Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Of het nu economisch, gastronomisch of natuurbeschermend gedreven is; in de documentaire Palingdans tracht een kleurrijk gezelschap het mysterie van de voortplanting van de paling te ontrafelen. Met nog niet eerder vertoonde onderwateropnamen brengt regisseur Hans Dortmans (Goddelijk Varken) een ode aan het verborgen en sierlijke (seks)leven van dit ongrijpbare dier. Vanaf 27 juni wordt deze zinnenprikkelende documentaire uitgebracht in de bioscoop door M&N Media Group.
Niemand heeft de paling, een van de oudste dieren die in onze rivieren en plassen leeft, ooit in het wild zien paren. Pas 100 jaar geleden werd de eerste grote ontdekking gedaan. Ze kwamen erachter dat als de vis volwassen is, zij naar open zee trekt, duizenden kilometers aflegt om vervolgens, ergens ten zuidoosten van Bermuda, te paaien en vrijwel direct daarna sterft. De jonge larfjes drijven met de oceaanstromen terug naar Europa en komen als glasaal aan bij de kust. Maar nog altijd heeft niemand het bewijs – de eitjes van dit mysterieuze dier – gevonden.
Nu de paling met uitsterven bedreigd wordt, krijgt de zoektocht naar het mysterie van haar voortplanting een nieuwe urgentie. Met het expeditieschip Walter Herwig III zet de Oostenrijkse bioloog Reinhold Hanel koers naar de geboortegronden van de Europese paling in de Atlantische Oceaan. In de hoop de larven te kunnen bestuderen en eindelijk eens paling-eitjes te vangen. Met zijn reis probeert hij het hardnekkige raadsel dat de wetenschap sinds Aristoteles bezighoudt op te lossen: waar en hoe plant de paling zich voort? Want als daar duidelijkheid over is, kunnen ze ook kijken naar de beschermende maatregelen die er genomen moeten worden om het met uitsterven bedreigde dier te redden.
Bioloog Rick Leemans zoekt een andere benadering en probeert achter de IJsselmeerdijk in het laboratorium van Glasaal Volendam de code van de natuur te kraken. Met een ambitieus plan om glasaal te kweken heeft hij zich vastgebeten in de droom van een groep Volendamse ondernemers om het palingdorp nieuw leven in te blazen. Maar de -uit IVF geboren- larfjes die tot glasaal moeten uitgroeien willen nog niet eten, laat staan groeien. Zal Rick de natuur in zijn laboratorium op tijd naar zijn hand kunnen zetten en zo de aandeelhouders tevredenstellen?
In Japan is de paling als ‘unagi’ zeer populair. De Japanse Kenichi Ikeda is door zijn culinaire interesse volledig in de ban geraakt van het raadselachtige dier. Hij geniet van de ceremonie in de gespecialiseerde palingrestaurants, gaat palingvissen in Osaka en woont een Shinto ritueel bij waar de paling wordt aangebeden als symbool van vruchtbaarheid. Hoe meer Kenichi te weten komt, des te meer hij worstelt met de paradox: als hij de vis blijft eten draagt hij bij aan het uitsterven van de paling en als hij stopt dreigt hij zijn band met de natuur te verliezen.
Over de maker Hans Dortmans is documentaire filmmaker, researcher en scenarist. Zijn werk verkent complexe en tot nadenken stemmende onderwerpen. Hij heeft meegewerkt aan meer dan 40 documentaires, waaronder de met de Prix Europe bekroonde serie In Europa en Emmy-winnende film Bellingcat. Zijn film Palingdans komt voort uit Hans’ fascinatie voor hoe wij ingrijpen in de natuur. Zijn vader hielp vanuit de overheid de Brabantse varkenssector groot te maken. Over zijn dilemma’s rond onze omgang met varkens maakte Hans in 2011 de documentaire Goddelijk Varken. Het thema maakbaarheid wordt nu opnieuw onderzocht met Palingdans. De voorplanting van de paling is een van een laatste domeinen die we nog niet beheersen. Geeft de paling zijn geheim prijs om gered te worden?
Filmproductiebedrijf DOXY is een toonaangevend onafhankelijk film- en televisiebedrijf voor in het oog springende documentaires. De dramaproducties vallen onder FIXY. DOXY verbindt relevante onderwerpen met een originele visuele stijl. Onder leiding van producenten Janneke Doolaard, Sylvia Baan en Harmen Jalvingh is DOXY al jaren actief in de filmproductie, maakte tientallen succesvolle films zoals recent; ‘LOUIS’ (Geertjan Lassche 2022, Kristallen Film), ‘Stop Filming Us’ (Joris Postema, 2020, Dutch Movies Matter Award), ‘The Story of Ne Kuko’ (2023, Festus Toll, IDFA short documentary competition 2023), ‘Paul Blanca – Deze Film Redt je Leven’ (2023, Ramon Gieling), ‘My Maysoon’ (2023, Batoul Karbijha) en ‘A Way to B’ (2022, Jos de Putter en Clara van Gool).
Sinds 1 januari 2020 zijn Jeffrey de Graaff en Ignas van Schaick de M&N Media Group gestart. Recente successen zijn de documentaires Wolf, Onder het Maaiveld en Onder het Maaiveld Junior. De filmdistributeur legt zich vooral toe op het uitbrengen van filmische documentaires met impact. Daarnaast richt het bedrijf zich op vernieuwende filmconcepten op het gebied van event cinema, projectie op locatie en creatieve filmprojecten binnen de Benelux. Jeffrey de Graaff heeft een achtergrond in film en muziek en werkte bij diverse grote filmdistributeurs. Ignas van Schaick is bekend als producent bij EMS FILMS, het bedrijf dat onder meer De Nieuwe Wildernis en De Wilde Stad maakte.
Palingdans is een coproductie van DOXY Films en de EO, gefinancierd door NPO Fonds, CoBO Fonds, Nederlands Filmfonds, Netherlands Film Production Incentive en VEVAM fonds.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Eagle® werd ontwikkeld om vissen zo eenvoudig en plezierig mogelijk te maken. Eagle is gebruiksvriendelijk en snel te installeren en beschikt over een nieuwe TripleShot™ HD en Splitshot™ HD transducer met FishReveal™ technologie en autotuning voor een snelle en optimale installatie. Het zicht is zo ongelooflijk scherp dat u geen vis meer over het hoofd ziet.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Het Octbox-systeem werd 10 jaar geleden bedacht om vissers een betrouwbaar systeem te bieden dat in staat was om aan al hun behoeften te voldoen, waardoor de noodzaak om een aparte kruiwagen en platform in ondersteuning van zijn zitkist te hebben, werd beëindigd.
Het gebruik van ultralicht precisiegelast aluminium om een systeem te creëren dat lichter is dan de meeste, terwijl het een kracht en stabiliteit produceert die ver vooruitloopt op elk ander ontwerp van een zitkist. Dit werd aangetoond in het testlaboratorium van de Universiteit van Cambridge, waar Octbox-beenadapters werden getest tegen de vlaggenschipmodellen van de tien bestverkopende merken. De Octbox-beenadapters werden blootgesteld aan drukken van meer dan 300 kg voordat ze weggleden. Belangrijker nog, herhaalde tests toonden geen verlies van prestaties na herhaald gebruik, in tegenstelling tot de meeste plastic ontwerpen.
Met een rotsvaste basis in het hart van de Octbox en een verstelbare zithoogte zonder de noodzaak om laden toe te voegen of te verwijderen, kan elke visser, lang of kort, zijn Octbox op een comfortabele zithoogte instellen zonder concessies te hoeven doen aan opslag.
Variabele laadvlakken op het Octbox-chassis stellen de visser niet alleen in staat om meer uitrusting te dragen dan de meeste conventionele kruiwagens, maar dit kan ook op een gebalanceerde manier gebeuren. Meerdere wielopties zoals een smalle of brede opstelling in combinatie met twee of vierwielconfiguraties stellen de visser in staat om een kruiwagen te creëren uit het Octbox-chassis die perfect is voor zijn behoeften.
De accessoires die zijn ontworpen voor de Octbox zijn ook ontworpen om het vissen gemakkelijker te maken. Aasplateaus die geen ondersteunende poten nodig hebben en die in hoogte kunnen worden aangepast tot boven de hoogte van de poten van de zitkist zijn een vebetering om het voor de visser efficienter te maken..
De variabele adapterbalk die in de voetplaat is gemonteerd en die kan worden gebruikt om netten, gereedschapsstangen en stootstangen van slechts enkele centimeters voor de voetplaat tot 50 cm te plaatsen, is nog steeds sterk genoeg om zelfs 19 m lange hengels met slechts enkele millimeters doorhang te ondersteunen. De mogelijkheid om zware hengels over lange afstand te ondersteunen, vermindert de druk op de onderarm en rug van de visser met wel 30%, wat een enorm verschil kan maken voor de prestaties.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Dat de technologie op het gebied van dieptemeters en satelliet kaarten niet stil heeft gestaan weten de meeste vissers wel. Dat deze technologie inmiddels zo ver doorontwikkeld is dat je een app op je telefoon hebt waarmee je altijd de juiste waterkaarten bij de hand hebt, weten de meeste vissers niet. Deeper, al jaren vooraanstaand in ontwikkeling en progressie binnen de hengelsport, heeft in hun app inmiddels zelfs de mogelijkheid om 3D kaarten te bekijken van jouw favoriete water!
De Fish Deeper app
Deeper heeft al jaren een app, logisch want deze is nodig om de bekende bolletjes aan te sturen, en je telefoon functioneert als beeldscherm voor de dieptemeter. De app is ontzettend doorontwikkeld en je kunt (gratis) gebruik maken van de basis functies, zoals het werken met de dieptemeters en eigen kaarten maken.
