MARTIJN DEKKERS – De regen van gisteren is in de avond terug overgegaan in sneeuw. Voor we onze warme bedden op zoeken ligt er al ruim 10 cm. Morgen zal de temperatuur niet boven het vriespunt uit gaan komen. We krijgen de gehele dag neerslag, maar die bestaat dan gelukkig wel uit sneeuw. Sneeuw is lang niet zo vervelend dan regen. Gelukkig zijn we allemaal goed voorbereid op de kou, onze dikke pakken zorgen voor voldoende warmte. Het enige wat wel koud zal worden zijn onze handen en dat kan wel eens vervelend zijn. Handschoenen bieden een oplossing en als de handen echt koud zijn neem je gewoon vijf minuten pauze en warm je de handen op aan je handwarmers.

Joris staat vandaag bij ons op de Grumpy, hij neemt de taak van schipper op zich. We zetten direct koers naar Loppabaan. Daar gaan we op zoek naar de skrei die we eerder deze week hier ook vonden. De Lissi vaart ook deze kant op om nog eenmaal op de dikke skrei te vissen. De Nicky vaart richting de kop van Silda om net noordelijk daarvan in het drop-off gebied te gaan vissen. We hebben een niet al te lange visdag, rond 13 uur moeten we terugvaren en inpakken. We hopen dan ook wat geluk te hebben en snel de betere vissen te vinden. Op de Lissi lukt dat heel goed, zij vangen prima kabeljauwen tot 128 cm en zo wordt op de laatste dag het klassement nog gewijzigd. Over de lengte van de kabeljauwen kunnen ze op de Lissi echt niet klagen, de aanbeten zijn ook geweldig. Helaas zitten er nu geen typische skrei tussen. Het zijn over het algemeen wat slankere vissen, al dan niet afgepaaid.

Op de Nicky hebben ze een beetje pech, het gebied noordelijk van Silda ligt weer vol met netten. Dan wordt het wel lastig om je ding te doen. Hier en daar vangen ze wel een kabeljauw, maar niet echt van het formaat dat gezocht wordt. Als dan ook de wind nog aantrekt besluiten ze om het hoekje op de heilbotstek te gaan vissen. Wij vangen ook lekker. Met vissen tot ongeveer 110 cm hoor je ons niet klagen. Ook bij ons komen er geen zwangere kabeljauwen uit, de echte dikke buiken ontbreken helaas. We varen van stek naar stek in de hoop deze wel tegen te komen. De Lissi kiest ervoor om het over een andere boeg te gooien, zij varen naar het Frakkenfjord. Daar blijkt het nog steeds leeg te zijn. Het sneeuwt al de gehele ochtend stevig, maar het blijkt nog gekker te kunnen. Nu valt de sneeuw met bakken uit de lucht. Ons wereldje wordt kleiner en kleiner. Het zal wat gek klinken, maar we genieten volop van deze omstandigheden. Wellicht maken we dit maar eenmaal in ons leven mee.

Ondertussen neemt de stroming flink toe en begint de sneeuw zich zelfs op zee op te stapelen. We zien kant noch boot en moeten actie ondernemen. We zijn niet de enige die hier varen en als wij hen niet zien zien zij ons ook niet. We zetten koers richting de fjorden en besluiten uit te buiken op de stek waar Joris gisteren de heilbotten heeft gevangen. Daar aangekomen blijkt de kou dieper doorgedrongen dan gedacht. Na één drift houden we het voor gezien en gaan aan de warme koffie. De Nicky heeft zijn laatste meter ook al gemaakt en de Lissi volgt vlak achter ons, het zit erop!

Vanavond genieten we van een heerlijk barbecue verzorgt door Visreis.nl. Cor is onze gastheer en Patricia heeft heerlijke gerechten gemaakt.  De innerlijke mens wordt goed verzorgd, tijd voor Joris om de uitslag van dit festival bekend te maken. Voor eerste drie plaatsen liggen er zowel een Cinnetic hengel als Cinnetic molen klaar. Uiteraard zijn dit ideale setjes om mee te nemen naar je volgende Noorwegentrip.

De 128,5 cm lange kabeljauw van Frank is goed voor de eerste plaats. Een kabeljauw die maar een halve centimeter korte is levert Frans de tweede plaats op en Sjoerd sluit het podium met zijn 125 cm vis. Dit festival zijn er twee heilbotten gevangen van 145 cm, één door Roel en één door Martijn. Toch was die van Roel wel wat specialer, zo ontzettend dik zie je ze zelden. Ook die vis verdiend een prijs vindt Joris. Roel gaat ook met een Cinnetic boothengel naar huis.

Mij rest niets anders dan een paar dankwoorden. Dankwoorden aan Joris voor de uiterst goed verzorgde organisatie, ook deze trip lijkt niets hem te veel. Joris heeft ons de gehele trip voorzien van alle benodigde informatie, valkuilen vooraf aangepakt en problemen in de kiem gesmoord. Ook Cor en Patricia van Loppa Seafishing hebben ons verblijf zeer aangenaam gemaakt. Zij waren deze trip niet alleen zeer behulpzaam, maar stonden ook altijd klaar voor een praatje. Last but not least de complimenten aan de gehele groep. Iedereen heeft erg fijn samengewerkt, gelachen en elkaar goed op weg geholpen naar de droomvis die iedereen toch wilde vangen. Dat die gevangen zijn is duidelijk, haast iedereen heeft een of meerdere records gebroken! We kunnen concluderen dat het eerste Cinnetic Skreifestival meer dan geslaagd is! In 2023 zal er weer een nieuw festival op het programma staan, uiteraard op dezelfde locatie…

|LEES ALLE SKREIFESTIVAL UPDATES

 

     

---

 

MARTIJN DEKKERS – Vandaag wordt het een druilerige dag, sneeuw in de ochtend, regen in de middag. Gelukkig zijn de temperaturen niet heel slecht en in de fjorden hebben we ook weinig last van de wind. Buiten de fjorden staan flinke golven, dat gaat het vandaag niet worden.

