LARS NIEUWENHOFF – Dag 8; de laatste visdag alweer! Wat een mazzel hebben we gehad dat we alle dagen hebben kunnen vissen. Want ook vandaag, net zoals de voorgaande 3 dagen, leek het erop dat we niet verder konden varen. Maar ter plaatse bleek alles anders te zijn.

Arie, Gerard, Rob en Frank zijn het Bergsfjord uitgevaren, maar bij de monding van het fjord bleek het toch wel onstuimig te zijn. Zij hebben geprobeerd daar nog wat goede vissen te verleiden, maar dat bleek lastig. Dus zijn zijn op tijd naar de haven teruggekeerd om te beginnen aan de schoonmaak van de boot en het pakken van de koffers.

Zelf ben ik meegegaan met Team België. We besloten om vandaag gericht op heilbot te gaan vissen en gingen daarom richting Flua, waar de voorgaande dagen redelijk veel actie was. De heenvaart was gemakkelijk met wind in de rug, maar we merkten al wel dat er fors wat wind over de plas joeg.

Door de zuidoostelijke richting leek het erop dat we precies in de windschaduw van het land konden vissen, maar ter plaatse bleek dat toch echt anders te zijn. Er lag een soort scheidslijn op het water met aan de ene kant visbaar water en aan de andere kant een woelige zee. We hebben één drift geprobeerd, maar dreven zo’n 4 km/u en dat is echt te hard met een diepte van 60 meter. Toen hebben we maar omgeschakeld en zijn we wat visbare plekken westelijk van Loppa gaan afstruinen, op zoek vis. Uiteindelijk hebben we wat kabeljauwen, lommen, zeewolven en schelvis gevangen, maar veel was het niet.

Joost, Sjoerd, Henk en Bart daarentegen hebben de beste dag deze trip gehad. Ze zijn noordelijk van Loppa gaan vissen op dieptes van 60 tot 80 meter en hebben 2 heilbotten van ongeveer een meter en zo’n 200 kabeljauwen in de boot gehad. Daar zat een aantal meter-plus kabeljauwen tussen en Sjoerd spannende de kroon met een vis van 1,21m. daarbij verspeelde hij met de Big Bob nog een vis die een stuk groter aanvoelde! Al met al een ware finale van de mannen!

Uiteindelijk was iedereen om 17.00u in de haven terug, hebben we de boten gepoetst en ingeleverd en stond er nog de prijsuitreiking in de planning. Enkelen van de deelnemers hadden echter pas net in de groepsapp gezien dat het scorebord door Sjoerd’s vis nog op z’n kop ging, waardoor Greg van het podium tuimelde. Dat was dus een kleine verrassing. De prijzen zijn uiteindelijk als volgt verdeeld: 3^e Gerard met een kabeljauw van 119 cm, 2^e Sjoerd met 121 cm en 1^e Arie met een machtige vis van 132 cm. De winnaars kregen een waardebon van onze sponsor Savage Gear, te besteden naar eigen inzicht, van resp.  100,-, € 200,- en € 300,-.

We sloten de visdag af met onze fantastische traditie, de dip in de haven voor de 50+ kg heilbot. Henk heeft na 6 jaar (minstens 4 weken per jaar vissen) eindelijk zijn 50+ kg heilbot gevangen; 154 cm en 51 kg! De speciale Visreis.nl 50+ kg heilbot boxershort wordt nagestuurd!

Na afscheid te hebben genomen van Cor en Patricia, begon het grote inpakken. Rond 12 uur gingen de laatste lampjes uit en stond al bagage klaar voor vertrek. Morgen om 04.00u gaat het wekkertje en hebben we een forse reis voor de boeg: met de snelle ferry naar Hammerfest, overstappen op de ferry naar Alta, transfer met taxi naar het vliegveld, vlucht naar Oslo, vlucht naar Kopenhagen, vlucht naar Amsterdam, rit naar huis. Nu maar duimen dat alle bagage aankomt!

