Zoals altijd werden de nodige mooie vissen gevangen. In de ochtend liep het nog wat stroef, maar naarmate de dag verstreek, gingen de vangsten zienderogen vooruit. Het resulteerde in supergoede koolvisvangsten met een topvis van 101 cm. Wat een prachtexemplaar! Alles gevangen op superlicht materiaal. Ook op zee werden nog fraaie vangsten gemeld, met dikke kabeljauw en koolvis. Tussendoor werden door verschillende vissers nog orca’s gespot. Wow! Mooier kan het toch niet worden.

Wanneer om 16:00 uur iedereen terug is, worden de koffers gepakt en kan iedereen zich, nadat begeleider Carl nog het water in ging vanwege zijn heilbotvangst van 153 cm, klaarmaken voor het einddiner. Een gezellig samenkomen, waar we nog even napraten over wat we de afgelopen week hebben meegemaakt, gevolgd door de prijsuitreiking. We kunnen niet anders zeggen dan dat we een fantastische week hebben gehad, de sfeer was uitmuntend en, hoewel het weer niet altijd even goed meewerkte, kunnen we ook niet ontevreden zijn over hetgeen we hebben gevangen. Ons rest nog een reisje terug naar Nederland, maar de volgende trip staat al weer klaar.

Het Wout van Leeuwen Noorwegen festival gaat volgend jaar naar Skjervøy. 3 t/m 10 juni 2025, noteer de datum!

[FinalTilesGallery id=’9′]

Het bericht Wout van Leeuwen Noorwegen Festival – The Final verscheen eerst op Beet Magazine.

Het is overduidelijk dat de vis deze dag weer aanslaat, ofwel… het weer staat het toe om op plekken te vissen die vis opleveren. Gelukkig is alles mogelijk en dus gaat iedereen zijn eigen ding doen, de een gaat naar buiten, de ander gaat windstil in de straumen liggen. Grappig genoeg lijkt het erop dat de vis ín de straumen nagenoeg uit staat, maar erbuiten volop aanslaat.

Zo volgen de foto’s in de gezamenlijke groepsapp snel op, en niet met kleine vissen maar met veel en grote vissen. Dikke kabeljauw wordt er gevangen, evenals grote koolvis, en er worden zelfs twee heilbotjes gevangen. Vangsten van vijftig tot honderd vissen per boot zijn geen uitzondering. Wauw, wat maken we hier mee.

De gehele dag wordt er druk geappt. Het is wel duidelijk dat het één groot feest is. Zo aan het eind van de middag, wanneer iedereen langzamerhand binnen begint te druppelen, merken we dat de koppen op de blije stand staan, en terecht. De Nappstraumen heeft vandaag weer bewezen wat er mogelijk is. Echt iedereen is tevreden met de vangsten vandaag. Nadat het enthousiasme weer wat gezakt is, krijgen de deelnemers te horen wat er morgen nog gedaan kan worden. De laatste dag, goh wat is het snel gegaan. We zijn nog niet klaar, morgen gaan we nog even knallen. Let’s Go!

[FinalTilesGallery id=’8′]

Het bericht W.v.L Noorwegen Festival – Dag 5 verscheen eerst op Beet Magazine.

Een groep van drie boten, waaronder de boten van Carl en Roy maakt een keuze niet naar de Nappstraumen te gaan, maar om een andere doorgang te pakken. Het is een stukje hobbel de bobbel varen, maar daarna krijg je ook wat, want deze doorgang heeft schitterend mooie platen waar heilbot zich graag op bevindt. Dat hobbel de bobbel varen is eigenlijk pittiger dan verwacht maar de stek wordt uiteindelijk bereikt en dus gaan vol verwachting de shads overboord.

Dat de wind harder is dan voorspeld is wel duidelijk want de windvlagen zijn hard en blazen de boot soms gewoon van de plek. Het wordt ook niet beter, nee het wordt eigenlijk vooral en stuk slechter want een paar uurtjes verder wordt het vissen onmogelijk met een windkracht die op sommige momenten gewoon de 7 bft aantikt. Een kansloos verhaal.

Ook de andere bootjes die naar buiten gaan hebben een vergelijkbare ervaring. Wat ontzettend balen. Daar waar je hoopt op een fatsoenlijke dag lijkt alles in rook op te gaan. Het is zelfs even “fingers crossed” om iedereen weer binnen te krijgen die eruit is gegaan.

