Home Blog Pagina 38

Voorjaarszeelt

Door
Redactie
-

DAI GRIBBLE – Het voorjaar is dé periode om zeelt te belagen. Al in maart kun je op milde dagen een flinke kans op de prachtige ‘doktersvis’ maken. Reden om een van de meest ervaren en succesvolste zeeltvissers van het afgelopen decennium voor een bijdrage te vragen: de Engelsman Dai Gribble. Hij schrijft over stekkeuze, voertactiek en zijn favoriete zeeltmontages in het voorjaar.

Het is altijd de moeite waard om wat tijd te spenderen aan het ontdekken van een zone van het water waar de zeelt op dat moment huist. De beste onderlijn of het beste systeem is namelijk waardeloos als deze wordt gevist op een stek waar geen vis zwemt. Een beetje een open deur, ik weet het, maar dat wordt nog weleens vergeten… Het lokaliseren van zeelt op een water kun je middels twee verschillende schaalniveaus benaderen. Waar op een water zullen ze waarschijnlijk uithangen en waar binnen die zone zijn jouw kansen het grootst?

Mijn ervaring leert dat zeelt, meer dan andere soorten, zich redelijk verspreid op een water bevindt. Naast weersfactoren als wind en watertemperatuur, spelen ook andere zaken een rol. Denk onder meer aan waterdiepte en de aanwezigheid van planten(resten). Het beste signaal dat je kunt krijgen zijn rollende zeelten. Dit kun je het meest tijdens de ochtend- en avondschemering waarnemen. Zeelt leeft in schoolverband, dus als je er één ziet rollen dan is het zeer waarschijnlijk dat er meer in de buurt zijn.

Deze imposante zeelt van bijna 5 kg was een van de 200 zeelten die ik in vier jaar op Linear Fisheries wist te vangen en de worm kebab rig voor het eerst gebruikte.

ONDERWATERBEELD

Zeelt houdt er van om op plekken met verschil in bodemstructuur te azen. Denk aan een talud in de oeverzone of verder in het water, een onderwaterbult, de overgang van harde naar zachte bodem en op de Engelse reservoirs een oude bedding van een rivier. Op helder water kun je soms met het oog op schone en ondiepere plateaus zien zwemmen, maar in de meeste gevallen krijg
je met een peilhengel een gedetailleerder beeld. In mijn optiek is het zorgvuldig uitpeilen en onderzoeken van een stek nooit verspeelde moeite en ik kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat zeelt geen last heeft van deze activiteit. Kortom, neem de tijd en moeite om je visstek te bepalen en maak je geen zorgen om het verstoren van het water.

Het type draadloze ‘eitje’ dieptemeter, zoals bijvoorbeeld de Deeper, is ook erg handig; je kan daarmee heel snel een stek in kaart brengen en maakt het gebruik van een peilhengel bijna overbodig. Bijna, want ik gooi toch De vishengel kun je hier op aanpassen. Als je genoeg ruimte hebt op de kant kun je de afstand natuurlijk ook uitlopen. Als extra hulpmiddel markeer ik afstand door ter hoogte van het topoog een stuitje van heel dun topelastiek op de hoofdlijn te knopen. Zo kun je bijna op de centimeter nauwkeurig zien hoe je montage ligt.

Dai spreidt graag zijn kansen door zijn hengels op verschillende dieptes en stekken te positioneren

HOEVEEL VOEREN?

Een van de meest gestelde vragen is: ‘hoeveel voer moet je brengen?’ Mijn favoriete voermix bestaat uit 2 mm pellets, hennep en maden. Per twee hengels start ik met ongeveer 500 ml voer. Het is een attractieve mix en omdat de losse voerdeeltjes erg klein zijn kan de zeelt de voerplek niet snel leegvreten. Ter vergelijking: een 4 mm pellet is ook nog klein, en veel mensen zullen zeggen dat deze maar twee keer zo groot is als een 2 mm pellet. Maar schijn bedriegt, want het volume is maar liefst 8x zo groot!

Op de typische Engelse grindplassen heb je nog eens als bijkomend voordeel dat het voer tussen de steentjes komt te liggen en de zeelt extra moet werken om zijn maaltje bij elkaar te scharrelen. Hierdoor blijven ze langer op de stek hangen: de kans dat ze jouw aas vinden wordt hiermee vergroot. Vervolgens werp ik elk uur opnieuw in om de stek op te bouwen. Door om het uur de stek van twee tot drie Spomb ladingen voer te voorzien ligt er altijd wel wat voer.

Spot on: deze zeelt pakte het aas terwijl ik de spomb nog aan het binnendraaien was

Maak je geen zorgen over de impact van de Spomb op het water; ik heb meermaals meegemaakt dat ik een aanbeet kreeg terwijl ik de Spomb nog aan het binnendraaien was! Gebruik deze voerhoeveelheden als basis, maar het is beslist geen regel. Door ervaring en door de frequentie van aanbeten krijg je vanzelf een gevoel hoeveel te voeren. Het doel moet zijn om genoeg aas op de stek te hebben om de vissen bezig te houden, maar overdrijf niet. Bijvoeren kan altijd, eruit halen niet.

 

NATUURLIJKE AASSOORTEN

Zeelt kun je aan een breed scala aan aassoorten vangen. De afgelopen drie jaar zijn voor mij maden, casters en wormen het best gebleken. Tenzij jouw water veel kleine vis bevat die de zeeltvisserij in de war schopt, zou ik adviseren om deze natuurlijke aassoorten te gebruiken. Dankzij het quick-change systeem kun je eenvoudig van onderlijn en aassoort veranderen.
Wormen vis ik het liefste aan een kebab rig met drie tot vier stukje worm op de hair, gestopt door een quick stop.

De voerkorf vul ik dan ook met geknipte wormen. Wil ik maden of casters als haakaas gebruiken dan neig ik toch meestal naar nepaasjes in plaats van de ‘real thing’. Ze zijn makkelijk in gebruik, bestand tegen aanvallen van kleine vis en worden snel door zeelt geaccepteerd. Omdat een hair van dun, gevlochten materiaal snel voor knopen zorgt, gebruik ik een nylon hair. Probeer wel het aas goed aan de achterkant van de haaksteel te positioneren om de inhakingskansen te vergroten.

Wanneer die soms felgekleurde nepaasjes niet zijn toegestaan, ik ken een paar wateren waar dat zo is, dan kun je de maden ook rechtstreeks op de haak prikken. Wel
altijd de haakpunt vrij laten!

ANTI-TANGLE SYSTEEM

Naast stekkeuze en voertactiek is ook een betrouwbaar rig erg belangrijk.In de meeste situaties zet ik bij hetzeeltvissen een helikopter rig in, oftewel een korte onderlijn die op/rond de
hoofdlijn kan draaien. Ik heb verschilllende variaties op de helikopter riggebruikt in combinatie met voerkorvenen in de loop van de jaren er honderden zeelten mee gevangen.
In mijn ogen is ‘anti-tangle’ het belangrijkste aspect van welk systeem dan ook. Oftewel het niet in de war raken tijdens de inworp.

Specimen hunting is vaak wachten op actie; je moet het vertrouwen hebben dat je rig er goed bij ligt wanneer je uren of zelfs een hele nacht op die ene aanbeet wacht. Hoe werkt de helikopter rig en waarom is deze zo effectief? Ten eerste minimaliseer je dus de kans op in de war raken. Daarnaast is het zelfhakende effect buitengewoon goed omdat de hoofdlijn onder spanning staat. Dit bereik je door redelijk zware hangers te gebruiken, ook zet bij wind de onderstroom de lijn vaak al op spanning. Wanneer een vis het haakaas in de bek heeft en de onderlijn strekt zich, dan is het erg lastig om de haak uit te spuwen. Er komt dan vanuit twee richtingen druk op de haak te staan, namelijk vanaf de voerkorf en de druk van de uitstaande hoofdlijn en zware waker. Dit resulteert vaak in harde aanbeten!

In het verleden bouwde ik mijn systeem op uit losse onderdelen die elke uit hun eigen verpakking kwamen. Sinds de komst van het Korum Ready Heli Kit val ik tegenwoordig meestal terug op deze kant-en-klare kit. Alles in één verpakking en de losse items zijn precies op elkaar afgestemd, met losse verpakkingen is dit soms even zoeken. Bijkomend voordeel is dat de kraalwartel van het quick-change type is De afstand tot de voerkorf kun je simpelweg instellen door de stoppers te verschuiven.

Houd altijd iets van ruimte tussen de twee stoppers, zodat de onderlijn om zijn as kan draaien tijdens de worp. Je kunt ook een zogenaamde feederlink gebruiken die ervoor zorgt dat de onderlijn tijdens de dril niet tot aan het loodgewicht of korf kan verschuiven. Hoe dichter bij het lood, des te groter de kans op verspelen wordt. Kies de breeksterkte van deze feederlinks lager dan de hoofdlijn. Als de korf onverwacht vast komt te zitten trek je slechts het laatste stukje van de lijn kapot en voorkom je dat de gehele montage in het water achterblijft.

NYLON ONDERLIJN

Ik gebruik graag nylon onderlijnen, deze raken op een helikopter rig vrijwel nooit in de war. Een gevlochten onderlijn heeft de neiging om sneller in de war te raken, zeker als de hair soepel is. Deze slaat dan om de hoofdlijn of heen; van een effectieve montage is dan natuurlijk geen sprake meer. Als uitganspunt positioneer ik de stoppers zo, als je het geheel verticaal houdt, dat het
haakaas zich ongeveer 5 cm vanaf de korf bevindt. Het haakaas ligt dan ongeveer tegen de ‘buitenrand’ aan van het voer en aas wat uit de korf komt. Een 56 grams (2 oz) medium formaat Korum Combi-feeder is zwaar genoeg voor een zelfhaakeffect en kun je met voldoende los aas vullen. Als ik verder dan 60 meter moet werpen vervang ik dit type korf voor een aerodynamischer model.

ai met een schitterende voorjaarszeelt die zich eind van de dag meldde.

PRODUCTIEVE UURTJES

De beste periode voor zeelt past zich gedurende het voorjaar aan. De grootste vissen vang ik vroeg in het voorjaar voornamelijk in het donker. In mei vang ik doorgaans overdag het beste. Onthoud ook dat elk water anders is. De meest productieve uurtjes blijken, na al die jaren specimen hunting, vaak toch tussen 09:00 uur in de ochtend tot aan het middaguur te liggen. Ook de late middaguren kunnen goed zijn. Als ik twee visdagen aan elkaar plak en aan het water bivakkeer, dan haal ik vaak de hengels ’s nachts in, zeker later in het voorjaar. Zo pak ik mijn nachtrust en vis zo scherp mogelijk op de momenten dat de zeelt het beste aast. Succes

 

 

Karper Voorjaarstips

Door
Redactie
-

BERND BRINK –  Als je een klein beetje zoekt, dan zal je ongetwijfeld veel do’s en dont’s tegenkomen over karpervissen in het voorjaar. Echter… er bestaan geen tips die overal en altijd werken. Bernd Brink onthult zijn top-lentetips en wanneer, hoe en waar ze toe te passen.

Na de lange winterpauze lokken de eerste warme dagen veel karpervissers naar het water. De vangsten blijven vaak achter bij de verwachtingen, want de lente is één van de moeilijkste seizoenen. Theoretisch is karpervissen in de lente vrij gemakkelijk; het wordt warm en de karpers worden actiever. Ondiepe delen van het water warmen sneller op en dat is waar je de karpers vangt. Echter, de realiteit is vaak anders.

Deze prachtige schub van een diep water pakte het aas op slechts twee meter van de oever.

Deze prachtige schub van een diep water pakte het aas op slechts twee meter van de oever. Zo is het weer erg wisselvallig in de lente. De regel ‘ondiep vissen’ gaat niet op wanneer een hogedrukgebied met warm, zonnig weer wordt vervangen door een lage luchtdruk die acht graden en koude hagelbuien met zich meebrengt. Maar ‘ondiep vissen’ is niet de enige lentetip die niet altijd opgaat. Naast enkele eenvoudige regels, zal ik voor elke tip een precieze gebruiksaanwijzing geven, want er zijn altijd uitzonderingen op de regel. Dit alles met het doel om de start van het seizoen voor iedereen zo succesvol als mogelijk te maken.

TIP 1 – (Water) temperatuur is alles

Vaak wordt een maand genoemd wanneer het weer de moeite waard is om op karper te vissen. Maar het zit natuurlijk ingewikkelder in elkaar. De kansen om een voorjaarskarper worden groter naarmate de watertemperatuur boven de 10 graden Celsius komt. De eerste zachte dagen zijn vaak al in maart en ondiepe
wateren bereiken al snel temperaturen met dubbele cijfers.

Niet de kalender, maar de (water)temperatuur bepaalt de karperactiviteit.

Nu is het tijd om naar het water te gaan, want zo vroeg kan je de klok er op gelijk zetten dat er bijna zeker nog een koudegolf komt, met weer dalende watertemperaturen. Zo kunnen de vangsten in maart soms beter zijn dan in april of mei! Vooral in mei kan het naderende paaiseizoen een stagnatie in aasgedrag veroorzaken. Het is niet de kalender die de juiste tijd bepaalt, maar de (water)thermometer.

TIP 2 – Ondiep Beter?

Zoals alle warmbloedige dieren, houden karpers van warmte. Ondiepe wateren of de ondiepe zones van diepe visgronden warmen sneller op. Daarom blijven ze, wanneer de temperatuur stijgt, bij voorkeur in ondiepe zones. Helaas vertoont de temperatuur in de lente geen continu stijgende curve. Een milde 15 graden met zon kan de volgende dag worden gevolgd door 6 graden met hagelbuien; april doet wat ie wil! Het is een feit dat ondiep water snel opwarmt, maar ook weer snel kan afkoelen. Daarom kun je niet over de hele linie zeggen dat ondiep altijd beter is, zelfs niet in het voorjaar.

Een zonnige voorjaarsdag met aangename temperaturen in het verschiet, echter heeft de nachtvorst het ondiepe water sterk afgekoeld…

De weersomstandigheden bepalen waar de karpers blijven, het liefste vertoeven op dat moment. Als de temperatuur daalt, gaan onze targetvissen terug naar diepere delen van het water. Het wordt bijzonder kritisch wanneer de temperaturen voortdurend veranderen. Want karpers houden minstens evenveel van constante temperaturen als van warmte. Kortom, ondiepe wateren met een
diepte van minder dan twee meter, kunnen in het voorjaar erg onvoorspelbaar zijn. Immers heeft hier elke verandering in temperatuur een sterk effect op het hele waterlichaam.

Laat je ook niet misleiden door helder, mooi weer. Vaak als de dagen zonnig zijn, is er sprake van nachtvorst. Voor zeer ondiepe wateren betekent dit pieken en dalen in de watertemperatuur.

TIP 3 – Diep Water biedt ook kansen

Een typische grind- of zandwinningplas met overal steile oevers is niet het ideale voorjaarswater, maar toch kan hier karper worden gevangen. Zelfs het diepste meer is ondiep aan de oever. Vaak vis ik op dit type wateren niet verder dan vijf meter van de oever, en ja, dan is absolute stilte vereist als je onder je eigen kant een rig dropt.. Daarom leg ik mijn montage zo ver mogelijk van mijn kampement vandaan.

Een ideale stek is een rietkraag waar een milde wind op waait. Als je montage strak tegen het riet ligt, maakt het niet uit dat een meter daarna de bodem steil naar 15 meter zakt.  Diepe meren hebben zelfs voordelen ten opzichte van zeer ondiepe wateren. Als de temperatuur daalt, vindt de karper nog steeds constante waarden op diepte. Zo hakt een koudegolf niet zo erg in op de bijtlust. Vaak zie je ook dat de rest van het jaar het bestand veel meer verspreid ligt. In het voorjaar concentreren de karpers zich op de ondiepe oeverzone. Vooral wanneer het bestand laag is, zijn de kansen om vis te vangen groter dan tijdens de rest van het jaar.

>| WIL JIJ OOK DE VOLGENDE 7 KARPER VOORJAARSTIPS LEZEN?

Dit artikel en nog veel meer interessante karper artikelen kun je zien en lezen in Karperwereld 143

Karperwereld 143  ligt NU in de winkel !

Wil je 6x Karperwereld thuis op de Mat? Neem dan NU een voordelig jaarabonnement.

ABONNEREN

 

 

 

 

Baars en snoekbaars met de Yubis twitchbait

Door
Redactie
-

Met de 88 en 101 mm grote Yubis twitchbaits van Doiyo is het prettig vissen. De suspenderende (zwevende) pluggen kun je makkelijk op de juiste diepte tikken en daar houden. Het zijn niet alleen baarsmagneten maar ook snoekbaarsvangers.

Lichtgewicht

De Yubis is een lichtgewicht twitchbait, zowel in de kleinere als de grotere uitvoering. Beide lengtes zijn uitstekend van grootte om als aasje voor de baars en snoekbaars te dienen. Dankzij de meerdere opvallende kleuren en het ontbreken van ratels kun je de plug heel stilletjes binnentikken en zodoende ook de argwanende grote vissen over de streep trekken.

 Baarsmagneet…

Remparachute

De achterste van de twee dreggen heeft een versiering van veertje gekregen die de aantrekkingskracht verhogen en als remparachute werken en de balans optimaliseren. Hoe dat werkt? Probeer het maar eens uit. Met de eerste tikken breng je de Yubis op diepte, door de kleine schoep maximaal 1,5 tot 2 meter, en dankzij de interne gewichtsverdeling hangt de plug precies in balans. Die balans zou verstoord worden wanneer dat veertje aan de laatste dreg er niet zou zijn, omdat een binnengetwitchte (getikte) Yubis op snelheid niet direct zou stoppen maar doorschieten.

Een bijzonder leuke manier van vissen om eens uit te proberen. Meer info? Klik hier.

Statisch snoeken op ondiepe recreatieplassen

Door
Redactie
-

Het is begin november wanneer ik voor het eerst dit najaar naar de waterkant ga voor een snoeksessie met dood aas. Velen denken dat je voor echte grote snoeken naar het grote, open water moet, zoals het Haringvliet of het Volkerak, maar je zult versteld staan wat voor formaat snoeken er in recreatieplassen huizen. Niet alleen diepe zandafgravingen maar ook meer en meer ondiepe plassen of meren die gegraven zijn voor wateropvang.

