Met name in de winter wordt vaak gericht op voorns gevist, meestal in één van de vele jachthavens in ons land. Bijna altijd wordt er gevist met de vaste hengel. Prima, daar is niks mis mee. Toch zijn er ook momenten dat het vissen met de matchhengel op dit soort wateren bijzonder effectief kan zijn. Jan van Schendel streek neer aan het havenkanaaltje in Dinteloord en laat het gebruik van de zogenaamde vaste montage zien.

Tekst & foto’s Jan van Schendel

Vissen zijn absoluut niet gek. Sterker nog, ze zijn vaak ongelooflijk slim. Wanneer je bijvoorbeeld met de vaste hengel vist op wateren die ondiep en helder zijn, dan merk je dat met name de grotere vissen angst hebben om op de voerstek te azen. Waarom? Omdat ze regelmatig een bewegende hengel zien. En juist in de wintermaanden is het water op zijn helderst, omdat onder meer algen zijn afgestorven. Meestal vang je in het begin snel enkele vissen, waarna de visserij na iedere gevangen vis moeilijker wordt. Met name op dat soort momenten kun je met de matchhengel soms wel volop vis blijven vangen! Die vissen zijn namelijk echt niet weg. Hun aangeboren voorzichtigheid wint het alleen van hun drang om te azen.

Met name op dat soort momenten kun je met de matchhengel soms wel volop vis blijven vangen!

VASTE MONTAGE

We gaan niet rennen voordat we kunnen lopen. Daarom kan ik iedereen adviseren om eerst het matchvissen aan te leren met een zogenaamde vaste montage. Bij een vaste montage zit de dobber dus vast gemonteerd op de vislijn. Op diepere wateren volstaat zo’n montage niet altijd en ben je vaak genoodzaakt om een schuifmontage (slider) te gebruiken, maar dat gaan we in een ander artikel doornemen.

WINNENDE MATCH

Om de meerwaarde van de matchhengel te laten zien, neem ik jullie mee terug naar de Aanloophaven in Huizen. Tegenwoordig zwemt bijna alle vis in het doodlopende kommetje, maar vele jaren terug zwom de vis nog overal, dus ook in het kanaaltje, met een geschatte breedte van zo’n 20 meter. Er was altijd heel veel vis te vangen; veel stuks en soms ook nog eens prachtige, grote voorns. Je mocht daar tijdens wedstrijden ook matchen, alleen niemand deed dat. Iedereen, inclusief mezelf, hanteerde de vaste hengel.
Op ‘slechtere’ dagen was een goede start belangrijk, want dan ving je het meeste. Op zo’n taaie dag liep het bij aanvang totaal niet. Ik zag al snel in dat ik redelijk kansloos was en besloot na zo’n anderhalf uur wedstrijd de vaste hengel weg te leggen en over te gaan op het matchvissen. Ik wierp zo dicht mogelijk tegen de overzijde van het kanaaltje, buiten het bereik van de vaste hengel. Die dag werd een openbaring voor mij. Tot mijn verbazing won ik de wedstrijd met, voor Huizen begrippen een laag gewicht, van 10.800 gram. Bijna alle vis had ik gevangen met de matchhengel!

Het waren niet eens zoveel stuks, maar ik ving een aantal prachtige, grote voorns. Vissen die je met de vaste hengel niet zo vaak ving. De belangrijkste les van die dag was de nieuwe tactiek; met de matchhengel dus waarmee ik toen een tijd lang best veel succes had. Tijden veranderen echter. Ja, nu kun je er ook nog matchvissen, maar met name de grote voorns zwemmen er bijna niet meer, waardoor de vaste hengel vaak sneller vist en je uiteindelijk meer vangt.

MATCHHENGELS

Voor het matchvissen bestaan speciale hengels. De ideale lengte is wat mij betreft 13 voet, dus 3,90 meter. Ik gebruik zelf de JVS Pulse in 3,90 meter. Als je op diep water toch met een vaste montage wilt vissen, dan helpt een 14 of zelfs 15 voets hengel daar absoluut bij overigens. Zelf verkies ik dan trouwens vaak de schuifdobbers, omdat je daarmee veel meer lood dichter bij de bodem kunt gebruiken. De maximale diepte die je kunt bevissen met een vaste montage is net iets groter dan de gebruikte hengellengte. Wel lukt dit alleen onder bepaalde omstandigheden. Je hebt ruimte nodig achter je, je dient iedere vis te scheppen en voor iedere worp kun je de haak of onderlijn pas los laten als je al begonnen bent met de worp. Een schuifmontage werkt dan echt vaak beter.

ONDERGESCHOVEN KINDJE

Het matchen is in Nederland, laten we eerlijk zijn, altijd achter gebleven in vergelijking tot het vissen met de vaste hengel en zeker ook het feedervissen. Dat heeft vooral te maken met het feit dat er op onze grote wateren, met vaak wind en daardoor relatief veel waterbeweging, weinig momenten zijn te bedenken waarbij deze visserij maximaal effectief is in vergelijking met de andere genoemde vismanieren. Wij vissen bijna altijd op of tegen de bodem op diepe wateren. Dat zorgt ervoor dat het matchvissen ook niet de meest eenvoudige vismanier is. Bij internationale wedstrijden en locaties ligt dat vaak heel anders. Je krijgt te maken met andere vissoorten in combinatie met ander soort wateren. Tezamen een recept dat matchvissen vaak absoluut de beste vismanier is. Heb je intenties om op een WK of EK hoge ogen te gooien, dan moet je het matchvissen absoluut onder de knie hebben.

Matchvissen mag misschien niet de meest eenvoudige vismanier zijn, maar we moeten ook niet overdrijven of er bang voor zijn. Zoals bij zoveel dingen is het super belangrijk om alles vanaf het eerste moment op de goede manier aan te leren. Het grootste verschil met het vaste hengelvissen is het gebruik van een kortere hengel en een vaak grotere visafstand. Daardoor heb je dus minder controle over de dobber en de vislijn.

