Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Op diverse plaatsen langs onze grote rivieren liggen plassen. Veel staan in open verbinding met de rivier. Deze plassen zien eruit alsof ze veel vis kunnen herbergen. In veel gevallen is dat ook zo! In dit artikel richten we de pijlen op de diepe plassen, te meer omdat dit doorgaans goede stekken zijn om in de winter te bevissen. Jan-Willem Nijkamp en Jan Pellen vissen al vele jaren op dit soort wateren en weten van de hoed en de rand.
Tekst & foto’s: Jan-Willem Nijkamp
Wanneer je over de snelweg rijdt en daarbij een van de grote rivieren kruist, zie je de grote wateroppervlakken vaak al liggen. Niet geheel toevallig, want veel van deze wateren zijn afgravingen waarbij het gewonnen zand en grind zijn gebruikt bij de aanleg van wegen en viaducten. Op sommige wateren zijn nog steeds baggeraars actief. De diepte van deze wateren moet je niet onderschatten; sommige plassen kennen diepe putten tot wel 30 meter.
Zandafgravingen die in open verbinding staan met de rivier vormen voor veel vissoorten ideale plekken om te overwinteren. Kort voor de winter azen de vissen vaak goed op de rivier, ze lijken zich daarmee voor te bereiden op hun verblijf in het stille water. Zeker wanneer de waterstand op de rivier hoog staat, merk je dat het aantal vissen in de aanliggende plassen toeneemt. Hoog water is vaak het gevolg van regen of sneeuw in de landen waar de rivieren ontspringen of waar ze door stromen. Bij een hoge waterstand is het water vaak troebel en koud in de rivier, niet echt aantrekkelijk voor onze geschubde vriendjes. De aanliggende plassen vormen dan een perfect toevluchtsoord.
Zandafgravingen vormen voor veel vissoorten ideale plekken om te overwinteren
De diepere stekken waar je de vissen naar alle waarschijnlijkheid zult aantreffen, liggen doorgaans wat verder uit de kant. Regelmatig vormen de ondiepe oeverzones strandjes waar in de zomer gezwommen wordt. De hotspots liggen dus buiten bereik van de vaste stok, maar met de feeder zijn deze plekken vaak wel te bereiken. Zeker in de winter zoeken de vissen die de plassen uitkiezen om te overwinteren een rustige, diepe plek op. Die plaatsen liggen doorgaans voorbij een aantal taluds. Met de feeder zijn dit soort stekken prima te lokaliseren en te bevissen.
Een gegraven plas kun je niet vergelijken met bijvoorbeeld de relatief ondiepe Randmeren. Op ondiepe wateren met weinig bodemverloop zijn factoren als wind vaak bepalend waar de vis zich ophoudt. De plassen waar we het nu over hebben, kennen echter een aflopend bodemverloop. Vissen zoeken een vertrouwde plek op en blijven daar ook vaak en je moet ze echt daar gaan zoeken. Onze ervaring richt zich vooral op de wateren langs de Gelderse IJssel en Neder-Rijn. Hier hebben we talloze wedstrijden gevist en daarbij kunnen laten zien dat onze aanpak doorgaans klopte.
We zoeken steevast naar een stukje vlakke bodem, liefst kort achter een taludje. Deze plekken kun je alleen vinden door rustig de tijd te nemen en middels een serie proefworpen de bodem te verkennen en af te tasten. Je clipt je lijn elke proefworp een paar meter verder vast en telt de seconden die de korf onderweg is naar de bodem. Heb je de juiste afstand gevonden, trek je de korf nog een paar keer over de bodem om deze te checken. Je wilt niet op een mosselbankje of tussen ander vuil aan de slag gaan. Een schoon en hard stukje zand is favoriet.