Rond half vier blijkt dat iedereen gelukkig weer veilig thuis is én weer een ervaring rijker is. Toch wordt er door sommigen nog wát vis gevangen, maar eerlijk is eerlijk, dáár kunnen we deze dag redelijk kort over zijn. Morgen ziet er gelukkig weer een stuk beter uit en kunnen we weer volle bak de zee op. Let’s go, we zijn nog niet klaar hier!!

Het bericht W.v.L Noorwegen Festival – Update verscheen eerst op Beet Magazine.

Er werd van alles gevangen: kabeljauw van formaat, mooie koolvis, pollak, lom, roodbaars, schelvis en ga zo maar door. Het geeft een hoop blije gezichten en dat doet ook de begeleiders goed. Diverse mooie kabeljauwen, waaronder een kabeljauw van 111 cm, 107 cm en nóg een aantal echte dikke exemplaren, kwamen boven water. Carl, Ard en Arjan gingen speciaal op pad om heilbot te vangen. Wat ze hoopten gebeurde ook, want zowel Carl (87 cm), Ard (117 cm) als Arjan (120 cm) wisten een heilbot te vangen. Wat een topdag beleefden zij, het was een dag om nooit te vergeten.

Eigenlijk was het voor nagenoeg iedereen een dag om niet snel te vergeten. Wanneer rond zessen in de avond stilletjes aan iedereen binnen komt druppelen, zien we kisten vol met vis, met werkelijk prachtige exemplaren van ongeveer alle soorten. Het zorgt voor topdrukte in de fileerhoek, zelfs tot laat in de avond.

Na al deze hectiek moeten we stellen dat deze dag voor velen er eentje was om niet te vergeten. Inmiddels is door Carl, Roy en Stale weer een nieuwe planning gemaakt voor de volgende dag. Wat kunnen we en wat kunnen we niet. We zullen helaas weer terug in het gareel moeten, maar wel in iets mindere mate als de dagen hiervoor. Toch zou ook morgen nog wel eens een hele dag kunnen worden, maar daarover morgen dus meer…

[FinalTilesGallery id=’7′]

Het bericht W.v.L. Noorwegen Festival – Update verscheen eerst op Beet Magazine.

Een aantal groepjes weten toch naar buiten te gaan en het opkomende tij mee te nemen. Vanaf het moment dat het hoogwater is, neemt de wind fors toe en dus wordt in de meeste gevallen besloten om dat moment ook te pakken als het einde van de visdag. Het komt erop neer dat je een uur of twee eerder thuis bent dan anders.

Wat een niet uitnodigend weer is het. Carl & Roy zijn met hun groep wel het water opgegaan. Het is inderdaad het geval dat er door de wind alleen gevist kan worden in de Nappstraumen en dus wordt er vooral op heilbot gevist. Na het vangen van wat koolvis gaat de groep van Carl op een mooie zandplaat liggen en gaan ze driften maken met aasvis én met kunstaas.

Het levert vooralsnog wat kabeljauw op, maar voor de rest nog niet veel soeps. Bij de derde drift is het wel raak. Een ondergaande dobber voorzien van een fireball-montage laat een goed kwartier later een zeer gewaardeerde tegenstander zien. Een prachtige heilbot van 153 centimeter. Dat is er een die de moeite waard is.

Ook Roy, die met zijn groep naar de noordkant is gegaan om te schuilen voor de wind, krijgt het resultaat waarop gewacht wordt. Met twee kleinere heilbotten kan ook hij met zijn groep toch spreken van een geslaagde sessie. Ondertussen regent het met bakken uit de lucht, werkelijk alles is drijfnat.

Eenmaal thuis worden eerst de verstijfde ledematen opgewarmd en de pakken in het drooghok gehangen. De groep bakker heeft besloten wat later op de dag te vertrekken. Het werkt ook lonend voor hen, want met een afgaand tij geeft de Nappstraumen hen ook een mooie traktatie met veel vis en een paar hele dikke koolvissen tot ongeveer 1 meter. Goed gedaan!

Morgen zal zeker een betere dag worden met de wind uit een andere richting en beduidend minder in kracht. Hopelijk krijgt iedereen dan de mogelijkheid om wat moois te vangen. Let’s go!

Het bericht Wout van Leeuwen Noorwegen Festival – Update verscheen eerst op Beet Magazine.