De makreel gaat per voerboot een eindje verderop…

Tekst & foto’s: Bram Bokkers

Voorgaande jaren begon ik altijd al in oktober, maar omdat de temperaturen veranderd zijn vind ik tegenwoordig november een mooie startmaand voor het doodaasvissen op snoek. Ik vis op een afgesloten plas van 38 ha met een gemiddelde diepte van twee meter. Het water is rijk aan eilandjes en watergangen en ik kies voor een stek die centraal ligt. Het is een soort kruispunt, waarvan ik denk dat de grotere snoeken hier langs zullen komen wanneer zij op zoek zijn naar voedsel.

Een montage met twee dreggen en fluorocarbon.

Ik vis met 3 lb hengels met een lengte van 3 meter (10 ft). Deze zijn net wat stugger om een aasvis mee te werpen of om de haak te zetten dan een 12 ft 2,5 lb hengel die doorgaans gebruikt wordt. Op wateren als deze gebruik ik altijd een voerboot omdat ik vaak behoorlijk ver uit de kant vis. Mijn onderlijnmontage is heel eenvoudig en bestaat uitsluitend uit een takel, ik vis dus zonder lood! Wanneer je met lood vist denk ik dat snoek loslaat bij het voelen van de minste weerstand.

Tot zover een deel uit het artikel dat je kunt lezen in de Beet die nu in de winkels ligt. Met een aatrekkelijk geprijsd abonnement hoef je er niet voor naar de winkel en lees je alles voortaan als eerste: klik hier. 

De voorjaarsklassiekers aan zee

Door
Redactie
-
Noordzeekust Zeeuws-Vlaanderen: Zwin-Breskens © foto: Joop van Houdt

De periode van de late winter en het vroege voorjaar, zijn maanden die te boek staan als moeilijke maanden voor de zeevisser. Maar we blijven er niet voor thuis, want er zijn zeker mogelijkheden voor wat mooie vangsten. Winterse soorten als schar, wijting en wellicht een verdwaald gulletje trekken stilaan naar dieper water, de bot zit onder de kant en de eerste zomergasten gaan zich aandienen!

Door Steven Beuckels

 

 Bewust kiezen tussen die eerste zomervisjes of die verre winterschar… (hoofdfoto: tussen winter en zomer kun je als strandvisser alle weertypen verwachten! (Foto https://beeldbank.rws.nl, Rijkswaterstaat / Joop van Houdt)

Het is een beetje een aparte tijd voor de gedreven strandvisser, die periode van maart, april en soms ook mei. De fruitbomen staan in april al volop in bloei, maar tegelijk kunnen ochtendvorst en gure hagelbuien de winter nog proberen te rekken. En wie in februari alle ‘maartse’ stormen en regens heeft opgemerkt, weet langzamerhand niet volledig meer wat het klimaat met ons voor heeft.

Hoe moet je daar als strandvisser of wedstrijdvisser op in? Het weer blijft de belangrijkste factor. Want zo gezegd; het ene jaar ook het andere niet. Als we te maken hebben met een koude winter met strenge vorst en veel sneeuw dan is het vrij duidelijk dat er een hemelsbreed verschil kan zijn met een zachte winter, zoals we dit jaar gekend hebben, waar het tot half februari uitzonderlijk zacht was. De oppervlaktemperatuur van het zeewater kwam eigenlijk niet beneden de 7 graden. Tot die tijd viel er een normale hoeveelheid neerslag die het zoutgehalte van het zeewater hoegenaamd niet beïnvloed heeft. Dat er later veel neerslag bij zou komen, heeft dat weer enigszins ‘verwaterd’.

Bij dergelijke meteorologische omstandigheden zal bijvoorbeeld zeebaars de jaarlijkse trek vanuit de overwinteringsgebieden in het westelijk Kanaal vroeger aanvatten. Intussen weten we ook wel dat wijting en gul niet verlegen zitten met een graadje meer of minder van het zeewater. Nadat deze voor een maand of twee (februari/maart) efkens zijn vertrokken om kuit af te leggen, komen ze graag – en graatmager als ze zijn – nog eens naar de stranden om zich tegoed te doen aan garnaal.

Een wintervisje…(schar) 

Kiezen is niet altijd verliezen

Wanneer je als wedstrijdvisser aan de start komt van die ‘voorjaarsklassiekers’ sta je op de stranden zowel in België als Nederland dikwijls voor een verscheurende keuze. Ga ik nog volop vér, alles de kast, om alsnog die laatste wijtingen of scharren te pakken te krijgen of zoek ik het korter onder kant op (scholen)baars en bot ? Moeilijke keuze of toch niet? Want het komt er op neer dat je ver weg gooit met geclipte onderlijnen of juist dichtbij werpt met een zomerse two-up/one down onderlijn?

Zorg voor een goede voorbereiding. 

Optimaliseren

Wat kun je allemaal doen om de voorbereiding te optimaliseren? Vooreerst kan je je in de dagen voor de visdag of de wedstrijd eens gaan informeren hoe de vangsten ervoor staan. Wij doen dit bijvoorbeeld door eens te gaan kijken naar de vissers op de staketsels van Blankenberge of Oostende en daar te vragen of er nog iets van wintervis gevangen wordt. In Holland kijken jullie dan waarschijnlijk op de pieren van Hoek van Holland, IJmuiden of Scheveningen. Een andere manier van informatie optimalisering is het bootvissen. Ik kan een dagje opstappen met de sportvisboot van mijn teammaat Daan die in die vroege periode al probeert een vroeg tongetje te vangen, ofwel nog volop in de wintervis zit. Als er daar nog wintervis gevangen wordt, dan weet je dat je op de stranden eveneens nog een kans maakt.

Stop de keuzestress

Brengt dit ook nog geen klaarheid in de keuze, dan zit er niets anders op dan voor beide te gaan. Stop de keuzestress door je viskist te verdelen in een zomer- en winterafdeling. Op zich uiteraard geen probleem. Het aas daarentegen vereist wat denkwerk; daar heb je ook met twee soorten van doen, namelijk slikjes en leeglopertjes voor baars en bot, en Franse tap (vers of belegen of diepvries) voor de schar en de wijting.

Ook tijdens de wedstrijd of vissessie kun je alsnog je keuze laten bepalen door het getij. Je kunt gerust aannemen dat de wintervissen schar en wijting bijvoorbeeld slechts bij aanvang van de wedstrijd, wanneer het net laag water geweest is en de ebstroom nog even doorloopt, nog even bijtlust vertonen. Naarmate de diepere muien niet meer zo goed te bereiken zijn, schakelen we liever op zomerse toestanden. Dan gaan de zware hengels en dito loodgewichten en onderlijnen aan de kant en zetten we ons achter het lichtere materiaal. Zeker naar het hoog water toe, wanneer de vloedstroom erin komt, kan dat het verschil maken tussen winst en verlies. Ik wil hier natuurlijk niet mee gezegd hebben dat je met dat zwaardere winterse materiaal ook geen botje of zeebaars zult gevangen krijgen. Maar zeg nu zelf, een baars in de branding drillen aan een iets gevoeliger hengel is toch zoveel leuker dan deze aan een strakke hengel binnen te takelen. Dus, zelfs in de overgang der seizoenen, is er met wat inventiviteit en aanpassingsvermogen voor de liefhebber van de zoute visserij nog altijd wat leuks te vangen.

Oei, dat is al een mooie voorbode van het voorjaar, die zeebaars geeft al een boost aan motivatie.

Two-up/one down

Als zomeronderlijn kun je gerust de two-up/one-down, oftewel twee haken boven het lood en één haak eronder, zien als de meest essentiële basis voor de lichtere visserij waarin afstand geen eerste prioriteit heeft. Het is inderdaad een onderlijn die ook vaak door wedstrijdvissers gebruik wordt in de meest uiteenlopende omstandigheden. Als standaarduitvoering vertrekken we van een body of staande lijn van 40/00 tot 50/00 met daaraan haaklijnen tussen de 60 en 90 cm in diktes variërend tussen de 20/00 en 35/00 aan superkleine warteltjes tussen twee kraaltjes.

Gezien de snel evoluerende trekkracht van de monolijnen is 40/00 in de meeste gevallen ruim voldoende op voorwaarde dat de kraaltjes op de staande lijn gelijmd worden in plaats van geknoopt. Dit is een techniek die enkele jaren geleden naar ons is overgewaaid vanuit de Zuid-Europese wedstrijdvisserij waarbij alles gericht is op het zo licht en onzichtbaar mogelijk maken van de onderlijnen zonder aan sterkte te moeten inboeten.

Wanneer we op de dikte van de haaklijnen focussen komen we in eenzelfde gedachtegang. Wanneer op een zomerse dag wind en branding ontbreken, en het water net zo helder is als een glas jonge jenever, en de zon van ‘s morgens vroeg tot ‘s avond laat de badgasten verblijdt, dan zal een schuwe scholenbaars zich rapper vergrijpen aan een extra fijne montage dan aan een streng van pakweg 40/00 of 50/00. Dat zal iedereen begrijpen. In dat opzicht is fluorocarbon dan ook aanmerkelijk beter geschikt dan gewone (gekleurde) nylon, voor zowel body als haaklijnen.

Wordt er nog wijting gevangen bij het bootvissen? Dan kun je ze ook vanaf het strand misschien nog bereiken…

De zomerclip

Maar stel nu je nu eens een dag voor waarop zon en wind en branding het ideale scenario vormen om eens lekker op de grotere jongens te gaan jagen. In de branding zelf zal het dan algauw op een wasmachine gaan lijken waarin de zilveren rover zich ook niet thuis voelt. En over de branding heen werpen is dan ook niet altijd evident met de one-up/one-down. In dat geval kun je beter opteren voor wat ik gemakshalve de ‘zomerclip’ zou noemen. Dit betreft een gewone geclipte lijn gemonteerd zoals die voor de wijting- en scharrenvisserij in de winter, maar dan wel met slechts twee in plaats van drie haken en met haaklijnen van 60 tot 90 cm. Ook doen we alles in fluorocarbon maar in een zwaardere uitvoering en zonder toeters of bellen. In zulke omstandigheden zou ik gerust tot 40/00 haaklijn durven gaan, mede om het in de war raken van de haaklijnen zoveel mogelijk te vermijden. En meestal lukt dat dan ook wel.

Uiteraard kun je vanuit de basismontage van two-up/one-down zoveel variëren als je maar wil. Maar houd toch maar altijd voor ogen dat ‘licht en fijn’ het uitgangspunt blijft. Een vlottertje hier of een lovertje daar, of toch nog een extra pareltje, kan leuk ogen maar het moet toch ook nog altijd zijn nut hebben. Ik citeer hier graag nog eens Chris Clark, de Engelse internationale tophengelaar, als hij zegt: ‘Er zijn al veel meer vissers aan parels en kleurtjes gevangen dan vissen.’ Zullen we dat dan maar vooropstellen?

De complete strandvisser

Als wedstrijdvisser blijft het belangrijkste de goede beslissing te nemen op het goede moment als het om winst of verlies gaat. Nu ben ikzelf geen slechte werper dus ik laat mij in deze periode moeilijk verleiden tot het ‘dichtbijvissen’. Maar dit wil niet zeggen dat ik mijn buurman tien baarzen zal laten uitlopen, dus zal ik moeten reageren door ook naar de ‘dichtbijhengel’ te grijpen. In deze periode moet je alles bij hebben om op het juiste moment toe te slaan; ofwel dichtbij of veraf. Wanneer  je begrijpt wat de zee je te vertellen heeft aan stroming, wind en temperatuur, en je als visser de afstand, vissoort, aassoort, en de juiste onderlijn beheerst, dan pas ben je de complete strandvisser.

Ik hoop jullie met deze tips toch enigszins vooruit te kunnen helpen in de ‘voorjaarsklassiekers’!

Wie de zwinnen en de muien kent, heeft ook in het voorjaar een voorsprong!

(Foto https://beeldbank.rws.nl, Rijkswaterstaat / Joop van Houdt)

 

Serieuze krachtmeting

Door
Ewout Smeerdijk
-

Optelsom aan inzichten  Het KNMI waarschuwde voor een orkaanachtige storm met windsnelheden tot 11 Beaufort. Regen viel in buien met bakken omlaag. Nagenoeg horizontaal kletterde het tegen de ruiten. De luchttemperatuur bedroeg 9 graden Celsius. De watertemperatuur schommelde op hetzelfde niveau. Het waren dit jaar de eerste dagen van de maand mei. Van ook maar een begin van het voorjaar was totaal geen sprake. Ideaal. Er was weinig dat me nu kon tegenhouden. Tekst & foto’s: Ewout Smeerdijk ...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Retraite

Door
Redactie
-

Yin yang dingen  Aan het einde van het jaar blikken veel mensen terug op het jaar dat achter hun ligt. Iedereen doet dit terugblikken op zijn eigen unieke manier, ik zelf doe dit graag langs de waterkant. De maand december zorgt er voor dat veel vissers de bivvy inruilen voor een warme huiskamer en comfortabele bank, daarnaast is ook de natuur in een standby modus en juist deze combinatie van factoren zorgt voor een heerlijke atmosfeer aan het water. De afgelopen jaren breng ik standaard de dage...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Wiervissen

Door
Redactie
-

Half oktober. Samen met mijn maat Christophe ‘le boulanger’ hebben we een 10-daagse sessie gepland op één van de grotere Franse reservoirs. De woensdag daarvoor hadden we al drie wateren bezocht en begon het er al behoorlijk druk te worden. De vraag was dan ook niet ‘welke stekken vrij waren’ maar eerder ‘welke stekken er vrij zouden komen’? Op het water van onze eerste keuze zat een koppel op een stek die ons ideaal leek met in gedachten de weersverwachting voor de aankomende week: lage druk me...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Een vers visjaar

Door
Remond van Dijk
-

Nieuwe ronde, nieuwe kansen Eén druk op de rode knop, twee stralen vloeibaar genot, gitzwart van kleur, vullen een hevig vibrerende mok. Een krachtig aroma walmt bedwelmend door de keuken, zet mijn reukorgaan op scherp en geeft me direct al een stevige boost. Arabica? Brazilian blend? Geen idee, but who cares... De welriekende geuren voeren me terug naar de zomerse oevers aan het kanaal, verkoelend briesje door de steeds dunner wordende haardos. Ritmisch wuivende grassen, bezige bijtjes en last ...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Vol Gas!

Door
Sander van Duinen-Kaars
-

Een jaar vol verassingen Als ik foto’s zie van jongens die ver weg in het buitenland hun heil zoeken, dan snap ik dat het een geweldig avontuur is en het oog wil qua omgeving ook wat. Als je verder doorvraagt dan hoor ik vaak; ‘Die twintig kiloplus vissen vangen we in Nederland niet, daar is het toch wat makkelijker”. Met deze stelling ben ik het niet eens, want ons kikkerlandje heeft heel wat te bieden! Tekst & foto’s: Sander van Duinen-Kaars Wanneer ben je tevreden? Terwijl ik deze tekst t...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Omzwervingen

Door
Redactie
-

Eind goed, al goed Mijn visserij speelt zich voor het overgrote deel af in Frankrijk en op de openbare wateren die in veelvoud aanwezig zijn in het land van wijn en stokbrood. In veruit de meeste gevallen vis ik solo, echter een aantal sessies per jaar ga ik samen met mijn vismaat Jork er op uit. Vooral de jaarlijks terugkerende tweeweekse najaar sessie is er eentje waar ik gedurende het seizoen enorm naar uitkijk, de tijd die dan beschikbaar is wordt volledig benut en biedt weer kansen voor de ...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

De Coronajaren

Door
Redactie
-

Wie zoet is krijgt lekkers  Voor ons allen een bizarre periode, de afgelopen twee jaren. Zakelijk, persoonlijk, iedereen heeft zijn verhaal. Dat geldt ook voor mij, en zeker op visgebied is een terugblik daarom zeer interessant. Het wegvallen van werk in 2020 bleek voor mij ook wat goede kanten te hebben; vanaf half maart direct ongevraagd veel meer ‘vrije tijd’, die ik gelijk kon doorvertalen naar meer vistijd. En daarmee meer vangsten. En nee, ik heb niet op jullie kosten lekker zitten hengele...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Debuut in de Alpen (deel 2)

Door
Redactie
-

Au revoir!  In dit tweede en laatste deel het vervolg van de 10-daagse trip van Wim Kuypers en Louis Kruyfhooft naar de Franse Alpen, met zijn vele wateren, klein en groot, vaak vol dikke vissen. Wateren die inmiddels wel behoorlijk bekend zijn en dus ook druk bevist worden. Nachtvissen is bovendien op veel wateren verboden. Met een dosis slaaptekort werden de eerste successen behaald. De Green Rhinos 4x4 bus had zijn waarde al bewezen. Zou er nog meer in het vat zitten tijdens dit eerste Alpen-...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Elke dag is weer anders…

Door
Redactie
-
oppo_0

Twee weken terug zijn mijn vismaat Tom Ploeger en ik wezen vissen in het afvoerkanaal bij Terwolde. We hadden toen een geweldige dag. We vingen met enig geluk – we moesten de lijn binnenhalen met de hand omdat er een pruik om de molen zat – een snoek van maar liefst 116 cm lang (klik hier). Dat was samen met de regen en de kou een gedenkwaardige dag die volgens ons niet te overtreffen viel. Twee weken erna gingen we weer op pad…

Door Arend Disberg

Hoe anders was de dag en het weer nu. De zon kwam tevoorschijn en het was wel 4 graden warmer dan toen. We waren op alles voorbereid. Laarzen en dikke sokken aan, de pyjamabroek onder de spijkerbroek, het regenpak en droge kleding achter in de auto en het schepnet gereed voordat we van start gingen.

We besloten om op een andere stek te gaan, want het zou wel heel toevallig zijn als de grote snoek van twee weken terug weer zou bijten. We besloten om zo’n 30 meter van een smalle (loop)brug te gaan vissen. Het water stroomde langzaam.

“Ik zet de dobber iets hoger. Ik bied het aasvisje net boven de bodem aan,” zei Tom.

“Ik leg het gewoon op de bodem,” antwoordde ik.