Dat hebben wij ons ook lange tijd afgevraagd. Het peilen met een korf of loodje geeft een goed beeld van het bodemverloop, maar de feitelijke diepte blijft een beetje gissen. Hierover kregen we pas uitsluitsel toen we de beschikking kregen over een Deeper dieptemeter en visvinder. De laatste functie is mijn optiek ondergeschikt aan de eerste. Het in kaart brengen van een water is natuurlijk wel reuze interessant. De Deeper zijn we meteen gaan testen op een van onze favoriete stekken. De stek waar we al vaak mooie vangsten in de vorm van blieken hadden geboekt, bleek rond de 14 meter diep te zijn. Op diezelfde diepte hadden we ook op andere plassen goede resultaten geboekt. Dat kan geen toeval zijn.
Voorn blijkt zich vaak aanzienlijk minder diep op te houden. Van roofvissers die met de boot op het grote water vissen, kregen we regelmatig te horen dat grote scholen vis zich ophielden op dieptes van rond de 8 meter. Bij de keuze van je stek is het dus goed om dit in het achterhoofd te houden en niet op één paard te wedden.
De keuze van het juiste materiaal zal een beetje afhangen van de wateren waar je vist. Aan de Maas liggen bijvoorbeeld een aantal plassen waar dikke brasems de boventoon voeren. Die visserij is wat minder subtiel dan wanneer je de pijlen richt op blieken en voorn. Laatstgenoemde visserij is ondanks de visserij op afstand best subtiel. Blieken kunnen uiterst voorzichtig azen, dat maakt het even leuk als spannend. Kleine aanbeten omzetten in mooie vissen is toch prachtig?!
Voor deze stijl van vissen gaat mijn voorkeur uit naar de Preston Supera 12.6 ft hengels in zowel 50 als 80 gram werpgewicht. Om nog scherper te vissen, kies ik regelmatig voor de tips uit de lichtste hengels in de Supera range. Afhankelijk van de visafstand kies ik voor de lichte of de zwaardere uitvoering. Op deze hengels plaats ik een 520 Extremity molen die is opgespoeld met 06/00 of 08/00 gevlochten lijn, gecombineerd met een voorslag van 23/00 of 26/00. De dunste diameter is voldoende voor afstanden tot 50 meter, daarboven is een dikkere voorslag aan te raden.
De onderlijntjes voor deze visserij zijn 11/00 tot 13/00 Reflo Power met haken N20 en N30. Eerstgenoemde is dundradiger en daarmee perfect voor delicaat aas zoals maden, pinkies en casters. De N30 is wat robuuster en komt in beeld als er met een (stukje) worm wordt gevist of bijvoorbeeld wanneer je wat steviger moet drillen in verband met lastige taluds.
Het voordeel is dat je bij een flauwe aanbeet de lijn slap kunt leggen…
Onze feedermontage is tegenwoordig freerunning; de korf is bevestigd op een zijlijntje, dat met behulp van een kraaltje over de hoofdlijn kan schuiven. Het voordeel, naast het visvriendelijke aspect natuurlijk, is dat je bij een flauwe aanbeet de lijn slap kunt leggen en de vis het aas zonder weerstand kan opnemen en wegzwemmen. Een kromme feedertip is het gevolg.
Zoals beschreven is het een goede optie om twee stekken aan te leggen op twee verschillende dieptes. Dit blijkt ook maar weer eens tijdens de visdag waarop we onze fotosessie gepland hebben. Tijdens het peilen vinden we een stukje vlakke bodem op een afstand van circa 50 meter. De diepte op deze afstand ligt rond de 10 meter en alles lijkt perfect. Een tweede plek wordt aangevoerd op 35 meter, hier is het enkele meters minder diep.
Een korfje of vijf tot zes is voldoende om vissen aan te trekken en vast te houden. We starten op de lange lijn en na een uur vissen, ligt er één vis in het net, maar verdere aanbeten blijven uit. Wel krijgen we met regelmaat indicaties die duiden op de aanwezigheid van vis in de vorm van lijnzwemmers. Let wel: winterse lijnzwemmers. Minuscule en langzame bewegingen; het lijkt alsof er vissen tegen de lijn aan schuren, meer niet.