7 mei, de reisdag. Gezamenlijk vertrekken we met een kleine dertig man vanaf Schiphol naar Oslo, om vervolgens vanaf Oslo naar Evenes te vliegen om van daaruit een vier uur durende busreis te maken naar onze eindlocatie. De Hemmingodden Lodge, gevestigd aan de zuidkant van de Nappstraumen, een toplocatie op de prachtige Lofoten. Alles verloopt vlotjes en we komen mooi op tijd aan. Helaas zijn we er net voor de reis achter gekomen dat het weer, na al die mooie weken, juist bij onze aanwezigheid in een dipperiode verkeert, met een harde wind uit het zuidwesten gedurende twee dagen. Dat gaat een uitdaging worden.

Gelukkig kunnen we er wel uit, maar het is een kantje boord situatie en dat uit zich zeer waarschijnlijk in een lastige visdag. Het blijkt ook zo te zijn, want het enige bevisbaregedeelte op dit moment is de Nappstraumen zelf. De stroming is mede door de harde wind keihard en dat betekent eigenlijk dat ook het vissen op heilbot (wat je in de Nappstraumen doet) zeer lastig is. Het blijkt ook uit de vangsten.

Van visgids Stale horen we dat de grote kabeljauw diep zit op dit moment en niet in de straumen en als het voor het vissen op heilbot dan eigenlijk te hard stroomt, weet je eigenlijk wel genoeg. Toch heeft iedereen berusting en proberen we het maximale eruit te halen wat erin zit. Gelukkig lukt het toch om hier en daar wat vis te vangen en dat resulteert in een paar mooie kabeljauwtjes, wat koolvis en ja, een heilbot voor Ruud.

Lekker hoor, voor het eerst in Noorwegen en gelijk een mooie heilbot vangen. Daarnaast horen we ook wat verhalen van verspeelde heilbot en grote volgende heilbot. Waren die nou eens binnen gekomen, dan was dat toch super geweest. Het mocht helaas niet zo zijn.

Uiteindelijk is iedereen rond vijven binnen voor een lekkere warme hap. Carl en Roy gaan in conclaaf met visgids Stale en komen tot de conclusie dat visdag twee ook een zware dag zal gaan worden. Ik moet zeggen dat Stale, onze Noorse vriend, overduidelijk open kaart speelt en goed onderbouwd onze opties uitlegt.

Dit is echt een topper, hij zorgt ervoor dat degenen die morgen het weer gaan trotseren wel degelijk een kans hebben op een mooie heilbot. We moeten nog een dagje in de Nappstraumen vertoeven, maar daarna kunnen we waarschijnlijk ook naar buiten, op zoek naar de grotere exemplaren kabeljauw en koolvis.

Nadat Carl en Roy langs alle huisjes gegaan zijn om even een praatje te maken en te communiceren wat de mogelijkheden gaan zijn, is het tijd om (na een lekkere alcoholische versnapering) de luikjes te sluiten. Morgen is er weer een nieuwe dag, en gaan we knallen! Let’s go!

Het bericht Wout van Leeuwen Festival 2024 – Dag 1 verscheen eerst op Beet Magazine.

Arie, Gerard, Rob en Frank zijn het Bergsfjord uitgevaren, maar bij de monding van het fjord bleek het toch wel onstuimig te zijn. Zij hebben geprobeerd daar nog wat goede vissen te verleiden, maar dat bleek lastig. Dus zijn zijn op tijd naar de haven teruggekeerd om te beginnen aan de schoonmaak van de boot en het pakken van de koffers.

Zelf ben ik meegegaan met Team België. We besloten om vandaag gericht op heilbot te gaan vissen en gingen daarom richting Flua, waar de voorgaande dagen redelijk veel actie was. De heenvaart was gemakkelijk met wind in de rug, maar we merkten al wel dat er fors wat wind over de plas joeg.

Door de zuidoostelijke richting leek het erop dat we precies in de windschaduw van het land konden vissen, maar ter plaatse bleek dat toch echt anders te zijn. Er lag een soort scheidslijn op het water met aan de ene kant visbaar water en aan de andere kant een woelige zee. We hebben één drift geprobeerd, maar dreven zo’n 4 km/u en dat is echt te hard met een diepte van 60 meter. Toen hebben we maar omgeschakeld en zijn we wat visbare plekken westelijk van Loppa gaan afstruinen, op zoek vis. Uiteindelijk hebben we wat kabeljauwen, lommen, zeewolven en schelvis gevangen, maar veel was het niet.

