Bellyboten bestaan al lang, al minstens sinds 1915 toen een Nederlandse uitvinder zich liet fotograferen in een bizar ogende drijvende band op het IJ in Amsterdam. In die honderd jaar is er echter heel erg veel veranderd, waardoor de bellyboten van nu er steeds meer als volwaardige éénpersoonsbootjes zijn gaan uitzien! Steeds meer mensen maken de stap en kopen een bellyboot. Als verwoed bellybootvisser van het eerste uur vind ik dat prachtig. Deze kleine vaartuigjes hebben immers zo ontzettend veel te bieden!

Tekst: Tom Sintobin, fotografie: Tom Sintobin, Rudy van Duijnhoven, Kristof Sinnesael, Bart Debaes, Felix Taveirne, Michel Rijnberg en Feije Graphorn

Ze zijn makkelijk te vervoeren in gewone personenwagens, je hebt er geen grote stallingsplaats voor nodig en ook geen trailer. Je kunt op stekken komen waar je met een gewone boot of vanaf de kant niet bij kunt, je bent letterlijk één met de natuur, het drillen van een vis is gruwelijk spannend en zelfs als je maar een paar uurtjes hebt loont het de moeite om te gaan. Steeds meer mensen verkopen er zelfs hun gewone boot voor! Maar waar moet je nu als beginner op letten bij de aanschaf? Er is inmiddels heel wat te kiezen. Een en ander hangt natuurlijk af van je budget, maar ook wat je er precies mee wil gaan doen speelt een rol.

HET BEGIN

Vroeger waren bellyboten helemaal rond. Er in- en uitstappen was een crime, veel opbergruimte had je niet, je zat tot aan je middel in het water en ook waren deze bellyboten niet zo stabiel. Ik ben ermee omgekanteld in Ierland, tijdens het vissen op pollak, dus ik weet waarover ik het heb. Ik was er dus niet rouwig om toen er U-vormige bellyboten op de markt kwamen, want die waren sneller én een stuk comfortabeler, doordat je hoger zat. ‘Hi and Dry,’ zo noemde een fabrikant zijn product – en terecht. Andere bekende merken uit die tijd waren Outcast, destijds de Rolls Royce onder de bellyboats, Guideline en Creek Company ODC. Met spanbanden kan je je dieptemeter en hengelsteunen monteren. Ze bestaan uit een nylon omhulsel (waarvan de duurzaamheid wordt aangegeven in ‘denier’), met daarin twee drijflichamen – oftewel ‘bladders’. Dat maakt ze best kwetsbaar, want zeker een standaard plastic drijflichaam raakt tamelijk makkelijk lek, vooral op de naden. Eerlijk is echter eerlijk: ik heb vele jaren met heel veel plezier gevist met dit type bellyboot – en gebruik ze soms nog! Ze zijn licht – met de Creek Company UL, die rond de 5 kilogram aantikt, als absoluut pluimgewicht – en heel compact opvouwbaar, waardoor ik ze bijvoorbeeld kan meenemen in het vliegtuig of meesmokkelen in de bagage op gezinsvakantie.

Dat geldt echter niet voor een ander type bellyboot dat destijds ook op de markt was, de zogenaamde pontoonboot. Die bestaan uit twee drijflichamen die middels buizen aan elkaar vast hangen – een beetje zoals een catamaran. Dit type boot is lekker stabiel en biedt minder weerstand in het water door het ontbreken van een punt. Door de constructie vergt het echter wel behoorlijk wat handelingen om hem ‘ready for action’ te krijgen.

PVC-BOTEN

Sinds een jaar of tien worden bellyboten voornamelijk van PVC gemaakt: een dik en duurzaam materiaal, dat bijvoorbeeld ook voor het bouwen van Zodiacs wordt gebruikt. PVC-bellyboten die je veel ziet in de Lage Landen, zijn onder andere de Floatmaster UL of XL, de 12BB Stealth en de opvallend gekleurde Madcat. Deze boten zijn doorgaans tussen de 150 en 180 cm lang, kunnen tot 130 kilogram dragen, en wegen meestal zo rond de 12 kilogram. Met dat laatste hebben we meteen het voornaamste nadeel van dit materiaal te pakken: het is beduidend zwaarder en zeker ook duurder dan de modellen met bladders. Voor vliegreizen is zo’n PVC-bootje dus minder geschikt, maar ook aan de waterkant zal je het verschil gegarandeerd voelen. Gelukkig zijn er tal van creatieve oplossingen verzonnen die het extra gewicht makkelijker te slikken maken. Sommigen maken gebruik van een setje wielen die ze onder de boot zetten, maar dan moet je die natuurlijk wel ergens kwijt kunnen tijdens het vissen. Anderen hebben zelfs een heuse trailer gemaakt voor hun slagschip!

Nog anderen slepen hun bootje gewoon over de grond; als er geen scherpe stenen liggen gaat dat meestal wel goed want PVC is erg robuust. Mijn eigen voorkeur gaat uit naar draagriemen onder de boot, waardoor ik hem als een gigantische rugzak kan gebruiken. Het is even wennen om dat ding op je rug te krijgen, maar door hem op zijn punten te zetten en dan door de knieën te gaan, lukt het me prima – en ik kan er echt honderden meters mee rondlopen.

NAAR EIGEN WENS

Je hoort wel eens dat je voor groot water een van de grotere modellen PVC-boot moet pakken, maar dat is niet mijn mening. Het voornaamste verschil zit hem mijns inziens in de hoeveelheid plek die je hebt om je boot naar wens af te bouwen. Dat kan met een PVC-bootje namelijk prima: met de juiste lijm kan je er immers van alles en nog wat op bevestigen. Een bekend merk is Scotty, maar recent timmert ook Railblaza aan de weg met diverse ingenieuze systemen om je bootje helemaal naar wens op te tuigen zoals jij dat wil. Van hengelsteunen tot dieptemeters, van drankjeshouders en tafeltjes tot een rondom schijnend licht: je kunt het zo gek niet bedenken of het is kant en klaar te koop. Wat trouwens ook handig is, zijn extra handvatten: die kan je precies plakken op die plekken waar je je boot wilt vast kunnen pakken om hem te dragen.

1 van 3

Behalve dat je meer plek hebt om accessoires vast te zetten, heeft een grotere boot ook meer drijfvermogen natuurlijk – dus voor de wat forser gebouwde medevissers is dat wel een uitkomst. Tot slot: als je een PVC-boot wil aanschaffen, vraag dan zeker even na hoeveel luchtkamers dat ding heeft. Hoe meer dat er zijn, hoe beter – want dan kom je niet in de problemen als er onverhoopt toch een lek raakt terwijl je vaart. Een dreg, de stekel van een snoekbaars, een ondiepe mosselbank… we komen met meer scherpe dingen in aanraking op het water dan je zou denken! Op het moment van schrijven is de volgende stap in de evolutie al gezet: de kruising tussen de PVC-bellyboot en de pontoonboot. De Floatplus One is daarvan de pionier. Het grote voordeel van deze boot is dat hij net zo makkelijk op te tuigen is als een gewone PVC-boot, maar toch een heel stuk sneller is doordat hij zoals een pontoonboot minder raakvlakken heeft met het wateroppervlak.

THE NEED FOR SPEED

En daarmee zijn we bij een fantastische nieuwe ontwikkeling gekomen: bellybootmotoren. Zat ik vroeger soms te vloeken als ik weer eens helemaal aan lager wal was beland en een pokkeneind moest terugflipperen, of als er voor de zoveelste keer een kramp in mijn kuit schoot, nu draai ik vrolijk aan het knopje en mijn elektromotor vaart mij zacht zoemend naar mijn instapplek. Elektromotoren voor bellyboten zijn er tegenwoordig te kust en te keur: zelfbouw door al dan niet handige Harry’s (maar daar waag ik me niet aan, want vergeet nooit dat elektriciteit en water geen goede combinatie vormen), en professionele modellen. Van die laatste categorie zijn die van Floatplus en Haswing de bekendste in de Benelux. Goedkoop zijn ze niet, en al helemaal niet als je een waterdichte en ultralichte lithium-ion of LiFePO4 accu erbij wil, maar wát een spectaculaire verbetering van je visserij!

Er zijn twee verschillende manieren om een motor op een bellyboot te monteren: achteraan op de punt of onder de zitting. Die laatste montage geniet mijn voorkeur. Ik vis namelijk graag pelagisch, waarbij ik precies boven de vis probeer te komen. Met de motor onder mij is mijn draaicirkel een stuk kleiner dan wanneer hij achter me op de punt staat, waardoor ik veel preciezer kan vissen. Een bijkomend voordeel is dat er niets uitsteekt onder water voorbij de punt van mijn bellyboot – een voordeel in havens, waar ik me anders de hele tijd zorgen zit te maken of ik niet tegen een meerpaal aanbots. Daarnaast vind ik het ook erg fijn om een motor te hebben die licht is en heel compact is op te bergen. Ik woon namelijk niet heel groot, en dan moet ik slim omgaan met bergruimte.

Voorstanders van de motor achterop wijzen erop dat ze de motor graag kantelen alvorens naar de kant te varen, om zeker te zijn dat ze de bodem niet raken, maar dat is voor mij geen issue omdat ik altijd achteruit vaar zodra ik bij de kant kom: dan zie ik precies wat ik doe. Een ander argument dat je wel eens hoort is dat je met een motor onder je in de problemen raakt als er troep in de schroef zou komen, maar als je de motor op de juiste plek zet, kan je er met je hand makkelijk bij. Maar goed: ieder zijn mening, en dit was de mijne.

PLAKKEN & VERLIJMEN

Een gaatje of beschadiging in je PVC-bellyboot is net als de binnenband van je fiets vrij eenvoudig zelf te plakken. Hetzelfde geldt voor het verlijmen van accessoires. Maar je moet wel goed op een aantal dingen letten, zo weet Leo van Kewi.nl als geen ander. Zij hebben jarenlange ervaring met het repareren/plakken van rubber- en bellyboten. Zij gebruiken al jarenlang Adeco Adegrip PVC-lijm: een hoogwaardige 2-componentenlijm. Het is eenvoudig te verwerken, geschikt voor de grootste reparaties en het verlijmen van grote onderdelen waar veel kracht op komt te staan.