“Moet je een kleine voorn of een grote,” vroeg Tom.

“Doe maar een middelmaat”.

“Oké, dan doe ík er een grote aan.”

Zo gezegd zo gedaan.

Hengel krom

De dobber van Tom lag ongeveer in het midden van het kanaal. Die van mij zo’n meter uit de kant en zo’n 10 meter bij mij vandaan. Het duurde ongeveer 40 minuten en toen kreeg ik beet. Ik wachtte een poosje en sloeg aan. De hengel stond krom. Na zo’n 15 tellen liet de vis los.

“Jammer man,” zei Tom.

“Jazeker. Maar mijn visje zit er nog goed aan. Ga het weer proberen”.

Zo’n 5 minuten later kreeg Tom beet. Zijn dobber ging loodrecht naar beneden en de vis zwom rondjes van 3 meter in doorsnede. Tom draaide het snoer wat op en sloeg aan.

“Het is een beste Arend. Pak jij het schepnet,” zei hij beheerst.

“Doe ik,” Was mijn antwoord.

Na een minuut of zes werd een grote snoek in het karpernet geland. Deze was bijna even groot als die van twee weken daarvoor. Alleen deze dame was duidelijk zwaarder.

Nadat de snoek onthaakt was werd deze op de meetlat gelegd.

Ze was 114 cm lang.

Slechts 2 cm korter dan de vorige grote snoek van twee weken geleden!

Tom begint direct goed…

Behoedzaam zette Tom de vis weer terug.

Na 20 minuten wachten ging mijn dobber weer onder. Als een raket vloog de dobber weg. Omdat ik een karperhengel en molen met vrijloop gebruikte kon de vis snel meters pakken.

Ik pakte de hengel op en sloeg aan. Mis!

“Je hebt mooi pech, ouwe,” riep Tom. Ik ben bijna 65 en Tom is 35, dus hij had wat dat betreft 2 x gelijk.

Mijn visje was er af.

Ik deed er een nieuwe aan en gooide het op dezelfde plek weer in het water.

Tom besloot nog een stukje verder van de loopbrug te gaan vissen.

Ook dit keer deed hij er een grote dode voorn aan.

Het duurde 15 minuten en ja hoor, Tom kreeg weer beet.

Deze snoek was sneller aan de kant dan de eerste snoek.

Na vijf minuutjes was ze binnen. Ze was 94 cm lang.

En nog eentje van 94 cm… 

Het stond dus 2-0 voor Tom.

We hadden beiden 2 x beet gehad, hij haalde ze binnen en ik niet. Maar zoals ze zeggen, de aanhouder wint. Want een winnaar geeft nooit op en een opgever wint nooit.

En ja hoor: na ongeveer 20 minuten ging mijn dobber onder. Dat wil zeggen: hij werd deels onder getrokken, want ik viste op de bodem. Ik sloeg aan en jawel, de vis zat goed gehaakt. Na een minuut of 7 lag mijn snoek op de kant. Deze werd gemeten en bleek 94 cm lang te zijn. Net zo lang als de tweede snoek van Tom.

Eveneens 94 cm…

In de leer

De ene dag is de andere niet zeggen ze altijd. Dat klopt.

Twee weken geleden hadden we een heel mooie visdag en vandaag was het nog mooier.

We beseffen dat we niet elke keer snoeken vangen. Maar ook dan kunnen we altijd nog genieten van de mooie omgeving en kunnen we terugkijken op twee zondagen vissen waarop we één snoek van 116 cm; één snoek van 114 cm en twee snoeken van 94 cm hebben mogen vangen.

En ik moet toegeven. Tom hoef je niks meer te leren. Ik ben nu als ‘oude man’ bij hem in de leer en dat bevalt me goed 😉

Arend mag de dag mooi afsluiten… 

 

 

Voorjaarsmeerval: vraag & antwoord van drie toppers

Door
Redactie
-

Nu de dagen weer langer worden, het zonnetje aan kracht wint, worden de vissen langzaamaan actiever. Dat geldt ook zeker voor de meerval! Met een stijgende watertemperatuur beginnen ze meer en meer te zwemmen, op zoek naar voedsel. Maar hoe pak je het in deze periode het beste aan? We vroegen het aan een drietal meervalexperts: Tobias Stuurman, Freek Janssen en Ivo van de Berghe.

Ready to rumble… 

Tekst & foto’s: Tobias Stuurman, Freek Janssen & Ivo van de Berghe

 TOBIAS STUURMAN

Favoriete vismethode: vanuit de bellyboot

Grootste Nederlandse meerval: 237 cm

Sponsor: Abu Garcia, Penn, FloatPlus

Vist al ? jaar op meerval: 5 jaar

Vist ? dagen/nachten per jaar op meerval: 1 tot 2 keer per week, ongeveer 75 dagen per jaar

Tobias (links) en Freek vissen graag vanuit de bellyboot.

FREEK JANSSEN

Favoriete vismethode: vanuit de bellyboot

Grootste Nederlandse meerval: 219 cm

Sponsor: FloatPlus

Vist al ? jaar op meerval: sinds 2005

Vist ? dagen/nachten per jaar op meerval: 1x per week, vrijwel altijd overdag.

Ivo  is met een ‘cat’ van 232 cm houder van het Belgisch record.

IVO VAN DE BERGHE

Favoriete vismethode: statisch/afspannen

Grootste Belgische meerval: 232 cm (huidige Belgische record)

Sponsor: BlackCat

Vist al ? jaar op meerval: sinds 1994

Vist ? dagen/nachten (per jaar) op meerval: elk weekend

 

Vraag & antwoord

Liggen de meervallen in maart/april verspreid of juist (nog) bij elkaar in groepen? Zijn het honkvaste vissen?

IVO: ‘s Winters vind je wel eens groepen met meerval in diepe gaten, maar in maart/april beginnen ze zich meer te verspreiden. Kleineren meervallen blijven wel vaker meer samen dan grote. Meerval is een honkvaste vis, vooral grote meerval. Je zal al wel eens gehoord hebben van de standplaats van een meerval, dit is de plaats waar hij in rust verblijft (zeg maar zijn huis), deze wordt enkel verlaten om te jagen.

FREEK: In maart en april liggen ze vaak nog redelijk bij elkaar. Wanneer de paaitijd aanstaande is (mei-juni), dan beginnen ze te trekken en gaan de meeste kleinere vissen de rivieren op. De grotere exemplaren blijven het gehele jaar door op de plassen liggen, dicht bij de plekken waar ze ook afpaaien.

TOBIAS: De meerval is een vrij onvoorspelbare vis. Rond de start van het voorjaar kan een plotselinge temperatuur daling/stijging er zomaar voor zorgen dat ze zich verplaatsen richting een comfortabele plek. Omdat de omstandigheden ieder jaar anders zijn kan het van jaar tot jaar verschillen; liggen ze al ondiep of juist nog op de winterstekken, of misschien de weg ertussen? Uit onderzoek blijkt dat de meerval over het algemeen een vrij honkvaste vis is en om en nabij dezelfde plek blijft liggen, mits de stand- en voedplek dichtbij elkaar liggen. Op ondieper water, zoals de Oude IJssel of de Lage Vaart is dit niet het geval, de meerval is hier meer geneigd om afstanden af leggen. Mijn vismaat Mark herkende een ‘geknakte’ vis die hij eerder dat jaar 7 km verderop had gevangen. De grotere exemplaren zwemmen vaak met een of twee vissen bij elkaar, de kleinere meervallen liggen vaak bij elkaar in groepen.

Tot zover een deel van een prachtig en leerzaam artikel over het vissen op meerval in het voorjaar, dat je kunt lezen in de Beet die net in de winkels ligt. Zorg dat je hem in huis haalt of dat je een abonnement hebt om alles als eerste te kunnen lezen: klik hier.

 

De Deel Jerkbait: enthousiasme en kennis delen!

Door
Redactie
-

Sinds de Facebookgroep ‘Vissen met jerkbaits’ tot leven geroepen is, zien we steeds meer bijzondere en interessante jerkbaits voorbij komen. Je raakt gewoon geïnteresseerd in al die soorten jerkbaits. En daarom is dit ook zo een leuk idee gebleken, je hebt nu de kans om echt eens één van die aasjes te bestuderen en er lekker eens mee te gaan vissen!

Is hij niet prachtig?


Het verhaal achter de Deel Jerkbait

Leon Prins: “De Deel Jerkbait was een idee uit het oude Roofvisforum. Ik kon mij het nog goed herinneren dat dit een idee was van een oud forumlid die later helaas ‘van de aardbodem verdwenen’ is.

Niet iedereen heeft het geld van de wereld om te besteden aan een heel assortiment van handgemaakte jerkbaits. Dat was gelijk de eerste reden voor mij om dit idee terug in leven te roepen. Als tweede reden kwam daarbij dat het een goede manier was om de leden van onze Facebookgroep een beetje in contact te laten komen met elkaar.

Het idee staat voor nieuwe vriendschappen en voor het delen van kennis en ervaringen tussen de leden van onze groep. We hebben twee Hökers van Eric de Lange gesponsord gekregen in een prachtige firetail kleur. De leden die mee wilden doen werden verdeeld over 2 groepen van 10 leden. Dus iedere jerkbait kreeg 10 personen waar hij dan 2 weken door ingezet mocht worden. Wel moest je dan zelf voor je vistijd zorgen natuurlijk. En dat pakt erg goed uit! Er is heel veel hulp en interesse tussen de leden, manieren van vissen en iedereen probeert er een stukje over te schrijven. Al hoop ik dat er de volgende keer een stukje beter meegedaan word door iedereen qua stukjes schrijven over de persoonlijke ervaringen met de Deel Jerkbait.

Een echte vanger!

Is er al enig succes met de Deel Jerkbait?

Leon Prins: “Ik kan zeker zeggen dat het succes heeft geboekt. Ik persoonlijk kan er echt enorm van genieten om te zien hoe iedereen respectvol met elkaar omgaat en iedereen kennis maakt met in dit geval de Höker. Sommige mensen hebben het model al eens gebruikt, waar anderen er voor het eerst mee vissen. Dit zal ook voor Eric in dit geval natuurlijk goed werken als stukje reclame voor zijn vakmanschap! Ook wordt er natuurlijk goed gevangen op de Deel Jerkbait, en dat geeft de bait ook weer een karakteristieke look natuurlijk! Vol tandafdrukken en krassen, zoals een goede jerkbait eruit hoort te zien gaan we ze uiteindelijk verloten aan de deelnemers.”

Klaar voor de tewaterlating… 

Komen er meer Deel Jerkbaits in de toekomst?

Leon Prins: “Als het aan mij ligt is dat zeker een optie! Enkel wil ik de volgende keren de tijd iets inkorten of de capaciteit groter maken. Ook ga ik dan iets scherpere regels maken, wellicht een kleine borg, mocht de Deel Jerkbait kwijtgeraakt worden en er een nieuwe jerkbait ingezet moeten worden. Graag zou ik in de toekomst ook meerdere typen jerkbaits inzetten, ook zodat de leden nu kunnen kiezen of ze liever meedoen met een glider, hybride of een zager. Ik vind het prachtig om te zien hoe iedereen beleefd naar elkaar is en interesse toont naar elkaar. Je kan zien dat we respect naar elkaar tonen.”

Sommige mensen hebben het model al eens gebruikt, waar anderen er voor het eerst mee vissen.

Grote vissen op kleine wateren…

Door
Redactie
-

Mitch van Grondelle is een fanatieke snoekvisser die in de regio Utrecht de wateren zoekt voor grote snoeken. Dat het niet altijd grotere wateren moeten zijn, ondervond hij onlangs weer in het mooie riviertje de Kromme Rijn, die tussen Utrecht en Wijk bij Duurstede stroomt…

Een fanatieke roofvisser… 

“Ik vis vaak op deze plek in het weekend zodat ik een langere sessie kan blijven, het liefst net voor het donker dus rond half 4 en half 10 uur, dan zijn daar de meeste aanbeten. Ik ga vaak samen met mijn vismaat Ricardo. De sessies voor de bewuste sessie hadden we al exemplaren van 91 cm; 97 en 104 cm en daarna eentje van 110 cm gevangen. Die laatste was meteen mijn pr.

Statisch

Niet te verbreken zou je denken. Enfin, we waren weer naar dezelfde stek. De hengels lagen nu al 2,5 uur zonder aanbeten. We visten statisch met een dode horsmakreel. Onze andere vismaat Jan sloot zich ook bij ons aan.

We hadden de vis tent op staan want was erg koud (3 graden die avond) en gingen maar een hapje eten op onze gas bbq. Tien ineens ging de ontvanger af en we renden erheen. Ik had die hengel verderop in een andere bocht gelegd van het water. Toen we eraan kwamen lag de pike swinger eraf en ging de pieper tekeer. Ik pakte de hengel en draaide de lijn strak en sloeg aan….raak!

 We konden het nauwelijks geloven…

Drie keer scheppen

De hengel boog helemaal door en wist het meteen: dit een hele grote snoek. Wij probeerden hem binnen te halen maar zodra die ons zag met onze hoofdlampen, ging de vis er weer ervan door, dwars door de slip. Toen hij moe werd kregen we hem dichtbij om te scheppen. Na 3x scheppen kregen wij hem erin. Hij paste amper! Het was een hele dikke snoek. Zodra we hem onthaakt hadden, legden we hem op het meetlint en konden het nauwelijks geloven: 119 cm lang! Een avond in ieder geval om nooit vergeten…

Een magische lengte voor een klein watertje…

Game on: de gemaskerde struikrover genaamd ‘roosterfish’

Door
Redactie
-

“Een van de mooiste vissen om te vangen is ongetwijfeld de roosterfish. Deze prachtige jager met zijn groenzwarte bovenlijf,  zijn goudwit onderlijf met in het oog springende zwarte strepen die in een gebogen lijn vanaf zijn kop en over zijn ogen naar het achterlijf lopen, vind ik nog steeds het meest lijken op een gemaskerde struikrover. Inclusief de werkelijk prachtige hanenkam die hij tevoorschijn tovert als de aanval wordt ingezet!” Aldus Peter Ouwendijk in zijn Zeehengelsport rubriek ‘Game on!’

Krijgen we ooit genoeg van deze vis? Never ever…

Een warme zonnige dag

Quepos, Costa Rica. Terwijl ik in mijn dromen nog heerlijk lig na te genieten van de toernooidag van de dag ervoor, met spectaculaire aanbeten en grote supersnelle zeilvissen, die een maximum snelheid van 108 km kunnen bereiken, gaat om 4.30 uur de wekker. Dat is altijd even afzien. Maar na een koude douche ben je weer  wakker en zo fris als een hoentje! Op dit vroege tijdstip is er natuurlijk geen uitgebreid ontbijt, maar gelukkig ligt er voldoende fruit in de koelkast om onze magen mee te vullen. Na een halve watermeloen en een handvol noten weggewerkt te hebben race ik naar de uitgang waar mijn vismaten Hein en Roderik al staan te trappelen van ongeduld. Gedrieën togen wij naar de haven. Het is nog vroeg in de morgen maar toch al drukkend warm, alles voelt  door de extreem hoge vochtigheidsgraad aan als een klamme deken. Je hoeft maar met je ogen te knipperen en je begint al spontaan te zweten. Het wordt dan ook weer een warme zonnige dag met temperaturen van rond de 35 graden Celsius. Dat betekent goed insmeren met factor 50 en vooral ook niet je Buff halsdoek, zonnebril en hoed of pet vergeten.

Peter Ouwendijk heeft er een te pakken… 

Roostertime!

John, eigenaar van drie ‘panga style’ 28 voets visboten (panga style’ betekent eigenlijk: vissen met smalle boten met een laag dak en weinig bewegingsruimte), opererend onder de naam Quepos Fishing Adventures, had  eerder deze week aan ons uiteengezet hoe de inshore visserij ter plaatse tussen de riffen en scherpe rotsen in zijn werk ging. Het allerbelangrijkste ingrediënt naast een goed humeur was plenty aasvis –  zonder deze twee ingrediënten konden we gelijk terug naar de haven. Aan ons humeur schortte in het geheel niets maar die aasvisserij bleek helaas toch wel een dingetje te zijn. Wat we ook probeerden, de felbegeerde sardines en horsmakreeltjes lieten het keer op keer afweten. Gelukkig brachten de door mij meegenomen haringpaternosters die ik in Nederland voor de fintvisserij gebruik, uitkomst: die bleken wel te werken. In een mum van de tijd was de bun vol en riep de captain: ‘Lets’s go to the real fish, it’s roostertime!’…

Meer lezen van dit prachtige avontuur? Je kunt het lezen in de Zeehengelsport Magazine die nu in de winkels ligt. Ben jij een fervent zeevisser dan wil je natuurlijk niks missen van de artikelen in dit enige zilte magazine van de Lage landen en neem je een abonnement: klik hier.

Pellet waggler en bomb vissen

Door
Redactie
-

De twee technieken pellet waggler en bomb vissen, zou iedere witvisser eigenlijk moet beheersen, of je nu wedstrijden vist of gewoon af en toe lekker een dagje naar één van de vele visvijvers in Nederland of België gaat. Je vist alle waterlagen af en haalt er het maximale mee uit je visdag. Hieronder enkele tips van Kris Sloof en Jorg Dekkers.

Tekst & foto’s: redactie

De twee genoemde vissers weten van wanten, want ze eindigden niet voor niets als kampioen bij het NK Commercial Teams Competitie. Enkele van hun tips:

 

Baitband of hair?

Bij het vissen met de pellet waggler wil je de pellet zo kort mogelijk tegen de haaksteel hebben en is een superkorte hair ideaal waar je het haakaas op rijgt. Voordeel daarvan is dat de pellet beter blijft zitten en je dus vaker met hetzelfde aasje kunt inwerpen. Een korte hair is ideaal. Bij het vissen met de bomb mag je iets meer ruimte creëren en is een baitband aan een hair vaak beter. Kies de micro versie, ook al gebruik je 7 tot 10 mm aasjes, ze rekken erg goed. De allerbeste qua kwaliteit, duurzaamheid en rekbaarheid zijn volgens Kris die van Drennan.

Hoe ziet je bomb montage eruit?