Joost, Sjoerd, Henk en Bart daarentegen hebben de beste dag deze trip gehad. Ze zijn noordelijk van Loppa gaan vissen op dieptes van 60 tot 80 meter en hebben 2 heilbotten van ongeveer een meter en zo’n 200 kabeljauwen in de boot gehad. Daar zat een aantal meter-plus kabeljauwen tussen en Sjoerd spannende de kroon met een vis van 1,21m. daarbij verspeelde hij met de Big Bob nog een vis die een stuk groter aanvoelde! Al met al een ware finale van de mannen!

Uiteindelijk was iedereen om 17.00u in de haven terug, hebben we de boten gepoetst en ingeleverd en stond er nog de prijsuitreiking in de planning. Enkelen van de deelnemers hadden echter pas net in de groepsapp gezien dat het scorebord door Sjoerd’s vis nog op z’n kop ging, waardoor Greg van het podium tuimelde. Dat was dus een kleine verrassing. De prijzen zijn uiteindelijk als volgt verdeeld: 3^e Gerard met een kabeljauw van 119 cm, 2^e Sjoerd met 121 cm en 1^e Arie met een machtige vis van 132 cm. De winnaars kregen een waardebon van onze sponsor Savage Gear, te besteden naar eigen inzicht, van resp.  100,-, € 200,- en € 300,-.

We sloten de visdag af met onze fantastische traditie, de dip in de haven voor de 50+ kg heilbot. Henk heeft na 6 jaar (minstens 4 weken per jaar vissen) eindelijk zijn 50+ kg heilbot gevangen; 154 cm en 51 kg! De speciale Visreis.nl 50+ kg heilbot boxershort wordt nagestuurd!

Na afscheid te hebben genomen van Cor en Patricia, begon het grote inpakken. Rond 12 uur gingen de laatste lampjes uit en stond al bagage klaar voor vertrek. Morgen om 04.00u gaat het wekkertje en hebben we een forse reis voor de boeg: met de snelle ferry naar Hammerfest, overstappen op de ferry naar Alta, transfer met taxi naar het vliegveld, vlucht naar Oslo, vlucht naar Kopenhagen, vlucht naar Amsterdam, rit naar huis. Nu maar duimen dat alle bagage aankomt!

Namens Visreis.nl wil ik Arie, Gerard, Rob, Frank, Greg, Serge, Frank, Jeantino, Joost, Sjoerd, Henk en Bart en ook Cor en Patricia van Loppa Seafishing bedanken voor deze fantastische week. Tot volgend jaar!

|> ALLE UPDATES SAVAGE GEAR SKREIFESTIVAL 2024

[FinalTilesGallery id=”6″]

Het bericht Savage Gear Skreifestival – laatste update verscheen eerst op Beet Magazine.

Sjoerd, Bart, Joost en Henk zijn vandaag nog in de weer geweest om de laatste kilo’s vis te vangen om mee te nemen. Ze vingen noordwestelijk van Loppa een aantal fraaie kabeljauwen, allemaal in de lengte 80 tot 100 cm. En Sjoerd plukte er nog een heilbot van ruim 80 cm tussenuit.

Team België heeft een rondje Loppa gedaan en heeft ook de hele dag door vis gevangen. Geen uitzonderlijke dingen, maar wel weer een goede dag met veel actie!

Arie, Rob, Frank en Gerard zijn zuidwestelijk van Flua geweest en hebben daar een paar hele mooie lange driften gemaakt waarbij er continu vis bovenkwam. Wat erg jammer was is dat Gerard wederom een grote heilbot haakte. Eerst dacht hij vast te zitten totdat er heel gestaag een stoomtrein op gang kwam onderwater. Helaas loste de haak al snel, maar dit was wederom het bewijs dat er hele grote jongens rondzwemmen. Arie was de bofkont deze dag en waarschijnlijk ook deze week, want hij plukte net voor het eindsignaal nog even een kabeljauw van 132 cm weg! Wat zou deze dame gewogen hebben in de paaitijd? Gefeliciteerd Arie!

De wedstrijd ligt daarmee weer op z’n kop: 1. Arie 132 cm, 2. Gerard 119 cm, 3. Greg 114 cm.

’s Avonds hebben we het einddiner ‘alvast’ genuttigd. Cor en Patricia hebben zelf eland-hamburgers gedraaid, en aangevuld met koteletten en worsten van de BBQ, heerlijke aardappelsalade, frieten, salade, broodjes en stokbroden werd dit een fantastische maaltijd. Wat hebben we zitten bunkeren en wat was het weer gezellig in het Pråthuus. Altijd weer een hoogtepunt in deze Skreifestival-week.