De vissen blijken zich deze dag ondieper op te houden, niet ver verwijderd van de aangegeven 8 meter. Reeds bij de eerste inzet op de kortere lijn dienen de eerste aanbeten zich aan. Met regelmaat verdwijnen er nu blieken, brasems en enkele voorns in het net. Zo zie je maar: stekkeuze is doorslaggevend voor een succesvolle visdag, zeker in de wintermaanden!
Net als voor iedere stijl van feedervissen, is het ook bij het vissen op diep water verstandig om even de spreekwoordelijke puntjes op de ‘i’ te zetten. Juist de diepte vraagt mogelijk om enkele aanpassingen. Om op een diepte van 10 meter de bodem te bereiken, is de korf ongeveer 20 seconden onderweg en het is natuurlijk wel de bedoeling dat aas en voer compact en intact de bodem halen. Een enigszins bindende voermix is dus wel noodzakelijk.
De mix waar wij vertrouwen in hebben voor de visserij op diepe plassen, is een 50/50 mix van Sonubaits Dutch Master Yellow en Silver, eventueel aangevuld met een klein aandeel (5%) gemalen hennep wanneer er voorns te verwachten zijn.
Het voer dient voornamelijk om aas te verpakken in de voerkorf en als initiële aantrekker van vis. De gevoerde aasjes zijn echter belangrijker om de vis op de plek te houden. Voor blieken en brasem zijn casters, dode pinkies en geknipte wormen perfect. De wormen kunnen het beste flink fijn geknipt worden om verzadiging te voorkomen. Enige terughoudendheid is sowieso wel aan te raden. De hoeveelheid opvoeren kan altijd nog, terughalen wordt een stuk lastiger.
Wanneer voorn een grote rol speelt, is een mix van casters, gekiemde hennep en wat dode pinkies een goede optie. Waarom altijd dode pinkies? Op dit type wateren vormen maden een prima haakaas, hier sluiten pinkies vanzelfsprekend perfect op aan. Het voordeel van de dode variant is dat ze ook blijven liggen wanneer het langer duurt voor er vis op de stek komt. De keuze voor het haakaas is simpel: maden, casters en kleine wormen of mestpiertjes zijn feitelijk alles wat je nodig hebt. Heel misschien een maïskorrel om grote voorn te selecteren.
Het kan geen kwaad om te starten met een gaaskorf die tijdens het afzakken wat voerdeeltjes loslaat
Voerkorfjes zijn er in allerlei soorten en maten en ook voor deze visserij zijn er enkele modellen die het meest geschikt zijn. Te brede korven vallen af omdat ze teveel inhoud kunnen verliezen onderweg naar de bodem. Iets smallere of zelfs meer gesloten korven zijn ideaal. Het kan geen kwaad om te starten met een gaaskorf die tijdens het afzakken wat voerdeeltjes loslaat. Dat is een goede methode om vis aan te trekken, zeker als deze zich hoger in het water ophouden. Eenmaal gearriveerd wil je de vis aan de grond nagelen en ze daar op zoek laten gaan naar voedsel. Hiervoor is een kunststof feeder of zelfs een zogenaamde ‘window feeder’ perfect. Kies ook het juiste gewicht! Een te licht korfje is extra lang onderweg en creëert een grotere boog in je lijn. Dit maakt je minder accuraat bij een aanbeet. Bij een diepte van 8 tot 10 meter is een 50 grams korf prima, bij nog diepere stekken is 60 gram een nog betere optie.
Hopelijk heb je door het lezen van dit artikel zin gekregen om eens een bezoekje te plannen aan een van de vele grote plassen die ons land rijk is. Het is zeker de moeite waard. Wanneer je de gegeven tips meeneemt in je aanpak, ga je ongetwijfeld mooie (winterse) visdagen beleven. Veel succes!
Tekst & foto’s Matty Dawes
Steeds meer visvijvers creëren een gevarieerder visbestand. Zo ben je niet enkel afhankelijk van de grillen en nukken van karper. In eerste instantie vonden F1’s de weg naar de vijver en de laatste trend is dat ook witvis meer en meer wordt uitgezet. In Engeland zag je deze ontwikkeling al jaren geleden. Naar verwachting zullen de Lage Landen dit voorbeeld ook volgen. Met dit als uitgangspunt volgden we Matty Dawes.