Namens Visreis.nl wil ik Arie, Gerard, Rob, Frank, Greg, Serge, Frank, Jeantino, Joost, Sjoerd, Henk en Bart en ook Cor en Patricia van Loppa Seafishing bedanken voor deze fantastische week. Tot volgend jaar!

|> ALLE UPDATES SAVAGE GEAR SKREIFESTIVAL 2024

[FinalTilesGallery id=”6″]

LARS NIEUWENHOFF – Vandaag begon het toch echt een beetje op de editie van 2023 te lijken; een temperatuurtje van net onder het vriespunt, een 4 Beaufort die het liet aanvoelen als ware het -10 graden, en ’s middags zelfs een zonnetje, waardoor de jassen even uit konden. De vangsten waren vandaag best goed. Iedereen kon naar buiten, en heeft daar zeer geregeld vis gevangen.

Sjoerd, Bart, Joost en Henk zijn vandaag nog in de weer geweest om de laatste kilo’s vis te vangen om mee te nemen. Ze vingen noordwestelijk van Loppa een aantal fraaie kabeljauwen, allemaal in de lengte 80 tot 100 cm. En Sjoerd plukte er nog een heilbot van ruim 80 cm tussenuit.

Team België heeft een rondje Loppa gedaan en heeft ook de hele dag door vis gevangen. Geen uitzonderlijke dingen, maar wel weer een goede dag met veel actie!

Arie, Rob, Frank en Gerard zijn zuidwestelijk van Flua geweest en hebben daar een paar hele mooie lange driften gemaakt waarbij er continu vis bovenkwam. Wat erg jammer was is dat Gerard wederom een grote heilbot haakte. Eerst dacht hij vast te zitten totdat er heel gestaag een stoomtrein op gang kwam onderwater. Helaas loste de haak al snel, maar dit was wederom het bewijs dat er hele grote jongens rondzwemmen. Arie was de bofkont deze dag en waarschijnlijk ook deze week, want hij plukte net voor het eindsignaal nog even een kabeljauw van 132 cm weg! Wat zou deze dame gewogen hebben in de paaitijd? Gefeliciteerd Arie!

De wedstrijd ligt daarmee weer op z’n kop: 1. Arie 132 cm, 2. Gerard 119 cm, 3. Greg 114 cm.

’s Avonds hebben we het einddiner ‘alvast’ genuttigd. Cor en Patricia hebben zelf eland-hamburgers gedraaid, en aangevuld met koteletten en worsten van de BBQ, heerlijke aardappelsalade, frieten, salade, broodjes en stokbroden werd dit een fantastische maaltijd. Wat hebben we zitten bunkeren en wat was het weer gezellig in het Pråthuus. Altijd weer een hoogtepunt in deze Skreifestival-week.

Vanavond hebben we trouwens ogen op steeltjes en wordt er menig wekkertje gezet, want waarschijnlijk is er noorderlicht te zien. Wat een diverse week is het zo geworden! Morgen de slotdag. Om 17 uur moet iedereen binnen zijn en wordt de eindtabel gemaakt en kunnen we misschien in het verslag opnemen dat we een +50kg heilbot-zwemmer in de groep hebben. Maar niets is zeker en zeker ook niet verplicht.

[FinalTilesGallery id=’5′]

LARS NIEUWENHOFF – Helaas, helaas, weer te veel wind om over te kunnen steken naar Soroya, of om naar verre stekken te varen. De weerapps zeiden verschillende dingen, waarvan 75% niet klopte; de wind ging er niet uit, maar is de hele dag uit zuidoostelijke richting met minstens 4 Beaufort blijven blazen. Allen yr.no en barentswatch.no hadden de juiste verwachting gegeven. Het gevolg was dat de ‘vroege opstaanders’ (wekkertje stond om 03.00u) pech hadden en rondom Loppa hun heil(bot) moesten zoeken.

Team België zocht aanvankelijk aan de buitenkant van Loppa naar heilbot maar hield dat niet al te lang vol door de golfhoogte. Zij zijn verkast naar de binnenkant om te proberen platvissen te vangen en dat lukte best aardig. Met scharren tot 41 cm hebben zij een heerlijke ochtend gehad. Na de kentering van het tij zijn zij aan de noordzijde van Silda gaan zoeken naar heilbot. En dat was succesvol want ieder van hen ving 1 heilbot van 60 tot 90 cm. En er werden ook nog enkele zeewolven gefopt.