Vanavond hebben we trouwens ogen op steeltjes en wordt er menig wekkertje gezet, want waarschijnlijk is er noorderlicht te zien. Wat een diverse week is het zo geworden! Morgen de slotdag. Om 17 uur moet iedereen binnen zijn en wordt de eindtabel gemaakt en kunnen we misschien in het verslag opnemen dat we een +50kg heilbot-zwemmer in de groep hebben. Maar niets is zeker en zeker ook niet verplicht.

[FinalTilesGallery id=’5′]

Het bericht Savage Gear Skreifestival – dag 7 verscheen eerst op Beet Magazine.

Team België zocht aanvankelijk aan de buitenkant van Loppa naar heilbot maar hield dat niet al te lang vol door de golfhoogte. Zij zijn verkast naar de binnenkant om te proberen platvissen te vangen en dat lukte best aardig. Met scharren tot 41 cm hebben zij een heerlijke ochtend gehad. Na de kentering van het tij zijn zij aan de noordzijde van Silda gaan zoeken naar heilbot. En dat was succesvol want ieder van hen ving 1 heilbot van 60 tot 90 cm. En er werden ook nog enkele zeewolven gefopt.

Arie, Rob, Frank en Gerard gunden zichzelf vandaag een heerlijke rustige dagstart. Om 09.30u werd de motor van hun bootje gestart, niet wetende dat de andere twee boten er al 5 uur vissen op hadden zitten. Ze begonnen bij de kop van Loppa maar hadden daar geen succes. Vervolgens verkasten ze naar de oostkant van Loppa, maar ook daar was het niets, buiten een enkele zeewolf en lom. ‘s Middags dirigeerde Arie de boot naar de plek waar ze / we gisteren zijn geëindigd en ik mijn heilbot van 1,37 m ving.

Na 3 driften zonder vis besloten ze om wat verder op zee naar een geul van 50 meter diep tussen twee onderwater eilanden te gaan en die helemaal uit te vissen. Gerard had werkelijk de hele dag al zijn hengel met aasvis aan de wapperlijn in de hand en besloot om even koffie te gaan drinken. En precies nadat zijn hengel een halve minuut in de steun staat buigt de hengel diep door … heilbot. In de stress slaat één van mannen aan … maar slaat daardoor de circlehook waarschijnlijk uit de bek van de heilbot. Les van de dag: NIET aanslaan met circlehook, maar de vis zichzelf vast laten zwemmen. Naast enkele lommen en zeewolven bleef het verder stil aan boord.

Ik mocht vandaag bij Henk, Sjoerd, Bart een Joost aan boord meevaren, mijn huismaatjes. We hebben vol ingezet op heilbot en dat is aardig gelukt. Ook wij zijn begonnen op de plek waar ik gisteren mijn heilbot ving, maar dat leverde niets op. Toen zijn we en klein stukje noordelijk gevaren naar het eilandje Flua – wat ik ken van de keren dat ik in Skjervoy ben geweest voor het heilbotfestival – en daar hadden we meer geluk. We konden enorm mooie driften maken precies in de lengte van het plateau, wel 2 kilometer aan één stuk met een diepte aflopend van 35 tot 65 meter. De eerste drift pakte Henk een bot van ongeveer 90 cm die bij het landen van de haak schoot. In de tweede drift was het echt raak. Henk’s hengel met aasvis aan de wapperlijn boog in één keer helemaal door en Henk liet de vis mooi strak zwemmen en door de circlehook haakte de vis zichzelf.

Er volgde een stevige drill waarbij Henk en zijn hengel geen krimp gaven. We hebben de boot met de motor continu recht boven de vis gemanoeuvreerd, zodat Henk maximaal de druk op de vis kon houden en na zo’n 20 minuten drill, een perfecte gaf-actie van Sjoerd en het aanbrengen van de staartlus, lag er een forse heilbot naast de boot! Henk’s nieuwe PR! Na het meten bleek de vis 154 cm te zijn, wat een bak! Na een reeks foto’s met de vis langszij de boot, hebben we het gafkoord losgemaakt. Vervolgens heeft Henk de staartlus verwijderd, waarna de heilbot met een ferme klap van zijn staart de diepte weer op zocht, vereeuwigd voor het leven op foto en film. In de kajuit hebben we even een feestje gevierd en riep Joost ineens: “He, 1,54 meter, dat wordt zwemmen Henk!” Natuurlijk veel gein en een schuine blik op de dieptemeter naar de watertemperatuur … 3,3 graden Celsius.