Mijn montage is simpel: je schuift het beoogde loodje op de 20 tot 22/00 mm hoofdlijn, in mijn geval Technium Invisitec. Tot 20 meter gebruik ik 8-10 gram, bij afstanden boven de 30 meter pak ik de 15 grams versie. Veel zwaarder is meestal echt niet nodig. Na het loodje bevestig ik een siliconen stoppertje en twist ik de eerste 10 cm door 20 cm lijn in een lus te leggen en dit te twisten. De getwiste lijn heeft een aantal voordelen: doordat de lijn dubbel is, is hij dus ook veel zwaarder en ligt perfect op de bodem en tevens dient de getwiste lijn als een ‘kicker’ en voorkomt zo in de war gooien. Aan het einde van het getwiste gedeelte monteer ik mijn onderlijn middels een lus-in-lus verbinding. Door de extra lengte van de lus zijn mijn onderlijnen maar 30 cm lang. Voordeel is dat ze in een veel subtielere en handzamere onderlijnenbox kunnen, samen met mijn 20 cm versie voor snelle visserij op F1 karper. Meest gebruikt is toch wel 15/00 en 17/00 mm als onderlijndikte in combinatie met een Guru QM1 haak in maat 16 en 14.

Een bomb montage die veel wordt gebruikt…

Hoe is de aanpak met de bomb?  

Voor het vissen met de bomb gebruik ik meestal harde 8 mm pellets om te schieten en ook een harde 8 mm pellet als haakaas. Op sommige wateren waar veel F1 karpertjes zitten of waar je relatief kort de vis met de bomb kunt vangen, kunnen 6 mm pellets dressuurdoorbrekend zijn. Hoofdregel: je moet de stek wel kunnen halen met de katapult, ook later op de dag als het bijvoorbeeld begint te waaien.

Hoeveel en hoe vaak? In de zomer schiet ik bijvoorbeeld in het begin zo om de 5 minuten een paar pellets. Aan het begin schiet ik telkens twee keer achter elkaar een pellet of 4 tot 6, omdat ik dan nog niet weet of de karper graag op de bodem wil azen of hoger (en dus de pellet waggler de beste techniek gaat zijn die dag). Als je de vis bovenin wil houden dan schiet je heel vaak en erg weinig zoals Jorg. Als je de vis omlaag wil houden, dan schiet je wat meer pellets per keer, maar minder vaak.

De reden dat ik meestal twee keer achter elkaar schiet is om secuurder te schieten en beter kan ‘afmeten’ hoeveel pellets erin gaan.

Pellet wagglers… 

Dobber afremmen!

Zorg dat je alles netjes naast je op het aasplateau hebt staan zodat je zonder de te kijken je katapult en je pellets kunt pakken. Ritme is alles! Zorg ook voor een reserve katapult.

Rem tijdens het ingooien op het laatste moment de dobber af zodat je lijn zich helemaal uitstrekt. Hierdoor zal de vis zich als het ware zelf haken op je top tijdens de aanbeet.

Deze Tips & Tricks kun je terugvinden in de Beet Magazine van oktober/november 2021, naast vele andere tips en wetenswaardigheden.

 

Casters en hennep in de juiste voerverhouding

Door
Redactie
-

Bij het witvissen is de juiste hoeveelheid voer en aas zien te vinden elke keer van groot belang. Het haakaas afstemmen op het voer en dan zorgen dat je de vis niet overvoert, afhankelijk natuurlijk van de watertemperatuur (zomer of winter). Het is een puzzel die steeds opgelost moet worden. Garbolino-visser Jo Adriolo geeft in onderstaande tip een voorbeeld.

 

Twee prima voornaasjes: casters en hennep.

De juiste mix

 “Tijdens de sessie op grote voorn schiet Jo met een katapult een mix van casters en hennep rondom de dobber. Heel belangrijk is de juiste verhouding van deze twee aassoorten. Op een mini handje mix, zo’n 35 korrels hennep, maar enkele casters. Waarom zo weinig casters? Jo: Ik zat ooit eens langs het Voorns Kanaal en was goed voorn aan het vangen. Ik begon bij te schieten met deze mix, waarbij de verhouding 1:1 was, om de vis op de stek te houden en de aanbeten te versnellen. Het tegenovergestelde gebeurde: het duurde juist langer totdat ik beet kreeg. Er vielen zoveel casters naar beneden dat mijn haakaas minder opviel. Kortom, als er vanuit het cupje of de katapult maar enkele casters zakken, dan zijn dit de krenten uit de pap die de vis makkelijker en sneller onderschept.”

Deze tip komt uit de Beet Magazine die momenteel in de winkels ligt uit het artikel ‘Limburgse Monstervoorns’ met Jo Adriolo.

 De juiste ratio casters-hennepzaad om bij te voeren.

 

Noord-Hollands kanaal: topwater het hele jaar door

Door
Redactie
-

Het Noord-Hollands kanaal is een van de bekendste wedstrijdwateren in ons land en er zijn hier de laatste jaren dan ook al heel wat nationale en internationale wedstrijden en kampioenschappen gevist. Jan van Schendel ging een dag op stap met Twan Swart, een van de jonge wedstrijdtalenten die Nederland rijk is.

 Tekst: Jan van Schendel, foto’s: redactie & Jan van Schendel

Het NH-kanaal is al bijna 200 jaar oud en diende in het verleden als een kortere route vanaf zee naar Amsterdam in vergelijking met de oorspronkelijke route die via de Zuiderzee (het huidige IJsselmeer) liep. Uiteraard is die rol tegenwoordig volledig overgenomen door de nog veel kortere route via het later gegraven Noordzee Kanaal. In totaal is het Noord-Hollands kanaal zo’n 80 kilometer lang en loopt vanuit Amsterdam-Noord via Purmerend naar Alkmaar en van daaruit verder tot aan Den Helder. Langs het kanaal liggen diverse bekende visparkoersen zoals bij ’t Zand, Akersloot, Spijkerboor en aan weerszijden van Purmerend.

Goed voorbereid…

Voor deze visdag werd gekozen voor een stek op het stuk tussen de brug van de ringweg om Amsterdam en Ilpendam, om precies te zijn op zo’n twee kilometer voor het pontje bij Ilpendam. Met name in de koudere tijd van het jaar is hier bijna overal nog steeds volop vis te vangen, en met de VISpas mag je hier vissen. De leefomstandigheden voor de vissen op dit kanaal zijn optimaal. Over de gehele lengte van het kanaal heb je allerlei zijwateren die ideaal zijn voor de paai en dus is er jaarlijks volop nieuwe aanwas van vis. Nou, die vissen zwemmen er dan ook in overvloed en dan heb ik het over allerlei vissoorten ook. Wel zijn hier de brasem en kolblei de hoofdsoorten, maar ook blankvoorns zijn er meer dan voldoende.

Twan Swart is absoluut een van de grootste talenten die we hebben in ons land en komt uit een echte visfamilie. Hij wist dan ook vooraf al precies hoe hij de visdag ging aanpakken…

Tot hier een deel uit een artikel dat je kunt verwachten in de Beet Magazine die omstreeks 15 februari zal verschijnen. Wil je dit verhaal als eerste lezen, zorg dan voor een abonnement: klik hier. 

 

De Inu rig: ook voor baars en snoekbaars?

Door
Redactie
-

Het internet ontplofte onlangs toen een Japanner genaamd Hirosan de Inu rig via YouTube introduceerde, en terecht. De ‘spastische’ actie die je met de Inu rig aan een zachtplastic worm meegeeft is ongekend: extreem uitdagend en daardoor dressuur doorbrekend. Killing voor ‘bass’ en andere rovers, maar zou het ook voor onze baars en snoekbaars werken?

Zo ziet dat eruit, die Inu rig. Zou deze nog verbeterd kunnen worden voor onze baars en snoekbaars? 

Stof tot nadenken

Aangestoken door zijn enthousiasme ging Beet een dag met UFX visgids Juul Steyn op pad in het Amsterdamse havengebied. Een gebied dat hij als zijn broekzak kent. Hij heeft de afgelopen tijd al heel wat ervaring met de Inu rig opgedaan. “De eerste resultaten waren verrassend, maar gaven ook stof tot nadenken”, blikt hij terug. Juul zou Juul niet zijn als hij niet direct aan het knutselen sloeg om te kijken hoe hij de Inu rig het beste kan inzetten, kan verbeteren, effectiever kan maken voor de Nederlandse visserij.

Nieuwgierig geworden? Wij ook! Het artikel over de Uni rig kun je tegemoet zien in de Beet magazine (met extra Roofvisspecial) die zal verschijnen rond 22 maart 2022. Wil je er niks van missen, dan zorg je natuurlijk dat je een abonnement hebt: klik hier.

 

De code gekraakt

Door
Redactie
-

Gericht op Noordzeeheek De Europese heek is bij Nederlandse zeevissers vrij onbekend. Hier en daar wordt deze pelagische kabeljauwachtige gevangen door vissers die het hoge noorden van Noorwegen aandoen. Maar de heek komt ook in de Noordzee voor. En niet alleen dat: een groep charterschippers aan de Deense westkust lijkt de heekcode te hebben gekraakt. Zij bieden nu tochten aan waar je gericht op deze mysterieuze rover kunt vissen. Tekst en foto’s: Malthe Ryge Petersen Een nieuwe soort om op te ...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Hank Ahoy

Door
Hank Ahoy
-

Loslaten Aangespoord door de vissers aan boord (dat je het volhoudt), de kinderen (jij bent echt gek), maar vooral Detteke, die het ondertussen 58-jarige vleselijke omhulsel van het vermetele knokenpakket zo langzamerhand van het ene pijntje in het andere zuchtje ziet veranderen, komt met de snelheid van een zojuist wakker geworden luiaard toch echt wel het besef dat het een ietsiepietsie rustiger aan moet. Stoppen? Ben je bedonderd! Maar in plaats van zeven dagen in de week op het water bivakke...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Roostertime!

Door
Redactie
-

Een van de mooiste vissen om te vangen is ongetwijfeld de roosterfish. Deze prachtige jager met zijn groenzwarte bovenlijf, zijn goudwitte onderlijf met in het oog springende zwarte strepen die in een gebogen lijn vanaf zijn kop en over zijn ogen naar het achterlijf lopen, vind ik nog steeds het meest lijken op een gemaskerde struikrover. Inclusief de werkelijk prachtige hanenkam die hij tevoorschijn tovert als de aanval wordt ingezet! Mijn eerste schermutselingen met deze ‘bandido’ stammen uit ...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Haal meer uit de methodfeeder

Door
Redactie
-
Wanneer je met het methodfeeder systeem gaat vissen, dan kan je in veel situaties heel gemakkelijk, simpel en snel grote vissen vangen. Maar ook bij deze visserij kun je een stapje verder gaan door op de details te letten. Method-expert Jeroen Peters geeft hieronder wat tips over het methodvissen. Tekst & foto’s Jeroen Peters De JUISTE HENGEL Tot een meter of 30 en waarbij karper niet groter is dan een kilo of drie volstaat een lichte 2,7 of 3 meter lange feederhengel. Ga je verder vissen – tot circa 40 meter – of zijn de vissen groter, dan is een 3,3 meter feederhengel aan te raden. Besluit je ervoor om nog verder te vissen, dan is het raadzaam om een hengel van minimaal 3,6 meter te gebruiken. De aanbeten zijn zeer explosief en het is dan ook belangrijk dat je een goede steun gebruikt waar de hengel niet uit getrokken kan worden! Match de hengel aan het formaat vissen en de visafstand.  TYPE METHOD Wanneer je tegen oeverzones vist waar minder dan 1,5 meter water staat, zoals eilandjes, dan is een open method feeder absoluut mijn favoriet. Het voer valt snel van de feeder zodat de vis direct kan azen. Regelmatig inwerpen is met deze methode belangrijk. Kies je voor dieper water dan 1,5 meter of laten de beten langer op zich wachten, dan is een meer gesloten model zoals een Hybrid feeder aan te raden. Ook wanneer je op grote afstanden vist heeft deze feeder de voorkeur, omdat zo’n model opstaande randen heeft waarbij het voer beter beschermd wordt. Het blijft ook compacter op de bodem liggen zodat het langer aantrekkingskracht heeft. Voor grote afstanden is een hybrid methodfeeder ideaal. AFREMMEN! Het is belangrijk dat de worp op het laatste moment wordt afgeremd en de method met de hengel wordt ‘opgevangen’, zodat deze met de vlakke kant op het water landt. Zo blijft het voer intact en wordt het niet door de impact op het water eraf geslagen. Waak er ook voor als de method op de bodem ligt deze niet te verplaatsen. Alles moet zo compact mogelijk blijven liggen. Span de hengeltop daarom niet al te strak. Bovendien kan een te strakke lijn vissen afschrikken wanneer ze er tegenaan zwemmen.  Alle details helpen! STOPWATCH Een stopwatch is één van de belangrijkste items die ik mee heb. Een aanbeet vindt vaak binnen een bepaald ‘tijdslot’ plaats. Een stopwatch kan helpen om patronen te herkennen en te voorkomen dat je te lang wacht op een aanbeet. Wanneer je weet dat aanbeten vaak binnen een bepaalde tijd komen, dan kun je hier de visserij op aanpassen. Echt een heel handig hulpmiddel om patronen te ontdekken.   GEEN BLUBBER Zoek een stek die schoon en vrij van obstakels is. Een harde klei of zandbodem is het meest ideaal. Vermijd een bodem met een dikke laag slib. Het vooraf uitpeilen met een loodje geeft naast het meten van de diepte hier goed zicht op.  ERIN OF ERUIT? Pellets, boilies en wafters zijn de meest gebruikte aassoorten. Maar zelfs maden en mais zijn aassoorten die gebruikt kunnen worden, deze prik ik dan vaak wel direct op de haak. Bij gebruik van wafters is het belangrijk dat de haak vlak op de bodem blijft liggen en de wafter een beetje ruimte heeft om erboven te zweven (waften). Een bakje water op de aastafel om dit vooraf te testen is een must. Bij karper is het beter om het aas in het voer te verstoppen, terwijl het bij een brasemvisserij juist goed kan werken om het aas naast de feeder te laten hangen! Pellets, boilies en wafters zijn de meest gebruikte aassoorten. VOERMIX Voor beide systemen kan voer op basis van gemalen bestanddelen (grondvoer) of op basis van geweekte pellets worden gebruikt. Op heel ondiep water of bij het vissen op brasems gaat mijn voerkeur uit naar grondvoer. Je kunt er ook wat geweekte pellets bij mengen, dit houdt de vis beter op de plek. Bij de geweekte pellets is het toevoegen van gecrushte boilies ook een optie. Vooral op wateren waar met regelmaat met boilies op karper wordt gevist werkt dit erg goed. Wissel tijdens het vissen eens tussen voer of pellets en kijk wat beter werkt, dit kan het verschil maken. Het aandrukken van het voer kun je het beste doen met een bijbehorende mal. Dit maakt alles een stuk eenvoudiger. Tot slot: maak het voer en de pellets niet te nat. Na het aandrukken moet het nog wel los kunnen weken. Nog meer tips en tricks vind je in het artikel uit de Beet van september 2021  

Kiezen voor de juiste voerkorf

Door
Redactie
-

Ook de Duitse feeder-international Jens Koschnick is in Nederland geen onbekende verschijning aan de waterkant. Jens heeft al veel prijzen op zijn palmares en kent de nodige tips om veel vis te vangen. De Browning prostaffer vertelt iets over de verschillen tussen voerkorven en over zijn twee feedermontages.

Jens  Koschnick

Kun je uitleggen wanneer je kiest voor een gaaskorfje of juist voor een plastic exemplaar? Wat zijn de wezenlijke verschillen?

Het grootste verschil zit hem in het vrijgeven van aas en voer. Daar waar een gaasmodel reeds tijdens de afzinkfase voerdeeltjes verliest, brengt een plastic korf de inhoud compact en passief naar de bodem.

Wanneer je aan het begin van een sessie of wedstrijd snel vissen wilt aantrekken en activeren, is de gaaskorf de beste optie. Vaak lok je hier snellere aanbeten mee uit.

Zit er echter veel kleine vis rond je stek, dan worden deze zeker door de rondzwevende deeltjes aangetrokken. Een plastic korf zorgt dan voor een compactere benadering, waardoor kleine vissen minder getriggerd worden. Daarmee vergroot je de kans om juist de grotere vissen te vangen aanzienlijk. Tijdens een visdag kun je uiteraard wisselen tussen de verschillende modellen. Gaandeweg ontdek je welke manier van vissen en voeren de meeste en beste vissen oplevert.

Tenslotte heb je bij een plastic korf de optie om overbevochtigd voer te brengen. Zo breng je nog passiever voer op je stek, perfect voor de grotere vissen. Vooral bij het feederen op voorn is dit trucje zeer effectief en niet te overtreffen.

Met de keuze voor plastic of gaaskorf kun je enigszins op vissoort en formaat de vis selecteren.

Maak je bij het feederen altijd gebruik van dezelfde montage? Of zit er nog verschil in de diverse disciplines binnen het feedervissen?

Feitelijk maak ik gebruik van twee verschillende montages. De eerste is de free-running-rig, in de meeste gevallen en schuivend zijlijntje, zoals deze wordt voorgeschreven in de CIPS reglementen en de klassieke lusmontage. Beide montages hebben hun voordelen.

Indien mogelijk, kies ik bij voorkeur voor de free-running montage, temeer omdat dit bij internationale wedstrijden verplicht is. Dit is de meest gevoelige montage voor het feederen, vooral wanneer vissen de tijd nemen om het aas te pakken. De weerstand bij de aanbeet is minimaal en de feedertip geeft duidelijke aanbeten. Hoe meer ik met deze montage heb gevist, des te meer vertrouwen ik erin gekregen heb. Vertrouwen is heel belangrijk, zeker wanneer je internationale topwedstrijden zoals WK’s mag vissen.

De lusmontage gebruik ik graag bij het vissen op grote afstanden, denk aan 60 meter en verder, mede omdat deze montage minder gevoelig is om in de war te gooien. Deze feedermontage is perfect voor het vissen op grote brasem en het vissen op stromend water.

 Een schuivende montage op een zijlijn is verplicht bij internationale wedstrijden.

Bij het feederen is het belangrijk om het juiste ritme van ingooien uit te vinden en te hanteren. Zo voer je efficiënt en krijg je ook de meeste aanbeten. Hoe vind je uit wat het beste ritme is?

