Het bericht Nachtleven verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Teamwork verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Mythen of waarheden? verscheen eerst op Beet Magazine.

Tekst en foto’s: Bernd Brink

Granen, peulvruchten en noten kunnen topaas zijn voor karper. Bij karpervissers staat dit aas bekend onder de verzamelnaam particles. De naam komt, als zoveel karpertermen, uit het Engels. Particle betekent deeltje of stukje. De naam is logisch gekozen, omdat een particle altijd klein aas is. Ze worden in de karpervisserij gebruikt als aas, maar zijn vooral populair als voer. Vraag een karpervisser waarom particles niet populair zijn aan de haak, dan krijg je doorgaans de volgende reden te horen: ze leveren te veel ongewenste bijvangsten op. Bovendien is de bereiding en het gesleep met zware emmers voor veel vissers te veel gedoe. Het zijn allemaal legitieme redenen om het aas niet te gebruiken. Toch is het niet terecht dat particles worden overschaduwd door boilies; je moet ze dan wel onder de juiste omstandigheden en in de juiste situatie inzetten.

Het is logisch dat je op een witviswater na de tiende brasem gefrustreerd raakt en naar een grote boilie grijpt. Hier heb je dan ook meestal niets te zoeken met particles. Maar dat is niet op ieder water het geval. Je moet het proberen en ik verzeker je dat er situaties zijn waar de vangsten verrassend zijn en waar je bijna geen bijvangsten hebt. Het bereiden van particles blijft meer werk dan het openscheuren van een zak boilies. Tegenwoordig zijn er ook genoeg aanbieders van prima kant-en-klaar bereide particles, maar ik doe dat toch het liefste zelf. Als je een avondje hard doorwerkt, kun je in één keer een flinke voorraad aanleggen. Aan de plakkerigheid is weinig te doen. Maar wie liever met schone handen op een klapstoeltje een biertje pakt, kan misschien beter gewoon gaan kamperen.

Soms zijn bijvangsten ook wel leuk, zoals deze fraaie zeelt en kroeskarper.

STRATEGISCH VOEREN

Het argument dat je met zware emmers moet slepen, vind ik nonsens. Die zware emmers zijn eerder een voordeel. De meeste vissers kunnen het zich niet veroorloven om zulke hoeveelheden boilies mee te nemen. Particles zijn veel goedkoper per kilo. En ook al hoef je niet altijd enorme hoeveelheden bij je te hebben, als het nodig is dan is het zeker mogelijk. Die gunstige prijs maakt het bovendien voor jonge vissers goed mogelijk om met particles aan de slag te gaan.

Zo’n emmer met particles in één keer leeggooien op je stek is meestal niet de juiste voertactiek. Maar op groot water met een flink witvis- en karperbestand begin je met 500 gram boilies weinig; dat is een druppel op een gloeiende plaat. Op zulke plekken zet ik een kilo of wat particles in als een strategische en voordelige aanvulling op mijn gevoerde boilies. De particles houden vooral de witvis bezig, zodat de karper zich op de boilies en mijn haakaas kan concentreren. Het is me een raadsel waarom veel vissers uitsluitend boilies gebruiken als aas én voer. Komt dit op jouw thuiswateren veel voor, dan kan het zeker lonen om particles als haakaas in te zetten. Boilies worden al snel met gevaar geassocieerd, maar met al die boilies als voer en haakaas hebben de karpers op jouw water geen slechte ervaringen met particles. Ook niet als ze wel particles voeren, maar er niet mee vissen! Door met noten, zaden en granen te vissen doe je iets anders dan collega-vissers; dit kan een extreem succesvolle tactiek zijn. Het betekent natuurlijk niet dat je jouw hengelsteunen voor de voerplek van collega-vissers moet zetten.

En niet alleen daarom is het handig om met particles te vissen. Vergeleken bij boilies zijn veel particles als haakaas beter bestand tegen de scharen van rivierkreeften, die een boilie in een paar minuten van de hair knippen.