Premium abonnement
Wil je net iets meer, en dit is echt aan te raden, dan kun je het beste een premium abonnement nemen. On en offline 2D en 3D kaarten bekijken behoort dan tot de opties. Je kunt in heel Europa (en daarbuiten) wateren bekijken, zelfs als je er nog nooit geweest bent. Daar komt bij dat ook handige elementen toegevoegd zijn, zoals trailerhellingen en goede visplekken. Even wat vooronderzoek doen voordat je naar Frankrijk rijdt, geen probleem! Checken of er bij dat nieuwe roofviswater een trailerhelling is voor jouw boot, ook geen probleem!
Tijdelijke aanbieding!
Om nieuwe gebruikers kennis te laten maken met de premium functies heeft Deeper een proefabonnement beschikbaar gesteld. Je kunt het premium abonnement nu uitproberen voor 1 euro, voor 1 maand. Als je onderstaande code scant kom je bij de download uit. Mocht het bevallen, wat we ons zomaar kunnen voorstellen, kost het abonnement daarna jaarlijks €19,99.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
JOHAN STRUWE – Zoveel vissers, zoveel smaken qua visboten. Waar de een graag rustig trollend de kantjes afstroopt op zoek naar een dikke snoek, jaagt de ander juist graag met behulp van zijn live sonarsysteem op enorme meervallen en snoekbaarzen op half water. Werpend vissen of subtiel verticalen en dropshotten? Het vergt allemaal weer een specifieke bouw en vooral inrichting van de boot. Ik ga vandaag op pad met de AluFish Magnet: een boot die helemaal naar jouw wensen is te bouwen, van het ruwe aluminium plaatmateriaal tot jouw custom-made droomboot!
Na een lange rit over de Veluwse heuvels hoef ik bij aankomst in Elburg niet lang te zoeken naar het juiste adres: al meteen wanneer ik de hoek om kom rijden op de bestemming die mijn navigatiesysteem aangeeft, zie ik ‘mijn’ boot voor vandaag al staan te glimmen in het zonnetje op het terrein van de Botenfabriek, de lokale AluFish-dealer. Ik ben zoals gewoonlijk weer eens veel te vroeg gearriveerd, dus dat geeft me de tijd om de AluFish Magnet eens goed te bekijken voordat Martijn, de bouwer van deze boot ook op het afgesproken tijdstip aankomt.
Mijn eerste indruk van de boot is: stevig en solide gebouwd, maar wel een beetje basic. Op dat moment weet ik nog niet dat juist dát het concept van AluFish is. Want doordat de boot van begin tot eind in eigen beheer wordt gebouwd, is deze letterlijk geheel naar de wens van de koper te ontwerpen. Van aluminium plaat tot aan het eindproduct: geen enkele andere fabrikant biedt zoveel flexibiliteit in formaat, indeling en inrichting. Want met een eigen lasersnijder en zetbank is AluFish immers niet gebonden aan standaard snijpakketten van externe partijen. Alles in eigen huis.
Dit basismodel is uitgerust met een aluminium werpdek (dus niet het verfoeide, rotgevoelige multiplex van veel concurrenten) voor en achter, vier opbergruimtes (twee hengelbakken aan de zijkanten, een bergruimte voor en achter) en een afwerking met antislip composietmateriaal op de rand en de binnenkant. Maar de boot kan ook met tapijt, traanplaat of welk materiaal dan ook als afwerking worden geleverd. Een losse 25 liter brandstoftank past perfect in de achterste bergruimte, waar ook de startaccu onderdak vindt.
De Botenfabriek, gelegen aan de boorden van het Veluwemeer ligt hemelsbreed nog geen 500 meter van de onder menig roofvisser welbekende trailerhelling in Elburg af, dus snel koppelen we de boot achter de auto en gaan we op pad. Vlot glijdt de boot van de trailer in het water, en start ik de Honda 40 PK die aan de spiegel van de AluFish hangt. Voor mij is het alweer even geleden dat ik een tillerboot heb bestuurd, maar we hebben het kunstje alweer snel onder de knie.
Het eerste wat ik altijd doe wanneer ik op een andere boot dan de mijne stap, is het beoordelen van de stabiliteit. Als professioneel visgids is dat voor mij veruit de belangrijkste eigenschap van een visboot, want je wilt geen -vaak onervaren- gasten door de boot hebben tuimelen bij een beetje golfslag. Dit is bij de AluFish Magnet méér dan in orde! De boot ligt werkelijk als een blok in het water, en dat geeft instant vertrouwen. Staand op de aanwezige werpdekken (die overigens dus net zo makkelijk kunnen worden weggelaten) haal ik de gekste capriolen uit, maar de boot geeft letterlijk geen krimp.
Dat heb ik met aluminium boten vroeger nog wel eens anders meegemaakt! Bij AluFish doet men echter geen concessies aan het te gebruiken materiaal: er wordt minimaal 4 millimeter dik aluminium gebruikt bij de productie, en dat is duidelijk te merken aan het extreem voorspelbare en rustige vaargedrag. Dit model is dan ook uit te voeren tot een motorvermogen van maar liefst 150 PK!
Vandaag zijn we op stap met de AluFish Magnet, voorzien van een 40 PK Honda buitenboordmotor, een prachtige wrap naar keuze en een gegalvaniseerde kanteltrailer. Voor dit kant-en-klare pakket betaal je slechts €23500,-, waarmee dit veruit de scherpste aanbieding in de markt is!
Gezeten op de (standaard) comfortabele Springfield stoelen op gasgeveerde poten zetten we rustig koers naar de snelvaarzone op het Veluwemeer. Tijd om de AluFish eens op volle snelheid aan de tand te voelen. De 40 PK Honda past de AluFish als een handschoen, want wanneer ik de gashendel opendraai reageert de boot werkelijk als door een wesp gestoken! Niks eerst door de boeggolf heen duwen, maar meteen in volle plané. Snel accelereert de combinatie naar de topsnelheid, die de vijftig kilometer per uur aantikt.
Ook het gedrag in snelle bochten is wat je van een visboot wil: stabiel, rustig en de spray wordt keurig buiten de kuip gehouden. Mijn drone, die de boot hoog in de lucht achtervolgt kan het bijna niet bijhouden. Wanneer er op tegengestelde koers een motorkruiser nadert die een flinke boeggolf veroorzaakt, kan ik het niet laten om de AluFish daar volgas overheen te sturen.
Maar ook nu geeft de boot geen krimp: de zeer diepe V-bodem snijdt als een mes door de boter, dus geen wild gestuiter op de golven. Alles aan deze combinatie voelt uitgebalanceerd en betrouwbaar, ook op hoge snelheid. Over de rompvorm is dus zeer goed nagedacht, wat met de ruime ervaring in het bouwen van aluminium boten van moederbedrijf AluShip in het achterhoofd natuurlijk ook geen wonder is.
Zoals eerder gezegd onderscheidt de AluFish Magnet zich (naast de uitstekende vaareigenschappen) juist met de extreme flexibiliteit die kan worden geleverd, zodat elke bootvisser zijn AluFish exact aangepast kan krijgen aan zijn of haar favoriete visserij. We zijn hier nu natuurlijk op het welbekende Veluwemeer, een waar eldorado voor de fanatieke snoekvisser.
Werpend vissen met kunstaas over en tegen de bedden fonteinkruid is hier, zeker in het warmere jaargetijde dé manier om die legendarische monstersnoeken te vangen, en daarvoor is de setup waar we vandaag mee op pad zijn natuurlijk ideaal: De ruime werpdekken voor en achter bieden het perfecte platform voor deze visserij, en door de riante opbergruimte kun je al je tackleboxen, hengels en andere materialen netjes opbergen, zodat je er niet over struikelt tijdens het vissen.
Kijk ik echter naar mijn eigen favoriete visserij: het pelagische vissen op XL-snoekbaarzen en meerval op de live sonar, dan zou ik de boot weer heel anders inrichten. Het voorste werpdek zou ik in dat geval weglaten om meer ruimte te creëren om zo’n dikke meerval kwijt te kunnen aan boord, en ik zou de boot laten afwerken met aluminium traanplaat om makkelijk het slijm eruit te kunnen spuiten.
Het kan allemaal bij AluFish! Elk aspect aan deze boot is geheel naar wens te bouwen. Een montagerail voor fishfinder en hengelsteunen, of juist een vaste inbouwmontage? Jij mag het zeggen. De fronttroller koud op de punt gemonteerd of op een montageplaat, zodat deze afneembaar is? Alles kan. Dat maakt de AluFish Magnet veruit de meest veelzijdige visboot op de markt!
Terwijl ik de drone weer uit de lucht pak na gedane arbeid, en de boot flink aan de tand heb gevoeld op hoge snelheid zetten we in een stralend zonnetje weer koers terug naar de helling. Enthousiast legt Martijn me onderweg uit hoe deze boot vanaf kale aluminium plaat in eigen huis tot het uiteindelijke eindproduct wordt gebouwd, en hoe er aan de kwaliteit van de opgeleverde boten geen enkele concessie wordt gedaan.
Dit heb ik vandaag ook zelf mogen ervaren. Als kritische ‘heavy user’ van inmiddels alweer heel wat verschillende visboten, die in het seizoen toch vier tot vijf dagen per week op het water zit weet ik inmiddels wel waar ik op moet letten, en de AluFish stelt me beslist niet teleur. Stabiliteit, stevigheid, vaargedrag en opbergruimte: het is allemaal dik in orde. Ook de drifteigenschappen, belangrijk bij het werpend vissen op de wind zijn perfect.