• Vind eerst het gat door zeepsop op de opgeblazen boot te smeren (net als bij het vinden van een gaatje in een binnenband van je fiets).
• Zorg dat de boot helemaal leeg is, zonder lucht.
• Zorg dat de ruimte goed droog is – geen vochtig weer en/of ruimte!
• Zorg dat de plakker minimaal 5 cm rondom groter is dan het gat – heel belangrijk! Plakkers zitten meestal standaard bij aanschaf van de boot net als een tubetje lijm – let op; die lijm is na 2-3 jaar meestal wel verdroogd.
• Goed schuren en daarna ontvetten met aceton.
• Smeer beide delen goed in en wacht 5-6 minuten. Daarna stevig op elkaar drukken.
• Leg een plankje boven en onder met tussen het materiaal en het plankje een stuk stevig schuimrubber/foam en klem vast met twee lijmklemmen. Zonder klemmen heeft het eigenlijk geen nut.
• Minimaal 24 uur laten drogen

Leo voegt daar nog het volgende aan toe: “De 2-componentenlijmen van nu zijn helaas niet meer zo goed als vroeger door strenge milieueisen. Verlijmen van accessoires is vaak niet zo eenvoudig – vaak iets ander/vetter materiaal en goed aandrukken met klemmen soms moeilijk. Belangrijk is eerst grof schuren! Berg de boot droog op in een tas en zorg dat er geen muizen of ratten bij kunnen – die lusten namelijk ook PVC!”

VEILIGHEID

Tot slot nog wat losse tips. Lucht zet uit naarmate de temperatuur stijgt, zoals diverse bellybootvissers al hebben moeten ondervinden: een geweldige knal en hun in de zon bakkende bellyboot explodeert. Het is daarom verstandig om je bellyboot niet helemaal hard opgepompt weg te zetten, zeker niet de bladder-modellen. Anderzijds doe je er ook goed aan om je bellyboot niet helemaal leeg te laten lopen als je hem opbergt, want de kreuken in het materiaal kunnen lekken veroorzaken. Voor de rest zijn bellyboten en elektrische motoren onderhoudsvrij. Zorg er wel voor dat de accu’s regelmatig worden opgeladen: dat verhoogt de levensduur. En terwijl ik het toch over accu’s heb: hoe sympathiek de prijzen van Ali ook zijn, neem geen risico en koop accu’s enkel bij een gerenommeerd merk. Slechte batterijen zijn namelijk de belangrijkste oorzaak voor brand!

Bellyboten zijn tegenwoordig ontzettend stabiel – je kunt er zelfs op gaan staan! – en hebben een stuk minder last van de wind dan een gewone boot, zodat je ook bij wat ruigere omstandigheden kunt vissen. Gebruik echter ook aan het water altijd je verstand en denk aan je veiligheid. De Waal even oversteken in een drijvende sofa is niet het beste plan, net zo min als in het midden van de nacht zonder verlichting ronddobberen. Bekijk de richtlijnen van Sportvisserij Nederland even voor je op pad gaat en zorg dat je de Bellyboat Bewaarkrant bij je hebt (www.sportvisserijnederland.nl). Een reddingsvest is niet wettelijk verplicht maar wel slim, zeker als je je nog niet helemaal zeker voelt. Als beginner kan je het beste op een stilstaand en niet druk bevaren water gaan oefenen. Vissen met een bellyboot is niet moeilijk, maar je moet even door krijgen hoe je je benen als roer gebruikt. Of vraag een proefvaart aan bij een van de vele enthousiastelingen die die aanbieden – een lijstje vind je op Facebook bij het grootste bellyboatforum van de Lage Landen: Bellyboat Vissers.

Het bericht Bellybootvissen verscheen eerst op Beet Magazine.

In dit afsluitende artikel ga ik het hebben over het vissen op groot water en op de (grote) rivieren. Voor de meeste vissers de grootste uitdaging om een mooie roofvis te vangen. Met groot water bedoel ik wateren zoals het Volkerak, Haringvliet, Hollandsch Diep, Gooimeer, etc. Grote meren die een belangrijke schakel vormen van ons enorme watersysteem, met vaak daaraan verbonden de grote rivieren zoals de Rijn, IJssel, Waal en Maas. Vissen is hier een sport op zich en kent weer andere details dan op de kleinere wateren. En ook op deze grote wateren kun je grote successen boeken met jerkbaits. En met groot bedoel ik ook groot, want op deze wateren huizen de grootste roofvissen van Nederland!

Tekst: John Smit, foto’s: John Smit, Leon Prins, Volkmar Strikkers en Hendrik-Jan Verheij

LEES OOK: |> DEEL 1 | DEEL 2

Zelf vis ik het meest op de grote meren, ik vind dat extreem spannend en uitdagend. Ook op de rivieren vis ik regelmatig en dan met name de IJssel. Maar omdat het riviervissen toch weer zijn eigen bijzonderheden heeft, ben ik blij dat ik Volkmar Strikkers hierover kon interviewen; een van mijn vismaten en iemand die ik beschouw als een van dé rivierexperts in Nederland. Een vraag die ik vaak krijg is of je zowel vanaf de kant als met de boot goed kans maakt op roofvis. Volgens mij kan beide goed. Wel moet ik zeggen dat vissen vanaf de kant makkelijker is op een rivier dan aan de oever van een groot meer. De hotspots van een rivier liggen gewoon vaak dichter bij elkaar. Maar als je denkt aan havens, bruggen, sluisgebieden en andere inhammen, dan kun je ook aan een groot meer vanaf de kant successen boeken. Zelf vis ik het meest vanuit de boot, daar zoom ik wat op in, maar de tips over jerkbaits zijn één op één te vertalen naar het vissen vanaf de kant!

Maar voordat ik inga op het jerkbaitvissen zelf, ga ik eerst in op de voorbereiding en factoren die in grote mate de jerkbaitkeuze bepalen en je kans op succes enorm vergroten. Waterkennis combineren met jerkbaitkennis, daar gaat het om!

VOORBEREIDING

Tsja, daar sta je dan op de trailerhelling, kijkend naar een eindeloze vlakte water. Waar ga je in vredesnaam beginnen, hoe pak je de visdag aan op zo’n groot water en vooral: hoe kies je nu de juiste jerkbaits? Voorbereiding is allesbepalend en de belangrijkste variabelen wat mij betreft zijn: 1. Tijd van het jaar, 2. Watertemperatuur, 3. Bodemstructuur, 4. Waterplanten, 5. Aasvisconcentraties en type aasvis, 6. Waterdoorzicht, 7. Windrichting, 8. Tijd van de dag en 9. Vangstinfo van andere vissers (wel weten wie je het vraagt!). Met een goed besef van deze punten kom je al heel ver en dit helpt je om betere keuzes te maken over de jerkbaits waarmee je gaat vissen! Ik zal ze een voor een wat verder bespreken, beginnend met de tijd van het jaar want daarin komt al veel samen.

TIJD VAN HET JAAR

Vis beweegt veel op grote wateren en de jaargetijden spelen hier een grote rol. In het najaar begint vis samen te scholen. Prooivis groepeert, zoekt de rustige plekken op en de roofvis volgt. Zo simpel is het, je moet ze alleen zien te vinden. Daar gebruik ik mijn Raymarine-apparatuur voor. Maar ook door goed te kijken zie je veel. ’s Ochtends en ’s avonds komt aasvis namelijk vaak aan de oppervlakte, zie je roofblei jagen, etc.; dat zijn de plekken! Daarnaast hebben we nu lange nachten en dit resulteert vaak bij het ochtend- en avondgloren direct in een fanatiek bijtuurtje! Hier kun je je jerkbaits op afstemmen.

WATERTEMPERATUUR

Warm water: snelle en actieve vis. Koud water: langzamere en minder actieve vis. Dat is wat iedereen zegt, want vis is koudbloedig en zijn energie en actie beweegt met de temperatuur mee. Maar wat is warm en wat is koud? In deze tijd van het jaar, zeg maar vanaf november, kan het water al flink afgekoeld zijn naar 12 tot 15 graden. In december en januari is het water vaak al dik onder 10 graden. Vis zal dan flink minder actief zijn. Maar eten ze dan ook minder? Het antwoord daarop lijkt nee te zijn. Vis eet door, ook om zich voor te bereiden voor de paai (snoek al in januari soms) en om reserves op te bouwen voor de winter. Je kunt ze dus nog prima vangen, maar je zal wel met de aaspresentatie en type jerkbait rekening moeten houden.

Ook vlak voor de paai zijn ze nog prima te vangen.

BODEMSTRUCTUUR

Op groot water zoek ik naar plekken met een verandering in bodemstructuur. Van diep naar ondiep lopende taluds, onderwaterbergjes/plateaus, inhammen in taluds, haveningangen met een vaargeul, strekdammen of kribben; noem maar op. Alles met een afwijking ten opzichte van het grotere geheel er direct omheen kan goed zijn, zeker als je daar ook prooivis vindt. Hier gebruik ik intensief de kaarten van Navionics voor. Zowel in de boot als met de Navionics Boating-app online op mijn telefoon. De laatste gebruik ik vaak in de voorbereiding om stekken te vinden. En zeker met de nieuwe features van SonarChart Shading en Relief Shading is het zoeken van hotspots een stuk makkelijker geworden. Kijk maar naar het plaatje dat ik gemaakt heb; hoe donkerder des te dieper en door in te zoomen haal je in dit voorbeeld van het Hollandsch Diep snel de hotspot rond een strekdam ‘boven water’! Ter plekke op het water zet ik dan ook mijn SonarCharts Live aan en optimaliseer ik mijn dieptekaart verder.

WATERPLANTEN

Met het helderder worden van het water in Nederland is ook het aantal waterplanten enorm toegenomen. Soms heel vervelend, maar tegelijk ook een echte ‘hiding place’ voor roofvis. En als je er je voordeel mee weet te doen, een kans om grote vis te vangen! In deze tijd van het jaar is een groot deel van de planten alweer afgestorven. Maar niet alles! Als je goed kijkt waar nog resten staan, kan je de plekken vinden waar de vis nog schuilplaats zoekt en daar met je jerkbaitkeuze rekening mee houden.

PROOIVIS

Het type prooivis en de grootte daarvan vind ik een van de belangrijkere criteria voor mijn jerkbaitkeuze. Als je het menu van de roofvis kunt imiteren, dan is je kans simpelweg groter om een vis te haken. Aast de roofvis op voorn, baars, brasem, grondel, kleine roofblei of juist spiering? Als je het weet, heb je een code gebroken en kun je je jerkbait daarop kiezen! Wat daarnaast belangrijk is, is de richting waarin de school met aasvis zwemt. Dan kun je die volgen. Ik gebruik daar mijn Raymarine-apparatuur intensief voor. Sidescan om ze te vinden en te volgen en tracks om mijn positie ten opzichte van de school te volgen. Zie de foto: hierop zie je duidelijk welke rondjes ik allemaal gevaren heb om de school te volgen!

WATERDOORZICHT

Op helder water heeft de vis de neiging dieper te zitten. Of zich meer te verstoppen tussen planten bijvoorbeeld. Zelf hou ik aan dat als ik mijn jerkbait nog kan zien op een diepte van meer dan één meter, dit water als helder te betitelen en daarmee rekening te houden, zowel qua kleurstelling als qua keuze van de onderlijn (fluorocarbon bij helder water).