PARTICLES BEREIDEN

Niet alle particles moeten per se voor gebruik worden gekookt. Soms is het wellen (weken) in water voldoende. En soms is zelfs dat niet nodig. Het is een broodjeaapverhaal dat karpers zouden doodgaan als ze droge graankorrels eten die in de karper opzwellen. In de karperteelt worden graankorrels gortdroog aan de karpers gevoerd… De korrels zijn te kort in het spijsverteringskanaal van de karper om enig kwaad te kunnen doen. Het wellen en koken van particles heeft echter wel voordelen; droge graankorrels en zaden absorberen het water waarin ze liggen. In de muffe modder is dat niet echt een delicatesse. Door het wellen nemen bovendien de smaak en geur toe en wordt het aas ook beter verteerbaar. Na het wellen kook ik daarom meestal de particles.

Als ik meerdere keren per week voer, in het weekend vis en iedere keer nieuwe particles bereid, is dat een tijdrovende bezigheid. Daarnaast kost het ook veel gas of stroom om iedere keer weer zo’n grote pan op het fornuis te hebben. De lagere kosten van het aas vallen dan weer weg tegen een hogere energierekening. Het koken van een voorraad levert je dus niet alleen tijdwinst op, het is ook nog eens een stuk energiezuiniger dan dezelfde hoeveelheid in drie keer te koken. Ik gebruik een inmaakketel met sapfunctie. Deze kookpot met eigen stroomvoorziening is ideaal. Eenvoudige modellen zijn voor een euro of 60 te koop. In mijn ketel van 27 liter kan ik 9 kilo droge tijgernoten met 10 centimeter water bedekken, zonder dat de ketel overkookt. Het is belangrijk om uit te vinden hoe lang het duurt voordat het water kookt. Ken je de juiste verhoudingen en tijden, dan is het koken een fluitje van een cent. Het water in mijn ketel kookt na 50 minuten. Daarna duurt het drie kwartier voordat de noten zijn gekookt. Ik zet de kookwekker dus op 95 minuten en hoef er verder niet naar om te kijken.

Hoe langer de kooktijd, des te zachter wordt het aas. Behalve bij tijgernoten, die na een bepaalde kooktijd niet meer zachter worden. De tijd dat je particles in heet water laat staan heeft ook effect op de hardheid. Je kunt de kooktijd dus beperken als je niet direct afgiet, maar de particles een paar uur in het kookvocht laat staan. Het uitvinden welke tijden je hiervoor aanhoudt is een kwestie van proberen. Bovendien is het kookvocht ook een attractor van zichzelf. Laat je tijgernoten en maïs een aantal dagen in het kookvocht staan, dan gaan ze gisten. De noten produceren dan een suikerhoudend slijm terwijl de maïs een onaangename lucht verspreidt. Laat je er niet door afschrikken. Karpers zijn zot op gefermenteerde tijgernoten en maïs.

HOUDBAARHEID

Bij het maken en aanleggen van een voorraad particles moet je goed nadenken over de houdbaarheid. Maak je genoeg voor een week, dan kun je de voorraad in het kookvocht laten staan en de benodigde particles er met een zeef uitscheppen. Een langere houdbaarheid kun je bereiken door per kilo particles 500 gram suiker aan het weekwater toe te voegen. Dat is niet goedkoop en de kleverige massa die ontstaat is niet voor iedereen weggelegd. Beter is het om zout aan het water toe te voegen: 100 gram per kilo particles. Dit werkt niet alleen conserverend, het is ook een geweldig lokmiddel. Een vismaat van me gebruikt met groot succes zoute tijgernoten. De karpers zijn er gek op. Bewaar de zoute massa niet in de ketel. Door het zout kan het metaal gaan roesten. Giet het mengsel daarom over in een kunststof emmer. Afhankelijk van de temperatuur en de hoeveelheid zout of suiker kun je de particles enkele weken bewaren.