DE BASISPRINCIPES

Om te beginnen moet je de vislijn eerst goed op de gekozen visplek zien te krijgen en dat gaat alleen wanneer je voldoet aan het belangrijkste basisprincipe bij deze visserij. De gebruikte dobber is bij het matchen het werpgewicht en daarom moet bij aanvang van iedere worp minimaal 75% van al het lood dat je gebruikt: (1) in de dobber zitten, of (2) er omheen zitten of (3) pal eronder wanneer je vist met een schuifdobber.
Hoe hoger het percentage, des te gemakkelijker je kunt werpen. Je krijgt een soort van ‘dart-effect’. De dobber is tijdens de vlucht naar de visplek het voorste punt. Zowel de lijn gezien vanaf de dobber die richting de hengeltop loopt, als het stuk lijn met loodjes en haakaas, vliegt achter de dobber aan. Op het moment dat de dobber niet meer verder kan vliegen, omdat je de lijn afremt of deze gestopt wordt door de lijnclip, valt de dobber op het water. Wanneer deze landing afgeremd wordt, dan valt ook het stuk lijn met loodjes en haakaas in een gestrekte lijn voorbij de dobber. Bij een abrupte stop raakt de montage al snel in de war. Wanneer je het lood over de lijn verdeelt, dan moet alles gezien van haak richting dobber, steeds iets verder van elkaar staan.

ZUIVER WERPEN

Je zult er verbaasd over zijn hoe nauwkeurig, zuiver en precies je kunt matchvissen wanneer je de moeite neemt om dit te oefenen. De basisprincipes zoals hierboven omschreven zou je ‘regel 1’ kunnen noemen. Alleen daarmee ben je er echter nog niet. Hieronder een zestal werptips die je zullen helpen:
TIP 1. Je wilt iedere keer zo precies mogelijk de gekozen visplek bereiken. Voor de juiste richting kies je een vast merkpunt op de overzijde van het water, die gezien vanuit jouw gezichtsveld in één lijn ligt met de gekozen visstek.
TIP 2. Zorg ervoor dat de dobber bij het begin van de worp minimaal een meter onder de hengeltop hangt en bij voorkeur nog iets verder. Die afstand maakt het gewoon veel gemakkelijker om rustig de worp te kunnen maken.
TIP 3. Je begint de worp door de hengeltop in de richting van het merkteken te wijzen, de montage hangt dus voor je. Vervolgens breng je de hengel naar achteren en in een vloeiende beweging weer richting het merkteken. Op deze wijze kan de dobber alleen maar in de richting van dat merkteken en dus ook de visstek vliegen.
TIP 4. Voor de juiste afstand gebruik je de lijnclip op de molen. Wel moet er een beetje met beleid worden geworpen. Kies wanneer de omstandigheden dat toelaten altijd voor wat extra werpafstand. De dobber vliegt dan iets voorbij de visstek. Die extra afstand is ideaal om door middel van enkele snelle molenslagen, met de hengeltop onder water, de vislijn ‘af te zinken’. Zodoende heeft de wind er geen vat meer op. Zelf probeer ik altijd vijf molenslagen aan te houden.
TIP 5. Zorg altijd dat je heel comfortabel de gekozen visafstand kunt bereiken. Vis bij twijfel met een iets zwaardere dobber, je moet de worp rustig en comfortabel kunnen maken. Een zwiepend geluid bij een worp is absoluut uit den boze en een recept voor in de war geraken! Het is belangrijk om de juiste kracht te gebruiken bij iedere worp. Wanneer je bijvoorbeeld op 20 meter vist en je werpt met de kracht om wel 40 meter te kunnen bereiken, dan wordt de montage heel abrupt geblokkeerd. Zo kun je wel rekenen op een pruik van in de war zittende loodjes, haak en vislijn. Laat de dobber ‘zacht landen’ wanneer de lijnclip op de molen wordt bereikt. Alleen zo vallen de loodjes en het haakaas in een mooie gestrekte lijn op het water.
TIP 6. Mijn nylon op de molen is altijd 20/00 mm. Dunner geeft je gewoon te vaak problemen en lijnbreuk, dus hieraan doe ik nooit concessies. Het stukje lijn onder de dobber is wel dunner. Tijdens deze sessie gebruikte ik 16/00 met 14/00 mm als onderlijn.

WINTERMATCHEN

Het was al een tijdje geleden dat ik voor het laatst met de matchhengel had gevist. Om uiteindelijk alles goed in beeld te brengen voor dit artikel had ik uiteindelijk twee sessies nodig. Nou, dat was beslist geen straf, want wat is dat matchvissen toch mooi om te doen! Ik viste beide sessies in de Havenkom / het Havenkanaal van Dinteloord, waar deze winter heel goed wordt gevangen. Heb je een VISpas? Dan mag je hier vissen! Ook de aalscholvers weten inmiddels dat hier vis zit en dus komen er iedere dag meer. Het gevolg is dat de vissen steeds meer in een doodlopend hoekje gedreven worden. De eerste sessie was er in die hoek geen plaats meer vrij, dus viste ik iets verder naar buiten. Dat in combinatie met enkele piepjonge roofvissertjes, die telkens een aanloop namen om hun kunstaasje in het water te krijgen op een drijvend vlot pal tegenover me en op zo’n vijf meter van mijn gekozen visplek, zorgden ervoor dat ik tijdens de eerste sessie niet echt goed ving… Maar wat maakt het uit, de tweede sessie was gewoon prima!

DOPERWTEN

Ik viste uiteindelijk op een afstand van ongeveer 17 tot 18 meter. Mijn montage was vrijwel gelijk aan die van een normale vaste hengel-montage. Kortom, een ‘bulk’ van enkele loodhageltjes met daaronder twee of drie kleine valloodjes nummer negen. Normaal zijn grotere valloodjes nodig, maar tijdens beide sessies was er amper sprake van wind.

Deze keer gebruikte ik geen lijnclip, maar volgde simpelweg de dobber tijdens de vlucht en zorgde ervoor dat de montage niet op de overkant terecht kwam. Wel markeerde ik de precieze visafstand met een speciale markeerstift, door mijn vislijn over zo’n 40 centimeter wit te kleuren. Zo kon ik net zo precies en zuiver vissen dan met de vaste hengel.