Ik denk dat ik wel kan zeggen dat de stopwatch tegenwoordig tot de standaarduitrusting van de moderne feedervisser behoort. Zo kun je goed waarnemen hoelang het gemiddeld duurt voordat een vis het aas pakt na het ingooien. De beste methode is om dit met meerdere vissers uit te proberen voor diverse en goede informatie. De praktijk is de beste leermeester. Bij het vissen op kleinere vissen werkt een hoog werpritme met een klein korfje vaak het beste. Grofweg gezegd werkt een trager ritme met een grotere korf beter voor grote vissen. Deze regel gaat echter zeker niet altijd op.

Feitelijk is ieder water anders en kan om een eigen aanpak vragen. Waterdiepte kan ook een grote rol spelen bij het bepalen van het goede ritme. In ondiep water worden vissen vaak schuw wanneer je te veel en te vaak ingooit en worden ze steeds moeilijker te vangen.

Wanneer tijdens het vissen de aanbeten afnemen, kun je proberen het ritme te verhogen om vissen weer te activeren. Krijg je echter veel lijnzwemmers en aanbeten die je mist, is het meestal een teken dat je teveel voert. Op die momenten moet je rust brengen op je stek en kleinere korfjes gebruiken.

De Browning Window Feeder is zeker het proberen waard!

Een bijzondere voerkorf is de windowfeeder. Het model verschilt nogal van de traditionele korven. Wanneer kies je ervoor om specifiek met een ‘window’ te vissen?

Ten eerste heeft een windowfeeder min of meer dezelfde eigenschappen als een plastic korf. Gesloten en compact maar ook zeer aerodynamisch. Het aan de voorzijde gemonteerde gewicht maakt dat je deze feeder verder en nauwkeuriger kunt werpen dan ieder ander model korf. Tevens is de weerstand bij het binnendraaien minimaal en blijft hij niet zo gemakkelijk hangen aan taluds met stenen of mosseltjes onder water.

Door het gesloten model kun je veel aas zoals casters, maden, maïs of wormen voeren zonder veel voer te hoeven gebruiken. Je gebruikt alleen een beetje voer om het luikje dicht te smeren na het vullen met aas. Beperkt voer gebruiken komt weer goed van pas wanneer je ‘last’ hebt van kleinere vissen op je stek die je haakaasje plunderen voordat grotere vissen een kans krijgen.

Van oorsprong komt de windowfeeder uit Ierland (waar deze veel gebruikt wordt); een idee van Barry Smith en samen met de inzichten van Bob Nudd en Browning is de Browning Window Feeder ontstaat. Zeker in de winderige omstandigheden komt de window feeder daar heel goed uit de verf. Een van mijn mooiste visdagen beleefde ik met een 35 grams Browning Windowfeeder aan Lough Erne in Noord Ierland tijdens het World Pairs Festival. Ik ving 45 kilo aan hybrides in 5 uurtjes en sindsdien ben ik ook groot fan!

 

 

 

 

Een bijzondere vangst op een regenachtige zondag

Door
Redactie
-

Het was donderdag 6 januari 2022 toen mijn vismaat Tom mij omstreeks 11.30 uur appte en vroeg of ik zin had om met hem te gaan snoeken. Hij stelde voor de eerstvolgende zondag te gaan, want volgens de weersvoorspellingen zou het die dag droog zijn.

Door Arend Disberg en Tom Ploeger

“Natuurlijk ga ik met je mee,” was mijn antwoord. “Goed dan zorg ik ervoor dat ik horsmakreel en dode voorns heb,” zei Tom, “Ik kom  je tegen 8.45 uur ophalen, dan gaan we richting Twello.”

Ik ben een fervent karpervisser, maar snoeken trekt mij ook wel. Ik ben naar mijn zolder gegaan, daar staan al mijn hengelspullen in een hoekje. Ik heb een spinhengel gepakt en ik heb een karperhengel omgebouwd tot snoekhengel. Daardoor had ik al de nodige voorpret. Ik keek er naar uit om met Tom te gaan vissen. Ook al zouden we die dag niets vangen, dan nog was de visdag geslaagd.

Tom kwam mij die zondag de 9e januari om 8.45 uur ophalen. Zoals gewoonlijk was hij een man van de tijd. Het regende heel erg zacht. “Maak je geen zorgen Arend, volgens de Buienradar gaat het tegen 14.00 uur pas heel hard regenen. Het wordt zo droog,” riep hij enthousiast.

Twello en Terwolde

De spullen werden ingeladen en we gingen op weg naar de Wetering nabij Twello en Terwolde. Toen we aankwamen was het droog en we hadden alleen wat last van een koude wind, maar daar kun je je tegen kleden.

Tom wist een plekje waar hij in november een snoek van 94 cm had gevangen. Daar moesten we maar eens beginnen. We zouden maximaal 4 stekken afvissen en maximaal 1 uur per stek, want tegen 14.00 uur zou het gaan hozen volgens de Buienradar.

We besloten om eerst naar de verste stek te gaan. Daarna zouden we zogezegd steeds weer afzakken in de richting van onze woonplaats Apeldoorn. Tom maakte twee hengels klaar en ik een. De spinhengel liet ik achter in de auto.

Tom zou aan een hengel een horsmakreel doen en aan de andere een voorn. Hij had de dode vis besteld bij de plaatselijke hengelsportzaak. Ik zou een voorn aan mijn haak bevestigen. Zo gezegd zo gedaan. Het stroomde behoorlijk. Het was duidelijk dat het gemaal open stond.

Voordat ik mijn aas ingooide kwam Tom bij me en zei dat hij het zwemblaasje ging doorprikken, zodat deze beter kon worden gepresenteerd. Ik wist dat niet. Weer wat geleerd.

Ik ben een fervent karpervisser, maar snoeken trekt mij ook wel. 

Beet!

We waren zo’n 50 minuten aan het wachten en vissen , toen we ineens wat visjes zagen wegspringen. Er werd dus op hen gejaagd. We besloten om het aas op zo’n 6 meter van elkaar in het water te werpen. Daar waar de visjes sprongen was het ongeveer 80 cm tot 110 cm diep. Het water stroomde nog steeds heel behoorlijk. Daarom besloten wij om de dobber op 130 cm van de haak te zetten. We visten nu dus met ons dode aas op de bodem, daarvoor visten we vlak boven de bodem.

Na circa 15 minuten wachten kreeg Tom beet. De dobber ging tegen de stroom in. Hij ging niet onder. Tom sloeg aan en hij slaakte een kreet van ontzetting. Hij had de slip te los gezet en daardoor was er een enorme warboel (een zogenaamde pruik ) rondom zijn molen ontstaan. De dobber kwam naar hem toe.

“Wat nu?” vroeg Tom hardop.

“Geef de hengel maar aan mij, dan haal ik hem wel met de hand binnen. Pak jij het schepnet maar alvast,” riep ik hem toe. “Oh nee. Dat ding ligt nog in de auto. Ik haal hem snel op,” was zijn antwoord.

Terwijl Tom het schepnet ging ophalen en in elkaar zette, haalde ik meter voor meter met de hand de lijn binnen. Ik moest opletten dat ik de vis niet zou verspelen. Ik had het snoer om mijn hand gewikkeld. Ik voelde meteen dat het een flinke vis was. We hadden geluk dat de vis naar een ondiep en smaller gedeelte zwom.

Ook een dode rat kwam met de snoek op de kant…

Dode rat

Het was een beste snoek. Uiteindelijk hebben we haar na zo’n 10 minuten naar de kant kunnen krijgen en heeft Tom haar geschept. Zij  bleek groter dan we eerst dachten en dus was het mooi dat we ons karperschepnet hadden meegenomen in plaats van een kleiner schepnet.

Nadat de snoek op de kant lag wilden we hem onthaken en toen zag Tom dat zij naast de voorn ook een dode rat in de bek had.

De snoek werd keurig onthaakt en op de meetlat gelegd. Ze lag iets met haar bek voorbij het beginpunt van de meetlat. Het einde ( bij de staart ) gaf een lengte van 116 cm aan. Dus misschien was ze wel 117 cm. Maar we houden 116 cm aan, want dan hadden we het maar goed moeten doen.

We hielden voor de zekerheid maar 115 cm aan…

Regenen

Voorzichtig werd de snoek weer teruggezet. Daar nam Tom alle tijd voor. Daar genoot ik net zoveel van als van de dril. We keken hoe de grote snoek langzaam weer wegzwom en op dat moment begon het keihard te regenen. De temperatuur daalde meteen fors. Buienradar had het dus helemaal mis. Het was nog geen 12.30 uur of de wolken braken open.

We besloten om nog niet naar huis te gaan, want de door ons gevangen kanjer gaf ons zoveel adrenaline dat we de regen voor lief namen. We gingen naar de volgende stek, maar na 10 minuten waren we het er over eens dat onze dag al geslaagd was en we beter naar huis konden gaan!

Wat hebben we nu geleerd deze dag? Een paar dingen:

– Vertrouw de Buienradar niet blindelings.

– Wees op alles voorbereid.

– Neem regenkleding mee.

– Neem voor de zekerheid ook droge sokken en een droge broek mee, dan kun je je na het vissen  in de auto warm omkleden.

– Maak voordat je het aas in het water gooit, eerst je schepnet klaar.

– Blijf te allen tijden rustig.

– Respecteer de gevangen vis en zet het dier rustig terug.

– Deel de vangst met je maat, want je hebt de vis er samen uit gehaald.

Tom met de vangst van de dag op zondag 9 januari 2022… 

 

Baars fever: een flexibele strategie naar succes

Door
Redactie
-

Het is inmiddels geen geheim meer dat veel rivierplassen een mooi roofvisbestand kennen, zo ook grote baarzen. Zeker momenteel, in de winter tot de sluiting van het seizoen, is het één van de meest kansrijke watertypen om gericht grote baars te vangen, ook vanaf de kant! Shimano pro-staffer David van Maanen is verslaafd geraakt aan dikke winterbaars. We gingen een dag met hem op pad om te kijken hoe hij het aanpakt.

Nog één poging om de haak los te schudden…

Tekst en foto’s: Mark Pijnappels en David van Maanen

We treffen elkaar aan een rivierplas, maar dit had net zo goed midden in een stad of in de polder kunnen zijn. Want de variatie binnen het roofvissen, in de breedste zin van het woord, dat vormt een rode draad in de visserij van David. Een allround roofvisser, maar dan wel iemand die hetgeen hij doet tot in perfectie wil uitvoeren. Zo werd hij in oktober nog tweede bij het NK streetfishing in Utrecht, samen met Jordi Rakiman. Waar en hoe hij vist? Eigenlijk alle denkbare technieken en watertypen passeren de revue, zowel vanaf de kant, zijn bellyboot of bij vrienden in een boot; binnen het roofvissen kan je zo ongelooflijk veel kanten op.

Flexibiliteit in hengels en kunstaas om een stek met verschillende technieken af te vissen.

HOTSPOTS ZOEKEN

Vandaag ligt een dagje baarsvissen in het verschiet. “Er zijn ontzettend veel methoden om baars te vangen, dat maakt het zo leuk en uitdagend.” Echter, niet zomaar baars, maar het liefst zo groot mogelijk. Het is de aankomende periode zijn favoriete visserij. Gewapend met twee hengels, een rugzak, schepnet en onthaakmat loopt David naar de eerste stek.

Bij een kantvisserij gaat men het liefst zo licht bepakt op pad. Het is niet heel gebruikelijk om meerdere hengels mee te nemen, waarom doe je dit?

Wanneer ik het water goed ken, weet ik waar ik de vissen precies kan verwachten. Nét dat ene plateau of richeltje kan maar zo de plek zijn waar alle vissen zich samenscholen. Ik dek dan weinig water af, maar probeer juist op verschillende manieren de vis te verleiden. Twee hengels geven je het voordeel dat je jouw kunstaas zo optimaal mogelijk kunt presenteren. Natuurlijk zijn er ook mogelijkheden om dit met één hengel te doen. Een hengel is maar een stuk gereedschap; precies het juiste gereedschap gebruiken helpt je natuurlijk enorm. Voor sommige technieken is een kortere, strakke hengel het meest praktisch en voor andere juist een lange gevoelige hengel. Er zijn natuurlijk allround hengels waarmee je tot op bepaalde hoogte goed kunt werken met meerdere technieken. Echter zijn specifieke zogenaamde ‘nichehengels’ een werkelijk genot. Ik vis met de Poison Adrena en de Yasei LTD Perch Finesse Softbait, beide uit de stal van Shimano.

Met topmateriaal is het net even fijner vissen…

 En op een water waar je nog niet bekend bent?

Vis ik op een onbekend water vis, dan is mijn strategie totaal anders. Het heeft dan geen zin om één stek compleet uit te vissen. Het is belangrijker om zo snel mogelijk de baars te vinden. Struinen door het water, al het water blijven afvissen, dus meters maken en iets sneller vissen. De ondieptes vis ik snel af met twitchbaits, tubes en crankbaits. Hierbij is het bodemcontact niet zo belangrijk. Bij diepere delen wil ik meer gevoel krijgen van het bodemverloop. Ik zoek actief naar hotspots. Dat wil zeggen dat ik veel contact maak met de bodem. Dat kan met shads, tubes, c-rig, t-rig, dropshot of nedrig. Door gebruik te maken van een mustad fast tach, of een gewoon kunstaasspeldje, wissel ik gemakkelijk en snel van methode. Hierbij is licht bepakt en één enkele hengel een absoluut voordeel. Ook tel ik bij elke worp de afzinkfase. Zo ontdek je interessante stukken wat betreft bodemverloop, potentiële hotspots, ook als ik niets vang. Deze markeer ik op Google Maps, zodat we hier op een andere dag weer terug kunnen komen. Dat doe ik overigens ook met mijn vangsten.

Kantvissen is nu heel effectief!

We vissen vanaf de kant, maar is het bootvissen niet effectiever?

Stel, je hebt een plek die je zowel vanaf de kant als vanaf de boot goed kunt bevissen, dan durf ik te stellen dat in de meeste gevallen kantvissen op baars effectiever is. Ten eerste sta je stil op de kant of in het water. Je kunt dan heel gericht een stek afvissen. In het geval van een bodemaas, zoals met de c-rig, vis je het aas van diep naar ondiep. Als je wil kun je het kunstaas tergend langzaam, in sprongetjes van 10 centimeter het talud opvissen. Kleine aanbeten kun je als je stil staat goed zien. Vanuit een (belly)boot lig je nooit helemaal stil, dan heb je met een c-rig minder controle over de aasvoering. Wat dan ook mee speelt is dat je het aas het talud afvist, dus van ondiep naar diep, dat is toch echt anders.

De bellyboot is echter een fantastisch hulpmiddel om baars op een andere manier te belagen en geeft je de mogelijkheid om op plekken te komen die vanaf de kant onbereikbaar zijn. Daarnaast is het een hele andere beleving, dat dobberen op het water. Ook geeft het je de mogelijkheid om een fishfinder te gebruiken, te verticalen of met twee hengels te vissen.

Tot zover een deel uit een groot artikel over baarsvissen dat je kunt lezen in de Beet Magazine die nu in de winkels ligt. Zorg dat je een abonnement krijgt als je niet naar de winkel wilt en alles voortaan als eerste wil lezen: klik hier.

 

 

 

 

 

Exotenjacht op de Waal

Door
Redactie
-

 Het Nederlandse landschap wordt gekenmerkt door meerdere grote rivieren, die elkaar kruisen, samenkomen en ook soms weer afsplitsen. Wat ze gemeen hebben, is dat ze uiteindelijk allemaal in zee uitkomen. In 1992 werden het stroomgebied van de Rijn en de Donau verbonden doormiddel van het Main-Donaukanaal. Deze verbinding zorgt ervoor dat vissen die voorheen niet in ons land voorkwamen, nu vrije doorgang hebben. Vandaag de dag zijn er dan ook heel wat extra vissoorten, zogenaamde exoten, te vangen in onze rivieren. Een mooie kans voor een soortenjager als Sjors Waterschoot.

Tekst & foto’s: Sjors Waterschoot

De roofblei was al eerder in ons land gesignaleerd door Duitse uitzettingen in de Roer, maar komt sinds de verbinding van 1992 in alle grote rivieren en daarop aangesloten wateren voor. In 2007 werd de Kessler grondel voor het eerst in ons land aangetroffen. De grondelsoorten uit de Donau hebben sindsdien een ongelofelijke piek in aantallen doorgemaakt. Gelukkig is die piek voorbij en kan er op veel plekken weer leuk met de feeder gevist worden…

 Veelal niet gewenste Donau-soort: zwartbekgrondel.

Gunstige waterstand

Precies die techniek beoefenen is wat vismaat Roman Schaeken en ik van plan zijn. Begin april dit jaar is de waterstand van de Waal al vroeg gezakt. Als de waterstand te hoog is, is het zeer moeilijk om vis te vangen omdat de stroming dan ontzettend hard is en er veel ‘vuil’ in het water zit, vooral in de vorm van bladeren en takjes.

Doordat de waterstand dit jaar al zo snel gunstig is, maken wij daar dankbaar gebruik van. Roman wil graag een nieuwe stek bij Wamel uitproberen in de hoop dat hij daar zijn eerste witvinriviergrondel kan vangen. Na een poosje rondrijden parkeren we de wagen op een open veldje. Ik heb vandaag een feeder en een kortere reishengel bij me, die ik vlug klaarmaak voordat ik de krib op ga.

Ik kies een plek bij de kop, waar ik met de feeder net naast de stroomnaad een voerplek aanleg. Aan het kleine reishengeltje bevestig ik een schuivend wartelloodje van 25 gram, met daaronder een onderlijn van ongeveer 45 centimeter en een haakje maat 14. Deze gooi ik elke paar minuten opnieuw naar links uit en rolt dan langzaam door de stroming naar rechts. Op deze manier bied je je aas wat actiever aan dan met de feeder en daardoor kan het verrassende vangsten opleveren!

Roman kiest er voor om met lichte hengels wat dichterbij de kant te vissen, hopend op die ene witvin…

De pontische stroomgrondel (Neogobius fluviatilis).