Gisterenavond hebben we al een plan de campagne gemaakt. We gaan eerst diep in het fjord aasvissen vangen om deze vervolgens voor te schotelen aan de heilbotten op de stek waar Roel zijn heilbot ving. We hebben het vermoeden dat er daar meer moeten liggen.

De Nicky waar Joris vandaag op staat heeft eigenlijk hetzelfde idee, maar dan op andere stekken. Ook de Lissi kiest voor dezelfde aanpak. Dat we allemaal dezelfde keuze maken is niet verwonderlijk natuurlijk. Buiten kunnen we niet komen en binnen zitten de heilbotten en de grote jongens hebben deze week min of meer de voerkeur voor natuurlijk aas.

We stomen op ons gemak naar de viskwekerij en driften over een berg van 80 meter hoog, deze loopt af naar 120 meter. De stroming en wind zijn gering, wie wil kan dus prima met een spinhengel aan de gang. Al snel komen de eerste gullen en schelvissen aan boord, wanneer we onderaan de berg komen verschijnen er plots ook twee roodbaarzen aan dek.

De volgende drift verloopt exact hetzelfde, alleen kom ik er weer niet aan te pas. Alle drie de heren staan met een bottomship te vissen. Ik heb voor de shad gekozen, hopend op een grotere vis. Wanneer er bij de derde drift weer drie hengels krom gaan en de mijne recht blijft zal ik er ook aan moeten geloven. Arjan leent me een bottomship. Ik kan er een heel mooi verhaal van maken, maar ondanks dat Johan mij uitlegt hoe hij met de bottomship vist krijg ik niets te pakken. Uiteindelijk weet ik nog wel een flinke lom te vangen, de redder van de dag voor mij.

We komen erachter dat aan de voet van de berg best veel roodbaarzen liggen, we passen de driften aan om deze supermooie en lekkere vissen gericht te gaan bevissen. Ik heb er nog nooit een gevangen en dat vinkje wil ik graag op mijn lijstje. Roel vangt ze haast iedere worp, zelfs drie tegelijk. Arjan en Johan vangen ze ook geregeld, maar ik, nee hoor!

Na een ochtend vol actie en plezier besluiten we de heilbotten lastig te gaan vallen. De stevige hengels worden voorzien van een fireball en de aasvissen gemonteerd.

Ondertussen hebben de mannen op de Nicky een berg koolvisjes waar we allemaal jaloers op zijn gevangen, prachtige aasvissen. Helaas liggen ze net te ver weg om deze op te gaan halen. Wij doen het met wat gulletjes en een enkele koolvis.

De Lissi ligt noordelijk van onze stek en daar zijn de eerste heilbotten al gevangen, Frans mag op de foto met een heilbot van 132 cm, beste vis hoor.

In onze eerste drift is het al snel raak voor Johan, zijn koolvis wordt gegrepen, maar de vis gelost. Ik krijg nog een zwakke aanbeet, maar die zet niet door. De aanbeten krijgen we weer op de 32 meter waar Roel gisteren ook zijn aanbeet kreeg. Als we de drift opnieuw maken krijgt Johan weer twee kansen en de tweede vis is echt een goeie, maar beide vissen worden gelost helaas. Daarna krijgen we geen enkele aanbeet meer en ook op de Lissi blijft het rustig.

Op de Nicky is het Joris die uiteindelijk de grootste van de dag weet te vangen. Werpend met een shad mag hij zijn 120 grams spinhengel kromtrekken. Na een stevig gevecht kan Joris poseren met een magnifieke heilbot van 144 cm en dat op de spin hengel. Mijn complimenten!

De onophoudelijke regen doet ons besluiten terug te varen, we blijken de laatste te zijn voor vandaag. Morgen is het onze laatste dag, met wat geluk kunnen we de zee op en onze trip afsluiten met wat dikke kabeljauwen.

|LEES ALLE SKREIFESTIVAL UPDATES

 

 

 

 

---

 

MARTIJN DEKKERS – Gisterenavond sloten we af met het Noorderlicht. Prachtige groene lichten danste aan de hemel. Om het Noorderlicht te kunnen zien moet je wat geluk hebben, het hangt van een aantal factoren. Zo is het enkel zichtbaar in de koudere maanden en op windstille dagen met een open hemel, vanavond klopte het allemaal. We genoten met volle teugen.