De boot blijft mooi haaks op de wind driften, dit natuurlijk ook weer door die zeer diepe V-bodem. Ik zou zelf qua motorisering ook niet zwaarder gaan dan de aanwezige 40 PK buitenboordmotor bij dit specifieke model. Het maakt de boot qua gevoel lichtvoetig en wendbaar, en ook voor de topsnelheid hoef je echt niet hoger te gaan. Dit maakt deze combinatie niet alleen prettig in het gebruik, maar ook relatief voordelig en vooral ook zuinig.
Kortom: ik heb vandaag kennis mogen maken met een typisch Nederlands kwaliteitsproduct, wat zeker een perfecte optie is voor de veeleisende sportvisser met een sterk visserijafhankelijk eisenpakket!
BEKIJKEN EN ERVAREN?
Ben je nu benieuwd geworden naar de mogelijkheden en opties die de AluFish Magnet te bieden heeft? Neem dan eens een kijkje bij een van de twee dealers: de Botenfabriek in Elburg (Gelderland) en Black River Fishing & Boats in Hasselt (Overijssel). Zij kunnen je perfect adviseren over jouw eigen unieke AluFish Magnet.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
KEVIN DIEDEREN – Vissers worden al snel in hokjes gestopt. Je bent een karpervisser, een roof-, wedstrijd- of een vliegvisser. Mede door mijn werk binnen de hengelsportbranche – en de focus op vrijwel alleen maar karper de afgelopen jaren – is het niet gek dat ik juist in dat hokje terecht kwam. Maar ondanks dat het karpervissen een dikke, rode draad door mijn leven is, was er op de achtergrond ook altijd wel een interesse voor andere vissoorten, waaronder zeelt!
Geïnspireerd door de ‘specimen hunters’, zoals je die met name in Engeland ziet, was er altijd al een zwak voor de visserijen op andere soorten. Na de nodige jaren terug al gericht op zeelt te hebben gevist, was het in 2020 dat ik de knoop doorhakte. En dat kwam eigenlijk doordat ik voor het eerst weer eens een poosje fanatiek iets anders deed en daar enorm veel plezier in had. Als aangename afwisseling op het karpervissen had ik namelijk flink wat lol met de barbelen van een Nederlandse rivier. En als dat al zo mooi was, dan moest ik maar eens werk gaan maken van een gerucht over mooie zeelten.
In het verleden heb ik al eens geprobeerd om grote zeelten te vangen. Een van de wateren die ik toen aandeed zorgde voor de vangst van mijn eerste exemplaar van 60 cm. Het meetlint ging er 5 mm voorbij en mijn gebalde vuisten in de lucht. Het bestand bleek echter kleiner dan verwacht en ook tips van andere wateren zorgden niet voor het gehoopte resultaat. Karpervissers schatten bijvangsten als zeelten (en ook specimen brasems) in de praktijk toch een stuk groter dan ze daadwerkelijk zijn… En dat resulteert vaker in spoken najagen dan op goud stuiten.
Toch had ik al in 2020 twee wateren op de korrel. De één groot, eigenlijk iets te ver van huis, met weinig vis maar wel zekerheid van de aanwezigheid van echt grote zeelten. De ander binnen acceptabele reisafstand, kleiner maar nogal onzeker. Ik maakte daarom het plan om in het voorjaar van 2020 na een periode intensief karperen het kleinere water eerst te bekijken. Al vissend kon ik zelf ontdekken wat de potentie was en als ik vroeg genoeg zou beginnen had ik eventueel speelruimte om iets later in het voorjaar alsnog de focus te verleggen naar het andere water. Waar ik op hoopte waren vissen die wellicht over mijn lengte pr zouden gaan en de in Engeland haast heilige ‘double figure’ grens van 10 lb zouden overschrijden. Eerlijkheid gebied mij echter te zeggen dat een goede 4 kg zware vis in plaats van de 4,5 kg target ook al een droom zou zijn. Want dergelijke zeelten liggen absoluut niet voor het oprapen en vaak zal je moeten proberen om vrouwtjes te vangen die enige kuitaanzet hebben en daardoor een stukje zwaarder zijn.
Voorzien van een thermoskan vol koffie, een peilhengel en vooruit… ook nog eens de radiografische voerboot met een dieptemeter sta ik al vroeg in het voorjaar aan de plas. Het water is flink aan het dampen terwijl de zon zijn best doet om na een nog veel te koude nacht de boel te verwarmen. Toch zie ik al visactiviteit. Een paar keer rolt er overduidelijk zeelt verspreid over het midden van het water. En een poos later weet ik ook nog een pak meer over het bodemverloop.
Aan de linkerkant van het water vind ik een ondieper deel met ook nog eens een schoon plekje tussen de planten. En zo’n schoon plekje in een zee van wier kan wel eens een killer zijn. Een kleine hoeveelheid maden, hennep, wat pellets een ander klein snoepgoed wordt er dan ook achter gelaten om vervolgens twee dagen later terug te keren.
En die eerste visdag is het vervolgens ook echt genieten. De madenfeeders liggen in het eerste licht al op scherp, terwijl de natuur prachtig ontwaakt. En diep weg gekropen in de dikke pufferjas heb ik het naar mijn zin. Maar actie blijft helaas uit. Wel zie ik boven dieper water weer enkele zeelten rollen en na een visloze dag besluit ik met de peilhengel, gevlochten lijn en een dobber daar het talud in kaart te brengen. En precies aan de voet van het talud vind ik waar ik naar zocht: schoon grind aan de rand van een muur van wier. Exact daar gaat dus het restant van het aas heen, als voorbereiding voor een bezoekje twee dagen later.
Omdat ik toch nog een beetje huiverig ben voor de presentatie slinger ik twee helikoptermontages met pop-up geviste maden door de mist. Deze zullen helpen om de onderlijnen, ook bij eventueel aanwezig wier, niet verstrikt in te hebben liggen. En na regelmatig opnieuw ingeworpen te hebben weet ik hier later die dag de eerste zeelt te vangen, maar verspeel er ook eentje in het wier.
Het is een heerlijk gevoel om er in ieder geval al eentje binnen te hebben. En met exact 3 kg bij 56 cm is het zeker geen kleine vis. Maar een enkele zwaluw maakt nog geen zomer. Zou dit voor het water een normaal formaat zijn? Of misschien zelfs al een uitschieter? Ik neem mij voor nog snel enkele visdagen in te plannen in de hoop het te gaan ontdekken.
Een volgend bezoek geeft mij de bevestiging dat er groter zwemt. Want naast enkele vissen van iets kleiner formaat, volgt er een mooi exemplaar van 58 cm.
Maar helaas krijg ik ook weer te maken met vastzwemmers in het wier. De vissen duiken namelijk vrijwel allen direct in de dikke begroeiing die langs het talud staat om vervolgens los te schieten. Ik krijg het idee dat de los bungelende feeder van het helikopter systeem tijdens de dril (te) veel planten oppikt en als eerste stap voor de oplossing voor dit probleem vervang ik hem voor exact dezelfde maggot feeder, maar dan inline gemonteerd.
Met de actie die ik inmiddels op het voer krijg zal de stek wel schoon moeten zijn en mij voldoende zekerheid moeten geven om de feeder op deze manier in combinatie met een korte onderlijn te presenteren. Hopelijk zal de inline feeder zorgen voor een wat meer gestroomlijnd geheel tijdens de dril en zo minder planten oppikken. De onderlijn maak ik van soepel, gevlochten materiaal – slechts 8 cm lang – met een Guru MWGB haak in de maat 10. Met een tweetal plastic maden op de hair ziet het er mooi scherp uit. Tijd om het uit te proberen!
Het is duidelijk te merken dat ik met het achterlaten van voer de aandacht van de vissen trek. Tijdens de volgende sessie krijg ik al snel de eerste aanbeten. Het is een mooi ritueel. In het donker aankomen, alles opzetten en vervolgens zo snel als ik een richtpunt kan waarnemen een paar spombs met klein aas op de plek werpen. Hierna de vishengels clippen op de juiste afstand en de gevulde maggotfeeders strak op de plek leggen.
De eerste vis volgt vrijwel direct en later op de ochtend komt er weer een beetmoment. Tijdens die aasperiode krijg ik het aan de stok met een duidelijk sterkere en op de kant ook zeker grotere vis. Een massief ogende vis van net voorbij de 60 cm en 3,8 kg zwaar geeft enorm veel voldoening. Plus ik heb een mooie bonus. Die visdag krijg ik namelijk meer beet dan daarvoor en verspeel ik geen enkele vis meer in het wier. De aanpassingen werken!
Na het succes zet ik meerdere keren de wekker extra vroeg om nog voor een werkdag de hele rit naar het water af te leggen. Het hele stuk rijden om vervolgens maden en ander klein aas zoals hennep, pellets en grof gemalen Frolic te voeren hakt er in. Maar de zestiger zorgt voor de benodigde extra motivatie. En dat betaalt zich tijdens het volgende bezoek uit. Het gaat met in totaal negen vissen goed los en een bepaald moment zal mij zeker nog lang bijblijven:
De tweede vis die ochtend is een mannetje van 55 cm welke nog eventjes in het net mag bijkomen. Dat is iets wat ik graag doe om mijzelf ondertussen de kans te geven de hengel opnieuw in te werpen, eventueel bij te voeren en daarna pas naar de fotocamera te grijpen. Op die manier kan de vis namelijk even op adem komen en maak ik zelf ook zo optimaal mogelijk gebruik van de aasperiode. Maar voordat ik ook maar een camera in mijn handen heb vertrekt dezelfde hengel weer.