WINDRICHTING

Op de plek waar de wind aan land komt op groot water (aanlandige zijde) is het water erg in beroering. En ontstaat er vaak ook wat stroming. Dit brengt de voedselketen in beweging en kan dus een goede keuze zijn om voor te kiezen. Hou ook rekening met het weer van de dagen ervoor.

TIJD VAN DE DAG

Zoals eerder beschreven is in deze tijd van het jaar de vis vaak ’s ochtends gelijk actief en als het een heldere dag is, verschuift dit later op de dag wat meer naar de diepte om ’s avonds weer naar de ondiepere plekken te komen. Hier kun je natuurlijk in je jerkbaitkeuze rekening mee houden. Zelf aarzel ik er niet voor om overdag met dieplopende jerkbaits tot 8-9 meter diep door scholen prooivis heen te vissen. Zo heb ik een paar van mijn grootste vissen gevangen! Leon Prins heeft op mijn verzoek een PrinsBaits Seductor snelzinkend gemaakt; met een mooie glijdende actie op die grote diepte, zeer succesvol op snoek én snoekbaars! Baars is op mijn water een belangrijke prooivis voor snoek; de Backslapper XL in een heldere en meer natuurlijke baarsprint zijn dan ’s ochtends en ’s avonds mijn favorieten met als backup eentje met voornprint.

VANGSTINFO

Altijd handig om een paar vrienden te hebben met wie je vertrouwelijke informatie deelt. Het scheelt je gewoon veel tijd en het is ook heel leuk om ervaringen, kennis en nieuwe inzichten te delen. Tegelijk loop je wel het risico dat je elkaar gaat nadoen en niet meer zo snel aan nieuwe dingen begint. Ik heb daarom als regel voor mijzelf; iedere visdag op minimaal één nieuwe stek een uurtje vissen. Zo hou ik mezelf scherp en ontdek ik ook weer nieuwe mogelijkheden!

WELKE JERKBAIT(S)?

Ik vind de eerder besproken informatie erg belangrijk, omdat op een groot water de vis vaak maar in een heel klein gedeelte van het water zit! En met deze informatie kun je heel scherp bepalen welke jerkbait je kiest, qua kleur, actie, grootte, etc. Als ik de selectiecriteria voor een jerkbait in volgorde zou zetten, zou ik als volgt een jerkbait uit de box halen: 1. Kies een print die de aassoort van roofvis imiteert, 2. Bepaal de helderheid van het water (helder = meer natuurprint & fluorocarbon onderlijn, troebel = felle kleuren), 3. Bepaal of je diep (meer dan 3 meter) of ondiep gaat vissen, 4. Stel de zinksnelheid van je jerkbait vast zodat je het afzinken en dus de diepte waarop je vist kunt tellen, 5. Bepaal de snelheid en actie (koud jaargetijde rustig, meer gliden of rustige hybride). Ik heb dat in een tabel samengevat zodat het wat duidelijker wordt.

Variabele | Effect | Jerkbaitkeuze

• Tijd van het jaar | Licht heeft impact op diepte, aastijden en waterplanten. | Keuze zinkend of suspending om waterdiepte te matchen.
• Watertemperatuur | Actie van de vis verschilt. | Zomer: meer hybride / winter: vaker gliders.
• Plekken met bodemstructuur | Uitzoeken wat werkt, diep naar ondiep vissen of andersom. Structuur van de bodem volgen in afzinken of stijgen. | Goed de zinksnelheid van je jerkbait kennen.
• Waterplanten | Om de plantenbedden heen vissen. Of eroverheen. | Actie en zinksnelheid jerkbait goed kennen en presentatie daarop afstemmen.
• Prooivis  | Weten wat het type prooivis is. Op welke diepte en in welke richting de school aasvis zwemt. | Print afstemmen op type prooivis. Diepte afstemmen op diepte waarop de school aasvis zwemt.
• Waterdoorzicht | Zichtbaarheid jerkbait varieert.| Meer natuurkleur in helder water en meer contrast in troebel water is het startpunt. Variëren bij uitblijven aanbeten.
• Windrichting | Stroming en activiteit op de aanlandige oever. | Afstemmen op bovenstaande punten.
• Tijd van de dag | Ochtend en avond vaak beter en ondieper. Overdag dieper vissen. | Overdag dieplopend. Ochtend meer suspending of slow sink.
• Vangstinfo van andere vissers | Sneller kennis maar soms ook teveel imitatie. | Afstemmen op opgedane info.

Ik ben erg overtuigd dat hoe beter je je verdiept in de specifieke omstandigheden waarin je groot water vist, des te meer nemen je vangstkansen toe. Ikzelf heb dit de laatste paar jaar ook gemerkt. Sinds ik Leon heb leren kennen, ben ik ook weer veel meer uitgedaagd en verscherpt; een aantal van de vissen die ik heb gevangen en die in dit artikel staan, kwamen van plekken af waar ik nog niet was geweest en op een manier waarop ik nog niet eerder gevist had. Nooit te oud om te leren! De vraag is nu, geldt dit allemaal ook voor de grote rivieren?

GROTE RIVIEREN

Mijn lievelingsrivier is toch wel de Gelderse IJssel en wat een geweldige momenten heb ik daar mogen beleven; niet alleen op roofvis, maar eigenlijk op elke vissoort die daar zwemt! Ook op een rivier zal je een aantal keuzes moeten maken die je gaan helpen om je vangsten te vergroten. Ik heb daarvoor Volkmar Strikkers mogen interviewen. Hij geeft een aantal heldere aanbevelingen en zelf voeg ik daar nog een aantal suggesties aan toe. Daarnaast moet ik wel zeggen dat juist op de rivier ook andere kunstaassoorten het heel goed kunnen doen. Dus naast jerkbaits zou ik hier ook altijd ander kunstaas proberen zoals shads, spinnerbaits, swimbaits en streamers. Hoe breder je ervaring, des te meer je gaat vangen, zeker op de rivier! En de vissen die daar zwemmen kunnen echt groot zijn. En altijd loeisterk door hun leven in altijd stromend water, spektakel gegarandeerd!

INTERVIEW MET VOLKMAR

Welke plekken zijn over het algemeen beter dan anderen als het gaat om de kans op snoek of snoekbaars?

Hoewel de rovers ook in het snelstromende water staan, zoek je voor jerkbaits het beste plekken waar de stroming onderbroken wordt. Neem bijvoorbeeld kribvakken met langere kribben, ingangen naar plassen en havens, hier komen jerkbaits het beste tot hun recht.

Hoe pak je dit aan vanuit de boot? En vanaf de kant?

Vanuit de boot is het belangrijk dat je de boot laat driften met de snelheid van de stroming van de rivier. De boot stilleggen of afremmen zorgt voor een bocht in de lijn, welke de jerkbait naar het oppervlak zal trekken. Bovendien zal de actie grotendeels verloren gaan. Ik drift graag kort langs de kant en maak liever veel korte, dan enkele lange worpen. Dit geeft de beste controle over de jerkbait. Vanaf de kant is het misschien wel iets gemakkelijker. Belangrijk is om niet direct over de veelal aanwezige stenen naar de waterkant te lopen, hiermee verstoor je een eventuele rover in het ondiepe. Maak altijd eerst vanuit de hoek van een kribvak een worp langs de krib, voordat je de krib oploopt.

Wat zijn volgens jou de beste perioden om kans te maken op de rivier met jerkbaits?

Juni en maart zijn verreweg de beste periodes om met jerkbaits te vissen. In juni boven en rondom de planten, in maart wanneer de snoeken richting de paaigronden trekken. Een jerkbait wint dan van vrijwel alle andere aastypen, zeker bij de grote dames!

In hoeverre spelen weersomstandigheden een rol in de keuze van je jerkbait?

Wind kan een spelbreker zijn. Bij harde wind én stroming is het moeilijk om je boot goed te controleren. Eigenlijk blijven dan alleen flankende jerkbaits over zoals de zinkende Fatso. Jerkbaits met een link-rechts actie in welke vorm dan ook, vragen rustige weersomstandigheden om ze goed te kunnen vissen.

Zijn er specifieke jaargetijden waarin bepaalde technieken, kleuren of typen jerkbaits bovengemiddeld goed scoren?

Kleuren geloof ik niet zo in. Misschien is zwart, hoewel feitelijk geen kleur, wel de beste onder alle omstandigheden. Voor de visser is het echter prettig om een jerkbait goed te kunnen zien in het water, zodoende zijn felle kleuren prettig. Qua actie merk ik dat in juni gliders, al dan niet met een wiebel, erg goed werken, daar waar in maart hybrides er met kop en schouder bovenuit steken. Liefst zinkende varianten, met een onvoorspelbare actie. Klein rammeltje kan soms ook de geniepige oude dames over de streep trekken in die periode.

Welke do’s en don’ts zou je de lezer mee willen geven?

Voor de kantvisser heb ik de belangrijkste don’t al gegeven. Kijk uit dat je de vissen die kort in de kant staan niet verjaagt voordat je begint te vissen. De belangrijkste do’s met name voor de bootvisser, maar zeker ook voor de kantvisser: vis goede stekken meermaals af met verschillende aasjes. Ook als je al vis hebt gepakt in een bepaald kribvak, want reken maar dat er dan meer rondhangen!

Welke vangst met een jerkbait is je het meest bijgebleven?

Tsja, dan gaan we terug naar eind februari 2012. Op jacht naar de aller zwaarste snoeken vis ik met een eigenbouw jerkbait een paaistek aan de rivier uit. De hele dag nog geen vis gezien, maar aan het eind van de middag, wanneer ik een stek voor de derde keer aandoe, gaat plots het knopje om en komen er vijf, ja vijf megasnoeken tegelijk achter mijn jerkbait aanzwemmen, helemaal tot de boot. Ik val zowat achterover van hetgeen ik zie, maar moet met lede ogen toezien hoe de lokale bingoclub rechtsomkeert maakt en terug zwemt naar het talud. Ik vaar snel terug voor een nieuwe drift, maak een lange worp over de stek en na één haaltje zie ik de waterkolom oplichten. Een absurde snoek heeft mijn jerkbait te grazen genomen. Een bizar gevecht volgt en leidt tot mijn zwaarste snoek ooit: 21 kilo! De visserij in deze periode is er één van lange adem, met vaak slechts een enkele kans per dag. Maar zo’n vis maakt je hele jaar in één klap goed!