Het duurt niet lang voordat we allebei onze eerste vissen hebben. Roman vangt een zwartbekgrondel en ik vooral blankvoorns. De vijfde voorn is een prachtige blankvoorn van 37 centimeter, een vis die je toch niet elke dag te zien krijgt. Even later krijg ik weer een prachtige aanbeet en deze keer is het een kolblei van 39 centimeter, wat voor mij een speciale vis is. De ‘bliek’ die ik meestal vang is meestal niet groter dan 15 centimeter…

Aspius aspius

Terwijl ik deze vis onthaak en fotografeer, is de feeder per ongeluk met de korf net onder water komen te liggen. Waardoor het aas in de kant gebungeld moet hebben… wanneer ik de kolblei vrij laat, hangt er een roofblei van een centimeter of dertig aan de lijn! Dat is de tweede exoot uit de Donau vandaag!

Roofblei (Aspius aspius) was al vanaf 1984 in ons land aanwezig, maar mede door het Main-Donaukanaal hebben ze echt een opmars gemaakt. Dit was feitelijk de eerste exoot die het (mede) dankzij het nieuwe kanaal maakte in ons land. Omdat het zo’n felle jager is, die ook nog eens groot kan worden, is er niemand die klaagde over deze nieuwkomer. Ze zouden zelfs meer dan een meter lang kunnen worden… Zo’n lengte is nog iets om van te dromen, maar het BNRZ-record staat ondertussen al wel op 87 centimeter! Wie weet hoeveel rek daar nog in zit? Grote roofbleien worden meestal met kunstaas belaagd, maar aan de feeder of tijdens het drijvend vissen met de korst op winde, komen er ook nog wel eens leuke exemplaren boven.

De roofblei is al vanaf 1984 aanwezig… 

Witvinriviergrondel

Zo vis ik heerlijk verder en is het bij elke aanbeet spannend wat erboven water komt. Hoe langer we zitten, des te beter de vis gaat bijten. Het rolloodje doet ook steeds beter zijn werk en levert de ene na de andere voorn op. Maar dan zie ik een klein tikje op de top van de feeder. Ik draai langzaam binnen en zie dat ik de witvinriviergrondel, waar Roman al die tijd al achteraan zit, heb gevangen! “Nee, dat meen je niet!” roep ik, waarop Roman direct komt kijken…

De witvinriviergrondel (Romanogobio albipinnatus) is een soort die ontzettend veel wegheeft van onze inheemse riviergrondel. Toch is het verschil best goed te zien, de witvin heeft namelijk geen vlekken in de rug- en staartvin. Als je hem goed bekijkt, dan zie je ook dat de baarddraden langer zijn en dat hij ietwat gestroomlijnder is dan onze inheemse riviergrondel. Ze worden zo’n veertien centimeter lang, dus als je er kans op wil maken, is een kleinere haak zeker aan te raden. Vaak worden ze op het ondiepe gevangen, maar hij kan dus ook gewoon op de feeder bijten!

Roman met een heuse donaubrasem!

Ik sta mijn hengels voor even af aan Roman, in de hoop dat er nog een tweede komt. Hij weet met mijn hengels ook de nodige vissen te haken en vangt al snel meerdere mooie voorns en even later zelfs een kleine pontische stroomgrondel. Dat is nummer vier van het Donau-lijstje!

De pontische stroomgrondel (Neogobius fluviatilis) heeft wel wat weg van de zwartbekgrondel. Maar ze zijn veel lichter van kleur, hebben geen kenmerkende vlek in de eerste rugvin en grotere exemplaren zijn zelfs meer zilverkleurig dan bruin. Pontische stroomgrondels worden zo’n 18 centimeter lang, maar zijn meestal kleiner. Ze zijn net als de zwartbekgrondel erg gulzig en hebben vaak geen moeite met een haakmaat 8 of zelfs groter.

Donaubrasem

Het rolloodje levert echt de meeste vis op voor Roman, vooral meer voorns en grondels, maar de volgende vis is wel heel speciaal: een heuse donaubrasem! Dit is naar mening de lastigste van het rijtje Donau-soorten om te vangen.

De donaubrasem (Ballerus sapa), heeft meer weg van een kolblei dan van een brasem. Het oog is groter dan de afstand tussen het oog en de punt van de neus. Maar het verschil is toch ook weer best goed te zien, de donaubrasem heeft namelijk een ontzettend lange anaalvin en een ongelijke staartvin. Daarbij valt het ook op dat hij erg zilver is en vaak donkere vinnen heeft, terwijl die van kolblei meestal rood of deels rood zijn.

De meeste donaubrasems die gevangen worden zijn zo’n 20-30 centimeter lang, dus niet erg groot, maar misschien dat dat nog komt wanneer ze hier wat langer aanwezig zijn. Ronnie van Beem wist er in elk geval eentje van 40 centimeter te vangen op een plek waar ik zelf ook vaak gevist heb! Ik denk niet dat deze soorten snel weg zullen gaan in ons land en misschien zelfs nog veel verder inburgeren, waardoor ze op steeds meer plaatsen voor gaan komen.

Een forse kolblei…

De typische kop van een blauwneus.

Wanneer de donaubrasem goed en wel op de foto staat, hopen we beide op nog een bonusvis. Roman zou graag die witvingrondel afvinken voor zijn soortenlijst, maar ik hoop eigenlijk dat één van ons twee een blauwneus te pakken krijgt.

Blauwneus (Vimba vimba) is een soort met een opvallende ronde neus en daardoor een duidelijke onderstandige bek. Ze hebben wel wat weg van een houting of een sneep. Toch zijn deze ook goed uit elkaar te houden; een houting heeft een vetvin en de sneep heeft echt een harde, rechte bekspleet. Dat zijn twee duidelijke kenmerken die de blauwneus niet heeft. De blauwneus kan zo’n 50 centimeter lang worden, misschien zelfs nog iets groter. Het record staat sinds dit jaar op 47 centimeter, wat echt al een prachtige afmeting is.

Gijs van Straten met het 47 cm lange NL record blauwneus (Vimba vimba), gevangen op de Waal (foto: Gijs van Straten).

===========================

DONAU EXOTEN

Donau-soorten die je hier kunt vangen:

  • Roofblei
  • Zwartbekgrondel
  • Pontische stroomgrondel
  • Witvinriviergrondel
  • Donaubrasem
  • Blauwneus
  • Kessler grondel
  • Marmergrondel

============================

Vijf van de acht

Helaas laat de blauwneus zich vandaag niet zien, terwijl dit voor Roman en mij een algemenere vangst is dan de donaubrasem. Ook die witvinriviergrondel wil niet nog een keer bijten en daarmee staat onze teller voor Donau-exoten vandaag op vijf van de acht.

Ik hoopte zelf dat we de zes vandaag zouden halen, maar de kessler grondel lijkt de laatste tijd vrij zeldzaam op de Waal, ik heb hem er al een paar jaar niet meer gevangen in elk geval… En de marmergrondel is een heel klein visje, wat ondiepere kleinere beken opzoekt en dus veel verder stroomopwaarts te vinden is. Ze zijn daarbij zeer klein, maximaal een centimeter of zeven, maar meestal kleiner. Doordat ze zo klein zijn, blijven ze meestal onopgemerkt door vissers.

 

De Kesslers grondel. 

Kesslers grondel (Ponticola kessleri) is de eerste grondelsoort die in ons land terecht is gekomen. Ze lijken nog het meest op de zwartbekgrondel, maar de kenmerkende vlek in de eerste rugvin ontbreekt. Daarnaast hebben ze ook een bredere plattere kop en als je ze vaker gevangen hebt, kun je het verschil vaak al snel zien aan het patroon op de flanken.

Marmergrondel (Proterorhinus semilunaris) is de laatste soort in ons lijstje en ook al is deze via de Donau in Nederland terecht gekomen, je vind ze eigenlijk niet op de grote rivieren. Ze lijken ook weer op de zwartbekgrondel, maar ze hebben twee duidelijke buisjes als neusgaten, vandaar dat ze in het Engels ‘tubenose goby’ genoemd worden. Verder ontbreekt ook weer de kenmerkende vlek in de eerste rugvin, die bij zwartbekgrondel altijd aanwezig is.

Wanneer het ongeveer half negen is, zit de beet er nog steeds heel goed in, maar toch besluiten we om er maar mee te stoppen. Hoewel we maar vier uurtjes gevist hebben, zijn we allebei tevreden met het resultaat en kijken we alweer uit naar de volgende sessie, op jacht naar exoten…

 

 

 

 

De charme van de dalende temperaturen

Door
Redactie
-

Zodra de thermometer onder of net boven de 0 graden komt, kijken mensen je toch wat vragend aan wanneer je zegt dat je in alle vroegte gaat vissen. En zeker met de bellyboot. De eerst reactie is vaak: ‘Het is toch veel te koud!’ of ‘De vissen bijten toch niet met dit weer?’ Maar zoals de meesten van jullie wel weten, valt dat reuze mee… 

 

Door Robbert-Jan Legtenberg

 

Waar begin je?

Zodra het kwik zakt laten veel rovers zich ook zakken richting de diepe gaten of aanliggende plassen van rivieren. De bijtmomenten worden korter maar zeker niet minder heftig wanneer je op de juiste plek op het juiste moment bent. Dit heb ik begin dit jaar ook weer mee mogen maken en dan is een grote snoekbaars vangen mooi, maar zeker geen must wanneer je met licht materiaal in een bellyboot vist.

Waar begin je dan, welke techniek gebruik je, wat voor aas doe je eraan en welk formaat pas je toe? De grootste vragen voor elke fanatieke visser, van karper tot witvis tot roofvis. Zo stel ik mijzelf deze vraag ook elke keer weer. De volledige focus en fanatisme op roofvis heb ik pas sinds twee jaar, aangezien ik voorheen meer gericht was op het feedervissen en karpervissen. Dit houdt in dat ik ook alle technieken nog aan het optimaliseren en uitproberen ben. Ik loop dus ook vaak nog tegen hetzelfde, altijd het frustrerende antwoord aan wat je krijgt wanneer je aan ervaren roofvissers vraagt naar het antwoord: proberen, proberen, proberen. Wat de ene dag niet werkt kan de andere dag wel werken.

Maar dit betekent niet dat er geen beredenering achter je strijdplan zit! Ik pak het vaak als volgt aan voor mijn eigen visserij qua techniek en aanpak.

Waar begin je dan, welke techniek gebruik je, wat voor aas doe je eraan en welk formaat pas je toe?

Jigging

Persoonlijk heb ik geen 10 hengels om alle technieken van te voren te monteren. Vaak laat ik het afhangen van het type visserij, vis je vanaf de boot, bellyboot of vanaf de kant? In dit specifieke geval gaat het om bellybootvissen op snoekbaars en dan kies ik er tot op heden eigenlijk altijd voor om één hengel te voorzien van een gevlochten hoofdlijn 10/00 met daaraan een speld, vervolgens monteer ik een fluorocarbon onderlijn van 28/00, direct op de loodkop gebonden om zo min mogelijk extra clipjes/bevestigingen bij de shad te hebben. Waarschijnlijk maak ik het mijzelf te moeilijk op die manier, maar het voelt goed om het op deze manier te doen.

Het gewicht van de loodkop is en blijft afhankelijk van de stroming en wind. Toch gebruik ik vaak 10 gram als uitgangspunt en varieer ik naar 5 tot 20 gram, afhankelijk van de situatie.

De avond van tevoren begint het al…

Shad keuze

Er is eigenlijk te veel keuze in kleuren, formaten en detaillering van de shads. Voor mij persoonlijk is belangrijk dat het een slanke flexibele shad is die makkelijk gepakt kan worden. Wat betreft staartvorm probeer ik zowel V-tails als schoepstaarten mee te nemen, zodat je kunt afwisselen als het stilvalt.

Qua kleur probeer ik aan te houden om bij helder water en helder weer natuurlijke kleuren te gebruiken en bij troebel en bijvoorbeeld mist opvallende kleuren. Dit betekent echter niet dat wanneer de zon schijnt en je kijkt op de bodem, dat ik er nooit voor kies om een knalpaarse shad te gebruiken en vervolgens toch goed te vangen. Probeer voor jezelf een standaard te ontwikkelen die voor jou werkt en word niet onzeker om af te wijken als het niet goed loopt.

Dropshot

Een van de voordelen van in een bellyboat zitten en je alle plekjes precies uit kan kammen, is dat er makkelijk een bijhengel in een steun gezet kan worden.

Tot op heden gebruik ik voor de bijhengel een dropshotmontage waar ik een kleinere shad aan doe met een andere kleur dan aan de jigging montage. Vaak gebruik ik voor het jiggen een shad van 7-12 cm, soms 15 cm, en aan de dropshot meestal een shad van 5-9 cm. Op deze manier bied je in één keer twee technieken aan en verschillende kleuren en formaten aas. Of meer mensen dit ervaren weet ik niet, maar wanneer het jiggen niet meer loopt vang je meestal nog wel een visje op de dropshot, merk ik vaak. Indien zowel jiggen als dropshot niet werkt en ik heb voor die dag de vriezer geraadpleegd, dan vervang ik de shad aan de dropshot nog wel eens door een klein dood voorntje.

De dag geboren zien worden…

Trotseer de kou

Eerlijk is eerlijk, het is niet altijd even warm in de wintermaanden op het water. Om dit tegen te gaan kun je honderden euro’s aan warmtepakken en speciale kleding kopen. Mijn totale uitgave aan kleding is circa 180 euro, waarvan 110 euro gebruikt is voor een 5 mm neopreen waadpak. Wanneer je je in de waadpakken gaat verdiepen is de kans op verdwalen bij de keuze aanwezig. Maar wanneer je praat met de ervaren vissers, dan kom je erachter dat alle waadpakken vatbaar zijn voor lekkage: de waadpakken van 60 euro maar ook de waadpakken van 300 euro. Wat ik belangrijk vind bij de keuze voor een waadpak is dat deze warm is in de winter. Mocht het in de zomer echt veel te warm worden koop ik er een ‘goedkope’ bij. Daarnaast kies ik er altlijd voor om veel lagen over elkaar heen te dragen. Startend met thermo-ondergoed, gewoon gekocht in de aanbieding bij de supermarkt voor 15 euro. Vervolgens een strak hardloop-shirt met lange mouwen, daarover een gewone hoodie en tot slot een softshell jas met daarover een ski-jas. Wat betreft het onderstel zorg ik naast het thermo-ondergoed voor dikke sokken en een trainingsbroek.

Mijn totale uitgave aan kleding is circa 180 euro, waarvan 110 euro gebruikt is voor een 5 mm neopreen waadpak.

Talkpoeder

Tijdens één van mijn vissessies vertelde een ervaren rot mij dat een goede laag talkpoeder in je sokken zweet opvangt en zo koude tenen tegengaat. Dit doe ik nu al een aantal sessies en ik moet zeggen dat het wel effect heeft. Na 4 of 5 uur dobberen voel je de kou nog wel, maar aanzienlijk minder. Daarentegen zijn er ook genoeg warmtesokken te koop die dit kunnen verhelpen indien je aanleg voor koude voeten hebt. Tot slot zorg ik dat ik altijd een lekkere warme muts bij me heb waar ik een capuchon overheen kan doen wanneer de wind aantrekt.

Geen must

Nogmaals; als je goed zoekt, kost het alsnog geld, maar kun je de kosten wel minimaliseren. Met visvrienden heb ik het ooit eens berekend dat je voor 250 euro een nieuwe bellyboot kun kopen en alle basis toebehoren. Daarentegen zijn er ook genoeg websites en webpagina’s waar fanatieke vissers hun startersset verkopen.

Uiteraard zie je de grootste en meest complexe fishfinders gemonteerd op een bellyboat wanneer je video’s bekijkt en verslagen leest. Zelf ben ik ook in het bezit van een fishfinder en het helpt ook wanneer de vis lastig bijt maar de aasvis wel aanwezig is volgens je fishfinder. Dit geeft meer zelfvertrouwen over de plek. Maar het is geen must en zeker niet om de smaak te pakken te krijgen! Bruggen en taluds uitgooien en verschillende dieptes af vissen, geeft je vanzelf de locatie van de actieve vis. Voor wie geen fishfinder heeft: er zijn ook gratis waterkaarten op internet te vinden.

Door overal over na te denken en veel te vragen en te lezen probeer ik het beste uit een vissessie te halen. Helaas komt het bij mij ook vaak genoeg voor dat er niks gevangen wordt. Hierover had ik laatst een gesprek met Luc Coppens van Westin en hij kwam met de levensles: “Je vist niet alleen om te vangen maar het gaat ook om de beleving”. En laten we eerlijk zijn: je vist inderdaad wel eens achter het net, maar wanneer je een onvergetelijke zonsopkomst meemaakt, dan zijn een paar koude tenen en geen vis slechts bijzaak. Gewoon blijven zoeken en proberen, dat komt de vis vanzelf!

Blijven zoeken en proberen, dan komt de vis vanzelf!