Arie, Rob, Frank en Gerard gunden zichzelf vandaag een heerlijke rustige dagstart. Om 09.30u werd de motor van hun bootje gestart, niet wetende dat de andere twee boten er al 5 uur vissen op hadden zitten. Ze begonnen bij de kop van Loppa maar hadden daar geen succes. Vervolgens verkasten ze naar de oostkant van Loppa, maar ook daar was het niets, buiten een enkele zeewolf en lom. ‘s Middags dirigeerde Arie de boot naar de plek waar ze / we gisteren zijn geëindigd en ik mijn heilbot van 1,37 m ving.

Na 3 driften zonder vis besloten ze om wat verder op zee naar een geul van 50 meter diep tussen twee onderwater eilanden te gaan en die helemaal uit te vissen. Gerard had werkelijk de hele dag al zijn hengel met aasvis aan de wapperlijn in de hand en besloot om even koffie te gaan drinken. En precies nadat zijn hengel een halve minuut in de steun staat buigt de hengel diep door … heilbot. In de stress slaat één van mannen aan … maar slaat daardoor de circlehook waarschijnlijk uit de bek van de heilbot. Les van de dag: NIET aanslaan met circlehook, maar de vis zichzelf vast laten zwemmen. Naast enkele lommen en zeewolven bleef het verder stil aan boord.

Ik mocht vandaag bij Henk, Sjoerd, Bart een Joost aan boord meevaren, mijn huismaatjes. We hebben vol ingezet op heilbot en dat is aardig gelukt. Ook wij zijn begonnen op de plek waar ik gisteren mijn heilbot ving, maar dat leverde niets op. Toen zijn we en klein stukje noordelijk gevaren naar het eilandje Flua – wat ik ken van de keren dat ik in Skjervoy ben geweest voor het heilbotfestival – en daar hadden we meer geluk. We konden enorm mooie driften maken precies in de lengte van het plateau, wel 2 kilometer aan één stuk met een diepte aflopend van 35 tot 65 meter. De eerste drift pakte Henk een bot van ongeveer 90 cm die bij het landen van de haak schoot. In de tweede drift was het echt raak. Henk’s hengel met aasvis aan de wapperlijn boog in één keer helemaal door en Henk liet de vis mooi strak zwemmen en door de circlehook haakte de vis zichzelf.

Er volgde een stevige drill waarbij Henk en zijn hengel geen krimp gaven. We hebben de boot met de motor continu recht boven de vis gemanoeuvreerd, zodat Henk maximaal de druk op de vis kon houden en na zo’n 20 minuten drill, een perfecte gaf-actie van Sjoerd en het aanbrengen van de staartlus, lag er een forse heilbot naast de boot! Henk’s nieuwe PR! Na het meten bleek de vis 154 cm te zijn, wat een bak! Na een reeks foto’s met de vis langszij de boot, hebben we het gafkoord losgemaakt. Vervolgens heeft Henk de staartlus verwijderd, waarna de heilbot met een ferme klap van zijn staart de diepte weer op zocht, vereeuwigd voor het leven op foto en film. In de kajuit hebben we even een feestje gevierd en riep Joost ineens: “He, 1,54 meter, dat wordt zwemmen Henk!” Natuurlijk veel gein en een schuine blik op de dieptemeter naar de watertemperatuur … 3,3 graden Celsius.

De rest van de dag hebben we nog wat baaien uitgekamd, maar dat leverde alleen een zeewolf en een gulletje op. Om de dag af te sluiten en niet met een ‘blank’ naar huis te gaan, besloten we om nog even op het wrak te gaan vissen. Ook omdat Sjoerd en Bart nog geen schelvis hadden gevangen. Bij de eerste drift was het al raak en had Sjoerd direct zijn schelvis te pakken en in de drift daarna was ook Bart van de 0 af. Genoeg redenen om naar huis terug te varen, na 12 uur op het water te zijn geweest.

Hoe Henk zijn +50kg duik gaat maken om zijn speciale heilbot-shorts van Visreis.nl te verdienen, kan iedereen nalezen in de laatste editie van deze verslag-reeks! Morgen verwachten we hetzelfde weer, dus zal de creativiteit van de kapiteins maximaal worden aangesproken.

LARS NIEUWENHOFF – Een beetje geluk en wat pech … we probeerden vandaag met 3 boten samen op te varen naar de verre stekken west van Loppa, maar het weer speelt ons parten. Noord-westen wind kracht 4 met uitschieters naar 6 en golven tot 2,5 meter. Pas in de middag zou de wind wat gaan afnemen. Nu zijn golven van 2,5m in de vorm van deining best te ‘handelen’, maar ‘echte golven’ is niet o.k. En we hadden ‘echte golven’.