En zo komen er twee vissen in het net, waarbij het mannetje duidelijk de kleinere van het stel is. Door de tweede vis in het net te onthaken, in plaats van op de kant te tillen, kan ik de hengel weer snel in orde maken. En ook daarna sta ik, voordat ik het door heb, weer met een kromme stok! Aanbeet nummer drie in enkele minuten zorgt er voor dat ik een nog forser exemplaar in het net weet te krijgen. ‘Die moet wel richting de zestig gaan’ denk ik nog, terwijl ik snel maar weer bijvoer. De aanwezige vissen aan het azen houden, de fotospullen pakken en dan maar eens goed wegen en meten… Nou ja, dat is het plan. Want nog voordat ik er aan toekom is er weer actie.
Deze vierde derde vis die ik binnen enkele minuten haak voelt haast als een karper. Met een flinke dosis power pakt de vis zelfs al op afstand lijn en wanneer ik hem onder de hengeltop zie vechten krijg ik weke knieën! Gelukkig los ik ook deze vis niet en glijdt hij in het inmiddels gezellig drukke, maar diepe landingsnet. De eerste vis, het mannetje van midden 50, geef ik vervolgens maar zijn vrijheid om de andere vissen meer ruimte te geven. De hengels blijven ook maar even op de kant, terwijl ik de unster en het lint erbij haal. Drie zeelten met een totale lengte van meer dan 180 cm (!) zorgen voor een heerlijke roes. De grootste meet 63 cm en weegt 4,15 kg, een heus nieuw PR!
Na nog een paar aprilsessies te hebben gevist en zelfs een derde zestiger te hebben gevangen, krijg ik de kans om foto’s te vergelijken met de vangsten van een goede kennis die inmiddels zelf ook op het water is begonnen te vissen. Opvallend is dat daarbij op een enkele vis na de vissen met elkaar overeen komen. Dat geeft mij gelijk de indruk dat het bestand niet heel groot kan zijn. Maar die ene duidelijk herkenbare vis van hem is ook weer een grote. Plus een van de verspeelde vissen in het begin gaf mij ook het idee fors van formaat te zijn.
De maand mei loopt haast tegen zijn eind als ik weer aan de oevers van het prachtige water sta. Die dag moet ik voor werk in de buurt zijn en ik kan het niet laten al eerder te vertrekken, om zo vroeg in de ochtend wat rond te kijken. Deze keer staat de wind op de overkant van waar ik in april viste en verspreid langs die oever zie ik ook gelijk enkele zeelten rollen. Nadat het werk gedaan is ben ik terug met een peilhengel en emmertje voer. Al snel merk ik dat de planten in de tussentijd flink gegroeid zijn en het kost dan ook flink wat tijd plus moeite om een schone plek te vinden. De eerste van een paar voerbeurten volgt.
Tijdens die meiochtend rollen en springen de vissen precies op mijn stek. Het oogt alsof de hele zeeltpopulatie op de stek ligt te wachten. Gedurende de eerste paar uur van de sessie heb ik dan ook echt moeite om de hengels op de steunen te houden. Achter elkaar volgen wat opvallend kleinere exemplaren elkaar op. Vissen tot midden 50 cm, maar duidelijk wel al wat voller door de aanzet van kuit. Maar waar hangen de grotere uit? Na een ongelooflijk aantal van veertien kleinere vissen komt het antwoord in de vorm van de 63’er die ik in april al ving. Maar de vis oogt een stuk dikker, voller en nog indrukwekkender. Maar liefst 4,6 kg geeft de unster aan. Een in Engelse ponden onvervalste ‘double figure’ zeelt!
Na de vis op foto vastgelegd te hebben volgen er nog een paar aanbeten. En alsof het nog niet genoeg is vang ik een van de andere april-giganten terug op een lengte van 62 cm bij 4,4 kg en maak ik de visdag af met de nog ontbrekende grote vis die ik bij de kennis op een foto zag. Vissen en vangsten waar ik eerst alleen maar van kon dromen zijn werkelijkheid geworden!
|> LEES ALLE ZEELT ARTIKELEN
Hengelsport Kruidenier in Haaksbergen organiseert op 14 en 15 juni haar jaarlijkse dumpdagen en tweedehandsbeurs. Tijdens deze dagen zijn er veel nieuwe hengelsportartikelen te koop met echte kortingen tot 70%!
Iedereen kan op deze dagen tijdens de dumpdagen zijn tweedehands hengelsportmateriaal in de hengelsportzaak te koop aanbieden. Je dient jouw materiaal dan uiterlijk 8 juni bij hengelsport Kruidenier af te geven.
Je bepaalt zelf de verkoopprijs. Je hoeft zelf niet aanwezig te zijn tijdens deze dagen. Wordt het artikel verkocht dan ontvang je een tegoedbon t.w.v. de verkoopprijs. Deze moet dan voor 1 september verzilverd worden. Niet verkochte artikelen gaan terug naar de eigenaar.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Nash Indulgence HD 40 bedchair serie – Ik kan het me nog als de dag van gisteren herinneren, nachtjes vissen met dauw, een decennia of twee terug. Kou leiden, alles doorweekt. Man, de tijd heeft niet stilgestaan. Tegenwoordig zijn de nieuwste bedchairs van alle gemakken voorzien. Van een sleepsystem, waarbij de slaapzak inbegrepen zit bij het bed, tot traag schuim matrassen, zelfs verwarmde dekbedden, niets is te gek. Een aantal weken geleden bracht de post een mooie grote doos binnen, met de herkenbare tape van Nash tackle eromheen. In deze doos zat de nieuwste bedchair, de HD 40, die we voor ons magazine mochten uitproberen. Hieronder zullen we een aantal belangrijke nieuwe punten van dit prachtige bed omschrijven!
Wat vrijwel meteen opvalt is de heerlijke traag schuim matras. Maar liefst 40 mm dik, en zelfs naar meerdere nachten zakt het matras niet weg, en verandert niet van vorm. Zeer prettig als je wekelijks een nachtje wilt draaien, en meerdere jaren met een bed wilt doen.
Het nieuw ontworpen frame is verstevigd met staal van binnen uit, waardoor het doorzakken niet meer van deze tijd is. Vroeger wilde het nog wel eens voor komen dat je maat op het achtereind gaat zitten en de boel laat afbreken. Dit is met het nieuwe frame geen optie meer. Belangrijk detail, het gewicht van de bedchair is niet meer geworden door deze toevoeging!
Niks irritanter dan toch door de naden. Ze hebben hier bij Nash goed over nagedacht. De extra lange flappen bieden een afsluiting voor tocht van buitenaf, en houden de warmte binnen. Rondom de scharnieren is de matras extra dik zodat je niet met je elle bogen en knieën tegen het metaal stoot. Het kleine vakje biedt genoeg ruimte voor onder andere sleutels en telefoon. Als je deze niet wilt gebruiken kun je hem verwijderen.
Veel karpervissers lieten in het verleden de sleepsystems links liggen omdat het geheel te zwaar werd. Eerlijk, de eerste modellen waren best zwaar, zeker met de dubbele slaapzak en extra toevoegingen. Dit model weegt slechts 16,5 kilo (6 legs). De 8 legs variant weegt 18,5 kg. Wil je iets breder liggen, de wide variant weegt 20 kg, en de koningssuite, de emperor weegt 24 kg.
De nieuwe lijn HD40 bedchairs hebben verschillende opties die later toe te voegen zijn. Zoals een luxe kussen en een extra inlay die je kan aansluiten op een powerbank. Deze is dan in te stellen qua warmte, voor de echt koude nachten en koukleumen. Tip: bestel er eentje, en zeg tegen de vrouw dat het voor haar is, als ze een keertje meegaat. Stiekem weten we natuurlijk dat deze gewoon voor jezelf is, maar ach…
De vernieuwde modderpoten en het verstel systeem bevallen ons goed. In het verleden wou het nog wel eens stroef lopen met deze verstelbare poten. Met de nieuwe systemen is het een kwestie van een keer drukken, en de poot versteld zich naar de gewenste lengte.
Maak kennis met Beet Magazine, 164 pagina’s hengelsport plezier!
Blijf op de hoogte van de laatste hengelsport nieuwtjes, tips & trucs en lees de verhalen van bekende hengelsporters en redactie.
Ontvang drie uitgaven van Beet Magazine voor slechts €15,- |
JORIS NIEUWENHOFF – Het is de nachtmerrie van elke reizende visser: je komt aan op je bestemming, hebt je koffer al van de band gehaald en staat nu te wachten bij de ‘odd size luggage’, oftewel: de bagage die niet met de gewone koffers mee mocht omdat ze te groot of te lang of te breed was. Je ziet hoe achtereenvolgens een kinderwagen, een fiets en een surfplank komen aangerold, maar datgene waarvoor jij komt is er niet bij: je hengelkoker.