 

SUCCESVOLLE WINTER

Door
Redactie
-
Deze ‘brasem’ had ik even niet zien aankomen…

Geduld wordt beloond De meeste vissers lassen vaak een kleine winterstop in, maar ik ga juist dan weer vol aan de slag. Zeker afgelopen winter! Door de lockdown werden veel van de openbare wateren overrompeld door (karper)vissers. Daarom heb ik bewust gewacht tot de winter aanbrak, zodat ik het water weer voor mij alleen had. Tekst & foto’s: Lennert Van Loock Een beter begin kan ik me niet wensen. Locatie is alles in de winter. Als je niet in de buurt van de vis zit, dan kan je zomaar weken ...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

NOORS VISPARADIJS

Door
Redactie
-

‘Beste fisken’ bij Lauklines Na twee prachtige vistrips in Noord-Noorwegen samen met Daniël Weyers, kon deze ondertussen jaarlijkse visreis vorig jaar om welbekende redenen helaas niet doorgaan. Toen begin dit jaar mijn collega en Nederlands' populairste vis-vlogger Daniël belde met de vraag om in september weer een paar dagen af te reizen naar het hoge noorden, was nadenken niet lang nodig; boeken en gaan! Tekst: Tamme Smit, foto’s: Daniël Weyers Veel landen die op slot zaten of erg strenge maa...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

PREDATOR TOUR

Door
Redactie
-

INTERNATIONAAL MEGA-EVENT Grote internationale roofviswedstrijden worden steeds populairder, steeds groter. Wedstrijden die tegenwoordig ook ‘live’ op smartphone te volgen zijn. Die trend zie je in heel Europa en Nederland dient vaak als wedstrijddecor voor dit soort mega-events. De Predator Tour is de oudste en de bekendste met de laatste edities een deelnemersveld van maar liefst 150 boten. De redactie ging op bezoek bij Evert Oostdam, de organisator en drijvende kracht achter de Predator Tour...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

BAARSFEVER

Door
Mark Pijnappels
-

Flexibele strategie Het is inmiddels geen geheim meer dat veel rivierplassen een mooi roofvisbestand kennen, zo ook grote baarzen. Zeker momenteel, in de winter tot de sluiting van het seizoen, is het een van de meest kansrijke watertypen om gericht grote baars te vangen, ook vanaf de kant! Shimano pro-staffer David van Maanen is verslaafd geraakt aan dikke winterbaars. We gingen een dag met hem op pad om te kijken hoe hij het aanpakt. Tekst en foto’s: Mark Pijnappels en David van Maanen We tref...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

WINTER SURVIVAL

Door
Arno 't Hoog
-

Overleven in de kou Bij vis bepaalt de omgeving de lichaamstemperatuur, dus vanaf het najaar koelen ze stevig af. Werkelijk alles gaat daardoor trager. Dat is zelfs merkbaar in stressreacties na catch & release. De grootste uitdaging komt als het ijs langdurig Elfstedendikte krijgt en de zuurstof geleidelijk opraakt. Alleen de kroeskarper kan het gek genoeg volhouden in verstikkend ijswater. Tekst: Arno van ’t Hoog, foto’s: redactie Hoe dichter je in de buurt van de polen komt, des te langer...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

LIMBURGSE MONSTERVOORNS

Door
Redactie
-

De vangsten van grote blankvoorns worden de laatste jaren steeds talrijker. Vroeger waren de ‘bakstenen’ beslist ook te vangen, maar tegenwoordig lijkt het wel of ze op powervoedsel zijn overgestapt, want ze worden groter en groter. Jo Adriolo vist op zo’n stek waar je ze gericht met de vaste hengel kunt vangen. Hij zal zeker geen grote aantallen gaan vangen, maar het formaat maakt alles goed… Tekst & foto’s: redactie Over het decor van vandaag hoeven we niet geheimzinnig te doen; het betref...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

VOORNVISSEN IN BUNSCHOTEN-SPAENBURG

Door
Jan van Schendel
-

Eén ding moet ik zeggen, ik heb al in veel jachthavens gevist, maar een mooiere locatie dan de jachthaven van Bunschoten-Spakenburg ken ik niet. Je zit pal tussen de oude jachten, zeilschepen en rondom de haven nog veel gebouwen in oude stijl. En het belangrijkste: vis is er meestal ook volop te vangen. Tekst & foto’s: Jan van Schendel Hoe vaak heb ik al niet mooie verhalen aangehoord over hele grote voorns die hier zijn te vangen in de winter. Zelf had ik hier pas één keer eerder gevist en ...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Wintervissen in de praktijk met Guru toppers

Door
Redactie
-

Guru publiceerde recentelijk weer twee interessante video’s op haar YouTube-kanaal. Het vernieuwde concept Inside-Out XL van Guru bevat nog meer info en tips om succesvol aan de slag te gaan aan de waterkant. In de episode ‘Grote Voorn vangen met een Matchhengel’ kun je veel opsteken…

In die ‘Grote Voorn vangen met een Matchhengel’ vertelt Sjors Milder je werkelijk alles wat je moet weten om met de slider en de matchhengel aan de slag te gaan. Je kunt de video hier bekijken:

Koud!

Het water is koud en ook het feedervissen vraagt in dit jaargetijde om een andere aanpak. Anja Groot trok in de video ‘Feedervissen in de winter’ met Frank Van Waelderen naar een Belgische grindplas om een kijkje te nemen hoe hij dit aanpakt. Daarbij wordt er onder andere gevist met de Guru Ngauge 11ft feederhengel en Guru Xchange Feeders van 30 gram.

Klik hieronder om die video te bekijken.

 

 

 

Winterkarper met de pen

Door
Redactie
-

In de winter is het vinden van de vis vaak erg belangrijk. Het vaak heldere water maken dit gelukkig een stuk gemakkelijker in de koudere maanden. Door goed te observeren kun je zomaar een winter holding tegenkomen, zo ondervond ook Sjors Quaedackers.

Tekst & foto’s: Sjors Quaedackers

Wandeling

Tijdens een wandeling met de hond rond een plaatselijk water, kan ik natuurlijk mijn ogen niet van het water afhouden. De ondiepe stukken bekijk ik extra goed. Op een beschutte plek met obstakels (takken) zie ik donkere en lichtere stukken. De lichte stukken zijn schone stukken bodem, en de donkere stukken zijn stukken bodem met bladeren en takken… maar soms ook vissen! Daarom is het vaak niet verkeerd om vanuit meerdere hoeken het water goed te bekijken.

Op dit stuk zie ik een aantal vissen liggen en hoe langer ik kijk, hoe meer karpers ik zie. Ineens valt me op dat boven de donkere stukken ook vissen bewegen, die juist weer lichter zijn en goed afsteken tegenover de bodem. Uiteindelijk zie ik zo’n 50 vissen liggen op een stuk van ongeveer 20 vierkante meter. Bingo!

Bingo! 

GOUDEN KANS!

Gelukkig heb ik wat boilies in mijn jaszak, waardoor ik eens kan proberen wat de vis doet. Hoe ze reageren en of ze willen eten. Ik gooi wat boilies erin. De vissen zijn niet heel actief, maar ze zwemmen wel weg. Ik wacht een aantal minuten af en zie wat eenden aankomen. Ze duiken naar de boilies. Dit maakt de vissen zo nieuwsgierig dat ze een kijkje komen nemen en zowaar een paar boilies beginnen te snoepen.

Uiteraard zie ik hier mijn kans en snel gauw naar huis om mijn penhengel te halen. Omdat de vissen tussen de takken in zwemmen wil ik niet met mijn gehele uitrusting met een loodsysteem de boel verstoren. Door het rustig laten zakken van een dobbertje (schrikt de vis niet zo snel.

De penhengel, een onthaakmat, schepnet, blikje mais, brood en wat klein materiaal worden verzameld en terug richting waterkant. Aangekomen bij de stek zie ik dat de boilies al allemaal zijn verdwenen. Ik bevestig mais op de haak en gooi een klein handje mais erin. De vissen verdwijnen weer even maar ik weet dat het nu op geduld aankomt, het is afwachten tot dat de vis terugkomt. Dit duurt niet lang en binnen twee minuten gaat mijn pen de eerste keer onder. Ik sla aan en zie een schub boven komen. Helaas vals gehaakt… Ik leg de pen direct terug op dezelfde plek. Nog geen minuut later schiet de pen wederom weg. Ik sla aan en zie dat deze vis goed gehaakt is. Tot mijn verbazing zie ik een grijze torpedo, een graskarper! Na enkele minuten kan ik mijn net onder de vis schuiven, yes binnen!

Die had ik niet verwacht… 

LIJNZWEMMERS

Door de dril is de rest van de vissen een beetje geschrokken, maar omdat ik de vis niet direct boven de plek heb afgedrild, ligt er snel weer vis op de stek. Direct wat mais erin, en afwachten.. Doordat de mais geel van kleur is valt deze erg op in het heldere water en steekt goed zichtbaar af tegen de bodem. Na een keer of drie erover te zijn gezwommen zie ik dat sommige vissen beginnen te eten, wat de andere vissen triggert om ook te gaan eten. Dit is natuurlijk dé kans. Ik laat de mais rustig afzakken en niet veel later schiet de pen wederom weg. Ik zie een spiegel wegschieten tijdens het zetten van de haak. Tijdens de dril voer ik gelijk al wat mais op de plek, zo kan de vis weer rustig terugkeren naar de plek, terwijl ik rustig plaatjes kan schieten van deze vis.

Een leuke diversiteit aan karpers op dit water… 

Even later zie ik een andere donkere plek met vis, die ik eerst aanzag als en stuk met bladeren en takken. Omdat het hier om een iets dieper stuk gaat, kon ik deze inschatting lastig maken. Nu merk ik op dat ook hier een groep vissen bij elkaar ligt. Ik leg de pen er in eerste instantie niet middenin omdat ik bang ben dat de vis zal schrikken. Een aanbeet blijft uit dus probeer ik het er maar middenin op hoop van zegen. De vissen schrikken niet en de ene tik na de andere op de pen is het gevolg. Lijnzwemmers natuurlijk. Het is moeilijk om te bepalen of een vis met zijn lijf of vinnen de lijn beroert of dat het een echte aanbeet is. Het resultaat is wat teleurstellend, want ik verspeel een aantal waarschijnlijk vals gehaakte vissen, maar weet toch vier vissen op de mat te krijgen in 2,5 uur vissen.

De volgende penkarper…

PRACHTIGE WINTERKLEUREN

Twee dagen later ga ik terug naar de stek om te kijken hoe het is. In tussentijd hoorde ik al dat er iemand met een loodsysteem had gevist, wat duidelijk zichtbaar was. De vis was helaas helemaal verstoord op deze plek. Waar ze normaal lagen, is nu alleen nog een hoopje bladeren, met lege open stukken te zien. Ik besluit om het een aantal dagen rust te geven.

Een paar dagen later keer ik terug samen met mijn vriendin, om zo wat mooiere plaatjes te kunnen krijgen. De stek is nog steeds niet wat het geweest was. Toch probeer ik een gok te wagen, waar ik wel nog wat vis zie liggen. Het duurt ditmaal wel een stuk langer voordat ik de eerste vis kan haken. Na een kwartier schiet de pen toch weg. Ik sla aan en weet de vis gelukkig goed te haken, die me alle hoeken van het water laat zien en zich twee keer vastzwemt, maar uiteindelijk weet ik haar te landen. Gelukkig, de eerste is binnen, en in de tussentijd heeft mijn vriendin al wat actieplaatjes kunnen schieten. Een mooi beschubde spiegel in prachtige winterkleuren.

Actieplaatje…

Omdat het niet heel actief is op deze stek, besluit ik langs een ander water te lopen, om te kijken of daar iets te vinden is. Ook daar vind ik een winter holding. De vis ligt hier wat meer verspreid. Ik gooi wat mais erin en leg mijn haakaas net erbuiten. Omdat het hier iets dieper is, moet ik echt op de lichtere stukken in het water op de donkere schimmen afgaan. Onder de pen zie ik een aantal keren donkere schimmen langs zwemmen. Tot het moment dat er eentje een beetje blijft hangen. Ik zeg tegen mijn vriendin; “Let op, de pen zal zo gaan bewegen.” Enkele seconden later komt de pen inderdaad in beweging. Ik zet de haak en een prachtig gekleurde winterschub is het resultaat. Het slot van een prachtige sessie…

MIJN PENUITRUSTING

Het materiaal wat ik gebruik voor deze penvisserij is het volgende,

  • Hengel: Soul The Float Reloaded 13ft 1.75 lb. Lekker licht en flexibel, ideaal ook voor gevlochten lijn
  • Molen: Soul Nero FRS6000. Klein en licht, mooi in balans met de penhengel
  • Haak: Rigsolutions CE-4 Anti Eject Hook
  • Lijn: Rigsolutions Down2Earth silt 0.28 mm. Gevlochten lijn, voor het zetten van de haak en anticiperen op obstakels.

 

Zeevissen start-up: onderlijnen, haken, lood & aas

Door
Redactie
-

Over onderlijnen kan Martijn Dekkers zich soms behoorlijk opwinden: “Ikzelf ben niet zo van de tierelantijntjes op mijn onderlijnen. Begrijp me niet verkeerd; ik weet zeker dat wedstrijdvissers wél baat hebben bij verwerplijnen of lijnen met bepaalde versieringen. Alleen vind ik niet dat dit in de basisuitrusting van iedere (beginnende) zeevisser behoort te zitten, je maakt het voor de doelgroep van deze rubriek alleen maar moeilijker! Voor ons als recreant maakt het niet zo uit of we nu 10 of 15 vissen vangen, het gaat vooral om de beleving van je hobby. Met een paar verschillende en simpele onderlijnen vis je het gehele jaar rond…”In dit Artikel van Toen uit Zeehengelsport vertelt hij in deel 3 over onderlijnen, haken, lood en aas.

Neem alleen het meest noodzakelijke mee… 

Door Martijn Dekkers – foto’s Bram Bokkers

Het succes zit maar al vaak in de eenvoud. De onderlijn met wapperlijnen, de onderlijn met afhouders en een paar varianten van de éénhaaks lijn; meer dan dat gebruik ik eigenlijk niet.

Iedere zeevisser is begonnen met de driehaaks rode bezemafhouders. Deze zijn goed, super veelzijdig inzetbaar en overal te koop. Toch is er meer en zijn kleine aanpassingen vaak erg effectief en soms ook een must. Het grootste verschil zit hem in het materiaal waarvan de afhouders gemaakt zijn; kunststof of metaal, en verder is de lengte van de afhouders van belang.

 

Lang of kort?

Met een zwakke stroming kan de vis erg gevoelig azen. Op zo’n moment zijn lange afhouders met lange aaslijnen het beste in te zetten. Je geeft de vis hiermee net wat meer ruimte voor ze de haak ontdekken die dan al binnen zit – te laat om te spugen. Gebruik je deze in een harde stroming dan werkt het juist tegenovergesteld. Ze gaan nu last krijgen van de harde stroming en het aas wordt te bewegelijk. Nu kun je beter kiezen voor kortere stalen afhouders met een korte aaslijn die op zijn beurt weer van dikker materiaal is gemaakt. Dit blijft veel stabieler liggen en de vis werkt het bij deze stroming toch wel goed naar binnen. Bij andere vissoorten heb ik nooit veel verschil kunnen ontdekken. Stalen afhouders liggen meestal stabieler op de bodem dan kunststof afhouders. Hoe dikker het staal, hoe beter deze tegen de bodem blijft liggen. Verzwaarde afhouders raad ik instappers niet aan om te gebruiken vanaf de kant. Je gooit én sneller in de knoop én veel minder ver. Wil je verzekerd zijn dat je haken allemaal tegen de bodem liggen, vis dan goed uptide: tegen de stroming inwerpen en lijn geven tot alles plat tegen de bodem gedrukt wordt, ook al ligt je lijn dan in een bocht.

Voor onderlijnen zonder afhouders gelden dezelfde richtlijnen. Waar je de ene dag veel meer vangt met afhouders. vang je de volgende dag weer meer zonder afhouders. Over het waarom bestaan diverse theorieën, maar volledig echt onderbouwd is dit nooit. Feit is wel dat je ze altijd bij je dient te hebben!

Het gaat vooral om de beleving van je hobby…

 

Schuivend of vast

De éénhaakslijnen gebruik ik voor het vissen op grotere vissen zoals haaien, zeebaarzen, gullen en roggen. Wanneer je gericht op deze vissoorten vist wil je niet het risico lopen dat er twee vissen tegelijk aan je onderlijn hangen, dan vraag je om problemen.

Bij de aanbieding met een enkele haak kun je deze schuivend aanbieden of aanbieden via een vaste montage. De vaste montage kan je het beste inzetten bij een zwakke of gemiddelde stroming. Het beste gebruik je bij deze montage de zogenoemde ‘urfe’. Dat is een metalen stangetje dat voorzien is van een loodclip, een wartel voor de aaslijn en een wartel om de hoofdlijn te bevestigen. Verschillende merken hebben deze urfe in het pakket, maar zelf maken is ook een optie. De aaslijn dient 120 tot 150 cm lang te zijn. Vissend met de urfe kan het haakaas vrij worden opgepakt en pas wanneer de lijn zich strekt haakt de vis zich. De gehaakt vis zal direct een sprintje nemen en het lood mee trekken, aanslaan is niet meer nodig. Wanneer de vis van je af zwemt krijg je een snoeiharde aanbeet; komt de vis naar je toe dan valt je lijn slap, twijfelen is er dus niet bij. Het grote nadeel aan deze montage is dat de vis met lood en al blijft rond zwemmen wanneer de hoofdlijn breekt.

Afhouders: lang, kort, van metaal of kunststof?

Met een schuivend systeem vis je iets subtieler. Gebruik je een slider dan gebruik je een onderlijn met dezelfde lengte als hierboven beschreven. De vis kan nu ook de onderlijn rij oppakken en heeft nog wat bewegingsvrijheid. Je gaat dit wel zien op de hengeltop, een erg spannend moment, want aanslaan mag je nog niet meteen doen. Beter wacht je even tot de top zich helemaal kromt en dan pas pak je de hengel uit de steun en sla je aan. De schuifmontage is in te zetten op alle watertypen en met alle omstandigheden.

De urfe en de slider zijn waardevolle onderdelen.

 

Jojo-onderlijn

Bij een matige tot harde stroming kan je ook gebruik maken van een jojo-onderlijn, deze blijkt dan uitermate goed te werken. Dit is een onderlijn die semi-schuivend is. Deze jojo-onderlijn is niet zozeer bedoeld om te schuiven bij een aanbeet, maar vooral om te schuiven wanneer een grote vis zich gehaakt heeft. Bij het oppakken van het aas zie je dit direct op je top en vaak knalt de gehaakte vis er meteen als een malle vandoor. Wanneer de lijn strak staat schuift het lood tot ruim boven de vis, ideaal met veel obstakels in de buurt.

 

De aaslijn – het stukje lijn waar de haak aan geknoopt wordt –  kan bestaan uit een aantal materialen, maar altijd uit nylon of fluorocarbon lijn! Een gewone transparante nylon voldoet prima. Mijn voorkeur gaat meestal uit naar fluorocarbon. Niet omdat dit minder goed zichtbaar is onder water, maar puur voor de hogere slijtvastheid. Een ander nog slijtvaster materiaal is Amnesia, dit is nog slijtvaster en stugger. Deze bekende Amnesia is verkrijgbaar in vele kleuren en diktes. Overigens gebruik ik zelf maar twee kleuren, ik ben er namelijk niet van overtuigd dat al die kleuren ook daadwerkelijk meer vis opleveren. Ik geloof wel in het verschil tussen transparant, geel en rood als onderlijn. Die kleuren onderlijn heb ik dan ook voldoende bij me in de viskist.