Er kleven wel nadelen aan deze bewaarmethode; de particles veranderen van consistentie en fermentatiegraad en zout/suikergehalte. Dit ga ik tegen door de particles in te vriezen zodra ze op hun best zijn. Ik gebruik kleine plastic zakjes die ik gemakkelijk in de vriezer kan opbergen. Ik pak zoveel zakjes als ik nodig denk te hebben en laat die ontdooien. Eenmaal ontdooid zijn de particles twee tot vier dagen houdbaar. Als ik een langere sessie plan laat ik een gedeelte ontdooien en bewaar ik de rest in een koelbox.

Opvallend of onopvallend? Deze lichte montage presenteert de particles zoals het hoort. Moet het opvallend, gebruik dan kunststof particles in neonkleuren. Onopvallend? Pak dan een paar stukjes kurk.

PVA-VRIENDELIJKE PARTICLES

PVA en particles kunnen niet zo goed met elkaar overweg. Het in water oplosbare materiaal smelt al snel door de natte particles. Drogen helpt, maar uiteindelijk zorgt het restvocht er toch voor dat de PVA vroegtijdig oplost. Om dit te voorkomen roer ik genoeg zout door 200 ml water tot het zout niet meer oplost. Ik was de particles erin waarna ik de PVA-zakjes of -sticks vul. Omdat PVA geen verbinding aangaat met zoutwater, lost het pas op als het op de stek terechtkomt.

KLEIN HAAKAAS

De presentatie van particles luistert behoorlijk nauw. Karper zuigt voedsel naar binnen en kan de zuigdruk heel fijn doseren. Dat kunnen ze omdat ze anders voortdurend wolken modder in hun bek zouden krijgen. Eten ze kleine particles, dan passen ze hun zuigkracht aan. Een stijve rig met vijf maïskorrels gedraagt zich anders dan een enkel licht korreltje. Dat is een waarschuwing voor de karper dat er iets niet in orde is. Slechts één of twee korrels aan de hair is ook geen oplossing. Deze aanbieding is niet in balans op een standaardmontage met line-aligner en een maat 4 haak. Een haak in maat 10 geeft weer onvoldoende inhaking en buigt snel open.

Ik vis daarom particles met een kleine, sterke haak maat 6 of 8 aan een simpele multi-rig, zonder toeters of bellen. Op de hair bevestig ik drijfmateriaal (kurk of foam) om het aas boven de hair te laten drijven. Het drijflichaam knip ik zodanig bij dat het aas nét niet drijft, maar mooi uitgebalanceerd in het water hangt. Een soort van wafter dus. Deze uitgebalanceerde montage geeft de karper geen kans. Het aas vliegt als het ware in de karperbek, zelfs met lage zuigdruk. Voor een onopvallende aasaanbieding kun je het beste kurk gebruiken als drijfmateriaal. Ik geloof echter wel in het visueel markeren van mijn aas. Daarvoor gebruik ik graag drijvende imitatie-maïskorrels of -tijgernoten in neonkleuren: geel en roze zijn mijn favorieten. De drijvende imitatie-aasjes zorgen voor een betere balans. Gepelde tijgernoten zijn trouwens wit en vallen ook goed op in het water.

VOEREN OP AFSTAND

Particles laten zich moeilijk werpen. Voor het voeren tot 25 meter ver gebruik ik een gewone bait spoon. Moet het verder, dan pak ik mijn ‘spod rod’: een 4,5 lbs. long-cast-hengel die ik gebruik met een grote molen en 18/00 dyneema. Hiermee krijg ik de spod/spomb met voer meer dan 100 meter ver.

Mijn spod is een Fox Impact. Deze is met één hand te vullen, is helemaal gesloten en valt pas open als hij het water raakt. Met het voer in een bait bucket die ik met een boilie caddy omsnoer kan ik de spod snel vullen en kan ik zo snel en op grote afstand voeren.

Karpervissen is veel meer dan alleen boilies. Geef particles een kans, de karpers wachten op je!