Het voer bestond uitsluitend uit los aangevoerde hennepkorrels, maiskorrels en doperwten. Ja, doperwten! Op de haak gebruikte ik zowel maiskorrels als doperwten. Als haak gebruikte ik een Kamasan B611, nummer 14. Toen ik eenmaal de exacte diepte precies goed had, enkele centimeters maakten daarbij het verschil, ving ik aan het einde van de tweede sessie de ene grote voorn na de andere, wat een prachtvisserij!

Op de haak gebruikte ik zowel maiskorrels als doperwten

VOORGELODE DOBBERS

Voor het matchen met de vaste montage gebruik ik een serie dobbers van verschillende gewichten, het zijn allemaal ‘insert peacocks’. Dit zijn dobbers van pauwenveer, met als antenne een dunner stukje pauwenveer. Ik vis altijd graag met matchdobbers van pauwenveer vanwege het grote drijfvermogen. Zelfs bij schuifdobbers zie ik het liefst dat het gedeelte tussen de body van de dobber (uit balsa vrijwel altijd) en de antenne (uit plastic vaak of eventueel uit dunnere diameter pauwenveer) een stuk pauwenveer is. Drake is hiervoor een fantastisch Engels merk en er zijn verschillende hengelsportzaken waar deze dobbers worden verkocht. Drake dobbers gebruikte ik ook tijdens deze sessie.

Deze dobber heb ik zelf zodanig voorgelood dat ze allemaal precies nog dezelfde hoeveelheid loodhageltjes op de lijn vragen. Wanneer er meer of minder wind komt tijdens een vissessie kan ik heel gemakkelijk van dobbergewicht wisselen, zonder de loodzetting aan te hoeven passen! Er zijn ook fabrikanten die voorgelode wagglers aanbieden, die werken volgens hetzelfde principe. Bijvoorbeeld van Drennan, die prachtige matchdobbers van zowel pauwenveer als ook van een doorzichtig plastic hebben. Of je nu een dobber van 1 of 4 gram neemt, voor de laatste uitloding is steeds hetzelfde gewicht nodig.
Het zelf voorloden doe ik als volgt. Je monteert thuis een kort stukje vislijn onder de dobber met de loodjes erop die je nodig hebt op de lijn. Zelf houd ik aan vier keer nummer 6 en twee keer een nummer 8. Daarna draai je (iets teveel) looddraad om de onderkant van de dobber. Daarna knip je telkens wat looddraad weg totdat de dobber naar je zin staat uitgelood. Daarna haal je de dobber uit het water, eerst even drogen, wat krimpkous om de toegevoegde looddraad en de dobber is klaar voor gebruik.

HET PEILEN

Bij het vissen op dit soort korte afstanden kun je zuiver peilen met een gewoon knijp-peilloodje om de haak. Je moet er alleen rekening mee houden dat de lijn ietsje schuin in het water staat. Het best werkt het om met een onderhandse worp het peilloodje naar de gekozen stek te brengen. De rest van de vislijn en de dobber vliegen zo achter het peilloodje aan. Wanneer je op grotere afstanden vist volstaat deze manier echt niet.

Toch kun je ook op afstanden tot wel 35 meter (veel verder zul je niet vaak vissen met een matchhengel) haarzuiver peilen. Hoe dat werkt ga ik beschrijven in mijn tweede artikel over deze visserij. Dan komt ook het vissen met schuifdobbers uitgebreid aan bod. Veel vissers lijken echter wel bang te zijn voor deze visserij en dat geldt zelfs voor veel wedstrijdvissers, maar dat is nergens voor nodig. Probeer het gewoon eens! Matchvissen is echt prachtig om te doen.

Dit artikel is afkomstig uit Beet 2 van 2021. Wil je op de hoogte blijven van de nieuwste technieken en materialen voor het witvissen, neem dan een abonnement op Beet. Een abonnement op Beet vind je hier: shop.beet.nl/category/abonnementen/.

Deze keer in de Masterclass niet het gebruikelijke spel van vraag en antwoord. Speciaal voor de mensen die ook graag in de winter blijven vissen, neemt een drietal feeder-experts ons mee naar één van hun favoriete winterstekken. Zij leggen graag uit wat je hier kunt verwachten en geven je praktische tips om succesvol aan de slag te gaan: Theo Leijrik reist naar het hoge noorden.

Waarom is het water van jouw keuze geschikt om in de winter met de feeder te vissen? Zijn er specifieke hotspots?

Het Van Starkenborgkanaal in Groningen is een groot scheepvaartkanaal waar enkele zogenoemde kommen gelegen zijn bij de plaats Noordhorn. In deze brede gedeeltes van het kanaal blijft het water tijdens het passeren van schepen en stroming een stuk rustiger dan in het kanaal zelf. Juist in deze kommen gaan de vissen zich tijdens de koudere maanden, wanneer ze minder actief zijn, ophouden. Dus enerzijds is er de activiteit van de scheepvaart waardoor ook de vis actief blijft, gecombineerd met de rust van de brede stukken kanaal.

Blijven de vissen hier de gehele winter? Wat is de beste periode om er te gaan vissen?

De gehele winterperiode blijven de vissen zich hier wel ophouden en kun je altijd wel een visje vangen zolang er geen ijs op het water ligt. De foto’s zijn geschoten tijdens een sessie begin november.

Welke vissoorten kun je verwachten?

De vissoorten die je hier kunt verwachten zijn voor het overgrote deel bliek en brasem met een enkele voorn en baars.

Het betreft een relatief groot water. Hoe bepaal je waar je precies gaat vissen?

Doordat je in een kom vist en de vissen zich specifiek daar ophouden, moet je niet te ver buiten deze kom vissen. Probeer zo kort mogelijk achter het talud te vissen, deze ligt op ongeveer 20 meter uit de oever. Deze kun je gemakkelijk vinden door met een loodje of lege korf de bodem af te tasten. Wanneer ik deze rand heb gevonden geef ik twee meter lijn bij en zet hem vast achter de lijnclip. Vaak is dit de ideale afstand om te vissen, maar ook kan het voorkomen dat de vis iets dieper ligt en dus verder uit de oever, maar verder dan 30 meter wordt er zelden vis gevangen in de winterperiode.

