederom de magische twintig kilo grens ruimschoots te passeren en ik verkeer werkelijk op een roze wolk. Wat een afsluiter, ‘zo een als je leest in de boekjes.’ Wij komen hier zeker nog eens terug!

GLORY CARP LAKE

Werkelijk overal is aan gewerkt om je verblijf op Glory Carp Lake zo aangenaam mogelijk te maken. Vier aangelegde dubbelstekken (max. 8 vissers), voorzien van wifi, een eigen koelkast, stroom en water zijn hierbij ook inbegrepen. Het sanitairgebouw is uniek te noemen en het zal de vissers nergens aan ontbreken.

Op dit 5 hectare grote water zwemt een prachtig bestand van zo’n 800 karpers waarvan een groot deel zorgvuldig is geselecteerd op basis van groei en uiterlijke verschijning. Er zijn al enkele vissen uitgekomen van ruim boven de 25 kg en de verwachting is dat er dit jaar al een 30 kg vis vanaf gaat komen. Verder verkeert het domein in schitterende staat, kortom absoluut een aanrader voor iedere karpervisser die van net een beetje extra luxe houdt.

Voor boekingen en info: Anglingescapes

Het bericht Glory Carp Lake verscheen eerst op Beet Magazine.

 Half maart reis ik af naar een syndicaatwater in België wat beheerd wordt door mede-teamlid Mark Pansar. Onder taaie, koude weersomstandigheden ga ik een 24-uurs sessie vissen met niemand minder dan Alan Blair, de grote man achter het huidige Nash Tackle. Een mooie gelegenheid om eens wat vragen te stellen aan deze ongelooflijk populaire visser.

Alan is speciaal vanuit de UK overgekomen vergezeld door zijn boezemvriend Oli Davies. Vrijwel direct bij aankomst van de twee mannen nemen ze bij mij alle druk en spanning, die door mijn lijf heen giert, weg en stellen me meer dan op mijn gemak. Na een half uurtje babbelen besluiten we onze lijnen maar eens nat te gaan maken en mede door de koude periode waarin we verkeren schakelen we een extra tandje bij en in no time staan al onze vallen op scherp. Heel veel actie verwachten we niet nu de vissen nog grotendeels in wintermodus verkeren. Zo gewoon als Alan is gebleven zie ik hem even later op zijn knieën zitten naast zijn auto en is hij voor iedereen een lekkere warme bak koffie aan het maken. Nadat we deze heerlijke versnapering genuttigd hebben en onze lichaamstemperatuur weer enigszins op peil is besluiten we dat dit een prima moment is om aan ons interview te gaan beginnen en hopen we stiekem toch nog wel op die verlossende aanbeet.

Alan, ik kan me haast niet voorstellen dat lezers niet weten wie je bent maar kun je kort iets over jezelf vertellen?

“Ik ben inmiddels 38 jaar oud, maar in mijn hoofd ben ik nog steeds 18 jaar. Alleen merk ik wel dat mijn lichaam steeds meer en meer tegengas gaat geven. Samen met mijn vrouw Chloe en twee dochters Myah en Fern wonen we in Essex en vormen een schitterend gezin. We zijn al 18 jaar samen maar nog steeds niet getrouwd. De reden hiervan is, zoals jullie bijvoorbeeld hebben kunnen zien in de Eurobanx serie op YouTube, dat als ik iets goed wil doen dat het dan ook daadwerkelijk over de top moet zijn bij mij. Dus zal je begrijpen dat deze speciale dag niet even zomaar gerealiseerd kan worden, maar wanneer de dag ooit eindelijk aanbreekt zal ik ervoor zorgen dat dit haar dag word zoals ze verdiend. Verder vis ik eigenlijk al heel mijn leven, het is inmiddels mijn werk geworden en heeft het me gevormd tot de man die ik vandaag de dag ben geworden.”

Ik kan heel goed begrijpen dat velen jouw functie binnen Nash als een droombaan ervaren. Ook jij bent ongetwijfeld onderaan de ladder begonnen, hoe is het voor jou allemaal begonnen? Loop ons eens kort door jouw groei binnen Nash heen.

“15 jaar geleden ontmoeten ik Kevin Nash en na enige tijd vroeg hij mij langs te komen op kantoor. Hij ondervroeg mij drie uur lang aan een stuk door en aan het eind van het gesprek zei hij; “ik wil je een baan aanbieden.” Ik was toen net 23 jaar oud en kreeg een baan op de afdeling marketing, iets waar ik totaal niet voor had geleerd of enige ervaring mee had. Kevin was mijn mentor op alle gebieden, we zaten jarenlang aan hetzelfde bureau en hij heeft me werkelijk alles geleerd. Langzaam kreeg ik steeds meer oog voor details en konden we de Nash-producten beter en beter gaan ‘vermarkten’. Na drie jaar zat ik de helft van de tijd op marketing en de andere tijd op ontwikkeling. Toen ik 27 jaar was maakte Kevin mij een van de mededirecteuren van Nash. Enkele jaren later bood Kevin mij een tweede deal aan, namelijk 24 procent van de aandelen van het bedrijf. Zoals je zult begrijpen was het voor mij een droom die uitkwam.”