Toch is het wel een beetje vreemd dat er over een paar uur een storm opsteekt die de volgende dag roet in het eten gaat gooien. Een storm die zo heftig is dat alle boten aan de steiger blijven liggen. Windkracht 7-8 met stoten van 10-11. De golfhoogte wordt geschat op ruim 6 meter, wij blijven lekker binnen. Natuurlijk willen we allemaal gewoon gaan vissen, maar in deze tijd van het jaar dien je rekening te houden met enkele winddagen. Met één winddag mogen we dus helemaal niet mopperen. Eerlijk gezegd is een keer lekker uitslapen ook niet zo erg en vermaken doen we ons wel. Voor het dagelijks blog is het allemaal wat minder spannend, maar het geeft mij wel een mooie gelegenheid jullie een kijkje te geven in de keuken van deze visreis.

Het Cinnetic skrei festival wordt georganiseerd door Visreis.nl. Zoals de naam al doet vermoeden is het doel om een zo groot mogelijke skrei te vangen. Voor de drie langste kabeljauwen ligt een mooie Cinnetic prijs klaar. Om deze tonronde en zware kabeljauwen te vangen moet je in maart of april in het noorden van Noorwegen zijn. De visserij is niet erg moeilijk, zeker niet als je de grote scholen skrei tegenkomt, dan kan iedereen zijn droomvis vangen. Het weer kan wel een uitdaging zijn. Het kan koud zijn, maar daar kan je rekening mee houden met het inpakken van je koffer. De wind kan wel lastig zijn, om die reden bestaat de reis dan ook uit tien dagen i.p.v. acht dagen. Mochten er een a twee dagen uitvallen blijven er nog genoeg over.

De locatie waar het festival plaats vindt is uitgezocht zodat er op winderige dagen zoveel mogelijk beschutting is. Loppa Saefishing wordt gerund door Cornelis en Patricia de Wilde. Zij vertrokken vanuit Nederland en vestigden zich in Bergsfjord, een klein dorpje in de gemeente Loppa. Daar runnen zij een scheepswerf én het viskamp dat bestaat uit drie accommodaties en drie boten, maar ze breiden nog steeds uit. De vierde accommodatie en boot zijn al in het vooruitzicht.

Loppa ligt direct tegenover het alom bekende Soroya en daarmee midden in de strike zone van de skrei doortocht die hier jaarlijks plaats vindt. In de luwte van de eilanden Loppa en Silda is er altijd wel een stek te vinden die beschut ligt. Daarom is de kans op uitval van visdagen op deze locatie over het algemeen klein en in combinatie met het perfecte visgebied is dit een optimale invulling voor het Cinnetic Skrei Festival. Wij reizen af met 12 avonturiers, eigenaar Joris van Visreis.nl zal deze trip gaan begeleiden. Joris stapt iedere dag aan boord bij een groep. Hij zorgt voor de begeleiding in het breedste zin van het woord. De groep bestaat uit ervaren en minder ervaren vissers. Tijdens deze trip valt me op dat er veel samengewerkt wordt. Op voorhand worden al stekken en technieken gedeeld, dat gaat de hele trip zo door. Iedereen gunt een ander zijn vis en zelfs materiaal en kleding wordt gedeeld. Het is superfijn te zien dat het zo kan!

Zelf vis ik met drie vismaten, maar wie die niet bij elkaar kan krijgen wordt ingedeeld in een groep met eensgezinde. Per vier personen beschik je over een door Cor gebouwde Wildeboot 650. Deze oerdegelijke aluminium walk-around boten beschikken over een 150 pk motor en twaalf hengelsteunen. Ze zijn prima bestand tegen een wat hogere golfslag. Ook zijn ze voorzien van een kajuit waar je met minder goed weer alle materialen droog kan wegzetten en zelf ook kan schuilen wanneer dat nodig is. De eerste twee dagen kunnen we ver de zee op, daar liggen de allerbeste stekken voor dikke skrei. De dagen daarna waait het wat harder en moeten we het doen met een visserij in de fjorden. Hier vangen we echt van alles, zeewolf, kabeljauw, zeewolf, schelvis, roodbaars noem het maar op. Maar de grootste verassing zijn de vele heilbotten die we vangen. Op dieptes die meestal niet boven de 40 meter uit komen vangen we tientallen heilbotten, het begint haast op een heilbotfestival te lijken. Tussen die heilbotten zitten echt hele goede vissen tussen, die zijn niet alleen groot, maar ook zeldzaam dik!

Voor morgen moeten we kijken wat we kunnen, misschien kunnen we naar de verre stekken, misschien niet. Dat weten we eigenlijk pas als we morgen op het water liggen. Hopelijk kan het, maar niet getreurd als het niet kan, visserijen genoeg om de dag te vullen.

|LEES ALLE SKREIFESTIVAL UPDATES

   

     

---

 

MARTIJN DEKKERS – Na een beregezellige avond staan we vanochtend weer te trappelen om uit te varen. Zeker in de ochtend is het wat winderig en er wordt wat regen afgegeven. Rond de klok van 14 uur zou het wat opklaren en de wind wat afzwakken. Mochten die voorspellingen uit komen dan kunnen we nog iets verder naar buiten. Twee van de twaalf deelnemers blijven op de kade, de overgebleven tien gaan wel op pad. Met de gedachte dat er maandag vrijwel zeker niet gevist kan worden varen we maar al te graag uit. Ook nu vertrekken we iets later, het is later op de dag immers beter weer dan in de ochtend.