Hoe ziet jouw set-up eruit?

Vanwege de relatief korte afstand vis ik met een 11 voet/330 cm N-Gage Feeder met een 0.75 of 1.0 oz topje, een lichte hengel met een mooie, zachte actie om met gevlochten lijnen en dunne onderlijnen te kunnen vissen. Als hoofdlijn 8/00 braid met een voorslag van 22/00 van maximaal vijf meter, waardoor je de kleinste aanbeten nog kunt waarnemen door de minimale rek. De montage bestaat uit een free running systeem met een korte feederlink, dit is een zeer gevoelige montage waarbij de vissen minimale weerstand ondervinden bij het oppakken van het aas. Kleine voerkorfjes zijn meer dan voldoende om de vissen aan de praat te houden. De onderlijn moet niet te lang zijn anders mis je te veel aanbeten, 60 cm voldoet in de meeste gevallen. Een 11/00 onderlijn met een lichte, dunne maar sterke haak in de maten 18 en 20 maken de set-up compleet.

Kies je voor een specifiek voertje en welke aassoorten moet je meenemen om te vissen en te voeren?

Over het voer doe ik niet zo moeilijk, een fijn feedervoer dat niet snel verzadigd voldoet prima, hiervoor zijn voldoende kant-en-klare voertjes te koop in de hengelsportzaken. Als aas vis ik veel met dode maden en dode pinkies, maar ook casters en kleine mestpiertjes moet je niet vergeten. Wees wel voorzichtig met veel aas brengen en als je wormen voert, knip deze dan zo fijn mogelijk.

Welke tips heb je verder nog voor onze lezers?

Vis met kleine korfjes maar blijf wel regelmatig werpen, dit werkt beter dan een grote korf die je langer laat liggen. Voeg 25% lichte leem aan je feedervoer toe, dit verschraalt het voer en heeft een licht wolkend effect waardoor ook andere vissen aangetrokken worden. Wissel regelmatig van haakaas wanneer de beten uitblijven. Vis zoveel mogelijk met een slappe lijn als de stroming dit toelaat, met een slappe lijn heeft de vis nog minder weerstand bij het oppakken van het aas. Wees geduldig wanneer je in het begin van de sessie geen aanbeten krijgt, vaak duurt het langer in deze periode voordat de vissen op het voer komen.

Dit is een Dutch Masterclass witvissen artikel uit Beet 1 van januari 2021. Wil je direct op de hoogte blijven van de nieuwste technieken en materialen voor het witvissen, neem dan een abonnement op Beet Magazine! Alle informatie is te vinden op: https://shop.beet.nl/category/abonnementen/.

Deze keer in de Masterclass niet het gebruikelijke spel van vraag en antwoord. Speciaal voor de mensen die ook graag in de winter blijven vissen, neemt een drietal feeder-experts ons mee naar één van hun favoriete winterstekken. Zij leggen graag uit wat je hier kunt verwachten en geven je praktische tips om succesvol aan de slag te gaan: Martijn Kroes weet dat je op de plassen langs de grote rivieren prima kunt vissen.

Waarom is het water van jouw keuze geschikt om in de winter met de feeder te vissen? Zijn er specifieke hotspots?

In mijn regio is de IJssel het meest invloedrijke water, de rivier herbergt veel vis en vormt de grootste aanvoer voor tal van aanliggende wateren. Zeker in de winter verlaten veel vissen de rivier en trekken de aanliggende zandplassen op. Dit geldt natuurlijk ook voor tal van andere plassen in het land die aan de diverse rivieren liggen. Ik vis graag in de Bolwerkskolk of de jachthaven van Deventer. Beide wateren staan in open verbinding met de IJssel, hierdoor kan de vis er in de winter, maar ook in het voorjaar, optrekken om te overwinteren of juist te paaien. Het rustige water vormt de ideale plaats om te overwinteren.

Blijven de vissen hier de gehele winter? Wat is de beste periode om er te gaan vissen?

De vissen blijven meestal de hele winter in deze gaten. Je ziet dat wanneer het waterpeil in de rivier stijgt, met doorgaans koud water, de vis meer in de gaten trekt oftewel verder van de rivier af. Zeker de diepere plassen vormen goede stekken om tot het eind van de winter te bevissen. Maar ook in het vroege voorjaar zoekt de riviervis massaal de ondiepe gaten om zich voor te bereiden op de paai. De diverse plassen vormen dus prima stekken voor een groot deel van het jaar.

Welke vissoorten kun je verwachten?

Alle soorten witvis zoeken deze stekken op, het zal dus voornamelijk om voorn, blieken en brasem gaan. Welke soort de hoofdmoot vormt, hangt vaak een beetje van de diepte af. Blieken kun je echt diep verwachten, voorn en grote brasem ook op minder diepe plekken. Op ondiepe plaatsen kun je zeker richting de paaiperiode grote brasem verwachten.

Het betreft relatief grote wateren. Hoe bepaal je waar je precies gaat vissen?

Kennis van het water helpt natuurlijk bij het kiezen van de beste stek of stekken. Verschillende vissoorten kunnen zich in verschillende dieptes ophouden. Zo kan het best zijn dat er bijna geen brasem of bliek is en dat je op een ondiepe stek wel voorn kunt vangen voor een goede uitslag of leuke visdag. De dieptes ken ik dus vaak al voor een wedstrijd, alleen het zoeken naar de juiste plek zal toch met de feederhengel en een korf of lood moeten gebeuren. Op verschillende afstanden werpen en goed tellen hoelang het duurt alvorens de korf de bodem bereikt, geeft al snel een beeld van het diepteverloop. Een vlak gedeelte net voorbij een talud is altijd een goede stek. Een goede optie is om twee stekken te maken op twee verschillende dieptes. Dat houd je opties open.

Hoe ziet jouw set-up eruit?