Als het gaat om het vissen met jerkbaits zou je dus kunnen stellen dat vissen in de hoofdstroming van de rivier niet direct tot succes leidt. En dat je moet gaan zoeken naar die plekken waar de roofvis positie kiest om aan te kunnen vallen en waar je je jerkbait goed kun presenteren. Volkmar heeft hier een aantal goede tips gegeven. Zelf kies ik graag voor hybride jerkbaits of gliders, slow sinking en met een onderscheidende kleur, omdat rivierwater meestal troebel is door de stroming. Is de stroming eraf (zomer) dan kies ik ook natuurkleuren. Ook gebruiken Volkmar en ik hier onze Raymarine apparatuur om snel kribvakken te kunnen scannen op de aanwezigheid van vis en eventueel grote rovers!

KENNIS DELEN

Ik hoop dat jullie met de informatie die ik heb gegeven ook zo gefascineerd zijn geraakt door jerkbaits en het vissen daarmee. Of als je dit al deed, je wellicht een paar ideeën hebt opgepikt waar je wat mee kunt. Dank ook aan Leon Prins en Volkmar Strikkers voor hun input en alle anderen waar ik van heb mogen leren en kennis mee heb mogen delen!

LEES OOK: |> DEEL 1 | DEEL 2

Het bericht Vissen met jerkbaits (deel 3) verscheen eerst op Beet Magazine.

Voor de meeste mensen is roofblei inmiddels een bekende roofvis. Deze zilveren torpedo’s worden meestal in één adem genoemd met stromend water. Hoe harder het stroomt, des te ‘roofbleiiger’ de stek, lijkt het. Waar veel vissers aan voorbijgaan, is dat roofblei ontzettend goed op stilstaand water te vangen is. De diverse plassen die in directe verbinding met een van onze grote rivieren staan, herbergen namelijk een goed bestand aan (grote) roofblei. Sinds een aantal jaar vissen we hier gericht op, met succes. In dit artikel gaan we dieper in op deze visserij. Alle geheimen op tafel!

Tekst & foto’s: Vis Technische Dienst

De roofblei is een zogenaamde ‘exoot’. Dit betekent dat hij van nature niet in Nederland voorkomt, maar ondertussen is de roofblei ingeburgerd en komt wijdverspreid voor. De soort heeft namelijk een opmerkelijk vermogen om zich aan te passen aan de omstandigheden. Van het snelst stromende water dat we hier kennen tot aan eendjesvijvers in sierparken: de roofblei weet zich er te handhaven. Van een agressieve jager die razendsnel door scholen vis in het oppervlak jaagt, tot een luie slobberaar van broodkorsten. De roofblei is van alle markten thuis.

NIEUW JACHTGEBIED

Rivierplassen in ons land hebben een belangrijke functie als opgroeigebied voor jonge vis. Jonge blankvoorn, winde, baars en roofblei komen hier in de zomermaanden vaak in zeer hoge aantallen voor. Het water is er rustig, de oevers zijn ondiep en er staan vaak waterplanten. Kortom: in de plassen is meer beschutting en voedsel aanwezig dan op de aangetakte rivier. Niet onlogisch dat ook de roofbleien hier graag naartoe trekken om te jagen.

Het bestand aan roofblei op de plassen is dan ook vaak hartstikke goed. En het leuke aan de rivierplassen vinden wij juist het stilstaande en heldere water. Want wat is er nou mooier dan op een nagenoeg windstille septemberochtend aan een kraakheldere rivierplas te staan en je topwater aasje in kniediep water de lucht in geslagen zien worden door een dikke roofblei? Daar slaat je hart gegarandeerd een keer van over.

OM GEK VAN TE WORDEN…

Roofblei is een soort die vroeg paait, op stromend water. De soort is dus ook erg vroeg actief te belagen met kunstaas. Als je de social media in de gaten houdt, zie je vissers in maart soms al behoorlijke hoeveelheden grote roofbleien vangen op de rivieren aan snel gevist kunstaas. Het duurt echter een tijdje voordat de grote roofbleien de plassen op trekken en er ook goed te vangen zijn. Het roofvisseizoen gaat elk jaar eind mei weer open. We trekken er dan massaal op uit.

Ongetwijfeld herken je de volgende situatie: je ziet roofblei jagen! Van rustige head & tail bewegingen tot harde klappen en alles wat er tussenin zit. Je kan je geluk niet op en je begint je al rijk te rekenen. Maar dikke pech: wat je ook doet en wat je ze ook voorschotelt, een aanbeet komt er niet. Om gek van te worden! Wat er aan de hand is, is dat roofblei in het late voorjaar volledig gefixeerd is op het jongbroed. Deze visjes zijn nu tussen 1,5 en 3 cm groot en kunnen nog niet zo goed zwemmen. Ze zijn op sommige plekken massaal aanwezig en ze vormen dus een gemakkelijke prooi voor de roofblei. Niet zo gek dus dat de roofblei niet tot nauwelijks geïnteresseerd is in je kunstaas. We denken dat de roofbleien zo gefixeerd zijn op de langzame en minieme bewegingen van het speldaas, dat ons kunstaas de roofblei gewoonweg niet triggert. Het enige dat in deze periode nog wel eens wil werken, is een vrijwel statisch aangeboden ‘visbroedvliegje’ met een vliegenhengel gevist.

Volop jagende roofblei, maar wat je ook doet en wat je ze ook voorschotelt, een aanbeet komt er niet.

Maar hoe verder de zomer vordert, hoe groter de aasvisjes worden en hoe meer moeite roofblei moet doen om zijn prooi te vangen. Hierdoor wordt hij agressiever en gevoeliger voor triggers, waardoor wij ze ook weer beter kunnen foppen. Meestal begint dit halverwege juli. Waar je wel rekening mee moet houden, is dat roofblei in de zomermaanden niet de hele dag even actief is. Veruit de beste periodes zijn (het is een open deur) de ochtend- en avonduren. Het krieken van de dag heeft bij ons hierbij de voorkeur. Op een of andere manier boeken we in de ochtend altijd de beste resultaten.

MAGISCH!

Wanneer de zomer overgaat in de nazomer en vroege herfst, zeg halverwege september, is de visserij op zijn mooist en best. De roofbleien zijn nu maximaal op jacht, want ze moeten zich volvreten voor de naderende winter. Het mooie is dat de roofbleien in dit jaargetijde de gehele dag te vangen zijn. En roofbleien scholen ook samen in de herfst. Je moet dit niet zien als de klassieke scholenvis (schouder aan schouder), maar zones van plassen waar grote aantallen zich ophouden. Weet je zo’n school te vinden, dan kan het echt magisch worden met meerdere dikke roofbleien in een sessie. Richting oktober, als de herfst meer zijn intrede doet en de watertemperatuur verder daalt, neemt de activiteit van roofblei ook af. Maar vergis je niet: oktober kan ook nog echt een topmaand zijn. Zeker de eerste weken. In november zijn de meeste roofbleien wel verdwenen. Waar ze heengaan? Dat is eigenlijk nog steeds een raadsel. De vermoedens zijn dat ze naar de diepere lagen in de plas gaan en daar overwinteren, maar zeker weten doen we het niet. De roofbleien zijn nagenoeg spoorloos tot het nieuwe seizoen weer begint.

SIZE DOES MATTER

Roofblei op de plassen is met een grote variatie aan kunstaas te vangen. Eigenlijk is het grotendeels hetzelfde kunstaas dat je ook op de stromende plekken inzet: tailspinners, plugjes, kleine twitchbaits, ratelplugjes, pilkertjes en topwaters zijn onze favorieten. Belangrijk bij de keuze van je kunstaas is dat je goed in de smiezen hebt op welk formaat aasvis de roofbleien aan het jagen zijn. Roofblei is namelijk zeer kritisch op formaat. Dit is misschien wel belangrijker dan kleur of actie. Zorg dus dat je verschillende maten kunstaas bij je hebt. In het begin van het seizoen klein – 2,5 tot 5 cm – en later wat groter: tot een centimeter of 10-12 in september/oktober. Onze favoriete kleuren zijn overwegend zilver(achtig), maar ook wit, groen of oranje willen het bij ons vaak goed doen. Maar eigenlijk is dat puur persoonlijk. We hebben tot op heden nog geen echte uitschieter gevonden.

JACHTTECHNIEK

Tailspinners, (ratel)plugjes en pilkertjes tussen de 5 en 15 gram vis je eigenlijk hetzelfde als op de rivier. Lange worpen maken en op hoog tempo binnenvissen, waarbij je iets kunt variëren in snelheid. Vergeet ook niet om deze aasjes eens naar de bodem te laten zakken en dan snel omhoog te vissen. Roofblei is een soort die zich in alle waterlagen ophoudt. Je gelooft het niet: we hebben ze zelfs aan de traag geviste Carolina rig gevangen, met een 2,5 inch aasje. Twitchbaits vissen we iets anders. Deze kunstaasjes, die we tussen de 5 en 10 cm pakken, twitchen we zo snel we kunnen binnen. Hierbij houden we vrijwel niet stil, behalve bij een tik die niet hangt of een kolk achter je aasje. Dan is het juist wél van belang om het aas een fractie stil te laten vallen.

Dit heeft met de jachttechniek van de roofblei te maken. Vaak beukt de vis zijn prooi murw met zijn kop en komt een paar seconden later terug om het verlamde visje op te eten. Vis je gewoon door dan vang je de vis minder vaak (of hij zit aan de buitenkant van zijn bek gehaakt). Laat je het aasje stil vallen, dan krijg je vaak alsnog die verziekende aanbeet. Het enige kunstaas dat we niet snel vissen, zijn de topwaters. Zowel de poppers als de walk the dog aasjes vissen wel vlot, maar niet extreem snel. Onze ervaring leert dat een vaste snelheid de meeste aanbeten opleveren. Deze zijn vaak ronduit spectaculair, maar het moet ook gezegd worden dat ze ook regelmatig niet blijven hangen. Daardoor zijn deze aasjes wellicht iets minder effectief. Maar die prijs betalen wij graag, want topwaters zijn bij ons favoriet voor de roofblei! We vissen met mini-poppertjes van maar 4 cm tot grotere walk the dog stickbaits van 12 cm.