De dikte van de aaslijn is afhankelijk van de vissoorten waar je op vist. De meerhaakse onderlijnen zijn vooral voor het vissen op wijting, schar en bot. Deze kun je prima vangen aan een aaslijntje van ongeveer 30/00. Voor de enkelhaaks onderlijnen gebruik je beter aaslijnen met een dikte van 40/00 tot 60/00.

Haken

Het belang van haken wordt vaak onderschat; er zit namelijk erg veel verschil tussen haken. Er bestaan dan ook veel soorten haken met ieder hun eigen eigenschappen. Ook hier gaan we ons weer beperken tot een overzichtelijke selectie. Het grootste verschil, en in mijn ogen ook het belangrijkste verschil, is een gezette of normale haak.

Een normale haak is zoals de meeste vissers die kennen, een rechte steel, een bocht en de haakpunt en dat alles in een rechte lijn. In de meeste gevallen de beste keuze. Ze worden gemakkelijk naar binnen gewerkt, pakken genoeg vlees en zijn ook weer gemakkelijk te onthaken.

Bij een gezette haak staat de haak iets naar buiten gebogen en is de ‘gape’, de afstand tussen de haakpunt en de steel, wat ruimer. Deze pakken sneller vlees en dringen vaak ook dieper in de bek zodat de gehaakte vis weinig kans heeft los te raken. Het nadeel van deze haak is dat hij iets minder goed naar binnen gewerkt wordt en wat moeilijker in een kleiner bekje past.

Lekker uitwaaien met zo min mogelijk bagage…

Je wisselt pas van haak als je er ook daadwerkelijk een reden voor hebt. Wanneer je geen aanbeten krijgt dan wissel je niet direct van haak, maar zoek je een andere oplossing. Sta ik op de goede plek? Heb ik de goede onderlijn? Of moet ik iets aan het aas of de presentatie veranderen? Allemaal mogelijkheden. Krijg je wel beet, maar blijven de vissen niet hangen, dán is het verstandig om van haak te wisselen. Bijvoorbeeld een ander model, groter, kleiner, het kan een enorm verschil maken! Ook een langere of iets kortere aaslijn wil wel eens helpen om de vis toch te haken. De gemakkelijkste manier om dit alles zo snel mogelijk uit te vogelen is door een onderlijn met lange aaslijnen te pakken, twee of drie verschillende haken en verschillende lengtes van haaklijnen gebruiken. Drie mogelijkheden op één onderlijn, dus je ziet dan snel wat werkt.

Onthaaktang

Natuurlijk kan een vis de haak ook diep slikken. Ga niet staan te prullen met een grote tang om de vis te onthaken. Gebruik een klein tangetje of veel beter een onthaker die gebruikt worden bij het vissen op forel. Deze heeft zowel een grote als een kleine onthaker, en deze is prima te gebruiken. Nog een leuke: een eetstokje van de Chinees werkt het allerbeste, maar dat is wel even oefenen.

Wie toch een tangetje wil gebruiken moet alert zijn op het beschadigen van zijn aaslijn net boven de haak, je beschadigt deze nog wel eens met een tang. Wil je de vis meenemen voor consumptie, dan is de keuze eenvoudig: dood hem met een flinke gerichte tik op de kop en hij hoeft niet te lijden.

Onderlijnen heb je in alle kleuren, maar beperk je tot enkele.

Lood en werpgewichten

Net als onderlijnen, bestaan er ontzettend veel soorten lood en loodvervangers. Loodvrije werpgewichten zijn sterk in opkomst, maar zeker nog niet ingeburgerd in de zeevisserij. Iedereen heeft zijn eigen reden waarom hij nog steeds met lood vist. Feit is wel dat we over een aantal jaren (2027) niet meer met lood mogen vissen, dus je een beetje verdiepen in loodvrije alternatieven is echt niet verkeerd. Tik op Google maar eens de woorden ‘loodvrij vissen’ in, en je vindt al aardig wat tips. Op Beet.nl met in de zoekfunctie ‘loodvervangers’ kom je een door mij geschreven artikel tegen met alternatieve werpgewichten.

Bij lood kiezen we in de basis uit twee soorten werplood: mét of zonder ankers. Werplood met ankers is wellicht de beste keuze voor een beginnende zeevisser, maar neem zeker ook een paar loodjes zonder ankers mee. De naam ankerlood zegt al genoeg natuurlijk, dit is lood met ankers, die dienen er voor om je lood op zijn plaats te houden. Net als bij het anker van een boot graven de ankers zich in de zandbodem in, zodat je lood ook in de stroming op zijn plek blijft liggen. Zodoende blijft ook je onderlijn keurig liggen.

 Klapankerlood; ingeklapt en uitgeklapt.

Ankers en klapankers

In lood met ankers heb je twee varianten: het lood met vaste ankers (die laten we thuis en gebruiken we enkel op de boot) en het lood met klapankers. Deze ankers klappen in wanneer je de spanning op de lijn opbouwt. Ideaal voor de kantvisserij. Zolang je lood ingegraven zit blijven de ankers netjes op hun plek, maar bouw je de spanning op wanneer je gaat indraaien dan klappen de ankers los en kan het geheel probleemloos binnengedraaid worden. Uiteraard zet je de ankers weer in de goede positie alvorens in te werpen!

Wat de meeste zeevissers niet weten is dat je heel simpel dit klapankerlood kunt upgraden. Door wat bindelastiek om de ankers van je lood te wikkelen kun je veel lichter vissen! Zo kun je onder de zwaardere omstandigheden toch wat lichter vissen. Het grote voordeel is dat je het bindelastiek ook nog eens gemakkelijk los kan trekken als je ankers vast zitten, dan klappen ze alsnog terug.

Hoe zwaar moet je lood zijn dat je meeneemt naar de waterkant? Met wat verschillende ankerloodjes tussen de 150 gram en de 200 gram zit je meestal wel goed. De meeste strandhengels kunnen dit wel aan. Ga je zwaarder vissen, check dan of je hengel dit wel aan kan. Welk lood je uiteindelijk aan je lijn hangt, hangt af van de stroming, je hengel en de te werpen afstand. Lood kies je altijd zo licht mogelijk. Wanneer de stroming hard is, vis je met zwaarder lood dan bij een zwakke stroming. Dit vergemakkelijkt het inwerpen en indraaien. Het kan natuurlijk gebeuren dat je lood door de toenemende stroming of door vuil in je lijn onverhoopt aan de wandel gaat. Draai dan direct in, voor je het weet ‘wandelt’ je lood in een obstakel en zit je muurvast.

 

Vis je dicht tegen de kant of vis je rond de kentering (dood tij) met weinig stroming, probeer dan eens een ankerloos loodje. De loodjes met een piramidevorm zijn bijvoorbeeld geweldig. Ze werpen goed en blijven prima liggen. Nu is het niet zo erg wanneer je lood een beetje verschuift, het kan zelfs je vangsten positief beïnvloeden doordat je een groter gebied afvist. Zolang het maar niet te snel verplaatst! Vissoorten als bot en zeebaars zijn ook niet vies van een aasje dat zich verplaatst, integendeel.

Dit Artikel van Toen verscheen eerder in Beet Magazine en Zeehengelsport nummer 377

Ervaring bouw je op door veel te vissen; succes!

 

 

 

 

 

 

 

 

Tips & tricks voor de winterse havenvisserij op voorn

Door
Redactie
-
????????????????????????????????????

Winter is tijd voor de havenvisserij. Witvissers gaan immers net als roofvissen de witvis achterna en in de diepe havens vindt de witvis rust, een iets hogere watertemperatuur en beschutting tegen wind en kou. Waar moet je aan denken als je hier gaat vissen? Jan van Schendel geeft wat tips. 

Goede uitpeilen, vaak vis je met staande haak of met overdiepte.

GOUDEN HAVEN REGELS

De standaard aanvang-strategie in havens is vaak een visserij met een staande haak. Dat houdt in: met het haakaas precies tegen de bodem. Als ik zo geen aanbeten mis, dan wijzig ik ook niks aan deze methode. Verder zijn er een aantal gouden regels.

  1. Bij het te vaak missen van aanbeten de dobber enkele centimeters dieper afstellen. Je kijkt het nu even aan, mocht je nog steeds veel beten missen, dan herhaal je dit net zo lang tot je minder beten mist.
  2. Als de vissen door het los bijgevoerde aas verder van de bodem worden gelokt, dan dien je juist verder boven de bodem te vissen.
  3. Ik voer vaak met gekookte en gekiemde hennep en casters. Met de casters ga ik tevens vissen; maden zijn niet altijd een optie omdat het vaak vol zit met kleine baarsjes. Dat is vaak zo in havens langs de Randmeren. Een made op de haak en de dobber gaat simpelweg nooit staan omdat het aas onderweg al door de baarsjes wordt onderschept. Casters zijn meestal de oplossing.

Een uitgebreid artikel over de havenvisserij met meer tips vind je in de Beet Magazine die momenteel in de winkels ligt!

Casters zijn meestal de oplossing…

LLV vlog: video terugblik op een grillige december 2021

Door
Redactie
-

Mist, dagenlang regen, nachtvorst, oostenwind, zuidenwind, westenwind, storm. Niets bleef de zeevisser bespaard in 2021 en ook de laatste maand december was grilligheid de enige zekerheid, ook voor de Pier- en Noordzeekanaal-vissers rond Wijk aan Zee en IJmuiden…

 Ook zonnige dagen…

Viskoorts en vangdrang

Maar viskoorts en vangdrang laten zich niet snel temmen en natuurlijk waren er ook mooie zonnige dagen en avonden die meer mensen naar de waterkant lokten, met name in de vrije dagen tussen kerst en oudjaar.

Een heiig Noordzeekanaal…

Gul, wijting en schar

In zijn nieuwste LLV Zeevissen vlog op YouTube blikt Luc Mom nog eens terug op een enerverende decembermaand vol gul, wijting en schar.

Klik hieronder om de video te bekijken.

 

Een scharretje vangen kan iedereen

Door
Redactie
-

In de winter staat schar en wijting centraal bij de zeevissers. Beide soorten zijn geliefd, zowel om te vangen als om er een paar mee te nemen voor het avondeten. Maar waar vind je de schar eigenlijk; van wat voor bodem houdt hij, en zit hij diep of ondiep? Vrijwel alle vragen over de schar worden beantwoord in een artikel van de Engelse site Talk Seafishing.

Mooie scharren vangen kan iedereen (foto’s John Willems en www.talkseafishing.co.uk)

In dit artikel vind je veel tips over het vangen van schar vanaf het strand of vanaf de boot. Scharren zijn niet zo gek op harde stroming en ook niet zo gek op een bruisende branding. Ze zoeken wat kalmer en dieper water op wanneer de omstandigheden wat ruwer worden. Maar als de stormen geluwd zijn, zoeken ze weer wat ondieper water op, en zeker ook in de winter.

Meer weten over de schar? Lees dan eens door het (Engelstalige) artikel op de genoemde website: klik hier.

Een triplet vanaf de boot… 

 

 

 ‘Out of the box’ feederen op de getijderivier Lek

Door
Redactie
-

Richting het einde van het jaar is de witvisserij op onze grotere rivieren misschien wel op zijn best. Natuurlijk zijn er ieder jaar weer uitzonderingen, maar op stromend water moet de vis in beweging blijven. En niet zelden kun je op sommige zones ook in de winter door blijven vangen. Ik noem zomaar even wat wateren op: de Rijn, Waal, Merwede, Maas, Dordtse Kil, Spui, Gelderse IJssel. En wat dacht je van de Lek?

 Stroming, grof water en veel beet; zo zie ik het graag!

Tekst & foto’s: Jan van Schendel

Getijdeverschil

Op de Lek kun je de komende maanden ook nog een visje vangen, dus ging ik met mijn feederhengel terug naar een plek waar ik al lang niet meer was geweest. Mijn stek bevond zich nabij Lekkerkerk. Op de rivier staat een sterke stroming en er is sprake va een flink getijdeverschil. Hoe vaak heb ik hier in deze omgeving al wedstrijden gevist? Lekkerkerk, Kinderdijk, Dordrecht, Capelle aan de IJssel, Alblasserdam en ook zowat het gehele Rotterdamse havengebied, allemaal waren het vroeger plaatsen waar ik bijna wekelijks wedstrijden viste. Vrijwel altijd was er volop vis te vangen. Brasems waren meestal de winnende vissen, maar soms ook zeker grote voorns en windes.

Net buiten de stroming

Het kan wel 25 jaar geleden zijn dat ik hier nog eens gevist heb, maar nog steeds wijzen de stekken zich vanzelf uit. Je zoekt altijd naar een gedeelte van het water dat goed bereikbaar is en als het even kan zoek je een stek net buiten de sterkste stroming. Probeer ook altijd te vissen op plekken waar de oever snel afloopt. Op die manier kun je vaak het gehele getijde blijven zitten nadat je eenmaal op een stek bent geïnstalleerd. Je hebt hier toch wel ongeveer een meter verschil tussen eb en vloed, vandaar.

Plaats je opstelling niet direct aan de waterlijn in verband met het getijde en flinke golven van grote schepen.

Vaak zijn het niet de meest eenvoudige stekken waarop je vist en dat bleek ook hier. De oever is overal verstevigd met flinke grote en gladde stenen en daarop moet wel het plateau of het visstation worden geplaatst. Ik begon de vissessie net een uur na hoogwater, toen het water al zo’n 20 centimeter was gezakt, eigenlijk het ideale getijde dat je kunt meemaken. Waarom? Het water gaat zeven uur af en de stroming zal tijdens de sessie misschien wel verminderen, maar in ieder geval kun je uren lang vissen onder min of meer gelijke omstandigheden.

 Een flinke dot aas valt extra op.

Meteen aanbeten

Ik heb niet eens echt een stek vooraf aangevoerd. Nadat ik eerst de stek op verschillende afstanden had uitgepeild – daarbij ook de bodemgesteldheid had bekeken – vond ik de juiste visafstand op precies dertig meter uit de oever, het was daar geschat zeven tot acht meter diep. Vanwege de niet zo grote visafstand besloot ik om te vissen met nylon ‘rechtdoor’. Bij het vissen op grote afstanden (veertig meter plus) zou ik kiezen voor een nylon voorslag van zeven of acht meter en een gevlochten hoofdlijn. Veel vissers beseffen het niet, maar je kunt in stromend water vissen met een lichtere voerkorf vissen wanneer je een 30/00 nylon hoofdlijn gebruikt…

Tot zover een deel uit het artikel dat Jan van Schendel maakte over het vissen op de Lek; een artikel dat zal verschijnen in de volgende uitgave van Beet Magazine die rond de jaarwisseling in de bus zal vallen bij de abonnees. Ben je nog geen abonnee? Voor nog geen 30 euro heb je een jaarabonnement van 9 nummers, ook leuk om als cadeau te geven: klik hier.

 

Onder de waterspiegel

Door
Redactie
-

Underfishing is een collectief van vier neven met een gezamenlijke passie voor vissen, duiken en snorkelen. Waar de meeste vissers alleen een foto maken van de vis die ze vangen, kijken zij onderwater mee met wat de vissen doen. Hier leren ze veel van én het is natuurlijk ook fantastisch om naar te kijken! De gemaakte beelden delen ze op Instagram en YouTube, zodat niet alleen zij maar iedereen van die fascinerende onderwaterbeelden kan leren. Tekst & foto’s: Underfishing Wij vissen al ruim ...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Groot verschil

Door
Redactie
-

Op de attractieve toer Het gros van de kapervissers belaagt de karper op een inmiddels voor de hand liggende methode. Een vastloodsysteem gecombineerd met de bekende boilie in de vorm van een snowman of pop-up montage. Deze montage en aaspresentaties hebben zich lang en breed bewezen en geeft het benodigde vertrouwen. En met vertrouwen vang je vis. Toch is er nog zoveel meer mogelijk als het gaat om aas. Daarom ga ik wat dieper in op het inzetten van attractief aas en de verschillende mogelijkhe...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Herfstmagie

Door
Bernd Brink
-

Koude najaarskarpers De karpervisserij in de late herfst heeft ten opzichte van andere jaargetijden zijn eigen charme, maar ook zijn eigen regeltjes. Bernd Brink beschrijft waarom koud water meer succes oplevert dan warmer water; welke watertypen interessant zijn in deze tijd en met welke voorbereidingen je de kans op succes kunt verhogen. Tekst & foto’s: Bernd Brink De auteur met een prachtige novemberkarper. De late herfst is voor veel karpervissers het moment op de karperspullen op te ber...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Debuut in de Alpen (deel 1)

Door
Redactie
-

Halfvier in de ochtend worden we gewekt door het alom gekende geluid van onze wekkers. Verassend genoeg is het deze keer niet zo moeilijk om zo vroeg uit bed te stappen. Na de nodige koppen koffie en een snel ontbijtje kunnen we eindelijk vertrekken naar het Franse land. Iets waar we al weken naar uit hebben gekeken. Bij vertrek is het even wennen om met het Russische voertuig de weg op te komen, maar al snel wordt het busje een onmisbare schakel in ons verdere avontuur. Tekst & foto’s; Wim ...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

Koude karpers

Door
Redactie
-

Favoriete wintervisserij  We horen allemaal veel verhalen dat karpers in de winter niet eten. De vis is passief en beweegt niet. Toch heb ik mijn mooiste vissen in de winter weten te vangen; vissen die in de zomer nooit gevangen worden. Hoe steekt dit precies in elkaar? In dit artikel beschrijf ik mijn wintervisserij, welke keuzes ik maak en waarom ik zelfs nu liever vis dan in de zomer. Tekst & foto’s: Sjors Quaedackers De meeste karpervissers zien het voor- en najaar als de perfecte karper...

Onbeperkt verder lezen?

Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?

Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50

ABONNEREN

--

Lees onbeperkt online - Digitaal Jaarabonnement Beet Magazine : € 49,50
---
--

Overzicht alle abonnementen

ALLE ABONNEMENTEN

---

1...373839...55Pagina 38 van 55

Copyright @Beet Magazine