Maar onze visdag begon met een grote smile; Henk & co hadden een plekje ontdekt waar al koolvissen in een school rondzwemmen. Dus daar hebben we even wat tijd aan besteed en een bak vol aasvissen gevangen.

En toen zijn we begonnen aan de grote oversteek die helaas uitmondde in een deceptie. En dan komt toch weer de creativiteit om de hoek om er iets van te maken. Dat was niet makkelijk als je hoofd bij skrei en heilbot zit. Frank, Serge, Jeantino en Greg hadden een taaie dag … en na één zeewolf en één gulletje keerden zij kort na de middag de steven richting Bergsfjord.

Bart, Joost, Henk en Sjoerd hebben doorgewerkt om nog een heilbot te pakken te krijgen. Helaas konden zij die ene beet niet verzilveren en de teller bleef dan ook staan op 2 zeewolven en 1 kabeljauwtje.

Vandaag was ik te gast bij Frank, Gerard en Arie. Rob bleef thuis. Na de deceptie van het niet naar buiten gaan en twee uur ‘doodstil’ driften op heilbot, hebben we besloten de knop om te zetten en hebben we tegen elkaar gezegd “we gaan experimenteren”. Dus hebben we de botlepels klaargemaakt en zijn we in de baai van Loppa tegenover het kerkje op platvis gaan vissen. Na 3 minuten had Arie al een schol van 50 cm! En kort daarna nog één van 40 cm. Daarna vingen we nog 3 scharren en na 3 uur ploeteren wilden we ook wel wat anders. We zijn toen naar het wrak in het Frakfjord gevaren en bij de eerste drift hadden we drie kromme hengels met 3 mooie schelvissen. Bij de volgende drift vingen we er nog één, maar daarna was de koek op.

Inmiddels was het ver in de middag en was de wind wat gaan liggen. We zijn daarop in zuidwestelijke richting, voorbij Loppakalven eiland gevaren naar een diepe kom van zo’n 60 meter om daar op heilbot te gaan vissen. Ooit heeft een visgids (Ulf uit Havoysund) mij verteld dat de spronglaag (grens tussen zuurstofrijk en -arm water) op 4 graden ligt. Het water dat warmer is dan 4 graden is zuurstofrijker en ligt in de winter onder de koude bovenlaag. En dat kan gemakkelijk op 40 meter zijn. Het water in de fjorden is nu 3,8 tot 4,2 graden.

Zijn theorie (en daarmee mijn handelswijze) is dus, dat we nu de heilbotten op water dieper dan 40 meter moeten gaan zoeken. En daarom deze stekkenkeuze. En dat pakte goed uit. In de laatste drift, kreeg ik een dikke dreun op de hengel en als je ooit een heilbot hebt gevangen, weet je wat dat betekent … Na wat sleur- en trekwerk konden we de vis door zijn onderkaak gaffen en uit het water tillen; 137 cm, 35 kg (geschat gewicht volgens de tabel). Na een snelle fotosessie hebben we de vis weer laten zwemmen en zat de dag erop hebben we besloten.

Helaas zitten dit soort dagen er ook bij en daarom is deze reis dus ook 8 (vis)dagen lang!

[FinalTilesGallery id=”4″]

LARS NIEUWENHOFF – Door de weersverwachting hebben we besloten om niet over te steken naar Soroya. De ochtend zou tamelijk goed zijn, met een lichte zuidoostelijke wind. Maar naar de middag toe gaat de wind 180 graden draaien en toenemen naar kracht 4 met stoten tot 6 Beaufort. Als je dan een uur moet terugvaren, dwars over een groot open gedeelte van de oceaan, is het een verstandige beslissing om dat juist niet te doen. En dus zijn alle boten vandaag rondom het eiland Loppa gebleven. Daarmee konden we wel ‘buiten’ vissen, maar toch snel de beschutting van de eilanden zoeken als de hardere wind erin zou komen.

Joost, Sjoerd, Bart en Henk hadden ’s ochtends al meteen de jackpot: een hele school koolvissen en daarmee genoeg aasvis voor de hele dag. Zij hebben vandaag voornamelijk gericht op heilbot gevist. Het resultaat was zo, zo; Sjoerd ving twee heilbotten, één van rond de 60 en één van 1 meter. Daarnaast genoeg kabeljauw, enkele zeewolven en ‘voldoende’ lommen.

