Vlieg van de maand mei 2015
“Het loont pas de moeite om op barbeel te vissen als je de koekoek hebt horen roepen.” Dit waren jaren geleden de wijze woorden van Huub Dedroog, Maaslander en fervent barbeelvisser. In onze contreien spreken we dan over begin mei. Het visseizoen is aan de Belgische kant van de Maas nog niet open, maar aan de Nederlandse kant kan het volop. Nimfvissen op barbeel is bijzonder populair op de Grensmaas en dit niet alleen in mei.
Tekst en foto’s Patrick Daniels
De Grensmaas is een regenrivier. Het waterpeil wordt voornamelijk bepaald door de neerslag, maar iedere dag kunnen er (soms flinke) schommelingen optreden als gevolg van stuwen en lozingen van koelwater van de elektriciteitscentrales. Hoe dan ook, het waterpeil is cruciaal bij het vissen op barbeel. Sowieso wordt er in de meeste gevallen wadend gevist. De structuur van de rivier is zodanig dat er aan de binnenkant van de bochten zacht aflopende kiezelbanken liggen, aan de buitenkant van de bocht bevindt zich de diepere stroomgeul. Het is op de rand van die stroomgeul dat de barbelen zich bij voorkeur ophouden. Op de rechte stukken houden de vissen zich vaak op in die zones waar het diepere water van de pool overgaat in de ondiepere kiezelstroken vlak voor de staart van de pool. Dit is geen wet van Meden en Perzen, maar het is een goede richtlijn. Het is dus zaak om met je nimf hier in de buurt te komen, iets wat bij een te hoge waterstand moeilijk tot onmogelijk is.
Tast & reuk
Zelfs in de zomer bij een gemiddelde tot lage waterstand krijgen we, als we het hebben over de geliefde standplaatsen van de barbelen, te maken met een sterke stroming. Met andere woorden, het codewoord voor succes is: verzwaring. Je nimf voor de bek van de barbelen krijgen lukt maar op drie manieren: ofwel verzwaren we de nimf met een kraaltje en/of looddraad, ofwel verzwaren we de nimf niet, maar brengen we op ongeveer een halve meter van de nimf op de leader extra verzwaring aan in de vorm van één of meerdere loodhagels. Een derde mogelijkheid, maar die pas ik persoonlijk alleen maar toe bij diep water én een sterke stroming, is een combinatie van de twee vorige manieren van verzwaren. Wanneer de omstandigheden het toelaten, geef ik de voorkeur aan een licht verzwaarde nimf, in combinatie met loodhagel(s) op de leader.
Strikt genomen is het type nimf van ondergeschikt belang. In de eerste plaats komt het er op aan om de vissen te vinden en om je nimf voor de bek van de vissen te krijgen. Barbelen azen in de eerste plaats op de tast en de reuk. We hebben er dus alle belang bij dat onze nimf gezien wordt; een beetje glas of glitter kan dus geen kwaad. Onze barbeelnimf is min of meer een standaard goudkopnimf waarbij we zowel de kleur van de fazantenstaartfibers als de kleur van de dubbing voor de thorax naar believen variëren. Nimfvissen op barbeel is een kwestie van vertrouwen, maar… de ene dag is de andere niet. De helderheid en temperatuur van het water kan van dag tot dag verschillen. Het waterniveau schommelt voortdurend en met de bewolking kan het ook al alle kanten uit. Voldoende variabele parameters dus om toch wat variatie in je assortiment te hebben. Voor wat het waard is: thoraxkleuren die in mijn doos niet ontbreken zijn: bordeaux, geel en olijfgroen.
Bindbenodigdheden:
- Haak: Kamasan B170, maat 10-14 Alternatieven: TMC 9300, Ashima F-10, Buyan C075, Gamakatsu F15, Mustad R50
- Kopje: messing of tungsten kraaltje
- Verzwaring (facultatief): looddraad 0.020
- Binddraad: bordeaux
- Staartje en achterlijfje: fazantenstaarfibers
- Ribbing: bordeaux Ultra Wire
- Thorax: dubbing bordeaux glitter dubbing