De mevrouw van de bagagedienst kijkt je meewarig aan wanneer je na een eeuwigheid wachten komt vragen waar je hengels zijn. ‘Helaas, blijkbaar is er iets mis
gegaan bij een overstap, meneer, hij paste er net niet meer bij waarschijnlijk, meneer.’ En ze probeert je gerust te stellen: ‘maar morgen komt ie vast wel aan!’ Dat kan allemaal wel wezen, maar ‘morgen’ ben jij al honderden kilometers verderop, diep in de jungle of ergens in een desolaat fjord, want je bus staat al te wachten… Nasturen is een optie, maar dat gaat lang niet altijd even vlotjes – sowieso ben je dus gedoemd om de eerste of paar dagen van je visvakantie zonder hengels te overbruggen…
Ik hoop dat de lezer het bovenstaande nog niet heeft moeten meemaken, want wij hadden het al meermaals voor en plezierig is het niet. Gelukkig komt deze ellende beduidend minder voor sinds wij voornamelijk met reishengels op pad gaan. Die passen namelijk in onze gewone bagage, en hoewel het ook daar wel eens fout mee kan gaan, gebeurt dat toch beduidend minder dan met ‘odd size luggage’. Vele jaren lang liet de kwaliteit van reishengels echter nogal te wensen over. Ze waren niet zelden goedkoop afgebouwd, kwamen niet in de lengtes en gewichten die je nodig had, de actie was vaak niet wat je wou en om de haverklap vloog er een van de vele deeltjes mee het water in tijdens de worp. Of erger nog: de reishengel brak (soms spontaan) op onvoorspelbare momenten….
Daar is sedert een jaar of tien echter verandering in gekomen. Diverse grote merken, zoals Savage Gear en Penn, hebben echt geïnvesteerd in de ontwikkeling van kwalitatief hoogstaande reeksen reishengels, in alle maten en vormen. Ze zijn misschien iets hoger in prijs dan twee- of driedelige hengels, maar dat is dan ook het enige wat verschilt: vaak vergeet je tijdens je visdag dat je überhaupt met een reishengel in de weer bent!
Wij hebben inmiddels echt gigantische vissen mogen vangen op die nieuwe generatie reishengels – van GT tot heilbot, en van Nijlbaars tot Peacock bass. Ze bevallen ons dermate dat wij eigenlijk vrijwel nooit meer op pad gaan met een hengelkoker. In onze ogen hebben ze alleen maar voordelen. Je gewone bagage raakt niet alleen minder vaak zoek maar ook nog eens minder vaak beschadigd dan een hengelkoker (en geloof je ons als we zeggen dat we al een keertje een in twee gebroken hengelkoker hebben aangetroffen op de band?).
Je moet niet meer met een kolossaal onhandelbaar ding rondzeulen onderweg (heb je de draaideur in Schiphol al een keer proberen te passeren met een hengelkoker van meer dan twee meter lang?). En, ook niet onbelangrijk: je hoeft geen extra koker meer te boeken, waardoor je vliegreis een stukje minder kost… Wij kunnen je dan ook van harte aanraden om ook een keer een reishengel te proberen, en mocht je advies willen, dan staan we je met onze 40 jaar ervaring als reizende visser of vissende reiziger uiteraard altijd heel graag bij.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
CARL GREVE – De laatste dag alweer. Goh, wat is het ontzettend snel gegaan. Na een supergezellige avond voorafgaand aan deze laatste dag werden nog wat plannen gesmeed om toch nog een paar uurtjes te gaan vissen. Een aantal groepjes besloot om niet meer te gaan vissen, maar de meesten gingen er nog even op uit om naar alle waarschijnlijkheid de laatste Noorse vissen van dit jaar te vangen. Ook het weer deed een flinke duit in het zakje, want met een windkracht 3 was er prima te vissen. Heel veel tijd is er niet meer, want om 16:00 uur moeten alle boten binnen zijn voor de eindschoonmaak en check. Het is dus een prima moment om lekker te gaan freewheelen in de Nappstraumen.
Zoals altijd werden de nodige mooie vissen gevangen. In de ochtend liep het nog wat stroef, maar naarmate de dag verstreek, gingen de vangsten zienderogen vooruit. Het resulteerde in supergoede koolvisvangsten met een topvis van 101 cm. Wat een prachtexemplaar! Alles gevangen op superlicht materiaal. Ook op zee werden nog fraaie vangsten gemeld, met dikke kabeljauw en koolvis. Tussendoor werden door verschillende vissers nog orca’s gespot. Wow! Mooier kan het toch niet worden.
Wanneer om 16:00 uur iedereen terug is, worden de koffers gepakt en kan iedereen zich, nadat begeleider Carl nog het water in ging vanwege zijn heilbotvangst van 153 cm, klaarmaken voor het einddiner. Een gezellig samenkomen, waar we nog even napraten over wat we de afgelopen week hebben meegemaakt, gevolgd door de prijsuitreiking. We kunnen niet anders zeggen dan dat we een fantastische week hebben gehad, de sfeer was uitmuntend en, hoewel het weer niet altijd even goed meewerkte, kunnen we ook niet ontevreden zijn over hetgeen we hebben gevangen. Ons rest nog een reisje terug naar Nederland, maar de volgende trip staat al weer klaar.
Het Wout van Leeuwen Noorwegen festival gaat volgend jaar naar Skjervøy. 3 t/m 10 juni 2025, noteer de datum!
[FinalTilesGallery id=’9′]
In 1992 zijn mijn ouders Gerald van Ooyen en Elly van Tiel gestart met het graven van de eerste visvijver. Een jaar later werd Herberg ‘t Mun in Appeltern geopend met 5 vijvers, met forel en zalmforel. In de tijd dat mijn ouders de vijvers beheerden heb ik van alles voorbij zien komen, zoals de eerste uitzet van meervallen rond 2010, de opening van de karpervijvers, het snertvissen,
paasvissen, de kanjeruitzet en grote forelwedstrijden, waarbij alle vismerken vaak aanwezig waren met hun nieuwste vismateriaal. Vissers kwamen uit het hele land om bij ons te komen vissen.
Mijn vader Gerald nam voor iedereen de tijd om een praatje te kunnen maken. Hij was de spil van het bedrijf en had een passie voor nieuwe ideeën en werkte met iedereen samen die dat maar wilde. Toen hij in 2015 overleed, was de creatieve geest uit het bedrijf verdwenen. We hadden toen helaas geen andere keus dan het bedrijf te verpachten.
Acht jaar later hebben mijn moeder en ik de vijvers in februari weer heropend! We hebben veel nieuwe energie en creatieve ideeën. We hebben mooie nieuwe logo’s voor zowel de vijvers, het restaurant als voor de camperplaats. We zijn dus alweer druk bezig. Er zijn ook al 2000 karpers uitgezet, verspreid over de verschillende vijvers. Niet alleen op de vertrouwde karpervijvers
(vijver 5 en 6), maar ook op de vijvers waar we vroeger forel hebben uitgezet. Hierdoor hebben we twee nieuwe huurvijvers.
Vijver 2 met 14 stekken is onze mooie wedstrijdvijver en vijver 4 met 5 stekken is ideaal voor kleinere groepen. Ook hebben we al meer dan 130 steuren uitgezet. Met een diverser steurenbestand en heel veel mooie nieuwe karpers, hopen we weer een fijne en gezellige visvijver te zijn, zoals vroeger.
Hou onze website goed in de gaten, want samen met ons nieuwe superleuke team gaan we evenementen, wedstrijden en acties organiseren voor op de vijver.
Tot dan, Marieke van Ooyen!
0487-541445 | info@mun.nl
mun.nl
CARL GREVE – Na het kleine debacle van gisteren was vandaag weer een dag waarin we hopelijk wat goed konden maken. De wind is er de afgelopen nacht compleet uit gegaan. Sommigen van de groep pakken dan ook hun kans en gaan extra vroeg op pad om nog eens flink uit te pakken. Van een trage start is dus geen sprake, al denken de vissen daar duidelijk anders over. Het is vooralsnog stil in de Nappstraumen, waardoor iedereen toch weer genoodzaakt op zoek gaat naar andere oorden, iets wat misschien wel eens goed zou kunnen uitpakken.
Het is overduidelijk dat de vis deze dag weer aanslaat, ofwel… het weer staat het toe om op plekken te vissen die vis opleveren. Gelukkig is alles mogelijk en dus gaat iedereen zijn eigen ding doen, de een gaat naar buiten, de ander gaat windstil in de straumen liggen. Grappig genoeg lijkt het erop dat de vis ín de straumen nagenoeg uit staat, maar erbuiten volop aanslaat.
Zo volgen de foto’s in de gezamenlijke groepsapp snel op, en niet met kleine vissen maar met veel en grote vissen. Dikke kabeljauw wordt er gevangen, evenals grote koolvis, en er worden zelfs twee heilbotjes gevangen. Vangsten van vijftig tot honderd vissen per boot zijn geen uitzondering. Wauw, wat maken we hier mee.
De gehele dag wordt er druk geappt. Het is wel duidelijk dat het één groot feest is. Zo aan het eind van de middag, wanneer iedereen langzamerhand binnen begint te druppelen, merken we dat de koppen op de blije stand staan, en terecht. De Nappstraumen heeft vandaag weer bewezen wat er mogelijk is. Echt iedereen is tevreden met de vangsten vandaag. Nadat het enthousiasme weer wat gezakt is, krijgen de deelnemers te horen wat er morgen nog gedaan kan worden. De laatste dag, goh wat is het snel gegaan. We zijn nog niet klaar, morgen gaan we nog even knallen. Let’s Go!
[FinalTilesGallery id=’8′]
CARL GREVE – Vol goede moet gaat voor de meeste mensen rond een uurtje of zeven de wekker om vervolgens tussen acht uur en half negen te vertrekken voor een nieuw visavontuur. Alle plannen zijn gemaakt. Volgens visgids Stale kunnen de meeste mensen in de morgen nog even op de onderwater bergen op zee om wat kabeljauw te vangen waarna ze later het beste kunnen schuilen in de Nappstraumen, want de wind trekt in de loop van de dag wat aan.