Arie, Gerard, Rob en Frank probeerden dezelfde truc als gisteren; aan de noordzijde van Loppa ontstaat net achter het eiland een stevige stroom waar gisteren veel kabeljauwen waren. Maar gisteren is niet vandaag, zoals bleek, en dus werd het voor hen een taaie dag. Ze hebben zich helemaal gefocust op de heilbot; de teller stond na 5 minuten al bijna op 1, maar na een stevige drill schoot de vis los. Later op de dag heeft Gerard nog wel één klein heilbotje gevangen. Maar anders dan enkele lommen en zeewolven hebben zij niet veel gevangen vandaag.

Zelf was ik mee met Frank, Greg en Serge. We kozen voor de onderwatereilanden Loppabaen, westelijk van het eiland. Eigenlijk vanaf het begin vingen we geregeld mooie kabeljauwen, met af en toe een zeewolf, of lom er tussendoor. Ik heb bijna de hele dag een lom aan de fireball in het water gehad voor heilbot, maar helaas leverde dat niets op. Toen ik wisselde naar een sandeel-shad had ik na zo’n 10 minuten de eerste kleine heilbot aan boord. Toch is het daarbij gebleven ondanks de enorme inspanning die we hebben gestoken in het verschalken van een heilbot.

En net zo min als de heilbotten zin hadden in onze lommetjes, moesten de twee zeearenden die we probeerden te verleiden tot een aanval op een gevoerde vis, ook niets hebben van lom. Het was ‘one of those days’.

Verbluffend was nog wel het schouwspel dat de natuur ons bood aan het einde van de dag. Schitterende luchten, valwinden, besneeuwde bergtoppen in de zon, en werkelijk duizenden papegaaiduikers in het water en in vluchten over het water. Jaloersmakend als je ze nog nooit hebt gezien en verslavend om naar te kijken als je ze wel vaker hebt gezien. Wat een mooie beestjes zijn dat toch.

[FinalTilesGallery id=”3″]

LARS NIEUWENHOFF – Spiegeltje glad is het water in de haven als ik om 06.00 uur naar buiten kijk. En betoverend is de aanblik van de besneeuwde bergen aan de andere kant van het fjord tegenover Bergsfjord. Vandaag wilde iedereen het rustig aandoen na de slopende dag van gisteren, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan.

In de weerapps zagen we dat de wind gedurende de ochtend zou gaan aantrekken en in de middag weer wat zou gaan liggen. Ik zou vandaag met Joost, Sjoerd, Henk en Bart meevaren en we hebben het besluit genomen om vroeg te vertrekken zodat we met wind in de rug de oversteek konden maken naar Sørøya en met ‘minder wind’ later in de middag terug konden varen. Dat plan heeft goed uitgepakt.

Het idee was om eerst een uurtje te gaan proberen op gevlekte zeewolf, ten westen van Sørøya. Op een diepte van zo’n 60 tot 80 meter moet je dan proberen een visflapper aan te bieden en gecontroleerd over de bodem te laten stuiteren, zonder vast te raken. Dat alles is gelukt, zelfs met resultaat – maar het verkeerde: 5 lommen hebben zich in mijn aas verslikt. Het was een leuk experiment maar dit moet beter een volgende keer.

Een illusie armer hebben we ons toen weer op de skrei gericht en dat wierp zijn vruchten af. Ik ving op 60 tot 70 meter diep water precies 46 kabeljauwen tussen 9 en 14 uur. En doe dat keer 5 dan is duidelijk hoeveel kabeljauwen we in de boot hebben gehad. Vang je dan nog iets anders? Yes! Henk ving één heilbotje toen we besloten om het eens op wat ondieper water te proberen, zo’n 40 tot 50 meter. En uiteraard bleven we kabeljauwen vangen. Het nadeel was dat er maar één grote bij zat, die van Joost van 108,5 cm.

’s Middags zijn we nog gericht op heilbot gaan vissen, en dat is gedeeltelijk met een botje van zo’n 60 cm voor mij.