Mijn favoriete hengels voor deze visserij zijn de Shimano Aero X7 serie, gecombineerd met een 4000 Stradic molen of de Ultegra CI14. Voor de korte visserij op voorn gebruik ik een 11 voet/330 cm feeder, voor de visserij van 35-50 meter een 12 voet/360 cm hengel en een 13 voet/390 cm voor de afstanden daar boven. Al mijn werpmolens zijn gevuld met een 10/00 gevlochten lijn gecombineerd met een 25/00 nylon voorslag. Voor het vissen op voorn met de korte hengel vis ik ook wel eens met een volledig gevochten lijn. In dat geval monteer ik een stukje licht powergum tussen mijn hoofd- en onderlijn. Ik gebruik onderlijnen van 11 en 13/00 in lengtes van 50, 75 en 125 cm, de langste doorgaans geknoopt van de Aero Float lijn. Favoriete haak is de Gamakatsu A1 hard 1310 in de maten 10 tot 18, dit model heeft een wat langere steel, is laag in gewicht en heeft een zwarte kleur.

Kies je voor een specifiek voertje en welke aassoorten moet je meenemen om te vissen en te voeren?

Ik vis met een allround voertje dat ik op punt zet met wat copra melasse en koriander. Als haakaas gebruik ik casters, dendro’s, mestpiertjes, drijvende maden en pinkies. Zoals bij vrijwel iedere visserij zijn casters altijd goed in het voer. Specifiek voor voorn zou ik er wat pinkies naast gebruiken en voor een brasemvisserij wat fijn geknipte dendro’s. Eigenlijk gebruik je de zelfde aassoorten als in andere jaargetijden, het is alleen wat meer doseren in de koude maanden.

Welke tips heb je voor onze lezers?

Deze wateren kunnen op de juiste momenten veel vis opleveren, vooral wanneer het waterpeil in de rivieren een hoog niveau bereikt. Ik volg altijd de berichten van de locals die doordeweeks op de wateren vissen. Neem de tijd om goed te peilen zodat je op de juiste stek vist. Waterkennis is heel belangrijk om te tactiek te bepalen. De frequentie van werpen en voeren is belangrijk. Voor kleine vissen wacht je bijvoorbeeld twee minuten voordat je weer binnendraait, bij grote vissen wacht je langer of soms zelfs heel lang en gebruik je een stopwatch om te timen hoelang het duurt voor een vis het aas pakt. De regel is doorgaans dat je actief vist op kleinere vissen en passiever vist op grote vis.

Dit is een Dutch Masterclass witvissen artikel uit de Beet 1 van januari 2021. Wil je direct op de hoogte blijven van de nieuwste technieken en materialen voor het witvissen, neem dan een abonnement op Beet Magazine! Alle informatie is te vinden op: https://shop.beet.nl/category/abonnementen/.

Deze keer in de Masterclass niet het gebruikelijke spel van vraag en antwoord. Speciaal voor de mensen die ook graag in de winter blijven vissen, neemt een drietal feeder-experts ons mee naar één van hun favoriete winterstekken. Zij leggen graag uit wat je hier kunt verwachten en geven je praktische tips om succesvol aan de slag te gaan: Edgar Kuus vist het liefst op het Amsterdam-Rijnkanaal.

Waarom is het water van jouw keuze geschikt om in de winter met de feeder te vissen? Zijn er specifieke hotspots?

Mijn favoriete water voor de feeder in de winter is toch bij uitstek het Amsterdam-Rijnkanaal, zeker het stuk bij Tiel is een heerlijk gedeelte van dit immense kanaal om te zitten. Zowel bij harde westelijke winden alsook bij oostenwind, aan beide kanten kun je wel een mooi rustig plekje vinden. Het water is diep, de stroming licht tot matig en het kanaal is altijd in beweging mede door de scheepvaart. Hierdoor blijven de vissen actief en is er eigenlijk altijd wel vis te vangen. Echte hotspots vind je aan de oostkant bij de brug en iets verder door, net achter het laatste stukje bos. Aan de westkant kun je aan beide zijden van de brug uitstekend vissen. Rechts, tegenover de uitstroom van de Linge, liggen ook goede stekken.

Blijven de vissen hier de gehele winter? Wat is de beste periode om er te gaan vissen?

De visserij is hier eigenlijk het gehele jaar goed met uitzondering van de periode juni-augustus, dan is het vaak wel minder maar een uitschieter kan nog steeds. De beste periode om er een net mooie grote voorns te vangen, is van oktober tot en met maart. In de overige maanden is het veelal een blieken/brasemvisserij en dan met name een technische visserij met dunnere lijnen en kleinere haken (10/00-12/00 lijn en haakje 16 t/m 20).

Welke vissoorten kun je verwachten?

De vissoorten die je kunt vangen zijn voornamelijk brasem/bliek. Doorgaans zijn het vissen met een gewicht tussen de 200 en 800 gram. Grotere vissen worden maar mondjesmaat gevangen maar zwemmen er natuurlijk ook. De winter is echter de mooiste periode, naast blieken komen er steeds meer voorns op het kanaal. Vissen tot ruim een kilo zijn dan geen uitzondering! Dit kanaal herbergt echte specimen voorns. Sta ook niet versteld wanneer je een mooie snoekbaars haakt…..

Het betreft een relatief groot water. Hoe bepaal je waar je precies gaat vissen?

Het peilen is op groot water natuurlijk van groot belang. Zomaar lukraak ergens werpen zal geen tot weinig succes brengen. Peil daarom de bodem goed uit! Vanaf een meter of 25 zijn de diepteverschillen niet enorm. Het kanaal staat echter wel bekend om zijn grilligheid, de bodem ligt her en der bezaaid met mosselbanken en zelfs stenen. Ik zoek zelf eigenlijk altijd een schone plek net achter obstakels (mosselbank, kleirand o.i.d.), afstanden tussen 30 en 50 meter staan garant voor succes, de diepte zal daar rond de vijf meter zijn. De diepte is echter ook afhankelijk van de waterstand. Deze schommelt mee met het waterpeil van de Waal. Hoog water in de winter heeft vaak een positief effect op de vangsten.