Net uit de haven lijkt de golfslag mee te vallen. We besluiten alsnog koers te zetten naar het randje bij Silda. Dat halen we echter niet, we besluiten om te draaien en toch in de fjorden te gaan vissen. Hier is het iets te ruig voor ons!

In oktober 2019 ben ik hier door de weersomstandigheden al eens verwezen naar de fjorden. De stekken die toen productief waren gaan we vandaag bevissen. We beginnen in het fjord zuidelijk van Bergsfjord. Daar heb je een 70 meter punt die omringd is door dieper water. We verwachten hier wel wat gullen. Koolvissen zitten er op het moment helaas niet, gullen ook niet blijkt later. We hebben het drie kwartier geprobeerd, maar helaas.

Op de groepsapp lezen we dat de Lissy weer naar de heilbottenstek bij Silda gaat varen. Dat zal wellicht een hobbelig ritje gaan worden. Uiteraard kan je hier wel beloond worden met een leuke visserij op heilbot. Aangekomen op de stek blijkt het onder de kant gelukkig mee te vallen en de heilbotten zitten er ook nog steeds.

Als wij dieper het fjord in varen komen we de Nicky ook tegen. Zij driften er al op los. Uiteraard gaan we even informeren of zij al wat vangen, maar op wat klein spul na valt het wat tegen. Ze laten ons wel weten dat ze rond 14 uur naar de oostkant van het eiland Loppa zullen varen. Daar verwachten ze wel wat heilbotten.

Wij trekken voorlopig ons eigen plan in het fjord en varen naar de andere kant om daar wat driften te maken. De boot wordt boven 25 meter water gelegd en we zakken af naar 60 meter. Dit is een prima diepte om met het lichte materiaal aan de gang te gaan.

Al snel krijg ik een aanbeet, maar de vis lost. Direct daarna vang ik een mooie gul en aansluitend een iets kleinere. Deze twee vissen zijn ook de enige twee vissen die we hier vangen.

Op de Nicky blijft het stil, zij varen dan ook richting het noorden en zoeken hun geluk op andere stekken. Gelukkig is de voorspelde regen grotendeels uitgebleven en de wind gaat er nu ook beduidend uit. De Nicky vertrekt volgens plan naar het eiland Loppa, wij gaan vissen op de plateau’s west van Silda en de Lissy blijft waar ze zijn.

Op onze nieuwe stek kunnen we heilbot verwachten, maar ze moeten wel aan staan natuurlijk. Dat blijkt niet zo te zijn en we gaan nu echt twijfelen. Johan heeft een zeewolf, Arjan heeft zijn eerste lom te pakken, ik heb twee gullen en Roel heeft nog geen aanbeet gehad. Wat nu? We hebben drie opties door vissen op deze stek die eerder al productief is geweest, een stukje doorvaren naar een andere plaat, of achter Joris aan gaan?

Als we achter Joris aan gaan is het de vraag hoe lang we nog kunnen vissen en dan moeten we hopen dat ze willen bijten daar, dat is een te grote gok. We kiezen er voor een klein stukje op te schuiven en het plateau iets noordelijker te bevissen, alles of niets!

Als we van Joris wat plaatjes door gestuurd krijgen van mooie heilbotten lijken we toch de verkeerde keuze gemaakt te hebben, maar veranderen van plan kan niet meer. Marcel weet er zelfs een exemplaar van 130 cm te vangen, echt een mooie vis!

Roel heeft een flinke haring op zijn fireball gemonteerd en vist al de gehele middag net boven de bodem op zoek naar een luie heilbot. Hij redeneert dat één aanbeet genoeg is en krijgt nog gelijk ook! Een dikke heilbot schuift over zijn haring heen, niets voorzichtig, geen geknabbel, maar gewoon vol er over en direct hangen. Meters lijn verdwijnen zonder moeite van de reel, maar Roel heeft alles onder controle. Na tien minuten kunnen we voor de eerste keer een glimp opvangen. We schatten hem op 130 cm. Helaas krijg ik de speciale landingshaak niet snel genoeg door de bek en moet Roel weer bijna van voor af aan beginnen.

De tweede keer lukt het wel. Als de heilbot wat rustiger is geworden pak ik hem met twee handen in de kieuwen, maar schrik toch nog van zijn omvang, zo dik zie je ze zelden. Arjan moet me bij de schouders nemen en helpen het gewicht de boot in te trekken. Het meetlint geeft exact 145 cm aan, exact even groot dan de vis die ik eerder ving, maar wel een heel stuk dikker. Roel juicht het uit, net als Arjan, Johan en ik, Roel is de vanger, maar wij genieten natuurlijk ook mee. De rest van de middag is niets meer en als de zon gaat zakken wordt het snel weer kouder, tijd om terug te keren naar de haven.

De Nicky ligt al aan de steiger en de Lissy volgt snel achter ons. Met drie boten hebben we niet erg veel gevangen, maar wel erg mooie vissen en dat is natuurlijk erg leuk!

>| LEES ALLE SKREIFESTIVAL UPDATES

 

MARTIJN DEKKERS – Op onze vierde visdag is het nog iets onstuimiger dan gisteren. De kop van Silda is nu niet meer te bereiken, wellicht dat het in de middag wat beter gaat, maar dat zal eerst nog moeten blijken. Joris staat vandaag bij ons op de Grumpy, met zijn vijven gaan we achter de heilbotten aan.