Een van mijn favoriete witvisvangsten op commercials zijn windes. Ze azen behoorlijk agressief, ook wanneer de watertemperatuur laag ligt en andere soorten weigeren te azen. En weet je wat ik het mooiste aan winde vind? De toegepaste tactieken zijn relatief simpel om een mooi netje vis te vangen. Op bepaalde wateren kunnen de windes al genoeg zijn om een wedstrijd te winnen. In andere gevallen kunnen ze net die doorslaggevende factor zijn tezamen met F1’s en karpers. Vandaag ben ik op Monkhall Fishery, naar mijn mening één van de meest innovatieve complexen. De vijver waar ik plaatsneem wordt gedomineerd door F1’s, karpers en winde. Mijns inziens de weg die visvijvers moeten inslaan, omdat ongeacht de tijd van het jaar er altijd ‘vangbare’ vissen zwemmen. Op deze vijver liggen de winnende gewichten in de winter vaak tussen de 20 en 40 kilo, en dat is leuk vissen! We zien vaak in de winter dat karpers en F1’s maar hele korte aasperioden hebben. Als je geluk hebt tref je één of twee van die periodes tijdens een visdag. Het is super dat je dan in de tussenliggende periode wel de windes kunt vangen.
Om winde te vangen kan de aaskeuze niet makkelijker zijn: maden! Winde is een roofzuchtige soort, het zijn alleseters, zelfs kleine vis staat op het menu. Alhoewel je ze ook kunt vangen op mais of pellets, steken maden er in de winter echt met kop en schouders bovenuit. Later in het jaar heb ik ook goede ervaringen met (geknipte) wormen en casters, vooral in ondiep water, maar maden zijn het hele jaar door goed voor een visserij op winde. Neem ook genoeg maden mee, want winde zijn hongerige vissen, zelfs bij koude temperaturen. Als je ze eenmaal aan het azen krijgt, dan kun je behoorlijk wat voeren. Er zijn dagen dat er wel 1,5 liter doorheen gaat! Bij ons nog toegestaan, maar bij jullie niet: gekleurde maden. Ik zal er daarom niet uitgebreid over uitwijden, maar op de haak, als extra opvallend aas tussen de normale maden kunnen ze het verschil maken. Met name op de dagen dat de beten op gewone witte maden niet heel overtuigend zijn.
Bij het wintervissen is het van cruciaal belang dat je subtiel vist, ongeacht de soort, dus ook op winde. De tuigjes en het materiaal zijn vergelijkbaar met een winterse F1 visserij. Ik gebruik twee verschillende tuigjes. Laten we beginnen met mijn bodemmontage. Ik kies voor een Preston F1 Maggot 4×14 (0,4 gram) dobber, uitgelood met een bulk nummer 8 hagels, en twee nummer 10 droppers daaronder. Vroeger viste ik regelmatig met niet-alledaagse loodzettingen, maar in de loop der jaren kwam het besef dat simpel doen vaak toch het beste is… Sindsdien heb ik met name bij de bodemmontages al mijn tuigjes weer vereenvoudigd. Het grootste deel van de nummer 8 hagels brengt de onderlijn snel naar de gewenste bestemming, de twee nummer 10 valloodjes zorgen ervoor dat het aas goed wordt gepresenteerd terwijl het haakaas nog een stukje langzaam kan zinken. Windes zijn visueel ingesteld en een langzame zinkfase bij de bodem is belangrijk.