MIJN FAVORIETE PARTICLES

Maïs:

• Voordelig geprijsd
• Ook zonder koken een goede vanger
• Gefermenteerd een goede karperlokker
• Bereiding: 24 uur wellen, 10 minuten koken

Pinda’s:

• Worden weinig gebruikt en daarom interessant voor dressuurwateren
• Visueel aantrekkelijk aas door de lichte kleur
• Bereiding: 24 uur wellen, 15 minuten koken

Tijgernoten:

• De selectiefste particle
• Blijft lang aan de hair zitten
• Ontwikkelt na 2 tot 4 dagen fermenteren een slijm waar karpers dol op zijn
• Bereiding: 24 uur wellen, 45 minuten koken

Het bericht De kracht van particles verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Voorvoeren verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Zomerdip verscheen eerst op Beet Magazine.

In de ochtendschemer word ik gewekt door het geluid van vogelgezang. Ook al houd ik van het ochtendconcert, ik had liever dat een van mijn beetmelders de wekdienst had overgenomen. Maar ze blijven koppig zwijgen en op dit water is die vroege ochtend juiste het moment dat het moet gebeuren… Een uur en twee springende karpers op mijn stek later, heb ik nog steeds geen aanbeet gehad. Er klopt hier iets niet. Ik besluit om mijn hengels binnen te draaien en opnieuw in te werpen. Wanneer ik de montage uit het water lift zie ik waar ik al bang voor was: een lege hair, aas dat weggevreten is door kleine vis…

WAT NU?

Grote, harde boilies zijn in de meeste gevallen een prima middel tegen kleine vis. Maar zulk selectief aas heeft ook nadelen: het is veel minder aantrekkelijk en wordt niet zo snel geaccepteerd als klein, zachter aas. Nu kun je de acceptatie van grote, harde boilies verhogen door er een tijdje mee voor te voeren. Maar niet iedereen kan of wil zich een langdurige en dure voedingscampagne veroorloven. Bovendien wordt deze tactiek al vaak toegepast op zwaar beviste wateren. In de regel ga je zo geen onderscheid maken en zijn slechte vangsten eerder regel dan uitzondering.

Alternatief aas is vaak een betere keuze wanneer de hengeldruk hoog is. Er wordt wel eens vergeten dat ook op minder drukbeviste wateren ‘alternatieve’ particles, pellets, Frolic en deeg uitstekend aas is! Deze aassoorten zijn bijzonder geschikt voor de instantvisserij; ze zijn vaak aantrekkelijker dan boilies en worden sneller geaccepteerd.

Helaas blijven sommige van die aassoorten lang niet zo goed op de hair zitten als de gekookte deegballetjes. Regelmatig je aas controleren is gewoon nodig. Ga er niet vanuit dat na zes uur het aas nog aan de hair hangt. Vaak begint bij mij al na twee tot drie uur zonder aanbeet de onzekerheid en het peinzen; zit er nog wel aas op mijn hair, lig ik niet voor Jan Lul in? Vreselijk vind ik dat! Dus draai ik toch vaak na twee uur zonder beet de montages in…

Maar regelmatig de montage binnen halen en weer inleggen is ook niet bepaald bevorderlijk voor het vangen van vis. En als je dit in de nacht moet doen, dan is dat voor de meesten teveel moeite. Al met al genoeg redenen voor veel karpervissers om al snel terug te grijpen naar harde, grote boilies. Zo kun je in de meeste gevallen niet klagen over een gebrek aan rust…

Een doeltreffende bescherming tegen ongewenste tafelgenoten is het ‘netten’ van het haakaas. Eenvoudige nylon netjes beschermen tegen witvis en sterkere netjes kunnen zelfs een tijdlang aanvallen van krabben en kreeften weerstaan. In het begin gebruikte ik alleen netjes om mijn haakaas te beschermen. Maar nu gebruik ik het ook om mijn aas aantrekkelijker te maken en om aas te vissen dat zonder net moeilijk aan te bieden zou zijn.