Ik kan me voorstellen dat het leven met jouw functie binnen Nash vrij hectisch is, kan je ons een eens door een gemiddelde (werk)dag meenemen van Alan Blair?

“Een van de dingen waar ik het meest dankbaar voor ben in mijn werk is de grote hoeveelheid vrijheid. Het komt maar zelden voor dat twee dagen hetzelfde verlopen, echt elke dag is anders. Normaliter sta ik elke dag extra vroeg op omdat simpelweg een dag te kort is voor wat ik allemaal wil doen in een dag. Als ik niet met filmprojecten bezig ben, op reis of in het buitenland ben, dan start ik elke dag met van 07:00 tot 08:00 lekker te wandelen in het bos met de honden, samen met Kevin (Kevin Nash). Dit is voor mij het belangrijkste deel van de dag omdat dit het enigste deel van de dag is waarin we even alleen zijn. Hierin bespreken we eigenlijk alles wat er aan de hand is in de business en bijvoorbeeld creatieve ideeën. Van 08:00 tot 17:00 gaat de tijd meestal op aan het beantwoorden van emails, meetings of zoom calls op de afdeling ontwikkeling. Als we over percentages spreken dan breng ik 75% van de tijd door op kantoor en 25% van de tijd met zaken zoals films opnemen, lezingen geven ect.”

Voor Nash Tackle reis je een groot deel van Europa door en geef je demo’s, interviews, lezingen en ben je te vinden op diverse beurzen en opendeurdagen. Is dit iets wat je graag doet? Of is het gewoon part of the job?

“Ik vind het absoluut geweldig om te doen! 20 jaar geleden toen het voor mij allemaal net begon, was het gewoon een onderdeel van mijn werk. De laatste 10 jaar is het voor mij echt iets geworden wat in geweldig vind om te doen. Ik ontmoet geweldige mensen, andere fanatieke vissers, en mensen die net zoveel van vissen houden als ik. Het meest eervolle hieraan vind dat ik mensen op een bepaalde manier kan helpen en zelfs nog wat kan leren. Ik haal net zoveel voldoening uit een opendeurdag of lezing als uit het vissen zelf. Het geeft mij een ultiem gevoel als ik vertrek na een lezing of opendeurdag wetende dat ik misschien wel honderd mensen een zetje in de goede richting heb kunnen geven.”

Hoe is het om een bekende persoonlijkheid, een bekende visser te zijn in het karperwereldje? Iedereen die met je op de foto met je wil, overal herkend wordt, iedereen wat van je tijd wil…

“Het heeft zijn voor- en nadelen. Ik wil graag iedereen de nodige aandacht geven maar soms gaat dit simpelweg gewoon niet. Denk hierbij aan het uit eten gaan in een restaurant of als ik uit ga naar een nachtclub, dan zijn er altijd wel een paar mensen die op de foto willen of een handtekening willen. Mijn kinderen wennen er langzamerhand wel al aan maar mijn vrouw heeft er absoluut een hekel aan (haha). Verder geniet ik met volle tuigen van de mooie momenten als ‘bekende’ visser.”

Hoe is de liefde voor het karpervissen ontstaan? Ben je gelijk begonnen met het gericht vissen op karper of ben je net zoals de meeste van deze generatie meegegaan met je vader of opa en lekker vissen op alles wat voorbij kwam.

“Het klinkt misschien heel cliché maar dat is wel hoe het gegaan is. Mijn vader heeft me werkelijk alles geleerd en zonder hem had ik nooit de man geworden die ik vandaag de dag ben. Vroeger viste ik op alles wat ik kon vangen. Ik was vooral bezig met het vangen van soorten die ik nog nooit had gevangen; ving ik een zeelt die ik nog nooit had gevangen dan was dit voor mij ‘the best day ever.’ Toen ik een jaar of acht, negen was begon mijn interesse voor het karpervissen langzaam te groeien. Mede doordat je karpers op diverse manieren kunt belagen; oppervlaktevissen, freelinen, of meer statisch op de bodem.”

Je staat bekend als visser die het liefst actief zijn visserij beleeft; zigvissen, stalken of met de pen vissen i.p.v. het statisch neerploffen voor 24 uur op een bepaalde stek. Denk jij dat het actieve vissen nog steeds onderschat wordt in de huidige karpervisserij?