Een groep van drie boten, waaronder de boten van Carl en Roy maakt een keuze niet naar de Nappstraumen te gaan, maar om een andere doorgang te pakken. Het is een stukje hobbel de bobbel varen, maar daarna krijg je ook wat, want deze doorgang heeft schitterend mooie platen waar heilbot zich graag op bevindt. Dat hobbel de bobbel varen is eigenlijk pittiger dan verwacht maar de stek wordt uiteindelijk bereikt en dus gaan vol verwachting de shads overboord.
Dat de wind harder is dan voorspeld is wel duidelijk want de windvlagen zijn hard en blazen de boot soms gewoon van de plek. Het wordt ook niet beter, nee het wordt eigenlijk vooral en stuk slechter want een paar uurtjes verder wordt het vissen onmogelijk met een windkracht die op sommige momenten gewoon de 7 bft aantikt. Een kansloos verhaal.
Ook de andere bootjes die naar buiten gaan hebben een vergelijkbare ervaring. Wat ontzettend balen. Daar waar je hoopt op een fatsoenlijke dag lijkt alles in rook op te gaan. Het is zelfs even “fingers crossed” om iedereen weer binnen te krijgen die eruit is gegaan.
Rond half vier blijkt dat iedereen gelukkig weer veilig thuis is én weer een ervaring rijker is. Toch wordt er door sommigen nog wát vis gevangen, maar eerlijk is eerlijk, dáár kunnen we deze dag redelijk kort over zijn. Morgen ziet er gelukkig weer een stuk beter uit en kunnen we weer volle bak de zee op. Let’s go, we zijn nog niet klaar hier!!
CARL GREVE – Na twee doorweekte dagen was vandaag de dag dat alles een beetje beter werd. De avond hiervoor werd door Roy, Carl en Stale, de lokale visgids, bepaald wat de mogelijkheden waren. Nou, dat was snel beslist, iedereen mocht doen wat ze wilden doen. Met een windkracht 3 uit een goede hoek konden we ook heerlijk buiten vissen, en dat werd dus ook geadviseerd om te doen. In de Nappstraumen liggen kan altijd nog. Carl ging deze dag op pad met Ard en Arjan, en Roy ging op pad met één boot van de groep Vollebregt. Plannen werden gesmeed, adviezen werden gegeven aan andere groepen die zelf op pad moesten. Gelukkig (ja echt) kwamen de eerste vangstmeldingen al snel binnen op de groepsapp.
Er werd van alles gevangen: kabeljauw van formaat, mooie koolvis, pollak, lom, roodbaars, schelvis en ga zo maar door. Het geeft een hoop blije gezichten en dat doet ook de begeleiders goed. Diverse mooie kabeljauwen, waaronder een kabeljauw van 111 cm, 107 cm en nóg een aantal echte dikke exemplaren, kwamen boven water. Carl, Ard en Arjan gingen speciaal op pad om heilbot te vangen. Wat ze hoopten gebeurde ook, want zowel Carl (87 cm), Ard (117 cm) als Arjan (120 cm) wisten een heilbot te vangen. Wat een topdag beleefden zij, het was een dag om nooit te vergeten.
Eigenlijk was het voor nagenoeg iedereen een dag om niet snel te vergeten. Wanneer rond zessen in de avond stilletjes aan iedereen binnen komt druppelen, zien we kisten vol met vis, met werkelijk prachtige exemplaren van ongeveer alle soorten. Het zorgt voor topdrukte in de fileerhoek, zelfs tot laat in de avond.
Na al deze hectiek moeten we stellen dat deze dag voor velen er eentje was om niet te vergeten. Inmiddels is door Carl, Roy en Stale weer een nieuwe planning gemaakt voor de volgende dag. Wat kunnen we en wat kunnen we niet. We zullen helaas weer terug in het gareel moeten, maar wel in iets mindere mate als de dagen hiervoor. Toch zou ook morgen nog wel eens een hele dag kunnen worden, maar daarover morgen dus meer…
[FinalTilesGallery id=’7′]
CARL GREVE – Wakker worden in de ochtend en hopen dat het weer meevalt is nooit leuk. Met de vooruitzichten die, op zijn zachtst gezegd, niet denderend zijn, hebben een aantal groepen besloten deze dag niet te gaan vissen. De wind is in de ochtend al stevig en neemt in de loop van de dag alleen maar toe, en wanneer je dan nog niet zoveel ervaring hebt of je hebt gewoon geen zin om drijfnat te worden, ja dan moet je gewoon thuis blijven. Er wordt natuurlijk wél gevist, want in de haven worden nog de nodige visjes gevangen, met kabeljauw tot een lengte van ongeveer 70 centimeter.
Een aantal groepjes weten toch naar buiten te gaan en het opkomende tij mee te nemen. Vanaf het moment dat het hoogwater is, neemt de wind fors toe en dus wordt in de meeste gevallen besloten om dat moment ook te pakken als het einde van de visdag. Het komt erop neer dat je een uur of twee eerder thuis bent dan anders.
Wat een niet uitnodigend weer is het. Carl & Roy zijn met hun groep wel het water opgegaan. Het is inderdaad het geval dat er door de wind alleen gevist kan worden in de Nappstraumen en dus wordt er vooral op heilbot gevist. Na het vangen van wat koolvis gaat de groep van Carl op een mooie zandplaat liggen en gaan ze driften maken met aasvis én met kunstaas.
Het levert vooralsnog wat kabeljauw op, maar voor de rest nog niet veel soeps. Bij de derde drift is het wel raak. Een ondergaande dobber voorzien van een fireball-montage laat een goed kwartier later een zeer gewaardeerde tegenstander zien. Een prachtige heilbot van 153 centimeter. Dat is er een die de moeite waard is.
Ook Roy, die met zijn groep naar de noordkant is gegaan om te schuilen voor de wind, krijgt het resultaat waarop gewacht wordt. Met twee kleinere heilbotten kan ook hij met zijn groep toch spreken van een geslaagde sessie. Ondertussen regent het met bakken uit de lucht, werkelijk alles is drijfnat.
Eenmaal thuis worden eerst de verstijfde ledematen opgewarmd en de pakken in het drooghok gehangen. De groep bakker heeft besloten wat later op de dag te vertrekken. Het werkt ook lonend voor hen, want met een afgaand tij geeft de Nappstraumen hen ook een mooie traktatie met veel vis en een paar hele dikke koolvissen tot ongeveer 1 meter. Goed gedaan!
Morgen zal zeker een betere dag worden met de wind uit een andere richting en beduidend minder in kracht. Hopelijk krijgt iedereen dan de mogelijkheid om wat moois te vangen. Let’s go!
CARL GREVE – 7 mei 2024. Het Wout van Leeuwen Noorwegen Festival staat op het punt van beginnen. De uitstekende omstandigheden van de afgelopen weken lieten mooie maten vis zien. Dikke kabeljauw en prachtige heilbotten maken het wachten onhoudbaar.
7 mei, de reisdag. Gezamenlijk vertrekken we met een kleine dertig man vanaf Schiphol naar Oslo, om vervolgens vanaf Oslo naar Evenes te vliegen om van daaruit een vier uur durende busreis te maken naar onze eindlocatie. De Hemmingodden Lodge, gevestigd aan de zuidkant van de Nappstraumen, een toplocatie op de prachtige Lofoten. Alles verloopt vlotjes en we komen mooi op tijd aan. Helaas zijn we er net voor de reis achter gekomen dat het weer, na al die mooie weken, juist bij onze aanwezigheid in een dipperiode verkeert, met een harde wind uit het zuidwesten gedurende twee dagen. Dat gaat een uitdaging worden.
Gelukkig kunnen we er wel uit, maar het is een kantje boord situatie en dat uit zich zeer waarschijnlijk in een lastige visdag. Het blijkt ook zo te zijn, want het enige bevisbaregedeelte op dit moment is de Nappstraumen zelf. De stroming is mede door de harde wind keihard en dat betekent eigenlijk dat ook het vissen op heilbot (wat je in de Nappstraumen doet) zeer lastig is. Het blijkt ook uit de vangsten.
Van visgids Stale horen we dat de grote kabeljauw diep zit op dit moment en niet in de straumen en als het voor het vissen op heilbot dan eigenlijk te hard stroomt, weet je eigenlijk wel genoeg. Toch heeft iedereen berusting en proberen we het maximale eruit te halen wat erin zit. Gelukkig lukt het toch om hier en daar wat vis te vangen en dat resulteert in een paar mooie kabeljauwtjes, wat koolvis en ja, een heilbot voor Ruud.
Lekker hoor, voor het eerst in Noorwegen en gelijk een mooie heilbot vangen. Daarnaast horen we ook wat verhalen van verspeelde heilbot en grote volgende heilbot. Waren die nou eens binnen gekomen, dan was dat toch super geweest. Het mocht helaas niet zo zijn.
Uiteindelijk is iedereen rond vijven binnen voor een lekkere warme hap. Carl en Roy gaan in conclaaf met visgids Stale en komen tot de conclusie dat visdag twee ook een zware dag zal gaan worden. Ik moet zeggen dat Stale, onze Noorse vriend, overduidelijk open kaart speelt en goed onderbouwd onze opties uitlegt.
Dit is echt een topper, hij zorgt ervoor dat degenen die morgen het weer gaan trotseren wel degelijk een kans hebben op een mooie heilbot. We moeten nog een dagje in de Nappstraumen vertoeven, maar daarna kunnen we waarschijnlijk ook naar buiten, op zoek naar de grotere exemplaren kabeljauw en koolvis.
Nadat Carl en Roy langs alle huisjes gegaan zijn om even een praatje te maken en te communiceren wat de mogelijkheden gaan zijn, is het tijd om (na een lekkere alcoholische versnapering) de luikjes te sluiten. Morgen is er weer een nieuwe dag, en gaan we knallen! Let’s go!