 WIE GEBRUIKT FROLIC?

Frolic hondenvoer is een uitstekend karperaas, dat is geen geheim. Doordat het langzaam uiteenbreekt overtreft het elke boilie in termen van aantrekkelijkheid. Helaas is het allesbehalve selectief. De Frolic-ring hoeft niet eens in de bek van de witvis te passen. Zodra het in het water ligt, begint de buitenste schil zacht te worden. Deze zachte massa kan zelfs door kleine voorntjes eraf gesnoept worden.

Dit geldt voor veel pellets. Strikt genomen is Frolic ook een pellet. In mijn beginjaren was Frolic mijn nummer 1 karperaas! Het is goedkoop, makkelijk te krijgen en het vangt goed! Om de aanvallen van de witvis te weerstaan stopte ik het hondenvoer in nylon panty’s.

Als de witvispopulatie niet groot is, gebruik ik Frolic vandaag de dag nog steeds graag. Vooral in de winter en het vroege voorjaar is het een eersteklas aas, dat veel aantrekkelijker is dan een boilie, vooral in koud water. Het grote voordeel in het koude seizoen is dat je Frolic nauwelijks kunt overvoeren. Vroeg of laat zal de witvis het opruimen. Dat kun je niet zeggen van harde boilies in koud water. Er zijn heel wat wateren en stekken die op die manier met harde ballen overvoerd worden.

De oplosbaarheid van Frolic neemt toe als de temperatuur van het water stijgt. Tegelijkertijd neemt de activiteit van de witvis toe. Kortom, in warm water moet de witvispopulatie erg laag zijn om er effectief mee te kunnen vissen! In de zomer zijn vetrijke pellets als alternatief een betere keuze, zoals heilbotpellets van 20 mm. Bijkomend voordeel: veel karpervissers voeren onbewust voor jou het water aan. Pellets worden namelijk vaak gebruikt om het haakaas te ondersteunen, maar bijna niemand gebruikt het als haakaas an sich!

FROLIC-NETJE STAP VOOR STAP

1 van 8

PARTICLES

Hetzelfde geldt voor kleine particles. Tarwe en hennep worden ook regelmatig als voer gebuikt, maar als haakaas bijna nooit. Een kleine portie in een kousje of zogenaamde ‘bait-mesh’ biedt de mogelijkheid om deze mini-aasjes als haakaas aan te bieden. Een ‘balletje’ van 10 tot 20 mm kan net als een boilie worden gevist.

Houd bij de aaspresentatie wel het drijfvermogen in de gaten. Tarwe en hennep zijn klein en licht aas. Karpers passen hun eetgedrag daarop aan. Een veel groter en dus zwaarder aas zal zich heel anders gedragen. Daarom raad ik aan wat kurk in het netje te doen, zodat de aasbundel net op het gewicht van de haak zinkt.

Als je per ongeluk teveel kurk hebt gebruikt en het balletje gaat drijven, dan plaats je simpelweg een klein loodkogeltje of wat putty op de hair, net onder het kousje. Theoretisch kun je opzettelijk genoeg drijfvermogen toevoegen om de bundel als een pop-up te vissen. Op een dicht tapijt van kleine deeltjes is dit echter geen goed idee. De karpers ‘steken’ hun bek praktisch in de bodem en zuigen als een stofzuiger een hap kleine korrels naar binnen. Een haakaas dat vijf centimeter boven de bodem hangt, wordt meestal genegeerd.

Het is tevens een prima methode als je vist met een ketting van grotere particles, zoals maïs of tijgernoten aan de hair, maar wordt geterroriseerd door dikke brasems. Probeer dan eens een twee tot drie centimeter dikke aasbundel. Ook met deze presentatie is enig drijfvermogen nuttig.