We varen een stuk richting de wonder-stek van gisteren. Het laatste stuk om de hoek gaan we ons echter niet aan wagen, dat moet je ook niet willen. Ondanks dat de boten het echt wel gaan houden is het geen verstandige keuze door te varen. Een ongeluk zit in een klein hoekje, zeker wanneer je met een mooie vis in de weer bent. We zoeken dezelfde diepte op en alle spinhengels worden voorzien van sandeels.

Vol verwachting klopt ons hart, zeker als we de eerste drift al twee heilbotjes weten te vangen, maar we hebben blijkbaar te vroeg gejuicht. Wat we ook doen, we krijgen geen heilbot meer aan de haak. Sterker nog, er komt op een zeewolfje en gulletje na niets aan boord. Waar het aan ligt weten we niet, echt actief zijn ze vandaag niet en met deze omstandigheden is het ook extra lastig je aas goed te presenteren.

De Lissy en de Nicky liggen vlak bij ons, maar wel iets verder uit de kant, daar komen wel wat heilbotten aan boord, maar wild is het zeker niet. Zij hebben ook beduidend minder last van de valwinden die tijdens de buien over de bergen heen komen. Dat doet ons ook besluiten de driften iets verder van de bergwanden te maken. De diepte is nagenoeg hetzelfde, de vangsten ook, maar de wind wel iets minder.

De aanbeten worden op alle boten wat minder, de vraag of het de moeite om door te blijven vissen speelt bij me op. In het huisje hebben we koffie, een eitje, het is er lekker warm en we zijn gezellig met elkaar. Ik hou het nog even voor me, maar dan laten ook de andere deze gedachte doorsijpelen. We gooien voor vandaag de handdoek in de ring. De onmisbare drijfzak wordt binnengehaald en we zetten koers richting de steiger.

Nu hebben we ook de tijd om de boot weer tiptop in orde te brengen. We ontzouten onze materialen, knopen onderlijnen en doen andere werkjes waar we na lange visdagen niet aan toe komen of ons niet toe kunnen zetten.

De Nicky en Lissy vissen nog even door, maar verschijnen ook gewoon op tijd in de haven. We hebben het geprobeerd, wat gevangen en zijn uitgewaaid. Én er staat vanavond nog een samenkomst op het programma. Cor heeft een speciale ruimte, het Prathus, ingericht zodat alle vissers hier gezellig kunnen samenkomen. Cor heeft prachtig malse, koud gerookte heilbotfilets voor ons gemaakt. Ze smaken perfect rokerig en niet te zout, dank je Cor!

We hebben allemaal ons eigen hapje en drankje meegenomen en keuvelen de hele avond over van alles en nog wat. Uiteraard komen er meer dan genoeg visreis ervaringen aan bod, maar ook diverse andere zaken zoals onze Nederlandse visserijen rollen over de tafel. Er worden zelfs afspraken gemaakt om eens samen vistrips te ondernemen of in Nederland eens samen te gaan vissen. Dat is iets dat je overigens erg veel voorbij ziet komen tijdens groepsreizen. Er zijn al meerdere goede vriendschappen gesloten tijdens georganiseerde groepsreizen!

Bijna iedereen doet rustig aan met de alcohol, we hebben morgen immers weer een visdag op het programma staan. We kunnen niet naar de stekken van de afgelopen dagen, maar in de fjorden valt prima te vissen. Wat de visserij gaat brengen weten we niet, er is ook maar een manier om daar achter te komen…..

>| LEES ALLE SKREIFESTIVAL UPDATES

 

 

 

 

 

---

 

MARTIJN DEKKERS – Op onze derde visdag staat er aardig wat wind, maar dat gaat de pret echt niet bederven. Onze locatie biedt erg mooie mogelijkheden wanneer het wat harder waait. Vooral langs de randen van het eiland Silda kan je lekker in de luwte liggen en gewoon lekker vissen, tot een bepaalde hoogte natuurlijk. Met de wind van vandaag kunnen we redelijk ver naar de kop van het eiland, alle drie de boten kiezen dan ook voor deze optie.

De boot van Henk gaat vissen op een plateau op zoek naar heilbot, wij gaan op zoek naar zeewolven op langzaam aflopende randen en de boot van Marcel blijft wat meer in de luwte op zoek naar alles wat wil bijten. We komen na een hobbelig ritje aan op de kop van Silda, net voor het hoekje waar de wind als een malle langs waait. Last hebben we daar gelukkig niet van. Net wat hoger ligt Henk, die trotseren de hogere golven, maar worden rijkelijk beloond blijkt later!

Arjan heeft nog nooit een zeewolf gevangen, het is haast niet voor te stellen dat hij deze vandaag niet gaat vangen. Hij monteert een havfiskeboom met aan de haaklijn een muppet voor extra attractie en een stukje vis op de haak. De bedoeling is om agressie uit te lokken bij de zeewolven. De techniek is door met je lood op de bodem te bonken en dan vervolgens op te liften. Zo vis je de bodem af tot een zeewolf het aas pakt. Het duurt niet lang voor de eerste zeewolf zich meldt, Johan is de gelukkige, maar Arjan volgt hem op de voet. Ze kunnen samen op de foto.