FAVORIETE ROOFBLEI AASJES

Een greep uit onze favoriete aasjes voor de roofblei. Hier komen ze:

• Rapala Rippin Rap
• Rapala BX Minnow
• Rapala X-Rap
• Rapala Rip Stop
• Molix WTD Tarpon
• Molix Trago Spin
• Molix Finder Jerk
• Duo Drag Metal
• Duo Spearhead Ryuki
• Duo Pencil
• Duo Tetra Works Poco Poco
• Tacklehouse Feed Popper
• Megabass Dog-X en Dog-X S

MATERIAAL

Qua materiaal voldoet je standaard spinhengel in de meeste gevallen prima. Wat wij het liefst gebruiken, is een spinhengel met een lengte rond de 2,40 meter en een werpgewicht tussen de 10 en 30 gram. Persoonlijke favorieten zijn de St Croix Legend Tournament 7,6 Ft Medium-Light (LWS76MLXF2), de Legend Xtreme (LXS76MLXF2) en de Legend Elite (ES76MLXF2). Wat betreft molen voldoet een 2500 maat het beste. Deze ligt goed in balans met een lichte hengel. Een wat hogere inhaalsnelheid is gewenst omdat je meestal snel vist. Onze favorieten zijn de Shimano Stradic, Vanford en als je echt luxe wilt de Vanquish. Op de molen hebben we een 8/00 tot 12/00 gevlochten lijn waarbij onze favorieten de X8 van Sufix en Kairiki van Shimano zijn. Als laatste deel hebben we een voorslag van fluorocarbon van 24/00 tot 30/00 met een FG-knot aan de hoofdlijn geknoopt. Aan de voorslag knopen we een Mustad Fastach speld maatje 0 of 1. Wil je met een dikkere voorslag vissen, neem dan geen fluorocarbon. Dit materiaal zinkt namelijk en kan bij gebruik van dikkere lijnen de actie van met name je topwaters negatief beïnvloeden, bij een dunnere voorslag valt dat mee.

ROOFBLEI TACTIEKEN

Aasjes in de pocket, hengels opgetuigd, wekker vroeg gezet: nu nog de stek. Een goed begin is om te kijken waar de aasvis zich ophoudt. Dit kan je zien door de kleine kringen die ze maken. Of je ziet schooltjes langs de oever trekken. Zie je dit, dan weet je dat de roofbleien vaak niet ver weg zijn. Ook is het slim om de vogels in de gaten te houden. Zo kunnen sterntjes of meeuwen verraden waar zich veel aasvis ophoudt, maar denk ook aan futen. Zie je meerdere futen in een hoek van de plas, dan kan je ervanuit gaan dat daar voldoende aasvis aanwezig is. Verder laat roofblei zich ook vaak zien. Dit kan doordat ze aan het oppervlak draaien of aan het jagen zijn. Of als je je rustig langs de kant beweegt, zie je ze ook vaak cruisen langs en over de ondieptes. Dit laatste is trouwens een van de belangrijkste tips die we je kunnen meegeven. Jakker niet meteen tot je middel het water in, als je op roofblei vist. De meeste aanbeten krijgen wij op maximaal 1 meter diep water! Benader je stek dus rustig, en waaier eerst een paar keer links en rechts de stek uit. Waadt dan, als dat nodig is, het water in. Maar liever blijf je zoveel mogelijk uit het water.

HOTSPOTS RIVIERPLASSEN

Los van de aanwezigheid van aasvis, kan je roofbleistekken op de rivierplas in grofweg drie categorieën indelen: de oever, het open water en ondiepe platen.

De oever: Vaak zwemmen de roofbleien op de rivierplas parallel langs de oever, meestal langs het talud op. Vanuit deze positie jagen ze visbroed tegen de oever omhoog op. Als je langs deze oevers vist kan je het beste worpen van 45 graden ten opzichte van de oever maken. Pas wel op, aanbeten kunnen hierbij vaak vlak voor je voeten voorkomen, dat is niet goed voor je hart. Maar wel leuk!

Open water: Vaak zwemmen scholen aasvis boven diep water. De roofbleien weten dit en zwemmen in de diepere waterlaag, waaruit ze hun aanval bijna verticaal omhoog uitvoeren. Het is niet erg om je aasje een halve meter diep of zelfs in het oppervlak boven 10 meter water te vissen. Aanbeten zijn hier vaak zeer explosief en de roofblei komt hierbij soms helemaal het water uit, zeker als je topwaters gebruikt. Check onze YouTube-film over topwaters maar eens, van afgelopen jaar!

Ondiepe platen: Vaak heb je in rivierplassen ondiepe platen of uitlopers. Daar heb je in de regel meer plantengroei waardoor er ook veel aasvis zit. Met name in de vroege ochtenduren of in de avond komen de roofbleien deze platen op om te jagen. Dit zijn onze favoriete topwater stekken!

Aanbeten zijn hier vaak zeer explosief en de roofblei komt hierbij soms helemaal het water uit, zeker als je topwaters gebruikt!

GEVOELIGE VISSEN

Wees je ervan bewust dat roofbleien gevoelige, kwetsbare vissen zijn. Mocht je een vis hebben uitgedrild, houd hem dan nog even een halve minuut onder water zodat deze een beetje bij kan komen. Grote roofbleien kan je prima aan hun staartwortel vasthouden. Nog beter is natuurlijk een drijvend landingsnet. Dan kan je de vis scheppen en even rustig in het water laten liggen, terwijl jij ook even bij kan komen en je camera in orde maakt. Wanneer je foto’s maakt, houd de vis niet te lang uit het water. Doe je dat wel dan duurt het heel lang voordat een roofblei weer een beetje bij is. En tot slot: gebruik géén kieuwgreep! Doe je dit dan is de kans dat het kieuwdeksel uitscheurt heel groot, met vaak dodelijke gevolgen! Wil je met een roofblei op de foto, ondersteun deze dan met één hand onder de borstvissen en houd met de andere hand de staartwortel vast.

Het roofbleien op de rivierplassen is een fantastische visserij om lekker een paar uurtjes te doen. Zeker nu, op het moment dat deze Beet op je mat valt. De aanbeten zijn on-Nederlands hard. Spektakel van de bovenste plank. Pak een hengel, je doos met kunstaasaasjes en ga lekker roofbleien!

Het bericht Herfst Roofblei verscheen eerst op Beet Magazine.

Is snoekbaars de meest ‘allround’ roofvis? Misschien wel. Het is een soort die op veel verschillende wateren voorkomt. De grote rivieren, met hun rivierplassen en immense wateren in het Deltagebied, maar denk ook aan kleine rivieren, kanalen en weteringen; hier zwemt zeker snoekbaars. Van het puntje van Groningen tot aan de Vlaamse kanalen! Zelfs in poldersloten, en met wat geluk in stadsvijvers en woonwijkwater kun je deze soort aantreffen. Niet zelden ‘vergeten’ wateren met oude, kastelen van vissen… En ook qua technieken en kunstaassoorten is de keuze reuze. Waar moet je vissen, hoe, waarmee en wanneer? Doe je voordeel met deze tips.

WAT IS EEN GOEDE SNOEKBAARSSTEK?

Alex: Als je aan de waterkant staat ben je nooit zeker of de plek waar je bent een goede stek is voor snoekbaars, maar er zijn altijd een aantal factoren die je kunnen helpen om de juiste stek te vinden. Snoekbaars is een vis die een aantal dingen graag in de buurt heeft: diep water, harde bodem, beetje stroming en niet te helder water. Snoekbaars is over het algemeen een hinderlaagjager en zal houden van een harde bodem die veel structuur of diepteverschillen heeft, denk hierbij aan bijvoorbeeld het talud van een vaargeul, brugpijlers of kademuur.

Jaimy: Op de rivier zoek ik naar ondiepe stukken waar het talud niet te ver uit de kant ligt. Op deze ondiepe stukken stroomt het vaak minder en probeert de aasvis zich staande te houden. In kanalen zijn bruggen en sluizen favoriet! In ondiep stadswater zijn duikers vaak de plekken waar dikke snoekbaarzen vertoeven. Kort gezegd; obstakels, onderbrekingen in de stroming, bruggen, sluizen, duikers, etc.

Alex: Onthoud ook dat snoekbaars meestal nooit alleen ligt. Zeker vissen van tussen de 30 tot 60 cm liggen vaak dicht bij elkaar. Vang je er een van zo’n formaat, dan kun je er vanuit gaan dat er meer moeten liggen.

Rik: Inderdaad. Zoek naar plekken waar veel prooivis ligt, dat kunnen ook draaikommen van boten, gemalen, kruisingen van wateren en vernauwingen in de waterloop zijn. Troebel water is voor snoekbaars vaak goed. Op wat helderder water vind ik de vis vaak onder overhangende takken, bruggen en duikers, afgemeerde bootjes en in de schaduw van kademuren.

Alex: Een andere factor is de tijd van het jaar en watertemperatuur. In het vroege voorjaar en zomer kun je snoekbaars relatief ondiep vinden, soms wel op 50 cm diepte! Kijk vooral in de zomermaanden of je scholen aasvis langs de kant kunt ontdekken. Vind je deze, dan is snoekbaars vaak niet ver uit de buurt! Naarmate het jaar vordert en het water weer kouder wordt zie je de snoekbaars naar de diepere gedeeltes van het water afzakt.

RIK HAGEDOORN: MIJN SET-UP & UITRUSTING

Neem een strakke spinhengel van 2,70 met een werpgewicht van circa 7 – 30 gram. Hierop zet je een molen met een goede slip in de maat 2500 met een gevlochten lijn van circa 13/00. Als onderlijn monteer je een stuk fluorocarbon (30/00) van circa 70 cm, met hieraan een klein rond speldje. Op wateren waar ook veel snoek aanwezig is verwissel ik de fluorocarbon voor een dun gevlochten staaldraadje van 40 cm en ongeveer 9 kg.

Als kunstaas zijn shads erg goed, maar ook met plugjes, spinners en lepels is het goed zakendoen. Verder zijn een landingsnet met een lange steel, een oprolbare onthaakmat en een goede onthaaktang onontbeerlijk. Neem verder niet te veel mee want de mobiele visser die veel verkast vangt meestal het meest.

HET ZWEEFMOMENT

Rik: Het meest allround kunstaas voor het kantvissen op snoekbaars is de shad op een jighead. Maar hoe vis je zo’n shad nu het beste? Controle is alles! Werp de shad en sluit de beugel van de molen. Houd de hengel op de ‘2 uur stand’ en wacht tot de shad de bodem heeft bereikt. Dit kun je voelen als een tikje, plof op de hengeltop – en nog duidelijker – aan het slapvallen van de lijn. Vervolgens draai je snel twee slagen met de molen en wacht tot je de bodem weer hebt bereikt. Probeer dit zweefmoment tussen de drie en de vijf seconden te laten duren. Sneller? Dan is je jigkop te zwaar. Geen of slecht bodemcontact betekent dat je een zwaarder jigkopje moet gebruiken.

Alex: Het is belangrijk dat je altijd goed contact kunt houden met de bodem. De aanbeten van snoekbaars komen in 90% van de gevallen op het moment dat het aas terugzakt naar de bodem. Het ‘plofje’ geeft je ook zeer belangrijke informatie over de hardheid van de bodem.

ALEX BOOM: LIJNDIKTE

De dikte van de hoofdlijn is een wezenlijke factor voor de aaspresentatie. De meeste gevlochten lijnen drijven, waardoor deze bij het werpend vissen nooit in een kaarsrechte lijn loopt, maar eerder in een boog. Daarbij geldt: hoe dunner de lijn, des te kleiner de curve van de boog. Een andere invloed is de stroomsnelheid van het water, waardoor er een curve ‘opzij’ kan ontstaan.