De boot met Jeantino, Frank, Greg en Serge is westelijk van Loppa gaan vissen. Zij kozen ervoor om later te vertrekken en wat uit te slapen om de stramme lichamen wat rust te gunnen. Uiteindelijk hebben zij een voortreffelijke dag gehad met diverse mooie kabeljauwen, een heilbot van 80 cm en de uitschieter van Greg, een kabeljauw van 114 cm.

Maar spekkoper was het team van Arie, Gerard, Rob en Frank. Ook zij zijn achter Loppa gaan vissen en hebben een hele afwisselende dag gehad, met meerdere mooie zeewolven, 1 kleine heilbot en heel veel kabeljauw, waaronder ook de klapper van de dag: het exemplaar van Gerard van 119 cm. Daarmee voert hij direct het klassement aan.

De stand in de wedstrijd is daarmee compleet op zijn kop gegaan: eerste is nu Gerard met 119 cm, tweede is Greg met 114 cm en nog net in de top drie staat Sjoerd met 110 cm.

[FinalTilesGallery id=’2′]

JORIS NIEUWENHOFF – Vanochtend werden we getrakteerd op fantastisch weer: windkracht 2, droog en een sluimerend zonnetje. Buiten zou er wat meer wind staan en die zou zelfs toenemen in de middag, maar niets om onrustig van te worden. Alle drie boten zijn om 07.00 uur vertrokken om maximaal te profiteren van deze dag … en dat is gelukt!

Alle drie boten begonnen aan de overtocht en iedereen had wel dat knagende gevoel van binnen; zouden ze er zitten, zouden we ze kunnen vinden, zouden er netten staan en zouden er veel beroepsvissers zijn. Verbazingwekkend is dan hoe de ochtend zich ontplooit: we varen de stilte van de Atlantische Oceaan tegemoet en dan is alles helemaal stil en zie je niemand, totdat vlakbij Soroya ineens de eerste beroepsvissers opdoemen en je uiteindelijk tussen 100 andere boten ligt.

En ja, netten liggen er ook, maar een stuk minder dan vorig jaar, waarschijnlijk omdat we wat later in het seizoen hier zijn. En als je dan op je stek ligt, vult het scherm van de dieptemeter al met de eerste skreischool. Yes, dit moet goed gaan komen. Zoef, shads naar 70 meter, en boem, boem, boem 3 hengels krom en blije koppies aan dek. Gelukt!

De hele dag door hebben we skrei gevangen. Niet de hele grote knoepers, maar vissen van 80 à 90 cm, met af en toe een uitschieter. Misschien komen de big mama’s de komende dagen wel. Gedurende de ochtend hebben we de buit binnen voor de vriezer en konden we vissen gaan terugzetten, dat voelt ook wel goed.

Ik was vandaag weer mee met Arie, Gerard, Rob en Frank. Voor Rob een mooie ervaring want de eerste keer op zee en meteen bakken vol met dikke kabeljauwen; dan ben je verpest voor het leven. Helaas hebben we geen vissen van 1 meter+ / 10 kilo+ gevangen en daarom zijn we ’s middags teruggevaren om bij drop-off noord van Silda naar skrei te zoeken.

Daar vonden we ze ook niet. Vervolgens hebben we rondom de kop van Silda nog geprobeerd een heilbot te strikken, maar dat lukte helaas ook niet. Na terugkomst hebben we wel 2 uur staan fileren met z’n vieren en daarmee zijn de quota in 1 dag gevuld.

De Belgen zijn na de oversteek ook lekker aan het vissen geweest en hebben de quota inmiddels ook al binnen. Zij besloten om in de middag naar Loppa af te zakken en hebben westelijk van Loppa behoorlijk wat skrei weten te vangen op plekken zonder beroepsvissers en netten. Maar ook bij hen hetzelfde verhaal, (nog) geen vissen van boven de 1 meter / 10 kilo.

Henk, Joost, Sjoerd en Bart zijn de hele dag bij Soroya gebleven en hebben zich opperbest vermaakt. Ook zij hebben vlijtig huisgehouden en de kisten gevuld, maar na verloop van tijd zijn ook zij alle vissen terug gaan zetten, omdat de limiet behaald was.

Voorlopig voert deze boot wel de top 3 aan van de wedstrijd met Sjoerd op de 1e plek met een kabeljauw van 110 cm, Joost met een vis van 108 en Bart met een vis van 100 cm.