Zelf kies ik ervoor om met de shad te vissen op heilbot, maar dat wilt niet echt lukken. Bij Henk en Joris lijkt het beter te lukken, zij vangen in de eerste drift al 20(!) heilbotten. Op 25 meter lijken ze opgestapeld te liggen. Een ware vreetorgie onder water. Het wordt zelfs zo gek dat de heilbotten elkaar tot aan het oppervlak volgen en zelfs uit het water springen, dit heeft nog niemand van ons meegemaakt.

Ondertussen gaan de heren op de Lissi, de boot waar Henk op staat lekker door met vangen, de teller loopt al aardig door. Wij vissen dezelfde diepte, maar willen niet nog verder richting de kop. De sandeels, al dan niet met een krulstaart blijken de truc voor vandaag. Als we dan over een diepte van 30 meter driften is het wel raak bij mij. Er wordt eerst een paar keer aan het staartje getrokken en vervolgens buigt de hengel diep door, het moment om de haak te zetten! Een mooie heilbot van rost meters lijn van de molen voordat hij omhoogkomt. Na een paar wanhopige pogingen geeft hij het op, eindelijk toch een heilbot. Aan de andere kant van de boot staat Johan ondertussen ook te vechten met een mooie heilbot, nummer twee is een feit. Helaas krijgen we enkel nog wat staartplukkers en nummer drie komt niet meer aan boord.

Het is genoeg geweest, we moeten nog 45 minuten terugvaren en de magen rammelen van alle kanten. Wetend dat Joris ons vanavond verse kibbeling van kabeljauw en zeewolf voorschotelt kunnen we niet meer wachten. Maar Joris vist natuurlijk lekker door, zij sluiten de dag af met het ongelofelijke aantal van 71 heilbotten. Met vissen tot een meter hebben zij zich meer dan prima vermaakt op het lichte materiaal.

De meeste heilbotten hingen aan de stingerhook, dat is vaker zo. Helaas hebben Arjan en Johan deze niet bij zich, maar Arjan bedenkt een hele goede oplossing! Met wat tyraps en losse haken fikst hij super goede stingerhooks, die komen morgen wellicht weer van pas, ook dan gaat het weer waaien en zijn we aangewezen op de fjorden.

De visdag van morgen zal wat later van start gaan. Rond een uur of tien wordt het wat rustiger op het water, daar gaan we even op wachten. Geen straf natuurlijk, want vanwege de gezelligheid gaan we alle dagen later naar bed dan normaal en staan we steeds weer vroeg op om op tijd te kunnen gaan vissen. De wekker zetten we iets later en we gaan genieten van een uitgebreid ontbijt, wat we daarna gaan beleven lezen jullie morgen weer….

>| LEES ALLE SKREIFESTIVAL UPDATES

 

MARTIJN DEKKERS – Onze tweede visdag is de dag dat iedereen vol adrenaline zit! Waar de dag gisteren nog een beetje in het teken stond van zoeken, oriënteren en kijken welke technieken er werken zijn we nu wijzer en kunnen we rechtstreeks naar de beste stekken varen. Deze stekken zijn de steile randen vlak bij het eiland Loppa, om exact te zijn zuid van Loppabaan.

Alle drie de boten lagen in hetzelfde gebied, dat overigens groot genoeg is. Het weer is prima om heerlijk te driften, weinig wind, weinig golfslag en een heerlijke temperatuur voor deze tijd van het jaar. Al snel druppelen er foto’s van de vangsten binnen in onze whatsappgroep. Op alle drie de boten worden mooie vangsten gedaan. De vangsten bestaan uit een mix van dikke kabeljauwen, wat heilbotten en dat afgewisseld met wat mooie zeewolven. De visserij van vandaag is wat typerend, we vissen niet in grote scholen skrei waarbij je het aas laat zakken en er vrijwel meteen een aanbeet volgt. Die scholen komen we eigenlijk gewoon niet tegen. Het is echt vissen en dat maakt het natuurlijk wel extra leuk.

 

Joris staat vandaag bij ons op de boot en neemt de taak van schipper op zich. De eerste driften maken we over randen die ergens tussen de 70 meter en 100 meter diepte liggen. De shads laten we helemaal naar de bodem afzakken en vissen steeds wat hoger de waterlagen af. Zo proberen we te weten te komen op welke diepte de vis zich bevindt. De meeste aanbeten volgen tot 15 meter boven de bodem. Toch blijkt het verstandig te zijn om ook wat hoger door te vissen tot half water, liefst met korte tussenpozen. Zeker de heilbotten die gevangen worden lijken het aas te volgen en vervolgens pas toe te happen.

We zien haast geen vissen voorbijkomen op de dieptemeter, maar we vangen ze wel. Als we dan wat vissen voorbij zien komen zijn de plukjes zo klein dat we eigenlijk al te laat zijn om er gericht op te vissen. Ook op de bodem zijn het van deze kleine plukjes. Soms krijgen we een tijdje geen aanbeet om vervolgens weer met meerdere kromme hengels aan boord te staan. Gelukkig helpen we elkaar graag en wie niet met een kromme hengel staat draait binnen en helpt met landen en fotograferen.

Ons groepje neemt geen vis mee naar huis, wij vissen enkel catch & release, zoals we dat ook in Nederland doen. Natuurlijk gaat er wel iets mee naar huis, maar we houden het beperkt tot wat we deze trip in de avond opeten. Met deze vis maken we heerlijke nasi, lekkere kibbeling en zelfs overheerlijke gevulde vissoep.