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
LARS NIEUWENHOFF – Dag 8; de laatste visdag alweer! Wat een mazzel hebben we gehad dat we alle dagen hebben kunnen vissen. Want ook vandaag, net zoals de voorgaande 3 dagen, leek het erop dat we niet verder konden varen. Maar ter plaatse bleek alles anders te zijn.
Arie, Gerard, Rob en Frank zijn het Bergsfjord uitgevaren, maar bij de monding van het fjord bleek het toch wel onstuimig te zijn. Zij hebben geprobeerd daar nog wat goede vissen te verleiden, maar dat bleek lastig. Dus zijn zijn op tijd naar de haven teruggekeerd om te beginnen aan de schoonmaak van de boot en het pakken van de koffers.
Zelf ben ik meegegaan met Team België. We besloten om vandaag gericht op heilbot te gaan vissen en gingen daarom richting Flua, waar de voorgaande dagen redelijk veel actie was. De heenvaart was gemakkelijk met wind in de rug, maar we merkten al wel dat er fors wat wind over de plas joeg.
Door de zuidoostelijke richting leek het erop dat we precies in de windschaduw van het land konden vissen, maar ter plaatse bleek dat toch echt anders te zijn. Er lag een soort scheidslijn op het water met aan de ene kant visbaar water en aan de andere kant een woelige zee. We hebben één drift geprobeerd, maar dreven zo’n 4 km/u en dat is echt te hard met een diepte van 60 meter. Toen hebben we maar omgeschakeld en zijn we wat visbare plekken westelijk van Loppa gaan afstruinen, op zoek vis. Uiteindelijk hebben we wat kabeljauwen, lommen, zeewolven en schelvis gevangen, maar veel was het niet.
Joost, Sjoerd, Henk en Bart daarentegen hebben de beste dag deze trip gehad. Ze zijn noordelijk van Loppa gaan vissen op dieptes van 60 tot 80 meter en hebben 2 heilbotten van ongeveer een meter en zo’n 200 kabeljauwen in de boot gehad. Daar zat een aantal meter-plus kabeljauwen tussen en Sjoerd spannende de kroon met een vis van 1,21m. daarbij verspeelde hij met de Big Bob nog een vis die een stuk groter aanvoelde! Al met al een ware finale van de mannen!
Uiteindelijk was iedereen om 17.00u in de haven terug, hebben we de boten gepoetst en ingeleverd en stond er nog de prijsuitreiking in de planning. Enkelen van de deelnemers hadden echter pas net in de groepsapp gezien dat het scorebord door Sjoerd’s vis nog op z’n kop ging, waardoor Greg van het podium tuimelde. Dat was dus een kleine verrassing. De prijzen zijn uiteindelijk als volgt verdeeld: 3e Gerard met een kabeljauw van 119 cm, 2e Sjoerd met 121 cm en 1e Arie met een machtige vis van 132 cm. De winnaars kregen een waardebon van onze sponsor Savage Gear, te besteden naar eigen inzicht, van resp. 100,-, € 200,- en € 300,-.
We sloten de visdag af met onze fantastische traditie, de dip in de haven voor de 50+ kg heilbot. Henk heeft na 6 jaar (minstens 4 weken per jaar vissen) eindelijk zijn 50+ kg heilbot gevangen; 154 cm en 51 kg! De speciale Visreis.nl 50+ kg heilbot boxershort wordt nagestuurd!
Na afscheid te hebben genomen van Cor en Patricia, begon het grote inpakken. Rond 12 uur gingen de laatste lampjes uit en stond al bagage klaar voor vertrek. Morgen om 04.00u gaat het wekkertje en hebben we een forse reis voor de boeg: met de snelle ferry naar Hammerfest, overstappen op de ferry naar Alta, transfer met taxi naar het vliegveld, vlucht naar Oslo, vlucht naar Kopenhagen, vlucht naar Amsterdam, rit naar huis. Nu maar duimen dat alle bagage aankomt!
Namens Visreis.nl wil ik Arie, Gerard, Rob, Frank, Greg, Serge, Frank, Jeantino, Joost, Sjoerd, Henk en Bart en ook Cor en Patricia van Loppa Seafishing bedanken voor deze fantastische week. Tot volgend jaar!
|> ALLE UPDATES SAVAGE GEAR SKREIFESTIVAL 2024
[FinalTilesGallery id=”6″]
LARS NIEUWENHOFF – Vandaag begon het toch echt een beetje op de editie van 2023 te lijken; een temperatuurtje van net onder het vriespunt, een 4 Beaufort die het liet aanvoelen als ware het -10 graden, en ’s middags zelfs een zonnetje, waardoor de jassen even uit konden. De vangsten waren vandaag best goed. Iedereen kon naar buiten, en heeft daar zeer geregeld vis gevangen.
Sjoerd, Bart, Joost en Henk zijn vandaag nog in de weer geweest om de laatste kilo’s vis te vangen om mee te nemen. Ze vingen noordwestelijk van Loppa een aantal fraaie kabeljauwen, allemaal in de lengte 80 tot 100 cm. En Sjoerd plukte er nog een heilbot van ruim 80 cm tussenuit.
Team België heeft een rondje Loppa gedaan en heeft ook de hele dag door vis gevangen. Geen uitzonderlijke dingen, maar wel weer een goede dag met veel actie!
Arie, Rob, Frank en Gerard zijn zuidwestelijk van Flua geweest en hebben daar een paar hele mooie lange driften gemaakt waarbij er continu vis bovenkwam. Wat erg jammer was is dat Gerard wederom een grote heilbot haakte. Eerst dacht hij vast te zitten totdat er heel gestaag een stoomtrein op gang kwam onderwater. Helaas loste de haak al snel, maar dit was wederom het bewijs dat er hele grote jongens rondzwemmen. Arie was de bofkont deze dag en waarschijnlijk ook deze week, want hij plukte net voor het eindsignaal nog even een kabeljauw van 132 cm weg! Wat zou deze dame gewogen hebben in de paaitijd? Gefeliciteerd Arie!
De wedstrijd ligt daarmee weer op z’n kop: 1. Arie 132 cm, 2. Gerard 119 cm, 3. Greg 114 cm.
’s Avonds hebben we het einddiner ‘alvast’ genuttigd. Cor en Patricia hebben zelf eland-hamburgers gedraaid, en aangevuld met koteletten en worsten van de BBQ, heerlijke aardappelsalade, frieten, salade, broodjes en stokbroden werd dit een fantastische maaltijd. Wat hebben we zitten bunkeren en wat was het weer gezellig in het Pråthuus. Altijd weer een hoogtepunt in deze Skreifestival-week.
Vanavond hebben we trouwens ogen op steeltjes en wordt er menig wekkertje gezet, want waarschijnlijk is er noorderlicht te zien. Wat een diverse week is het zo geworden! Morgen de slotdag. Om 17 uur moet iedereen binnen zijn en wordt de eindtabel gemaakt en kunnen we misschien in het verslag opnemen dat we een +50kg heilbot-zwemmer in de groep hebben. Maar niets is zeker en zeker ook niet verplicht.
[FinalTilesGallery id=’5′]
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
LARS NIEUWENHOFF – Helaas, helaas, weer te veel wind om over te kunnen steken naar Soroya, of om naar verre stekken te varen. De weerapps zeiden verschillende dingen, waarvan 75% niet klopte; de wind ging er niet uit, maar is de hele dag uit zuidoostelijke richting met minstens 4 Beaufort blijven blazen. Allen yr.no en barentswatch.no hadden de juiste verwachting gegeven. Het gevolg was dat de ‘vroege opstaanders’ (wekkertje stond om 03.00u) pech hadden en rondom Loppa hun heil(bot) moesten zoeken.
Team België zocht aanvankelijk aan de buitenkant van Loppa naar heilbot maar hield dat niet al te lang vol door de golfhoogte. Zij zijn verkast naar de binnenkant om te proberen platvissen te vangen en dat lukte best aardig. Met scharren tot 41 cm hebben zij een heerlijke ochtend gehad. Na de kentering van het tij zijn zij aan de noordzijde van Silda gaan zoeken naar heilbot. En dat was succesvol want ieder van hen ving 1 heilbot van 60 tot 90 cm. En er werden ook nog enkele zeewolven gefopt.
Arie, Rob, Frank en Gerard gunden zichzelf vandaag een heerlijke rustige dagstart. Om 09.30u werd de motor van hun bootje gestart, niet wetende dat de andere twee boten er al 5 uur vissen op hadden zitten. Ze begonnen bij de kop van Loppa maar hadden daar geen succes. Vervolgens verkasten ze naar de oostkant van Loppa, maar ook daar was het niets, buiten een enkele zeewolf en lom. ‘s Middags dirigeerde Arie de boot naar de plek waar ze / we gisteren zijn geëindigd en ik mijn heilbot van 1,37 m ving.
Na 3 driften zonder vis besloten ze om wat verder op zee naar een geul van 50 meter diep tussen twee onderwater eilanden te gaan en die helemaal uit te vissen. Gerard had werkelijk de hele dag al zijn hengel met aasvis aan de wapperlijn in de hand en besloot om even koffie te gaan drinken. En precies nadat zijn hengel een halve minuut in de steun staat buigt de hengel diep door … heilbot. In de stress slaat één van mannen aan … maar slaat daardoor de circlehook waarschijnlijk uit de bek van de heilbot. Les van de dag: NIET aanslaan met circlehook, maar de vis zichzelf vast laten zwemmen. Naast enkele lommen en zeewolven bleef het verder stil aan boord.