Deze factoren kun je benutten om de zinksnelheid van je aas – lees: het zweefmoment – te beïnvloeden, evenals de hoek waarmee je aas gepresenteerd wordt. Ik neem vaak twee hengelcombi’s mee, waarbij op de ene set een 08/00 gevlochten lijn zit en op de andere een 15/00. Ik begin altijd met de ‘dunne’ set-up. Merk ik dat ik aanbeten krijg op het moment dat ik mijn aas hoger optil van de bodem of dat ik vastloop op de bodem, dan schakel ik over naar de setup met de dikkere lijn. Hierdoor verleng ik het zweefmoment van het aas en de hoek waarmee de lijn naar de bodem gaat en hierdoor minder vastloop.

LICHTSCHUWE AZER

Snoekbaars is van nature een lichtschuwe vis. In helder water zal een snoekbaars al snel de donkere dieptes of de beschutting van schaduw opzoeken, denk aan bruggen, steigers of in duikers gaan liggen. Dat geldt zeker op zonnige, heldere dagen. Maar is het water troebel of betreft het een donkere, bewolkte dag, dan kan snoekbaars ook heel ondiep te vangen zijn.

Jaimy: Snoekbaars is een lichtschuwe vis en vermijdt meestal ondiepe plekken, maar zodra de schemer invalt zoekt de snoekbaars deze stukken juist op om zich te goed te doen aan de vele aasvissen die zich hier schuilhouden. Soms liggen ze zelfs op kniediep water in de rivier. Op deze stekken kan je vaak het best met ondiep duikende hardbaits aan de slag gaan.

Zelf kies ik er ook vaak voor om met grote shads en swimbaits, voorzien van een lichte loodkop, aan de slag te gaan. Net als bij het vissen op grote snoek geven de grotere snoekbaarzen ook vaak de voorkeur aan groter aas. Kunstaas tot een centimeter of 20 is vaak dan ook geen probleem! Stem het kunstaas qua kleur af op de aanwezige aasvis.

JAIMY: ‘PELAGISCH’ VANAF DE KANT

Grote snoekbaarzen en snoeken worden door pelagische vissers vaak hoger in het water gevangen. Ook voor het vissen vanaf de kant kan je op potentiële hotspots je kunstaas ook zeker wat hoger in het water aanbieden. Het gebeurt regelmatig dat ze het kunstaas volgen tot onder de hengeltop en vervolgens keihard toeslaan aan de oppervlakte!

Tijdens het snoekbaarzen in de nacht wordt er regelmatig snoek gevangen, zeker de grotere exemplaren! Zorg er dan ook voor dat je de middelen bij je hebt die je ook met het vissen op snoek bij je zou hebben. Denk aan een onthaakmat, flinke tang en een flink schepnet.

Rik: Op sommige wateren lijken ze het ’s avonds nog wel beter te doen dan overdag. Ik heb zelfs wel snoekbaars net onder het oppervlak gevangen boven 7 meter water. Bij het vissen in het donker werken voor mij gek genoeg donkergekleurde shads het beste. Ik denk omdat een donkere kleur een wat beter silhouet geeft tegen het wateroppervlak.

Jaimy: Plekken waar tijdens de nachtelijke uurtjes kunstlicht in het water schijnt zijn vaak vergeven van de aasvis en dan is de snoekbaars waarschijnlijk niet ver weg. Denk hierbij aan havens, sluizen en natuurlijk lantarenpalen waarvan de lichtbundel tot het water rijkt. Ook in ondiep stadswater zijn dit potentiële hotspots!

Berend: Houd er ook rekening mee dat snoekbaarzen soms het kunstaas lange tijd blijven volgen tot aan de oever, om op het laatst pas toe te slaan wanneer de ‘prooi’ in de oever dreigt te verdwijnen. Kortom, laat je kunstaas, met name bij het dropshotten in het donker, nog een paar seconden onder de hengeltop liggen voor je ophaalt. Zowel in de zomer als in de winter!

BEREND: DUISTERE TIPS

• Een hoofdlamp is een must. Deze moet voldoende licht geven, in hoogte verstelbaar zijn en het liefst een beetje licht eigen gewicht hebben. Er is voldoende aanbod, maar een degelijk merk als Petzl zal niet snel teleurstellen. Je betaalt misschien iets meer, maar voor € 35 tot 40 euro heb je jarenlang plezier en geen geklooi. Een klein (tweede) lampje in je vistas voor het onthaken, het monteren van lijnen of het zoeken naar kunstaas is een aanrader.

• Zorg dat je in donker niet meer – of zo weinig mogelijk – hoeft te knopen. In een klein onderlijnmapje draag je voldoende fluorocarbon onderlijntjes voor dropshot of jigkop bij je. Met een kleine speld aan het einde van de hoofdlijn kun je tussen technieken wisselen op één hengel.

• Voor het dropshotten in het donker (maar ook overdag) wissel ik in het begin softbaitkreeftjes af met softbaitvisjes, om te kijken of de voorkeur uitgaat naar visjes of kreeftjes.

• Wanneer je in pikkedonker staat, wil je toch je lijn kunnen zien die uit je hengeltop komt, om te weten waar je kunstaas zich ongeveer bevindt. Met je hoofdlamp blijf je dat goed zien, vooral bij witte of gele lijnen, en in mindere mate bij rode of oranje lijn. Op enkele meters afstand zal de hoofdlamp een snoekbaars niet afschrikken.

• Ga je in je eentje op pad, laat het thuisfront even weten waar je bent. En zorg dat je een opgeladen smartphone bij je hebt. Als je valt en je breekt je enkel, dan kun je altijd nog een vriend of desnoods een taxi bellen om je naar huis of naar een dokter te brengen.

TOT SLOT

Controleer je haak om de paar worpen op scherpte, want je verliest geheid vis als je haak bot is. En je zult zien dat het dan net een kanjer betreft.

Op een dynamische rivier heb je voor dropshotten heus niet altijd een dropshothengel nodig. Het topje van een 250 cm lange spinhengel met 3-14 gram werpvermogen buigt voldoende door voor wat finessewerk tussendoor. De meeste dropshot-aanbeten op de rivier komen hard genoeg door om ze te voelen. De helft van de aanbeten had je waarschijnlijk ook op een bezemsteel kunnen vangen!

Het bericht Snoekbaars Tips! verscheen eerst op Beet Magazine.

Tekst: John Smit, foto’s: John Smit & Leon Prins

LEES OOK |> DEEL 2 | DEEL 3

Ook het gebruik van mijn Raymarine-apparatuur aan boord is daar een grote rol in gaan spelen. En nu ik samen met Leon Prins, bouwer van handgemaakte jerkbaits, continu over jerkbaits praat en nadenk, is het de laatste tijd nog veel beter gegaan. Die ervaringen wil ik graag met jullie delen.

TYPEN JERKBAITS

Anders dan bij pluggen, spinnerbaits of crankbaits, die hun eigen actie creëren bij het binnenvissen of trollen, moet je een jerkbait zelf in actie brengen. En dat is waar de bijzonderheden beginnen, want iedere jerkbait heeft zo zijn eigen karakteristieken.

In grote lijnen kun je drie typen jerkbaits onderscheiden: gliders, pullbaits en hybrides.

Gliders zijn jerkbaits die een zigzagbeweging maken, een beetje als het nummer van de Snollebollekes ‘links-rechts’. En pullbaits trek je naar je toe, waarna ze duiken en waggelend weer omhoog komen, vaak een erg succesvolle techniek boven plantenbedden. Hybrides zijn jerkbaits die zeer wispelturig kunnen bewegen. Links of rechts, korte of lange uitslag, een waggeltje bij het zinken, alles is mogelijk.

Daarnaast kunnen jerkbaits specifiek uitgelood worden. Als ze afgeleverd worden, zijn ze drijvend, zinkend of suspending. En zelf kun je dat verder naar wens aanpassen met de zwaarte van dreggen, wartels, splitringen en natuurlijk loodjes of loodstickertjes. Als je daar formaat, dikte, kleur en de eventuele aanwezigheid van aankleding, zoals een rateltje, twistertail of verenpakket bij optelt, zijn de keuzes erg groot.

KEUZES BIJ JERKBAITS

• Actie: gliders, pullbait of hybride
• Drijfvermogen: drijvend, zinkend of suspending
• Formaat/gewicht
• Dikte (waterverplaatsing)
• Kleurstelling
• Aankleding

Hier zie je de hybrides, gliders en pullbait die ik het meest gebruik (van linksboven naar rechtsonder): Westin Swim sinking, PrinsBaits Backslapper XL, Strike Pro Buster Jerk, Salmo Fatso, PrinsBaits Seductor, Deel jerkbait glider, Salmo Sweeper en Salmo Jack.

En dat dan toepassen op al die verschillende omstandigheden met de juiste techniek: ik denk dat het duidelijk begint te worden dat de juiste keuze echt een rol speelt. Die complexiteit ga ik hieronder en in de komende artikelen proberen af te pellen. Laat ik beginnen met het materiaal (hengel, reel en lijn) en montage van een jerkbait (leader en speld).

RESERVEKRACHT

Een solide werpreel, een stevige jerkbaithengel, gevlochten lijn, onderlijn en een stevige wartel eventueel met splitring, dat is de setup. De werpreel is nogal persoonlijk. Zelf vis ik graag met een zware reel met een langzame inhaalsnelheid voor jerkbaits, ongeveer 5,3:1, zoals de Shimano Tranx. Ik vind de snelheid van een reel al snel te hoog; je haalt dan soms net niet de juiste actie uit de jerkbait, zeker bij hybrides. Neem de gevlochten hoofdlijn flink ‘oversized’. Dit verkleint niet alleen het risico op lijnbreuk, ook kan je flink aanslaan bij een aanbeet! Denk aan lijnen van 60 tot 80 lb, zelf vis ik altijd met Powerpro.

Dan de hengel: voor medium formaat jerkbaits ga ik voor een 50-80 grams model en voor de grote jerkbaits al gauw 80-150 gram of meer. De hengellengtes die ik heb zijn 210 cm (150 gr voor het echt zware werk), 230 cm (110 gram voor het zware werk) en 240 cm (130 gram voor het medium-zware werk op afstand). De meesten starten met een hengel rond de 2 meter en in de categorie H (heavy). Er komt veel kracht op te staan en je wilt ook de vis goed kunnen haken bij een aanbeet; dit maakt de keuze van de juiste hengel bij jouw visserij dus erg belangrijk!