De rest van de dag hebben we nog wat baaien uitgekamd, maar dat leverde alleen een zeewolf en een gulletje op. Om de dag af te sluiten en niet met een ‘blank’ naar huis te gaan, besloten we om nog even op het wrak te gaan vissen. Ook omdat Sjoerd en Bart nog geen schelvis hadden gevangen. Bij de eerste drift was het al raak en had Sjoerd direct zijn schelvis te pakken en in de drift daarna was ook Bart van de 0 af. Genoeg redenen om naar huis terug te varen, na 12 uur op het water te zijn geweest.

Hoe Henk zijn +50kg duik gaat maken om zijn speciale heilbot-shorts van Visreis.nl te verdienen, kan iedereen nalezen in de laatste editie van deze verslag-reeks! Morgen verwachten we hetzelfde weer, dus zal de creativiteit van de kapiteins maximaal worden aangesproken.

Het bericht Savage Gear Skreifestival – dag 6 verscheen eerst op Beet Magazine.

Maar onze visdag begon met een grote smile; Henk & co hadden een plekje ontdekt waar al koolvissen in een school rondzwemmen. Dus daar hebben we even wat tijd aan besteed en een bak vol aasvissen gevangen.

En toen zijn we begonnen aan de grote oversteek die helaas uitmondde in een deceptie. En dan komt toch weer de creativiteit om de hoek om er iets van te maken. Dat was niet makkelijk als je hoofd bij skrei en heilbot zit. Frank, Serge, Jeantino en Greg hadden een taaie dag … en na één zeewolf en één gulletje keerden zij kort na de middag de steven richting Bergsfjord.

Bart, Joost, Henk en Sjoerd hebben doorgewerkt om nog een heilbot te pakken te krijgen. Helaas konden zij die ene beet niet verzilveren en de teller bleef dan ook staan op 2 zeewolven en 1 kabeljauwtje.

Vandaag was ik te gast bij Frank, Gerard en Arie. Rob bleef thuis. Na de deceptie van het niet naar buiten gaan en twee uur ‘doodstil’ driften op heilbot, hebben we besloten de knop om te zetten en hebben we tegen elkaar gezegd “we gaan experimenteren”. Dus hebben we de botlepels klaargemaakt en zijn we in de baai van Loppa tegenover het kerkje op platvis gaan vissen. Na 3 minuten had Arie al een schol van 50 cm! En kort daarna nog één van 40 cm. Daarna vingen we nog 3 scharren en na 3 uur ploeteren wilden we ook wel wat anders. We zijn toen naar het wrak in het Frakfjord gevaren en bij de eerste drift hadden we drie kromme hengels met 3 mooie schelvissen. Bij de volgende drift vingen we er nog één, maar daarna was de koek op.

Inmiddels was het ver in de middag en was de wind wat gaan liggen. We zijn daarop in zuidwestelijke richting, voorbij Loppakalven eiland gevaren naar een diepe kom van zo’n 60 meter om daar op heilbot te gaan vissen. Ooit heeft een visgids (Ulf uit Havoysund) mij verteld dat de spronglaag (grens tussen zuurstofrijk en -arm water) op 4 graden ligt. Het water dat warmer is dan 4 graden is zuurstofrijker en ligt in de winter onder de koude bovenlaag. En dat kan gemakkelijk op 40 meter zijn. Het water in de fjorden is nu 3,8 tot 4,2 graden.

Zijn theorie (en daarmee mijn handelswijze) is dus, dat we nu de heilbotten op water dieper dan 40 meter moeten gaan zoeken. En daarom deze stekkenkeuze. En dat pakte goed uit. In de laatste drift, kreeg ik een dikke dreun op de hengel en als je ooit een heilbot hebt gevangen, weet je wat dat betekent … Na wat sleur- en trekwerk konden we de vis door zijn onderkaak gaffen en uit het water tillen; 137 cm, 35 kg (geschat gewicht volgens de tabel). Na een snelle fotosessie hebben we de vis weer laten zwemmen en zat de dag erop hebben we besloten.

Helaas zitten dit soort dagen er ook bij en daarom is deze reis dus ook 8 (vis)dagen lang!

[FinalTilesGallery id=”4″]

Het bericht Savage Gear Skreifestival – dag 5 verscheen eerst op Beet Magazine.