Vlieg van de maand mei 2014
Tekst en foto’s Patrick Daniels
De term Blue Dun is op zich een beetje verwarrend omdat er aan het subimago van de Baëtis rhodani in de verste verte geen blauw te bekennen valt. De Baëtis rhodani is onder vliegvissers beter bekend als de Large Dark Olive en als we deze term in een zoekmachine ingeven en dan naar ‘afbeeldingen’ gaan, dan krijgen we inderdaad een verzameling imitaties voorgeschoteld in de meest uiteenlopende kleuren, maar ‘dun’ (grijs met een vuilgele schijn) zit daar nauwelijks tussen. Ergens logisch want de term ‘Dark Olive’ doet de binder al sneller grijpen naar somberder kleuren zoals olijfgroen of olijfbruin, kleuren die ook voorkomen bij het natuurlijke insect.
De Baëtis rhodani is één van de eerste eendagsvliegen die we in het begin van het jaar aantreffen op medium snelstromende riviergedeelten, liefst op een parcours waar we ook ranonkel aantreffen. De Baëtis rhodani is tevens één van de meest voorkomende soort eendagsvliegen, met een relatieve hoge tolerantie t.a.v. organische vervuiling. Tijdens het late najaar en de winter, het gesloten seizoen zeg maar, hebben we er niet veel aan, maar deze insecten hatchen de hele winter door. In het voorjaar komen ze bij voorkeur uit in de vroege namiddag en bij voorkeur op druilerige, winderige dagen, kortom een weertype dat we niet meteen associëren met een droge vlieg.
Hatches van de Baëtis rhodani kunnen vaak uitbundig zijn en in het begin van het seizoen, vooral na een zachtere periode, willen de forellen zich wel eens tot een rise laten verleiden. Wanneer we in maart, vlak na de opening en vooral in april middelgrote olijfgroen/bruine vliegjes met opvallende grijze vleugeltjes voorbij zien zeilen, dan is de kans zeer groot dat het om een Baëtis rhodani gaat. De nimfen behoren tot de groep van de snelle zwemmers en leven tussen de vegetatie.
Klassieke imitaties zijn bijvoorbeeld de Gold Ribbed Hare’s Ear, de Kite’s Imperial, De Blue Quill, de Quill Gordon, Hendrickson en de Super Grizzly.
Generaties
De Baëtis rhodani komt uit een relatief grote familie en kan al wel eens verward worden met z’n neef, de Baëtis vernus, onder vliegvisser beter bekend als de Medium Olive Dun. Je zult ze echter zelden samen op het water aantreffen wat deze laatste komt meestal pas in de maanden mei en juni uit. In het najaar is er nog komt er nog een tweede generatie van de rhodani uit, maar die insecten zijn een stuk kleiner. Imitaties van de voorjaarsgeneratie kunnen gebonden worden op haken 12 en 14. De najaarsgeneratie imiteer je best op een haakje 18. Bindtechnisch is er geen verschil voor deze varianten.
Mijn persoonlijke versie van de Baëtis rhodani is er eentje die ik heb ontwikkeld na veel proberen en bevat enkele natuurlijke kenmerken en bindtechnische aspecten die ze tot een prima vangende imitatie maakt. De getrimde hackle zorgt voor een verhoogd drijfvermogen en werd geleend van de Superpupa. Hij zorgt ook voor een preciezere imitatie van het insect dat in de waterspiegel zit en er niet bovenop staat. De donkergele binddraad imiteert de duidelijke segmentering en de olijfgele schijn aan de onderzijde van het achterlijfje bij het natuurlijke insect.
De polywing vleugel zorg voor de duurzaamheid en maakt dat we het vliegje gemakkelijk kunnen drogen en meteen weer kunnen inzetten. Bovendien imiteert de manier van inbinden van het toefje polywing redelijk natuurgetrouw de stand van de natuurlijke vleugels.
Tegelijk is deze bindwijze, hoewel de kleuren van subimago’s bij de olives niet zo erg veel verschillen, perfect toe te passen op een heleboel andere eendagsvliegen. Probeer het maar eens.
Bindbenodigdheden
- Haak: Kamasan B400 of Tiemco TMC 100 maat 12-14 (voorjaar) 16-18 (najaar) Alternatieven: Matzo Dry Fly Barbless, Daiichi 1190, Mustad R50, Gamakatsu F11B
- Draad: bruin 8/0
- Staartje: medium dun hacklefibers
- Lijfje: donkerbruine fijne dubbing (haak 12-14) of binddraad (haak 16-18)
- Rib: donkergele binddraad 6/0
- Bodyhackle: Medium of sandy dun zadelhackle
- Vleugel: grijze polywing