Natuurlijk kan je er ook voor kiezen je vis te fileren, in te vriezen en de filets mee naar huis te nemen. 18 kg filet is toegestaan en hier bij het viskamp Loppa Seafising zijn ze hier prima op ingesteld. Op aanvraag regelen zijn piepschuim kisten zodat je de ingevroren filets ook bevroren thuis kan krijgen! Fileren kan in de speciaal ingerichte fileerruimtes om vervolgens de filets in een van de vriezers in te vriezen.

Het formaat vissen is echt goed, haast allemaal grote vissen van 10 kg, 15 kg en zelfs over de 20 kg en dat is toch wel het doel wanneer je gaat vissen op skrei. De grootste vissen van de dag is voor Frank die een dikke kabeljauw van 128,5 cm en 27 kg zwaar weet te vangen, wat een bakbeest zeg! Zelf mag ik me gelukkig prijzen wanneer ik op half water een 119 cm lange en 24,5 kg zware skrei weet te haken. Tegen het einde van de dag krijg ik echter nog een droomvis aan de haak.

Ik sta wat met Joris te keuvelen over diverse visreizen terwijl ik wat aan het binnen draaien ben. Als ik mijn shad even stil laat hangen voel ik een zachte tik op de hengeltop, uit reflex sla ik aan. Hengel hoepel krom, maar weinig beweging. De eerste gedachte gaat uit naar een hele dikke kabeljauw, maar binnen no-time is de vis op de bodem, duidelijk een flinke heilbot.

Het wordt 20 minuten geven en nemen op het redelijk lichte materiaal. Als deze vloermat langs de boot ligt duikt hij nog even terug naar half water, maar de tweede keer weet Joris de gafhaak door de bek te halen. We besluiten de vis niet binnen te halen en langs de boot te fotograferen. Puur voor het welzijn van deze prachtige vis. Dit is voor onze boot de afsluiter, het is welletjes geweest, morgen weer een dag.

De boot van Henk komt pas laat binnen en daar hebben ze een hele goede reden voor. Zij stuitte op een grote school skrei en vangen de sterren van de hemel. Van 90 meter diepte tot half water ligt het vol grote vissen, dan denk je niet eens aan terug varen…

Morgen wordt het wat winderig, maar op deze locatie bieden verschillende eilanden genoeg beschutting om toch te kunnen gaan vissen. De kans is er altijd, maar de verwachting is dat we het met wat minder grote vissen moeten gaan doen, maar met aangepast materiaal is dit ook gewoon een zeer leuke visserij!

>| LEES ALLE SKREIFESTIVAL UPDATES

MARTIJN DEKKERS – Woensdag zou onze eerste visdag moeten zijn, maar de SAS schrapt onze vlucht waardoor we pas woensdagavond kunnen aankomen in Bergsfjord. Aangezien woensdag wel een van de beste dagen van de week zal worden zet Joris alles op alles om ons toch nog op tijd bij de boten te krijgen. Het voorstel om in de nacht met een bus te reizen zodat we om 4.30 uur bij de veerpont kunnen zijn wordt unaniem aangenomen. Nachtrust blijkt minder belangrijk dan een visdag.

VISDAG 1

Cor en Patricia wachten ons in de vroege morgen op en brengen ons direct naar de accommodaties. Na een welverdiende bak koffie worden alle spullen in gereedheid gebracht. Om 10 uur gaat de plaatselijke supermarkt open, we halen wat proviand en staan te popelen om te gaan vissen. Na de uitleg over de boten en het uitvaren van de haven kan het dan echt gaan beginnen.

Twee van de drie boten liggen al klaar, de derde heeft net onderhoud gehad en wordt met hoog water te water gelaten. Henk vaart op de ene boot, Roel op onze boot. Er wordt direct koers gezet naar een gebied op open zee, daar liggen mooie steile randen, drop off genoemd, waar de skrei vaak rondhangt. Helaas weten de beroepsvissers dat ook en alles staan vol netten. We krijgen geen enkele aanbeet. We zetten daarom snel koers naar het fjord een stukje verderop. Hier heeft Ruil zijn 29 kg vis gevangen en hebben ze zich verder prima vermaakt met vissen van ver boven de 15 kg.

Vol goede moet stomen we een half uurtje over het redelijk vlakke water, maar alles blijkt voor niets te zijn geweest. Arjan vangt nog een gulletje en zelf verspeel ik een iets betere vis, maar hier gaan we geen kromme hengels zien.

Stek drie ligt iets verder op zee en we hebben alle mogelijkheden, diep, ondiep, steile kanten en vlakke platen. Ergens tussen de 80 en 120 meter verwachten we toch wel een skrei en dat blijkt dan ook! Arjan is de eerste die beet krijgt op zijn roze shad. Met 108 cm en 12 kg is dit een mooie vis om te beginnen. Voor Arjan klaar is met drillen kan ik ook aan de bak. Op 110 meter diepte tegen de bodem wordt mijn shad ook gegrepen. Deze vis is ook exact 108 cm, we kunnen gezellig samen op de foto. Niet veel later word ik getrakteerd op een 109 cm lange kabeljauw, maar dan is de koek helemaal op!