POP-UPS

Een tip voor degenen die hun eigen boilies maken: bewaar wat van het boiliedeeg en kneed er kurkbolletjes in. In plaats van ze nu te koken, knoop je ze in een netje. Je krijgt pop-ups die veel aantrekkelijker zijn dan gekookt aas. Het net beschermt het haakaas tegen de witvis.

DEEG EN STICKMIXEN

Je kunt ook wat boiliedeeg achterhouden en als deegbal in een netje vissen. Ongekookte boilies zijn niets meer dan deegballen en een uitstekend alternatief als er een boilieverbod geldt, ja dat heb je hier in Duitsland op sommige wateren… Maar het hoeft niet per se een boiliedeeg te zijn. Mix bijvoorbeeld een blikje kattenvoer met broodmeel en kneed dit tot een stevig deeg. Dit is een ongelooflijk aantrekkelijk aas. Ik heb sowieso bijzonder goede ervaringen met ‘visachtig’ kattenvoer. Het is vaak behoorlijk witvisproof en in een netje kun je er enkele uren mee vissen.

We zien al een tijdje dat stick- en spodmixen steeds populairder voor het karpervissen worden. Het is verbazingwekkend hoe creatief sommige vissers zijn in het samenstellen van deze mixen. Maar gaat het om haakaas, dan houdt de creativiteit plotseling op, want in de meeste gevallen wordt er weer een boilie aan de hair bevestigd. Als ik de vis lok met een stick of een spodmix, wat is er dan natuurlijker dan precies dit voer ook als haakaas te gebruiken? Met pantynetjes opent er een wereld aan mogelijkheden. Hiervoor geldt hetzelfde als pellets en kleine particles; veel vissers voeren ermee, maar bijna niemand vist ermee. Maak daar gebruik van!

CRUSHED BOILIES

Gemalen of gehalveerde boilies worden vaak ter ondersteuning van het haakaas gebruikt. Door de open structuur van de boiliekruimels komen er veel meer lokstoffen vrij dan bij een hele boilie. Bij een hele boilie is een ‘ondoordringbare’ mantel ontstaan, waardoor lokstoffen langzaam uitwasemen.

Wat ik wel eens doe: stop een hele boilie in een netje, knijp deze open en hang het geheel aan de hair. Eventueel kun je zo’n geplet aas ook nog dippen. Vergeleken met een hele boilie neemt je aas zo vele malen meer lokstof op. Je kunt nog een stap verder gaan door een voorraadje aan te leggen en deze enkele dagen in een dip te laten soaken.

LANG INLIGGEN

Er zijn ook situaties waarin ik mijn montages het liefst lang in wil laten liggen, om de stek zo min mogelijk te verstoren. Bijvoorbeeld wanneer de hengeldruk hoog is, wanneer er karpers op je stek zijn of wanneer het binnenhalen en weer inleggen van de hengel veel verstoring met zich meebrengt, zoals uitvaren met een boot.

Als ik op een water vis waar het af en toe voorkomt dat de boilie wordt aangevreten als hij langer dan 12 uur in het water ligt, dan stop ik mijn haakaas in een netje. Dit geeft extra vertrouwen om de hengels lang in te laten en is vaak een stuk beter dan de andere optie: vissen met keiharde grote boilies.

Onthoud dat op zwaar beviste wateren uitgewasemde boilies vaak beter vangen dan verse, sterk smakende ballen! Karpers hebben geen slechte ervaring met deze oude, zachte en nauwelijks stinkende boilies. Helaas zijn deze zachte aassoorten ook een makkelijke prooi voor andere beestjes en witvissen. Als je daar veel last van hebt, dan is deze tactiek zonder ‘te netten’ moeilijk te gebruiken.

BROOD IN DE ZAK

Of het nu een vlokje of een korstje betreft; brood is een goed oppervlakte aas. Helaas worden ze snel zacht in het water. In een mum van tijd hebben kleine visjes het aas van de haak geplukt. Ook hier kan netten een oplossing zijn. De korst of vlok blijft langer intact en bovendien worden ook grotere werpafstanden mogelijk. Even kort het aas in het water dompelen, dan wordt het zwaarder en kan je verder werpen. Zonder een net, zou de haak niet in het natte brood blijven hangen.