“Jazeker, mede doordat mensen vandaag de dag zo’n druk leven leiden en wanneer er dan eindelijk tijd is om te gaan vissen gaat dit vaak gepaard met socials en/of even relaxen. Mensen willen even ontsnappen aan alle dagelijkse hectiek en dat gaat vaak samen met statisch vissen. Bij de actieve visserij is dit natuurlijk precies het tegenovergestelde, het is een verschrikkelijk intense visserij waarbij je 100 % gefocust dient te zijn. Deze vorm van visserij heeft absoluut mijn voorkeur.”

Er zijn tal van filmpjes die rond gaan van jou op de social media kanalen waarin het enthousiasme er vanaf spat, zelfs bij de wat kleinere vissen. Hoe beleef jij iedere vangst, groot of klein, en wat voor voldoening haal jij hier uit?

“De term PB (personal best) vind ik klinkklare onzin, persoonlijk heb ik er jaren over gedaan om mijn eerste 15 kg + vis te vangen. Totdat ik zo gelukkig was om op Kevin’s eigen wateren te mogen gaan vissen waar ik de ene na de andere grote vis wist te vangen. Vandaag de dag haal ik meer voldoening uit een mooie beschubde spiegelkarper waar ik in zeer moeilijke omstandigheden keihard voor heb moeten werken. Daar haal ik absoluut mijn voldoening uit.”

De UK staat bekend om zijn (nog steeds groeiend aantal) day ticket wateren. Wat is jouw mening over dit type wateren met alle drukte en constante lijndruk die daarmee gepaard gaat?

“Eerlijk gezegd heb ik hier niet echt een mening over. Ik ben opgegroeid op dit soort wateren tijdens het vissen met mijn vader. Vroeger vingen we wel 30, 40, soms wel 50 karpers op een dag op deze wateren, maar om eerlijk te zijn kom in nog hoogst zelden op dit soort wateren. Mede door de persoon die ik geworden ben in het hedendaagse karperwereldje is het voor mij nog vrijwel onmogelijk om op dat soort wateren nog met enige privacy te kunnen vissen.”

Wat is je favoriete jaargetijde?

“Absoluut het voorjaar. Wanneer de watertemperatuur net na de wintermaanden iets opwarmt komen de vissen weer tot leven. Zoals eerder besproken ben ik een vervend oppervlaktevisser en wat mij betreft is dit de beste tijd van het jaar hiervoor. De zomer biedt hiervoor ook kansen maar dan moet het niet te warm zijn want dan liggen ze er maar wat roerloos en lusteloos in de bovenste laag zonder enige intentie om te gaan azen. Het najaar absoluut niet ,dan is de vis alweer een heel seizoen belaagd en zijn ze vaak extra op hun hoede.“

Wat is je favoriete rig, je favoriet aasaanbieding; heb je die?

“Freelining! Super simpel, met alleen een haak en dus ook mee één knoop. Werkt altijd en heeft mijn volste vertrouwen. Ik maak dan graag gebruik van Flota Claw haak. Deze haak is uiterste geschrikt voor deze visserij mede doordat deze supersterk en uiterst betrouwbaar is. Als ik statisch vis ben ik van mening dat niemand tot nu toe genoeg bewijs heeft kunnen leveren dat er een absolute superrig bestaat. Verschillende vissen azen verschillend en er zijn altijd omstandigheden die de ene rig beter laten prikken op bepaalde momenten dan de andere. Wat betrfet rigs zijn er voor mij twee essentiële aspecten: 1. Mijn haak moet supersterk zijn (Range Pinpoint). 2. Ik gebruik het zwaarste lood waarmee ik weg kan komen afhankelijk van de omstandigheden.”

Wat is je mooiste/meest bijzondere vangst? Wat heb je daar allemaal voor moeten doen?

“Dat is absoluut niet een karper. Natuurlijk zijn er vangsten die wel duizend keer door je hoofd heen hebben gespookt, maar ik heb zoveel speciale vangsten gedaan dat dat inmiddels niet meer speciaal is (haha). Ik zou dan eerder denken aan vangsten van ander soorten vissen. Ik ben naast karpervisser ook een echte allrounder die bijvoorbeeld ook heel graag op kroeskarper (crucian carp) en zeelt vist. Sommige vangsten waren echt hele lastige opgaves, over verschillende delen van de wereld waarvoor ik speciaal heen reisde. En zelfs dan nog kan ik niet een specifieke vangst opnoemen.”

Ik ben zelf vader van drie kleine meiden en ik weet als geen ander hoe druk het is om alles in goede banen te begeleiden Je staat bekend als geweldige familieman waarin het gezinsleven hoog staat aangeschreven. Hoe combineer je je gezinsleven met je drukke functie binnen Nash?