Al met al sluiten we een schitterende dag af, met papegaaiduikers, zeearenden, bruinvissen en dolfijnen rond de boot. Hoe mooi wil je het hebben? Het licht in het fileerhok ging laat uit; pas om 21.30u en ik verwacht dat het licht van ons vissertjes niet veel later uit zal gaan.

Het Savage Gear Skreifestival 2024 is officieel van start, deelnemers zijn met Visreis.nl afgereisd naar Noord – Noorwegen.  Er wordt gevist onder winterse omstandigheden op jacht naar een nieuw PR en natuurlijk de hoofdprijs.  Een mooie uitdagende vistrip waarvan wij op Beet.nl dagelijks een nieuwe update plaatsen.

LARS NIEUWENHOFF – Het is geweldig dat alles goed is gegaan met de koffers en hengelkokers, zodat het Savage Gear Skreifestival goed kan beginnen. Na onze avondvlucht van Amsterdam naar Oslo, waren alle koffers en kokers er verrassend genoeg. In Oslo ontmoetten we Rob en Frans, die zich bij de groep voegden vanuit Düsseldorf. Met 13 man gingen we op weg naar Loppa.

Na een luxe overnachting in het Radisson SAS hotel vertrokken we op woensdagochtend om 09.30 uur naar het vliegveld van Oslo voor de 2e en 3e etappe: 2,5 uur vliegen van Oslo naar Alta en ruim 3 uur met de snelle veerpont van Alta naar Bergsfjord. In Bergsfjord werden we opgevangen door Cor en Patricia van @LoppaSeafishing.

Het was geweldig om zulke vriendelijke gastheren weer te ontmoeten na een jaar. En alles was perfect geregeld zoals altijd, inclusief het vervoer van alle bagage naar de drie huizen. Na een paar biertjes en whisky’s gingen we rond 01.00 uur naar bed.

Op donderdagochtend konden we zelf de opstart en briefing doen, omdat we inmiddels zo’n ervaren groep zijn dat Cor er volledig vertrouwen in heeft! Helaas zag het weer er niet al te best uit: een stevige noordwestenwind, kracht 5, met af en toe buien. Maar iedereen was vastbesloten om te blijven vissen, ondanks het slechte weer. We besloten voornamelijk naar de hoek van het Frakfjord te gaan, omdat je daar nog enigszins beschut kon vissen. Om 09.00 uur startten we de motoren en gingen de drie boten naar het westen.

De vangsten waren niet geweldig, maar de sfeer was wel erg goed en elke boot wist toch wat vis te vangen. Team België (Frank, Serge, Greg en reserve-Belg Jeantino) hebben het hele Frakfjord verkend en wisten vooral rond het wrak een aantal mooie schelvissen te vangen. Helaas konden 2 teamleden de dag niet afmaken.

Bij Henk, Sjoerd, Joost en Bart ging het ook zo zo. Ze vonden een dieptemeter vol met vis in het wrakfjord, maar helaas waren het kleine spartelaars van 30 cm en geen grote skreien. Later in de middag, toen de wind afnam, probeerden ze nog een heilbot te vangen bij de kop van het eiland Silda, maar de deining was te heftig. Bart had geluk en ving nog een mooie kabeljauw die net iets langer dan een meter was. Hij staat momenteel bovenaan in het klassement.

Ik ging met Arie, Rob, Frank en Gerard mee. We hadden een gezellige dag op de boot. Rob, die voor het eerst in Noorwegen op zee viste, wist vrijwel direct de eerste vis op de boot te landen, een grote zeewolf. Later die dag vingen we nog 2 mooie zeewolven, een aantal kleine kabeljauwen en op het wrak vingen we ongeveer 15 mooie schelvissen. Helaas wilde geen enkele heilbot de haring hebben die de hele dag onder een dobber achter de boot werd gesleept. Vorig jaar was dat anders. Maar ja, vissen blijft onvoorspelbaar.

s Avonds hebben we de bemanning van een groot zeilschip, op weg naar Spitsbergen, blij gemaakt met wat filets, maar we hebben vooral zelf genoten van heerlijke kibbeling gemaakt van de kabeljauw van Bart. Zo’n grote kabeljauw heeft lekker veel vlees! Morgen (red:vandaag) zal de wind gaan liggen en kunnen we oversteken naar Soroya om op jacht te gaan naar de skrei!