Zomaar lukraak ergens werpen zal geen tot weinig succes brengen

Hoe ziet jouw set-up eruit?

Voor de kortere afstanden, zeg tot 35 meter, vis ik graag met de Supera SL light feeders van mijn sponsor Preston Innovations. Voor het langere werk pak ik de Supera 50 gram of zelfs de Supera 80 grams uitvoering wanneer er veel wind staat. Deze hengels blijven op grotere afstand toch gevoelig en werpen heerlijk. Als hoofdlijn gebruik ik 8/00 gevlochten lijn in combinatie met een getaperde voorslag welke taps toeloopt van 22 naar 32/00. Door deze een paar meter in te korten, blijft een uiteinde van 28/00 over. Als korf gebruik ik veelal de gaaskorf, afhankelijk van de afstand een gewone blokkorf of een speedkorf om te starten, zodat er wat losse deeltjes tijdens het zakken al uit de korf komen en snel vis aanlokken. Na een korfje of zes, zeven neem ik een kunststof model om meer geconcentreerd te kunnen voeren. Om veel aas te brengen, neem ik een windowfeeder. De ervaring leert dat je vrij secuur moet vissen met vrij dunne onderlijnen en niet te grote haken. Een onderlijn 12/00 met een haak 14 tot 18 is de beste keuze. De haakmaat hangt af van het haakaas. Dit grote water vraagt om een verfijnde aanpak.

Kies je voor een specifiek voertje en welke aassoorten moet je meenemen om te vissen en te voeren?

Wat betreft voer doe ik niet moeilijk en grijp ik graag terug op kant-en-klare mixen. Mijn voorkeur gaat uit naar Sonubaits Dutch Master Silver. Voor een visserij op blieken of brasem meng ik deze graag 50/50 met Yellow uit de zelfde range. Ligt het accent meer op voorn dan meng ik Silver met So Natural Black Roach. Neem bij de bliekenvisserij voldoende wormen mee om te knippen door je voer, daarnaast ook pinken en drijvende maden. In de wintermaanden mogen gekiemde hennep, casters en zelfs mais niet ontbreken. Ik heb al diverse grote, baksteenbrede voorns gevangen door tussendoor gewoon eens een maiskorrel op een haakmaat 12 te prikken! Uiteraard meng je de genoemde aassoorten ook door je voer, een paar korrels kapot geknipte maïs kunnen nooit kwaad. Maak het voer de avond van tevoren klaar, meng alles goed door elkaar, bevochtig deze in twee keer en druk het voer door een 4 mm zeef. Let erop dat je het voer niet te nat maakt. De ochtend van de visdag/wedstrijd bevochtig je het nogmaals en zeef je het opnieuw uit. Nu heb je een mooie luchtige mix die goed uit de korf komt.

Welke tips heb je voor onze lezers?

Verminder de weerstand! Vaak wordt de feedertop geheel strak gedraaid tot deze zelfs krom en onder spanning staat. Dit geeft bij het opnemen van het aas natuurlijk weerstand aan een azende vis. Probeer ook eens een ‘losse’ top, ook wel ‘loose line’ (losse lijn) genoemd. Je draait na de worp de lijn strak en verschuift dan de hengel zodanig dat de top van de feeder niet meer direct onder spanning staat. Heel vaak volgt er dan een prachtige aanbeet! Staat er wat meer stroming, dan zul je actiever en uit de hand moeten vissen, probeer maar eens. Succes!

Dit is een Dutch Masterclass witvissen artikel uit Beet 1 van januari 2021. Wil je direct op de hoogte blijven van de nieuwste technieken en materialen voor het witvissen, neem dan een abonnement op Beet Magazine! Alle informatie is te vinden op: https://shop.beet.nl/category/abonnementen/.

Vandaag de dag is niet zozeer de vraag ‘feeder of vaste hengel?’, maar omarmen we juist het beste van deze twee werelden. Elke techniek heeft zijn kwaliteiten en tekortkomingen, maar tezamen vullen ze elkaar perfect aan. Behoren beide technieken tot je repertoire, dan word je daar een betere visser van en ga je meer vangen. Daar kunnen Lucien de Rade en Danny Flipsen ons alles over vertellen.

Tekst & foto’s redactie Beet

Achteraf gezien was het een beetje een gok om het riviertje de Donge, tussen Raamsdonksveer en Geertruidenberg, als locatie te kiezen voor deze reportage. Enkele dagen geleden had Lucien de Rade hier zijn voerkorf geplaatst. Eigenlijk duurde het niet lang voordat de beten kwamen; die namiddag stond de top niet stil en werd voorn na voorn binnen gedraaid. Het plan werd gesmeed: Lucien zou met de feederhengel aan de slag gaan en vismaat Danny Flipsen met de vaste hengel. Doel: een mooi netje wintervoorn.

ZWARTSEL

In alle vroegte ontmoeten we Danny en Lucien aan het water (Lunetkade, Geertruidenberg). We nemen eerste een kijkje bij Danny, die gereed staat om het lokvoer klaar te maken. Het is een mix van een donker voornvoer met duivenmest: een klassiek voornvoer.
Allereerst plaats Danny het ‘blok’ duivenmest in een emmer. Het is nu nog een hard blok, maar door een beetje water toe te voegen en de mixer erop te zetten, wordt de ‘vogelpoep’ weer in volle glorie hersteld. Hiermee wordt straks het droge voer aangemaakt. Ondertussen gaat in een andere emmer twee kilo droog voer, met nog wat additieven erbij. Nu het voer nog droog is voegt hij een handje ‘zwartsel’ toe, te koop in de bouwmarkt. Dit goedje gaat het voer een veel donkere tint geven. Danny probeert altijd de kleur van het voer, zeker in de winter, te matchen bij de waterbodem. Zwart hoeft het voer in de regel niet te worden, eerder donkerbruin. Het is essentieel om het zwartsel met het droge voer te vermengen, anders mengt de kleur niet. Overigens wordt de kleur van het zwartsel pas geactiveerd wanneer het vocht erbij gaat. Met andere woorden: de kleur van de droge lokvoer-zwartsel mix zal bij het toevoegen van de duivenmest opeens veel donkerder worden.
De duivenmest gaat bij de droge voermix en wordt gemengd. Danny laat het voer een kwartiertje rusten. Daarna wordt het met wat water op de juiste vochtigheid gebracht en gaat het door de zeef. Om het voer wat schraler te maken voegt hij ook wat bosgrond toe, dat ook eerst door een zeef is gehaald. Dit wordt vermengd met het voer en tot slot gaat het losse aas erbij.