Ook bij Henk en kornuiten verloopt het exact hetzelfde, ook zij weten een paar mooie vissen te vangen en ook daar komt niets meer aan boord. Henk stelt voor 2 mijl verderop te proberen. Hier krijgen we wat aanbeten, maar die blijven in eerste instantie niet hangen. Arjan vangt nog wel een koolvisje en een kleine roodbaars en die had hij nog niet. Altijd leuk een nieuwe soort.

Roel heeft ondertussen wat last van de golven gekregen en is niet meer helemaal scherp. Dat kost hem helaas een goede vis, waarschijnlijk een mooie heilbot. Ook Johan klaagt een beetje, zijn shad wordt wel gepakt, maar die zetten niet door. Als hij bij de volgende aanbeet besluit aan te slaan giert de slip het uit, daar gaat een heilbot aan komen.

De eerste ooit voor Johan en met 124 cm gelijk een beste, gefeliciteerd Johan! Roel heeft nog nooit een heilbot in levenden lijve gezien, maar hij raakt in gevecht met de grootste kabeljauw van de dag. 120 cm en 18,5 kg voor Roel, wat een mooie vis zeg. Na al deze hectiek besluiten we dat het genoeg is geweest voor vandaag, de vermoeidheid slaat toe.

Bij Henk aan boord wordt nog een mooie zeewolf gevangen en ook zij besluiten de handdoek in de ring te gooien.

De boot waar Joris vandaag op staat heeft wat pech. Ook daar hebben ze last van de golven en vis kunnen ze niet echt vinden. Wat aanbeten en vissen die toch nog gelost worden is al dat zij vandaag beleefd hebben.

Gelukkig is het morgen een mooie dag, dan varen ook zij direct mee naar de goede stekken van vandaag. Gezellig met drie boten bij elkaar in de buurt gaan we het hele gebied uit kammen. De kans is groot dat ook morgen weer records gaan sneuvelen!

>| LEES ALLE SKREIFESTIVAL UPDATES

 

 

 

 

 

---

 

MARTIJN DEKKERS – Al jaren zwemt hij door mijn gedachten, die ene 20kg+ kabeljauw, die enorm dikke skrei. Waarom hij daar nog steeds rondzwemt weet ik eigenlijk niet, onbereikbaar is hij zeker niet! Zeker nu niet meer. Visreis.nl organiseert het Cinnetic skreifestival, een groepsreis voor twaalf vissers die worden begeleid door Joris zelf.

De vraag wie zin heeft de kou te trotseren is snel beantwoord, Roel, Arjan en Johan gaan ook mee. Met Roel heb ik al een eerdere poging gewaagd, met Arjan en Johan sta ik regelmatig op de boot. Samen met acht andere vissers vissen we dit skreifestival in het hoge noorden. We vliegen naar Alta en reizen dan nog een stuk verder naar het dorpje Bergsfjord. Hier runt het Nederlandse echtpaar Patricia en Cornelis de Wilde het viskamp Loppa seafishing.

Drie accommodaties en drie boten, allemaal gereserveerd voor dit festival. De mooie walk-around boten worden door Cornelis zelf gemaakt. In oktober 2019 was ik ook hier, toen werden we hier getrakteerd op een heerlijke visserij. Veel heilbotten en grote kabeljauwen, afgewisseld met koolvis tot ver over de meter, zeewolf en nog wat soorten zorgen dat voor een prima visserij, ondanks het minder goede weer.

Op de bijeenkomst zie ik bekende en minder bekende gezichten. We horen alle info over deze reis zodat we ons goed kunnen voorbereiden op de reis en de visserij. Op de bijeenkomst spreek ik Henk van Kempe, ik ken Henk alleen van Facebook, maar ik weet dat hij al vaker op deze bestemming heeft gevist. Het is altijd fijn om iemand mee te hebben die de omgeving goed kent. Henk kent ook al een heel aantal goede stekken. Die deelt hij graag, ook hij weet dat iedereen hier met hetzelfde doel naartoe gaat en gunt ons allemaal die droomvis

Maar het beste nieuws komt nog, Edwin en Yvon van Kempe gaan samen met Ruilof van Putten al voor ons uit. Zij vissen hier twee weken eerder en hebben hetzelfde doel, dikke skrei. Edwin (Ed Joy) is beheerder van de facebookgroep vissen rond Loppa en daar vind je echt alles wat je moet weten wanneer je gaat vissen in Loppa. Wat zij gaan ervaren, lezen en zien wij elke dag en dat is interessant!

In het kort gezegd hebben die berichten voor veel opwinding gezorgd binnen onze groep. We zagen vooral vissen van 15kg+, maar er kwamen ook foto’s voorbij met vissen van ver over de 20 kg tot zelfs 29kg toe, oei, oei, oei.

Daarnaast zagen we ook ruige en besneeuwde bergtoppen, witte fjorden, kromme hengels, korte video’s en het mooie Noorderlicht.

Alsof dit nog niet genoeg was om iedereen nog zenuwachtiger te krijgen worden er wat vangsten die door beroepsvissers gedaan zijn gedeeld op de groepsapp. Bij de visafslag van Bergsfjord worden vissen tot 40kg aangeland. Het gebeurt niet vaak dan een vis van dit formaat aan de hengel wordt gevangen, maar het kan wel.

Iedereen heeft er nu al erg veel zin in, maar eerst moeten we nog even afreizen richting Bergsfjord…

>| LEES ALLE SKREIFESTIVAL UPDATES

 

 

 

---