Ik mocht vandaag bij Henk, Sjoerd, Bart een Joost aan boord meevaren, mijn huismaatjes. We hebben vol ingezet op heilbot en dat is aardig gelukt. Ook wij zijn begonnen op de plek waar ik gisteren mijn heilbot ving, maar dat leverde niets op. Toen zijn we en klein stukje noordelijk gevaren naar het eilandje Flua – wat ik ken van de keren dat ik in Skjervoy ben geweest voor het heilbotfestival – en daar hadden we meer geluk. We konden enorm mooie driften maken precies in de lengte van het plateau, wel 2 kilometer aan één stuk met een diepte aflopend van 35 tot 65 meter. De eerste drift pakte Henk een bot van ongeveer 90 cm die bij het landen van de haak schoot. In de tweede drift was het echt raak. Henk’s hengel met aasvis aan de wapperlijn boog in één keer helemaal door en Henk liet de vis mooi strak zwemmen en door de circlehook haakte de vis zichzelf.
Er volgde een stevige drill waarbij Henk en zijn hengel geen krimp gaven. We hebben de boot met de motor continu recht boven de vis gemanoeuvreerd, zodat Henk maximaal de druk op de vis kon houden en na zo’n 20 minuten drill, een perfecte gaf-actie van Sjoerd en het aanbrengen van de staartlus, lag er een forse heilbot naast de boot! Henk’s nieuwe PR! Na het meten bleek de vis 154 cm te zijn, wat een bak! Na een reeks foto’s met de vis langszij de boot, hebben we het gafkoord losgemaakt. Vervolgens heeft Henk de staartlus verwijderd, waarna de heilbot met een ferme klap van zijn staart de diepte weer op zocht, vereeuwigd voor het leven op foto en film. In de kajuit hebben we even een feestje gevierd en riep Joost ineens: “He, 1,54 meter, dat wordt zwemmen Henk!” Natuurlijk veel gein en een schuine blik op de dieptemeter naar de watertemperatuur … 3,3 graden Celsius.
De rest van de dag hebben we nog wat baaien uitgekamd, maar dat leverde alleen een zeewolf en een gulletje op. Om de dag af te sluiten en niet met een ‘blank’ naar huis te gaan, besloten we om nog even op het wrak te gaan vissen. Ook omdat Sjoerd en Bart nog geen schelvis hadden gevangen. Bij de eerste drift was het al raak en had Sjoerd direct zijn schelvis te pakken en in de drift daarna was ook Bart van de 0 af. Genoeg redenen om naar huis terug te varen, na 12 uur op het water te zijn geweest.
Hoe Henk zijn +50kg duik gaat maken om zijn speciale heilbot-shorts van Visreis.nl te verdienen, kan iedereen nalezen in de laatste editie van deze verslag-reeks! Morgen verwachten we hetzelfde weer, dus zal de creativiteit van de kapiteins maximaal worden aangesproken.
LARS NIEUWENHOFF – Een beetje geluk en wat pech … we probeerden vandaag met 3 boten samen op te varen naar de verre stekken west van Loppa, maar het weer speelt ons parten. Noord-westen wind kracht 4 met uitschieters naar 6 en golven tot 2,5 meter. Pas in de middag zou de wind wat gaan afnemen. Nu zijn golven van 2,5m in de vorm van deining best te ‘handelen’, maar ‘echte golven’ is niet o.k. En we hadden ‘echte golven’.
Maar onze visdag begon met een grote smile; Henk & co hadden een plekje ontdekt waar al koolvissen in een school rondzwemmen. Dus daar hebben we even wat tijd aan besteed en een bak vol aasvissen gevangen.
En toen zijn we begonnen aan de grote oversteek die helaas uitmondde in een deceptie. En dan komt toch weer de creativiteit om de hoek om er iets van te maken. Dat was niet makkelijk als je hoofd bij skrei en heilbot zit. Frank, Serge, Jeantino en Greg hadden een taaie dag … en na één zeewolf en één gulletje keerden zij kort na de middag de steven richting Bergsfjord.
Bart, Joost, Henk en Sjoerd hebben doorgewerkt om nog een heilbot te pakken te krijgen. Helaas konden zij die ene beet niet verzilveren en de teller bleef dan ook staan op 2 zeewolven en 1 kabeljauwtje.
Vandaag was ik te gast bij Frank, Gerard en Arie. Rob bleef thuis. Na de deceptie van het niet naar buiten gaan en twee uur ‘doodstil’ driften op heilbot, hebben we besloten de knop om te zetten en hebben we tegen elkaar gezegd “we gaan experimenteren”. Dus hebben we de botlepels klaargemaakt en zijn we in de baai van Loppa tegenover het kerkje op platvis gaan vissen. Na 3 minuten had Arie al een schol van 50 cm! En kort daarna nog één van 40 cm. Daarna vingen we nog 3 scharren en na 3 uur ploeteren wilden we ook wel wat anders. We zijn toen naar het wrak in het Frakfjord gevaren en bij de eerste drift hadden we drie kromme hengels met 3 mooie schelvissen. Bij de volgende drift vingen we er nog één, maar daarna was de koek op.
Inmiddels was het ver in de middag en was de wind wat gaan liggen. We zijn daarop in zuidwestelijke richting, voorbij Loppakalven eiland gevaren naar een diepe kom van zo’n 60 meter om daar op heilbot te gaan vissen. Ooit heeft een visgids (Ulf uit Havoysund) mij verteld dat de spronglaag (grens tussen zuurstofrijk en -arm water) op 4 graden ligt. Het water dat warmer is dan 4 graden is zuurstofrijker en ligt in de winter onder de koude bovenlaag. En dat kan gemakkelijk op 40 meter zijn. Het water in de fjorden is nu 3,8 tot 4,2 graden.
Zijn theorie (en daarmee mijn handelswijze) is dus, dat we nu de heilbotten op water dieper dan 40 meter moeten gaan zoeken. En daarom deze stekkenkeuze. En dat pakte goed uit. In de laatste drift, kreeg ik een dikke dreun op de hengel en als je ooit een heilbot hebt gevangen, weet je wat dat betekent … Na wat sleur- en trekwerk konden we de vis door zijn onderkaak gaffen en uit het water tillen; 137 cm, 35 kg (geschat gewicht volgens de tabel). Na een snelle fotosessie hebben we de vis weer laten zwemmen en zat de dag erop hebben we besloten.
Helaas zitten dit soort dagen er ook bij en daarom is deze reis dus ook 8 (vis)dagen lang!
[FinalTilesGallery id=”4″]
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
LARS NIEUWENHOFF – Door de weersverwachting hebben we besloten om niet over te steken naar Soroya. De ochtend zou tamelijk goed zijn, met een lichte zuidoostelijke wind. Maar naar de middag toe gaat de wind 180 graden draaien en toenemen naar kracht 4 met stoten tot 6 Beaufort. Als je dan een uur moet terugvaren, dwars over een groot open gedeelte van de oceaan, is het een verstandige beslissing om dat juist niet te doen. En dus zijn alle boten vandaag rondom het eiland Loppa gebleven. Daarmee konden we wel ‘buiten’ vissen, maar toch snel de beschutting van de eilanden zoeken als de hardere wind erin zou komen.
Joost, Sjoerd, Bart en Henk hadden ’s ochtends al meteen de jackpot: een hele school koolvissen en daarmee genoeg aasvis voor de hele dag. Zij hebben vandaag voornamelijk gericht op heilbot gevist. Het resultaat was zo, zo; Sjoerd ving twee heilbotten, één van rond de 60 en één van 1 meter. Daarnaast genoeg kabeljauw, enkele zeewolven en ‘voldoende’ lommen.
Arie, Gerard, Rob en Frank probeerden dezelfde truc als gisteren; aan de noordzijde van Loppa ontstaat net achter het eiland een stevige stroom waar gisteren veel kabeljauwen waren. Maar gisteren is niet vandaag, zoals bleek, en dus werd het voor hen een taaie dag. Ze hebben zich helemaal gefocust op de heilbot; de teller stond na 5 minuten al bijna op 1, maar na een stevige drill schoot de vis los. Later op de dag heeft Gerard nog wel één klein heilbotje gevangen. Maar anders dan enkele lommen en zeewolven hebben zij niet veel gevangen vandaag.
Zelf was ik mee met Frank, Greg en Serge. We kozen voor de onderwatereilanden Loppabaen, westelijk van het eiland. Eigenlijk vanaf het begin vingen we geregeld mooie kabeljauwen, met af en toe een zeewolf, of lom er tussendoor. Ik heb bijna de hele dag een lom aan de fireball in het water gehad voor heilbot, maar helaas leverde dat niets op. Toen ik wisselde naar een sandeel-shad had ik na zo’n 10 minuten de eerste kleine heilbot aan boord. Toch is het daarbij gebleven ondanks de enorme inspanning die we hebben gestoken in het verschalken van een heilbot.
En net zo min als de heilbotten zin hadden in onze lommetjes, moesten de twee zeearenden die we probeerden te verleiden tot een aanval op een gevoerde vis, ook niets hebben van lom. Het was ‘one of those days’.
Verbluffend was nog wel het schouwspel dat de natuur ons bood aan het einde van de dag. Schitterende luchten, valwinden, besneeuwde bergtoppen in de zon, en werkelijk duizenden papegaaiduikers in het water en in vluchten over het water. Jaloersmakend als je ze nog nooit hebt gezien en verslavend om naar te kijken als je ze wel vaker hebt gezien. Wat een mooie beestjes zijn dat toch.
[FinalTilesGallery id=”3″]