VOERMIX VASTE HENGEL

Stap 1: Maak de duivenmest gebruiksklaar door water toe te voegen en los te mixen.
Stap 2: Meng eerst alle droge ingrediënten. Voor vandaag een mix van twee kilogram HJG Dresher Competition NL, 200 gram Gardonmix van de gelijknamige fabrikant, een goede cup gemalen koriander en een handje zwartsel.
Stap 3: Duivenmest bij voermix mengen. Kwartier laten rusten, nogmaals bevochtigen en door de zeef halen.

Leem: fungeert als verzwaring van het voer. Grotendeels afhankelijk van diepte en stroming. Vis je op een kanaal met wat trek, maar vis je ondieper dan twee meter, dan is dit doorgaans niet nodig. Vis je dieper, zeker als het een meter of vier diep is, dan is het raadzaam om leem te gebruiken.
Grond: fungeert om het voer schraler te maken. Ideaal op wateren waar de visserij wat moeizaam is en je niet heel veel vis verwacht. Op dit soort stekken vult een 100 procent lokvoer de magen te snel. Danny graaft de donkere bosgrond zelf op. De verhouding is vandaag zes delen voer en twee delen grond.

VOERBALLENPRAAT

Over het onderwerp voerballen maken heeft Danny ook nog enkele tips achter de hand. In de emmer liggen op het oog zes identieke ballen voer, maar schijn bedriegt. Twee van elk zijn respectievelijk acht, zes en twee keer aangedrukt. Hierdoor zal de bal van twee keer persen eerder uiteen breken, dan die van zes of acht keer persen. Je krijgt zo een breder pallet aan werking op de voerstek. En ook zal het voer op de geconcentreerde voerplek gelijkmatiger verdeeld zijn. Wanneer de omstandigheden het toelaten, dan cupt hij ook nog één bal die in de cup al ‘gebroken’ is. Deze wolkt aantrekkelijk naar beneden en zorgt met de aantrekking van kleine vis voor een kickstart.

De ballen worden zorgvuldig rond gekneed en passen maar net in de pole cup. Je zou ook kunnen stellen dat ze er in klemmen. Een bewuste keuze, want doordat ze klemmen rolt de bal er niet uit wanneer de cup net over het kantelpunt komt. Alleen wanneer de opening loodrecht naar beneden staat valt deze er uit. Dit is de manier om er voor te zorgen dat de ballen identiek en loodrecht naar beneden zinken. Wanneer je te kleine, vrij bewegende voerbal net over het kantelpunt uit de cup rolt, dan krijgt deze een schuine val mee, wat zich onder water ook kan doorzetten. Zeker als de bal niet perfect rond is. En hoe dieper het water, des te groter de afwijking wordt!

DANNY FLIPSEN

De 26-jarige Danny is woonachtig in Meijel, Limburg. Op vijfjarige leeftijd begonnen met vissen en als thuisbasis HSV De Noordervaart. Vanaf circa elf jaar begonnen met wedstrijden en dat werden er steeds meer. “Ik raakte steeds meer verslaafd aan het wedstrijdvissen en wilde steeds beter worden en meer vissen”. Zijn favoriete visserij is met de vaste hengel op voorn, bij voorkeur op groot openbaar water, zoals het Lateraalkanaal (waar met Team Limburg afgelopen najaar het NK werd gewonnen). De afgelopen drie jaar maakt hij ook uitstapjes naar feedervissen en zelfs commercials. “Je wordt er een betere visser van, je neemt dingen mee van de ene naar de andere visserij.” Hoogtepunt tot nu toe is goud met het WK Jeugdteam in 2018.

TIPS MATERIAAL & MONTAGES

• Start nooit met je lichtste dobber. In dit geval begint Danny met een 1-grammer. Als de vissen voorzichtiger worden, dan kun je altijd nog lichter gaan.
• Bij montages t/m 1 gram gaat Danny voor een 10/00 hoofdlijn. Zwaarder dan 1 gram een 12/00 hoofdlijn. De onderlijnen zijn 02/00 dunner dan de hoofdlijn. Op de topsets voor voorn zit een 0.9 mm elastiek, dit is zo perfect in balans. De zwaardere brasemtopset is standaard uitgerust met een 1,0 mm elastiek en een 12/00 hoofdlijn.

GEPEST DOOR ROOFBLEI

Lucien pakt de feederhengel uit. Zijn strategie is gericht op een voornvisserij op ongeveer zeventien meter. Het feedervoer is, zoals hij het zelf zegt, minder ‘spannend’ dan het voer van Danny voor de vaste hengel. In het kort: een mix van Champion Feed Wonder Bronze en Gros Gardon, in de verhouding 2:1. Op 3 kg van deze mix voegt Lucien 300 gram vers gemalen venkelzaad toe. Om het voer af te maken een goede hand gele en oranje boilie crush.

DE JUISTE MATCH

Met een handje oranje en gele Saga Boilie Crush zorg je voor opvallende, fluorescerende deeltjes in het voer. Lucien haalt de boilie crush wel door de zeef om de grofste delen te verwijderen. Het werkt enorm goed voor de grote voorns. Zeker wanneer je het haakaas combineert met de rood gekleurde Cresta spaghetti.

Een absoluut hoogstandje in eenvoud en perfectie is de opbouw van de feedermontage. Dat ligt grotendeels door het uitgekiende kleinmateriaal uit het gamma van Cresta. Lucien vist met een schuivende montage. De voerkorf hangt in een kraalwartel die precies aansluit tegen een stopper. De stopper wordt op zijn plaats gehouden door een ‘gefixeerd stuitje’. Daar onder nog een stukje lijn dat fungeert als afhouder en tot slot de onderlijn. Deze is ongeveer 60 cm lang. Een montage die er heel netjes en strak uitziet en voor voorn goed werkt.