Wat betreft de dreggen: zorg dat ze superscherp zijn. Let erop dat de buikdreg breder is dan de body van de jerkbait. Koop topkwaliteit, dat geldt zowel voor de dreggen als voor de splitringen. Voor mij is er daarvoor maar één merk: Owner, in de maten 2, 1, 1/0 en 1/0 2x (2x sterk), afhankelijk van de maat van je jerkbait.

REGELMATIG CHECKEN!

Het grootste verschil wordt echter gemaakt door de laatste 60 tot 80 centimeter: de onderlijn (leader) of spinstang. Zelf gebruik ik nooit een stalen spinstang, maar ik ken anderen die erbij zweren. Ik gebruik het liefst 80 lb fluorocarbon (0.9 mm) welke ik via een zware tonwartel met de hoofdlijn verbind. Dit maakt het laatste stuk ‘onzichtbaar’ en ik heb hier nog nooit lijnbreuk mee gehad, dit in tegenstelling tot staal. Let er wel op dat fluorocarbon gevoelig kan zijn voor beschadigingen.

Ga je voor staal, kies dan wel voor een kwaliteit, bijvoorbeeld Flexonit. Neem dit bovendien sterker dan de trekkracht van je hoofdlijn; staal wil uiteindelijk wel gaan breken na teveel impact en actie! Anderen, zoals Leon, zweren weer bij titanium. Dat heeft minder last van kinken en is ook sterk, maar singlestrand kan ook breken door metaalmoeheid.

De verbinding met de jerkbait maak je met een goed sluitende stevige speld, liefst crosslock, al dan niet met een extra splitring om de jerkbait nog vrijer te laten bewegen, afhankelijk van waar je jerkbait het best op reageert. En check alles regelmatig. De krachten die erop komen te staan zijn groot en zeker na een aanbeet kan de kleinste beschadiging al snel leiden tot breuk en verlies van je kapitale snoek met alle gevolgen van dien, voor de snoek…

JERKBAITS BOUWEN

Leon, vertel eens iets over het maken van jerkbaits, wat komt daar allemaal bij kijken?

Je moet eerst kiezen of je jerkbaits wil maken van hout of kunststof. De meesten kiezen voor hout. Meranti, mahonie, eiken of beuken; al deze houtsoorten zijn geschikt om mee te bouwen. Dan zorg je dat je een modelletje bedenkt en denk je daarbij ook welke eigenschappen je aan je jerkbait wilt toevoegen (zinkend, drijvend, gliden, waggeltje, etc.). Daarna is het zagen, raspen en heel veel schuren. Vervolgens loodgaten bepalen en boren en dan uitloden, gaten opvullen, restanten gladschuren, epoxy over de body heen als seallaag.

Na twee lagen epoxy is het weer gladschuren van de houtvezels die omhoog zijn gaan staan met de epoxy, en krijg je een gladde basis voor je primer waar je weer overheen kan spuiten met de spuitbus/airbrush. Dan weer epoxy erover; een laag of 4 met pauzes van 1,5 à 2 uur ertussen, afhankelijk van de temperatuur van de ruimte waar je het smeert. Ook voor een echt goede dikke laag kan je het beste een draairek maken die waterpas moet staan. In één jerkbait zal je al gauw 3 tot 4 uur werk moeten steken… Ik spendeer alleen aan airbrushen al 1,5 à 2 uren tijd per stuk! Dan zijn de prijzen van € 30 tot 35 ook niet zo gek.

Ik heb diverse mallen die gemaakt zijn uit hout en kunststof. Hierin giet je het kunststofmengsel en dan klem je ze dicht met een lijmklem. Let wel op dat je ‘mold release wax’ gebruikt, anders zit je jerkbait muurvast in je mal.

Het uitloden doe ik met rolletjes bladlood. Dat werkt heel goed en hiervoor hoef ik niet in de giftige looddampen te zitten in mijn studentenkamer.

Het spuitwerk doe ik met een airbrush. Je begint met een basis en dan zet je daar steeds meer details op in lagen.

Epoxy breng ik aan op een draaiend rek. Die zorgt ervoor dat de epoxy blijft verspreiden zolang de epoxy nog nat is. Zo krijg je een hele mooie vloeiende gladde laag epoxy.

DE JUISTE ACTIE

Trainen & kijken! Dat is wat ik als eerste zou willen roepen. Ga oefenen met de jerkbaits waarmee je wilt vissen. Kies waar je de ruimte hebt om de jerkbait in het water te volgen. En probeer dan met de beweging van je hengel uit schouder, arm en pols de actie in de jerkbait te krijgen waar deze voor gemaakt is en ook hoe je het zelf graag ziet. Geloof me: je gaat veel meer vangen als je zeker weet dat je de jerkbait de juiste actie mee kunt geven. Let ook eens goed op het ‘stop’ moment. Als je hem stil laat hangen, wat gebeurt er dan? Blijft de jerkbait hangen, zinkt deze, maakt die daar een waggeltje bij? Als je dat weet, dan kun je de jerkbait veel beter structuren laten volgen. Of bijvoorbeeld even lekker laten hangen tussen een opening in twee plantenbedjes.

Kijken wat je je jerkbait doet, hoe breng je er de gewenste actie in… en let ook goed op het ‘stop’ moment.

Een andere tip is tellen bij het zinken. Laat de jerkbaits de lengte van de hengel zinken en tel hoe lang dat duurt. Stel dat dit 3 seconden is en je hebt een hengel van 210 cm. Dan weet je dat de jerkbait 70 cm per seconde zinkt. Op basis van de dieptemeter kun je zo heel precies bepalen in welke waterlaag je wil vissen. Heel handig bij water met veel diepteverschillen! Het allerbelangrijkste is echter dat je altijd contact houdt met je jerkbait: een strakke lijn dus! Zodat je de aanbeet altijd direct voelt en goed kan aanvoelen wat de jerkbait op dat moment doet.

Zelf geloof ik in een jerkbait die zeer afwijkend beweegt, met veel variatie in de actie dus. En waarmee je via je hengel die variatie in beweging ook makkelijk kan creëren. Daarnaast is het stopmoment heel belangrijk en dan heb ik het liefst een jerkbait die op die plek in het water blijft hangen. Hèt moment waarop je vaak een hartverzakkende aanbeet krijgt! Dus: trainen, kijken, tellen, lijn strak. En altijd een lange tang mee, want als je dit goed doet duurt het niet lang voor je een aanbeet krijgt!

FABRIEKS OF HANDGEMAAKT?

De grote fabrikanten hebben allemaal hun assortiment jerkbaits in huis. Salmo, Westin, Spro, StrikePro, noem maar op, keuze te over. En hiertussen zitten echt pareltjes die zichzelf al jaren bewezen hebben. Je bent dan alleen wel afhankelijk van de specificaties en kleurstelling die de fabrikant voert.

Handgemaakte jerkbaits daarentegen geven je de kans echt iets op maat te krijgen. Qua uitloding, kleurstelling, actie. Net even die twist. En ook de bouwers daarvan hebben een aantal waanzinnig goede varianten gemaakt die al jaren beschikbaar zijn.

VRAGEN AAN LEON

Jij maakt zelf jerkbaits: wat vind je nu het grootste verschil tussen een handgemaakte en een fabrieks jerkbait?

Ik vind persoonlijk beide vaak wel lekker vissen. Echter is een handgemaakte jerkbait als je een goede treft gewoon meer verfijnd. Je kan bij het bestellen zelf tot in details bepalen welke kleur je wil en ook laten afstemmen op jouw persoonlijke voorkeuren. Dus ook sinking, suspending en soms zelfs floating.

Waar krijg je zelf een kick van bij het jerkbaiten?

De mooiste momenten zijn wanneer je meerdere aanbeten krijgt aan het oppervlak. En vooral het moment dat je weet dat je die jerkbait zelf gemaakt hebt!

Welk model is voor jou favoriet?

Mijn favoriete aasje om mee te vissen is de Seductor. Dit model is een zogenaamde glider. Hij glijdt van links naar rechts en maakt daarbij ook nog eens een mooie wiebel. Die wiebel is echt een must in een jerkbait vind ik. Kijk maar eens wat een aasvisje doet waarvan de staart kapot is, die flankt ook! Ik vis vaak struinend en daarvoor is de Backslapper ook heel erg fijn, maar de Seductor is gewoon meer allround. Backslappers vissen iets dieper en hebben mijn voorkeur bij het werpen vanuit de boot.

Wat zou je graag willen bereiken en waarom?

Het enige wat ik mij nu kan bedenken is dat ik een doel voor ogen heb om ooit een boot te hebben om lekker met jerkbaits te kunnen vissen op plekken waar ik vanaf de kant niet bij kan. Ik kan er ook echt van genieten om te horen dat anderen zoveel plezier hebben van de jerkbaits die ik maak. Ik zou ook heel graag eens willen vissen in Ierland, Zweden en mijn grootste droom is dan wel het vissen in Amerika op musky. Maar voor dat ooit zal lukken, hoop ik eerst na de afronding van mijn opleiding een baantje in de sportvisserij te vinden voor de kost. Van het bouwen van jerkbaits ga ik niet kunnen leven.

Wat mij betreft is het één dus niet per se beter dan het ander. Het komt er toch weer op neer dat je eerst zelf goed moet bepalen waar je wilt vissen, wat je wilt vangen en natuurlijk ook hoe je qua budget zit. Jerkbaits zijn niet goedkoop en je hebt er al snel een aantal nodig om altijd goed terecht te kunnen. Ik kan me dus voorstellen dat wanneer je begint, je eerst eens kijkt welke fabrieks jerkbaits je zouden passen. En als je dan de smaak te pakken hebt doorpakt naar de handgemaakte jerkbaits met je eigen accenten. Zo heb ik het althans gedaan en ik moet zeggen dat me dat prima is bevallen. Momenteel vis ik veel met de jerkbaits van Leon Prins. Maar begin dit jaar heb ik ook nog veel succes geboekt met de Buster Jerk van Strike Pro en de zinkende Westin Swim. Gewoon eerst zelf goed nadenken wat je wilt, je laten informeren en dan de jerkbaits kiezen waar je in gelooft en waarvan je er de actie in kan brengen die nodig is. Dat is volgens mij veel belangrijker.

In deel 2 neem ik je mee naar polders en kanalen en zal ik toelichten hoe je daar met jerkbaits aan de slag kan gaan. Op snoek, maar ook op snoekbaars. Begin dus alvast maar te oefenen met de jerkbaits waar je in gelooft.

LEES OOK |> DEEL 2 | DEEL 3

Het bericht Vissen met Jerkbaits (1) verscheen eerst op Beet Magazine.

REDACTIE – Al tientallen jaren weten vissers van over de grens Nederland als visbestemming te vinden. Logisch, want wat zijn we hier verwend met een uniek roofvisbestand en variatie aan wateren! Jasmin Spingel woont net over de grens in Duitsland. Sinds een jaar of vier is ze helemaal verkocht aan het kantvissen op Nederlandse snoekbaars en snoek. We gingen een dag met haar op pad.