“Vrij slecht als ik eerlijk ben, dat is de duistere kant van sociale media, iedereen ziet alleen maar de leuke kanten van mijn leven. Ik zou een betere vader kunnen zijn, ik zou ook meer tijd kunnen doorbrengen met ze. Ik zie het dan ook niet als een excuus dat ik er zo weinig voor ze ben, maar ik werk ook zo hard voor hun aan een zorgeloze toekomst. Ik voel me er niet echt schuldig over en zou het ook niet willen veranderen, aan het eind van deze rollercoaster weet ik dat ik dit ook voor hun heb gedaan en gaan we maximaal genieten met zijn allen.”

Hoe zie jij je toekomst voor je? Heb je nog grote ambities of ben je inmiddels op het punt aangekomen waar je altijd hebt willen staan?

“Als ik echt maar dan ook echt eerlijk moet zijn, wil ik zeker gas terug gaan nemen. Ik ga dit dan ook echt doen en ik hoop zelfs dat dit al binnen 1 of 2 jaar zal zijn. Ik wil gewoon graag net wat meer tijd thuis en met het gezin gaan doorbrengen voordat ze dadelijk te oud zijn geworden. Verder hoop ik dat de meiden lekker gaan studeren en als dat moment daar is wil ik lekker grote reizen gaan maken met mijn vrouw en ook nog eens overal vissen op vakantie waar dit kan. Bijkomend gegeven is ook dat er in de staf binnen Nash enkele ambitieuze jongens zitten die het verdienen om een extra stap omhoog te maken. De gedachte dat deze jongens deze stap niet kunnen maken omdat ik daar zit in mijn functie vind ik al helemaal niet fijn. Ik wil hun alle hulp bieden te groeien naar de persoon die ik geworden. Van mijn kant krijgen ze alle kansen door te groeien en ik weet als geen ander hoe het is om deze kans geboden te krijgen.”

Wat is jouw meest favoriete product binnen het Nash assortiment. Een product waar je eigenlijk niet meer zonder kan of eigenlijk zonder wil.

“De Scope range, absoluut! Ik hou ervan als producten gewoon de ultieme uitstraling hebben. De producten uit die range zien er absoluut geweldig uit en hebben mij nog nooit in de steek gelaten. Net zoals mensen het mooi vinden om in een mooie auto te rijden vind ik het mooi om met mijn Scope hengels te vissen (haha). En eenmaal gewend aan de Scopes wil je nooit meer wat anders!”

Als ik voor mezelf spreek zie ik dat Nash bovengemiddeld goed zorgt voor hun consultants en fieldtesters. Ik denk dat mede hierdoor de meeste teamleden supertrots zijn deel uit te maken van het team. Hoe ervaar jij dat?

“Het speciale gevoel om deel uit te maken van een team is grotendeels te danken aan de managers. Natuurlijk maakt het mij ook supertrots te weten dat mensen trots zijn ‘to be part of the team’ Ieder teamlid heeft zijn eigen stukje inbreng,  zijn eigen aanvulling en samen maken we er één groot krachtig geheel van.”

Hoe zie jij de toekomst van de karpervisserij en de visserij in het algemeen?

“Het karpervissen blijft denk ik doorgroeien. Als we kijken naar de jongste generatie; die kunnen door het vissen even ontsnappen aan de regels van hun ouders, ze kunnen chillen aan het water en ook een gezellig biertje drinken met hun maatjes. Ook speelt het feit mee dat de kans op een grote vis vandaag de dag aanzienlijker groter is als in mijn jongere jaren. Er zwemmen nu simpelweg meer grotere vissen rond. Ook gaat de nieuwe generatie helemaal op in nieuwe high tech gadgets, als drones, etc.”

Wil je tot slot zelf graag nog iets kwijt?

“Net echt, haha! Ik vind het superleuk je te ontmoeten en het hartstikke leuk om een keer samen te vissen. Ik wil graag alle lezers van Karperwereld heel veel plezier wensen bij het lezen van dit interview en hopelijk vinden jullie het net zo leuk als ik het vind om dit voor jullie te doen. Verder wens ik iedereen fantastische vangsten toe dit jaar en geniet maximaal van onze schitterende hobby.”

MAXIMAAL GENIETEN

Terug naar de sessie. Zoals verwacht verloopt die taai, maar Alan zou Alan niet zijn als hij niet toch twee schitterende, ijskoude karpers weet te vangen. Ik heb maximaal genoten van de sessie met deze nu al legendarische visser. Niks anders dan respect. Zo gewoon gebleven, zo respectvol naar andere mensen, niks is te veel of te gek. Kortom, hoe een levende legende naar mijn inziens dient te zijn. Alan bedankt voor deze geweldige 24 uur!

Het bericht Alain Blair – Levende Legende verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Targetvisser verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Kat en muis spel verscheen eerst op Beet Magazine.