LUCIEN DE RADE

Lucien de Rade is opgegroeid en nog steeds woonachtig in het Land van Altena. Water is hier nooit ver weg. Rivieren, kanalen, vaarten en havens; de ideale mix om goed te leren witvissen en met enkele gerenommeerde topvissers als leermeester bleef succes niet lang uit. Lucien is meester met de vaste hengel en de matchhengel, en de laatste jaren steeds vaker met de feederhengel. Op zijn palmares springt het WK-goud (2018) bij de categorie U25 er boven uit. Zowel met het team als ook individueel op de hoogste treden van het podium, wat een prestatie!

DE KNOP GAAT OM

Wanneer het rond half twaalf in de ochtend is kijken we elkaar een beetje verbaasd aan. Behoudens wat grondels heeft nog geen enkele serieuze vis de top kromgetrokken of de dobber onder doen dippen. Tja, ook dat kan gebeuren, zeker als de vis begin winter ‘on the move’ is. Lucien gaat met de lunch even buurten in een wetering verderop. Vaste hengel en een beetje voer en aas mee. Via de gsm horen we dat daar wel voorn te vangen is: moeten we verkassen? Lucien zijn bericht is echter nog kakelvers als bij wonder gebeurt waar we op hoopten: de vis arriveert op de stek. Alsof de knop opeens omgaat kolkt het water van het leven. Reden genoeg om hier te blijven vissen. Behoudens alle mooie spullen, voer en aas, voerstrategie en montages ‘op papier’ gezien te hebben, kunnen we dit nu ook met vis in actie zien!
Het zijn in eerste instanties met name roofbleitjes van zo’n vijftien centimeter lang, die ineens massaal aanwezig zijn, maar later komt er af en toe een voorn naar boven. Het haakaas van beide jongens komt met die honderden roofbleitjes niet aan de bodem.

Danny pakt een topset met een gespreide loodzetting erbij en kort deze in tot een visdiepte van nauwelijks een meter, alwaar het water ruim twee meter diep is. “Het is belangrijk om een dobber met carbon onderantenne te gebruiken. Wanneer je de montage gestrekt plaatst, ik haal straks een hengeldeel er af, zakt de vislijn inclusief dobber in een rechte lijn. Een dobber met stalen antenne zal direct verticaal gaan staan, waardoor er een gekke hoek in de lijn ontstaat en je aanbeten tijdens het zakken mist.” De rode Cresta Spaghetti Balls in combinatie met één made wordt razendsnel opgemerkt en Danny landt vis na vis. Dat deze balletjes semi-drijvend zijn helpt ook om het haakaas tergend langzaam te laten zakken.

Lucien schakelt over van een 25 grams korf naar een kleine plastic gaaskorf van 10 gram om de zinkfase te verlengen. Direct na de worp trekt hij de lijn strak en houdt de hengel in een gestrekte positie met de lijn. Al na enkele seconden, nog voor de korf de bodem bereikt, staat de top te trillen. De roofbleitjes pakken zijn haakaas zo fel dat ze zichzelf haken. Het heeft qua techniek weinig weg van feedervissen op de bodem, maar vis na vis komt zo binnen.

STAP VOOR STAP – MONTAGE IN PERFECTIE

VAN ELKAAR LEREN

In een wedstrijdsituatie zouden ze beide vol op de roofblei blijven vissen. En met dit tempo is een gigantisch net vis dan reëel. Je zou meer gewicht bij elkaar vangen, dan koste wat het kost de voorn te belagen. Echter, stiekem vangen ze liever blankvoorns, wat ook het doel van vandaag is. Dus in een poging om nog een paar zilveren rakkers voor de camera te krijgen, schakelt Danny over naar een topset met olivette. Hiermee zakt het haakaas sneller richting de bodem zakt. Dat blijkt een goede keuze, want het aantal roofbleitjes wordt zichtbaar minder en ook komen de eerste voorns binnen. Lucien heeft moeite om de roofbleitjes uit te schakelen. Wanneer de voerkorf (vol of leeg) op het water landt zijn ze er als de kippen bij. Met een 25 grams voerkorf bereikt hij sneller de bodem dan met een 10 grams model, en is de kans op onderschepping minder groot. Het duurt iets langer alvorens de beet komt en ook voor hem komen de eerste voorns binnen, tussen de vele roofbleitjes door.

Bij de feedervisserij speelt de vangst van kleine vis een steeds grotere rol

De vismaten komen uit de ‘vaste hengel school’ maar hebben ook de intentie om bij het feedervissen tot de top te behoren. Bij de feedervisserij speelt de vangst van kleine vis een steeds grotere rol. De tijd van vissen met zware hengels, dikke pieren en wachten op de brasems is voorbij, daar red je het vaak niet meer mee. Verfijnde aspecten van het vaste hengel vissen passen ze ook toe tijdens het feedervissen. Voorbeelden? Op vaste hengel-afstand vissen met lichte hengels en verfijnde montages. Binnen de absolute top zie je deze tendens al langer, bijvoorbeeld tijdens WK’s. Maar de zoektocht gaat steeds verder; een natuurlijkere aaspresentatie door het befaamde spaghetti te gebruiken. En welke feedervisser mengt aarde door het voer om het te verschralen bij een lastige visserij? Gaat het om voorn; waarom dan niet een voer op basis van duivenmest in een voerkorf? Het is te verwachten dat beide technieken steeds verder naar elkaar toe kruipen. Wie weet ontstaan er binnenkort wel nieuwe technieken, zeg niet dat dit onmogelijk is. Weet dan dat mannen zoals Danny en Lucien daar waarschijnlijk dicht bij betrokken zijn.

Dit is een artikel uit Beet 1 van januari 2021. Wil je direct op de hoogte blijven van de nieuwste technieken en materialen, neem dan een abonnement op Beet Magazine! Alle informatie is te vinden op: https://shop.beet.nl/category/abonnementen/.