Buitenlanders die bij ons komen vissen is niks nieuws onder de zon. Wellicht waren het in eerste instantie met name Belgen die de Hollandse polders onveilig maakten. Toen de visstand op onze rivieren en grote plassen verbeterde, zagen we daar steeds meer boottrailers met buitenlandse kentekenplaten staan. De laatste jaren zien we ook steeds meer Duitsers, niet zo gek als je bedenkt dat daar het roofvissen momenteel de populairste tak van hengelsport is. Tel daarbij op de promotie die Sportvisserij Nederland heeft gemaakt voor Nederland als visbestemming bij uitstek, en het is meer dan logisch dat men hier maar wat graag komt vissen.

GEBOREN VISSER

Er bestaat misschien nog steeds wel een beetje het stereotiepe beeld van een vissende Duitser: met een veel te lompe, oude hengel en lijn waarmee je tonijn kunt vangen al zittend op een klapstoel uit de jaren ‘70. Natuurlijk totale onzin en achterhaald. Het zijn andere tijden. We gaan vandaag op pad met de Duitse Jasmin Spingel. Als consultant van Seanger staat ze flink in de schijnwerpers. Het gevaar bestaat natuurlijk dat de nadruk komt te liggen op het feit dat ze een jonge, vissende vrouw is. Alhoewel er wel meer vissende vrouwen zijn, waarvan sommigen door hun vriend aan het vissen zijn geraakt, ligt het bij Jasmin anders. Al vanaf 5-jarige leeftijd ging zij met haar vader mee naar de waterkant. En ze was er niet meer weg te slaan. Kortom, het vissen zit haar echt in het bloed.

Jasmin Spingel is al sinds haar vijfde verslaafd aan vissen. Nu heeft ze haar vizier op de Nederlandse rovers gericht

Jasmin vertelt dat ze de traditionele weg heeft bewandeld, dus begonnen met de vaste hengel en ook andere type visserijen beoefend, om nu met name het vizier op roofvis te hebben. “Tegenwoordig zie je dat veel jonge vissers direct met het roofvissen beginnen. Toch zie ik het als een voordeel om met het witvissen te beginnen. Als roofvisser pluk je daar later de vruchten van. Als je namelijk weet wanneer de witvis zich waar schuilhoudt en hoe ze zich gedragen, dan ben je al een grote stap verder met het kunstaasvissen. Je kunt het gedrag van roofvis beter voorspellen en dat zal zich uitbetalen in betere vangsten.”

FLITSENDE START

Het plan is om vandaag samen met ‘visgids’ Alex Boom enkele stekken langs Nederlands grootste watersysteem in het westen des lands aan te doen. We kunnen op de rivier zelf vissen, maar ook in zijtakken, kanalen, havens, in de stad of juist in niemandsland; er is keuze genoeg.

Jasmin’s Tackle

• Hengel: Moby Softbait – Iron Claw Genuine 245 L tot 25 gram
• Molen: Doiyo Yujin S 2000
• Kunstaas van de dag: 12,5 cm V-Tail 2.0, 12 cm Eazy Add Shad (beide van Moby Softbaits) en de 11 cm Iron Claw GoBody.

De eerste stek betreft een drijvende aanlegsteiger voor onder meer watertaxi’s, die buiten de hoofdstroom ligt. Nadat Jasmin wat info heeft ingewonnen over de waterdiepte, ongeveer 5 meter, besluit ze aan de slag te gaan met een 12,5 cm Moby Softbait V-Tail 2.0 op een 10 grams loodkopje. Omdat dit gebied vanaf de kant onbekend is voor Jasmin heeft ze van alles meegenomen qua materiaal. Als hengel maakt ze een Iron Claw Genuine 245 cm klaar, waar ze overigens ook de rest van de dag mee zal vissen. De perfecte softbaithengel voor het vissen met kunstaas tot 25 gram; een gevoelige top, een licht eigen gewicht (135 gram) en een behoorlijk progressieve buiging. “Zodat je ook aan kleinere vissen een mooie dril beleeft”.

Al na twee worpen is het Alex die de eerste vis van de dag mag noteren: een fraaie snoek van zo’n 70 centimeter. Niet veel later klinkt er van Jasmin een verlossende “yes, dit is een snoekbaars!”, waar ze even later mee op de foto gaat en released in het water. “Ik heb eerlijk gezegd nog nooit een snoekbaars mee naar huis genomen. Ik ben een echte catch & release visser”. Na deze 60’er snoekbaars staat ze drie minuten later weer met een kromme hengel, alweer een snoekbaars; nog steeds een mooie vis, maar wel een tikje kleiner dan de vis van zojuist. Na een helaas geloste, grote baars vangt ook Alex nog een mooie snoekbaars. Een flitsende start, dit alles in een tijdsbestek van een half uur!

Maar dan houden de vissen de kaken op elkaar. In plaats van de stek te blijven bestoken, stelt Alex voor om de plek rust te gunnen, te verkassen en hier later nog terug te keren. Op naar de tweede stek op de rivier zelf, aan de Dordtse Kil.

“Ik heb eerlijk gezegd nog nooit een snoekbaars mee naar huis genomen. Ik ben een echte catch & release visser”

Kunstaaswissel: ken de omstandigheden en de prooivis. Zo hebben de Eazy Add Shad en de GoBody grondel imitatie een compleet andere actie en dat vraagt ook weer om een andere techniek van binnenvissen.

ROLLEN OMGEDRAAID

Het roofvisbestand in Nederland is uniek, maar in Duitsland heb je voor wat betreft grote snoekbaars absoluut geen reden tot klagen. Toen BEET nog onderdeel was van het moederbedrijf gestationeerd in Hamburg, kregen we regelmatig foto’s onder ogen van die oud-collega’s waarvan je ging watertanden. ‘Een tachtigplusser, erg mooi natuurlijk, maar niet bijzonder’ zo was de reactie van de redactieleden aldaar. Ze vingen er nog veel groter. Snoekbaarzen van één meterplus vanaf de kant; ze wisten er meerdere te vangen! Het ligt er een beetje aan waar je woont, want Duitsland is natuurlijk groot “Als ik in Noord-Duitsland had gewoond, dan had ik eerlijk gezegd waarschijnlijk niet op zo’n regelmatige basis in Nederland gevist. Rivieren als de Elbe en de Eider zijn enorm goede snoekbaarswateren, die een uniek bestand aan grote vissen bevatten. Het is ongekend hoeveel 70 cm plus vissen daar zwemmen. Let wel, je vangt ze echt niet aan de lopende band. Verwacht er geen aantallen, zoals in Nederland wel mogelijk is”, aldus Jasmin.

Toch blijft die Blinker-dvd met een aflevering ‘kantvissen op de Elbe’ ons bezighouden. Een type visserij vergelijkbaar met de kantvisserij op onze grote rivieren. Met softbaits op jigheads de kribvakken afvissen. De visser in kwestie vangt gewoon even zeven snoekbaarzen, allen 60-plussers, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, met meerdere tachtigplussers erbij… Dus waarom niet een keer Duisland als visbestemming voor de doorgewinterde Nederlandse of Belgische snoekbaarsvisser?

KNALGELE GRONDEL

De rivier levert geen vis op; zelfs geen teken van leven of een ‘tikje’. Het water is troebel, grijsachtig van kleur en staat vrij laag. De afgelopen weken was het ook op de Waal erg taai en schrapen voor een vis, laat Jasmin weten. Hoewel het ergens anders natuurlijk wel bingo kan zijn en er nog meerdere rivierstekken op de route liggen, passen we het plan aan en kiezen voor een doodlopende zijtak van de rivier. Na een hoop potentiele hotspots afgevist te hebben kunnen we nog twee baarzen voor Alex noteren. Jasmin schakelt over naar een Iron Claw GoBody, een grondel imitatie, met een relatief zware loodkop. “Je kunt hier prima uit de voeten met een 10 grams loodkop, maar ik heb de ervaring dat voor baars een zwaardere loodkop soms beter werkt. Tijdens jiggen over de bodem krijg je een agressievere loop van de softbait. Zelfs in de winter kun je dit toepassen, dan vis je weliswaar iets langzamer, maar het ‘hupje’ is agressiever dan met een lichte loodkop.

Ook voor Jasmin komt op deze stek de verlossend aanbeet. Het is echter geen baars, maar een kleine snoek, die vlak voor de handlanding de grondel imitatie uit de bek schudt. De sessie lijkt een beetje als een nachtkaars uit te gaan, maar de terugkeer naar de ochtendstek geeft ons hoop dat er nog mooie dingen in het verschiet liggen.

“Ik heb de ervaring dat voor baars een zwaardere loodkop dan je eigenlijk ‘moet’ gebruiken soms beter werkt…”

Grondelsnack – Iron Claw Gobody

Het is inmiddels geen geheim meer dat de invasieve grondels hoog op het menu staan van baars, snoek en snoekbaars. In Duitsland was er al veel eerder sprake van een grondelinvasie, waardoor de vissen en vissers al eerder met grondel-imitaties aan de slag gingen dan bij ons. Met recht is de 11 centimeter lange Gobody één van de beste grondel-imitaties verkrijgbaar, met een zeer natuurgetrouwe vormgeving en actie. Het materiaal is drijvend, waardoor de softbait schuin op de bodem staat, waarbij het staartje verleidelijk trilt. “Ik heb in helder water grondelgedrag bekeken. Ze maken niet eens echte zwembewegingen. Ze liggen op de bodem, schieten als het ware er vrij horizontaal vandoor en ploffen weer neer op de bodem. Ik vis deze daarom niet jiggend binnen vanuit tikken met de hengeltop, maar door simpelweg een slingerslag snel binnen te draaien”.

Dat blijkt de juiste keuze, want het is Alex die als eerste een vis haakt: een grote snoek. Dit moet wel een meterplus vis zijn… Als even later de brede rug het schepnet inglijdt volgt er een juichkreet. Maar liefst 108 centimeter; niet gek op een lichte jighengel!

Jasmin besluit verder te vissen met de knalgele grondel-imitatie en even later haakt ook zij een betere vis. Dit keer geen snoek, maar een grote snoekbaars. Na een spannende dril ligt er een vis van 76 centimeter op de mat. Zo’n formaat kantsnoekbaars vang je beslist niet iedere dag. Aan het einde van de dag kunnen we concluderen dat er een moois lijstje vissen bij elkaar is gevangen. Als je geen Duitse visplannen hebt, dan is visvakantie in eigen land helemaal niet zo verkeerd!

Het bericht Grootwatervissen vanaf de kant verscheen eerst op Beet Magazine.