 PANTY’S EN KOUSEN

Voor mijn ‘aasnetjes’ gebruik ik verschillende materialen, afhankelijk van het aas en de toepassing. Transparante nylon panty’s van 15 denier (de sterkte van het garen) is geschikt voor boilies, deeg, pellets en stickmix. De uiterst fijne mazen van de panty verhinderen dat witvis de voedseldeeltjes naar buiten zuigt.

Er zijn ook speciale bait-mesh netjes verkrijgbaar speciaal gemaakt voor vissers, zoals van Pelzer Baits en de Arma-Mesh van Fox. Beide fabrikanten bieden de netten aan in ‘fine’ en ‘heavy’. Maar zelfs bij de ‘fine’ versie is de maaswijdte aanzienlijk groter dan bij panty’s.

Deze bieden totaal geen langdurige bescherming bij witvisgevoelig aas. Maar in combinatie met iets groter aas, zoals het bundelen van hennep of maïs zijn ze prima inzetbaar. De fine versie is dan mijn favoriet. Bij de heavy versie is de maaswijdte niet anders, maar wel de netdikte. Dit is mijn keuze als je aas wilt beschermen tegen kreeften en krabben.

Nog even over broodkorsten: hiervoor gebruik ik ook liever de speciale bait-mesh producten. Enkel wanneer je het aas flink onder spanning van het panty materiaal inbindt, wordt de kous doorzichtig. Iets dat ik bij een zichtvisserij, zeker voor de vis, een belangrijk aspect vindt. We zouden de korst te veel moeten samenknijpen, waardoor het drijfvermogen ook verloren gaat.

BEVESTIGING

Zo’n ‘netaasje’ kan je simpelweg zoals een normale boilie aan de hair rijgen. Het is belangrijk een boilienaald te gebruiken met een afsluitbaar haakje. Model met een open haak doet de nylonkous scheuren wanneer deze wordt teruggetrokken. Als je wat drijfvermogen aan je netje wil toevoegen, dan kun je beter twee tot vier kleinere stukjes kurk in het net doen dan één groot stuk. Op die manier kan de aasnaald gemakkelijk tussen de afzonderlijke stukjes kurk worden gestoken.

Bij ‘net pop-ups’ met een hele kurkbal erin, doorboor ik de kurk niet. Enerzijds is dit relatief moeilijk te doen en bovendien neemt de kurk sneller water op en verliest het drijfvermogen. Het is veel beter om het aas dan te binden. Dit kan met behulp van een kleine rig ring aan het einde van de hair, waar je het netje aan kunt bevestigen. Bij een nylon panty gebruik ik gewoon het uitstekende materiaal na de knoop om het aasnetje aan de rig ring te knopen. Bij het bait-mesh materiaal haal ik een stukje gevlochten lijn door het gaas en gebruik dit om de aasbundel aan de rig ring te knopen.

ONGEKENDE MOGELIJKHEDEN!

Panty’s en bait mesh hebben een vaste plaats in mijn tackle box gekregen. Of ik nu zacht en langzaam uiteenbrekend aas gebruik of mijn haakaas wil beschermen tegen krabben en kreeften: het netten van aas zorgt ervoor dat ik niet tevergeefs met een lege hair op een aanbeet zit te wachten. Bovendien geeft het netten van aas je mogelijkheden om het haakaas extra aantrekkelijk te maken of aas te gebruiken dat je normaal gesproken niet kunt vissen. En dat is een enorm voordeel op overbeviste boiliewateren. Probeer het uit en geef het eens een kans: de mogelijkheden zijn grenzeloos!

Het bericht Karperpanty’s verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Lentekarper verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Herfstmagie verscheen eerst op Beet Magazine.

Het bericht Waar zijn jullie? verscheen eerst op Beet Magazine.