Vlieg van de Maand: April 2013
Drie voor de prijs van één. Onze Vlieg van de Maand is er eentje die ondertussen thuishoort in het rijtje van de Franse klassiekers. Vermits wij in ons taalgebied, vooral als het ‘klassiekers’ of historische aspecten van de vliegvisserij betreft, voornamelijk aangewezen zijn op materiaal uit het Angelsaksische taalgebied, is de kans groot dat u, beste lezer er nog nooit van hebt gehoord. Tijd dus om dit kleine hiaatje even op te vullen. En om u helemaal te plezieren gooien we er ook nog eens enkele varianten tegenaan.
Tekst en foto’s Patrick Daniels
Zoals zo vaak het geval is bij ‘klassiekers’ zijn er in de loop der jaren ook bij de Pont Audemer (P.A.) een aantal varianten ontstaan en is het niet altijd even duidelijk hoe de originele versie er precies uit zag. Dit gaat zeker op voor onze gekende Normandische vlieg die eigenlijk op zich al een variant was van een vlieg uit het Angelsaksische gebied, de Mole Fly (M.F.). Pardon? De Mole Fly? Ja ook deze vlieg is in de loop der jaren flink onder het stof komen te zitten.
Van de P.A. zijn er intussen versies met en zonder staartsprieten, met witte en met gele vleugels, met een lijfje van natuurlijke raffia en van gele floss. In feite zijn er slechts weinig punten van overeenkomst tussen de Mole Fly en de Pont Audemer. De M.F. had staartsprieten, de P.A. niet. De M.F. had een gepalmerd lijfje, de P.A. enkel een kraaghackle.
Het enige punt van overeenkomst was de naar voren wijzende vleugel. Bij de M.F. waren dit twee quillvleugeltjes, bij de P.A. een bunchwing. De Pont Audemer was, ondanks het feit dat ze vooral gebonden werd op haak 12 en 14, een imitatie van een uitkomende meivlieg, een ‘emerger’ avant la lettre, zeg maar. Het was als het ware een vroege voorloper van de Klinkhamer. De P.A. hangt met het lijfje en de haakbocht onder de waterspiegel.
De vlieg steunt volledig op de kraaghackle, waardoor de vleugel min of meer rechtop staat en zeer goed zichtbaar is. In ieder geval was ze, en is ze nog steeds, een goed vangende vlieg en in sommige delen van Frankrijk is ze nog zeer populair. Wat belet ons om de kleur en de grootte van deze vlieg aan te passen om er bijvoorbeeld een uitkomende Olive van te maken? Het principe van het ‘emergen’ en het ‘hatchen’ blijft immers hetzelfde.
De bijgevoegde voorbeelden tonen enkele varianten met een met gele binddraad geribd lijfje van fazantenstaartfibers en een dun hackle. Enkel de vleugels verschillen. Bind dit vliegje op haakje 14 en 16 en je hebt een prima Olive-emerger of een prima vlagzalmvliegje.
Bindbenodigdheden
- Haak: Kamasan B400 of Tiemco TMC 100 maat 12
Alternatieven: Gamakatsu F11, Ashima F-15, Partridge L3A, Buyan C305 - Binddraad: bruin
- Lijfje: gele floss
- Rib: pauwenherl
- Hackle: bruine hanenhackle (4 wikkelingen)
- Vleugel: fibers uit taling flankveertje
- Binddraad opzetten vlak achter het oog en 1 mm naar achteren wikkelen. Hier een busseltje fibers uit een talingflankveertje inbinden. Lengte vleugel = lengte haaksteel.
2. Achterste eindje van de fibertjes schuin afknippen.
3. Binddraad naar achteren wikkelen, een pauwenherl inbinden en binddraad opnieuw tot 2 á 3 mm achter de vleugelbasis wikkelen.
4. Eindje gele floss bovenop de haaksteel inbinden, dubbelvouwen en mee inbinden tot achteraan haaksteel.
5. Lijfje wikkelen tot op 2 of 3 mm achter vleugelbasis (strengetjes één voor één wikkelen).
6. Lijfje ribben.
7. Hackle inbinden.
8. Hackle wikkelen met 4 wikkelingen. Hackle achter de vleugel vastleggen met 2 á 3 slagen.
9. Breng de binddraad tot voor de vleugel. Mooi kopje wikkelen tegen de vleugelbasis aan om de vleugel rechtop te zetten.
10. Whipfinish knoop leggen en binddraad afknippen.
11. Een Olive variant met taling vleugeltje - Voor een goede zichtbaarheid, een pink polywing vleugeltje. Prima vlagzalmvliegje.
13. Een handjevol Pont Audemers. In Frankrijk nog steeds populair.