Vroeger viste ik regelmatig met niet-alledaagse loodzettingen, maar in de loop der jaren kwam het besef dat simpel doen vaak toch het beste is…
Ik verwacht dat vandaag de winde met name op de bodem zal azen, maar later op de dag kun je ze ook wat hoger in het water verwachten. Om die reden heb ik ook een topset met een ‘ondiepe’ montage klaarliggen. Nu is op deze frisse dag ‘ondiep’ een relatief begrip; de dibber-montage voor in de zomer laat ik voorlopig in het foedraal. In plaats daarvan een Preston F1 model dobber 4×10, dat is 0,15 gram. De loodzetting bestaat uit een gespreide zetting met nummer 11 hagels. Het haakaas zal zo zeer natuurlijk naar een diepte van ongeveer een meter zakken, terwijl de stek ongeveer 1,8 meter diep is. Zowel mijn bodemmontage als ‘half water montage’ zijn gemaakt op 15/00 Reflo Power hoofdlijn en worden gecombineerd met een kant-en-klare onderlijn: de 11/00 mm variant met een SFL-B haak in formaat 20. Deze kleine haak is ongelooflijk sterk voor zijn draaddikte. Zodoende kun je het aas met finesse presenteren, maar heb ik ook de kracht om elke karper of F1 te landen.
De keuze van het elastiek is een belangrijk onderwerp. De gemiddelde vis weegt hier tussen de 250-300 gram. Veel vissers zouden dan voor een nummer 5 elastiek (1,2 mm) gebruiken, maar soms fungeert een licht elastiek contraproductief. Waarom? Ik merk dat de windes op dit lichte elastiek snel naar de oppervlakte komen en hier cirkeltjes zwemmen en kopschudden, wat resulteert in relatief veel lossers! Gebruik ik een dikker elastiek, dan kan ik de haak beter zetten en blijven ze tevens door de grotere weerstand langer diep zwemmen. Het is interessant dat veel vissers bij lossers in eerste instantie naar een lichter elastiek grijpen, terwijl een dikker elastiek vaak een betere optie is. Voor het bodemvissen gebruik ik overigens de Preston No 9 Dura Slip (1,6 mm). Aan de andere kant is het belangrijk om bij het vissen in het ondiepe een zachter elastiek te gebruiken. De No 7 Dura Slip (1,4 mm) is ideaal. Als ik een vis haak duikt hij naar beneden in plaats van naar de oppervlakte te worden getrokken. Beide elastieken zijn gemonteerd in een ééndelige ‘short stop top kit’, die is 1,85 meter lang.
Voor in de winter is 13 meter een prima afstand, verder vis ik nauwelijks. Ik kan snel vissen, en de afstand is ver genoeg om beten te krijgen. Vandaag heb ik maar één stek gemaakt. Tijdens een wedstrijd zou ik de rest van mijn stek gebruiken om karpers en F1’s te vangen. Vergeet niet dat gewicht tijdens wedstrijden leidend is en dat winde pas interessant wordt wanneer de grotere, zwaardere vissen niet azen. Je moet heel wat kleine windes vangen die opwegen tegen een karper van drie kilo! Bij aanvang voer ik ongeveer 100 maden met behulp van een cupping kit. Vanaf dan is het bijvoeren een kwestie van uitzoeken. In eerste instantie voer ik bij middels een Soft CAD Pot, hiermee krijg ik een mooie strakke aaskolom. Het is en blijft per visdag aftasten hoe de vissen reageren. Zolang ik goede beten krijg blijf ik losse maden brengen middels de CAD Pot. Als ik aanwijzingen krijg dat de vis ondieper het aas onderschept, dan ga ik nadenken welke voertactiek bij de half water montage het best matcht. Zodra ik het gevoel heb dat ik ondiep de windes kan vangen, zal ik de CAD Pot van mijn hengel halen en de katapult oppakken. Het overschakelen naar de katapult zal de vissen stimuleren om ondiep te komen.
Binnen korte tijd schiet ik tweemaal een lading van circa 20 maden op de stek. Mijn theorie is dat de eerste lading de vis aantrekt (ook door het geluid) en ze dit onderscheppen en volgen, waarna de tweede lading wel de bodem bereikt. Ik geloof dat dankzij de dubbele voerlading altijd wat aas op de bodem terechtkomt, wat belangrijk kan zijn: zelfs bij het vissen boven de bodem.
Zoals ik eerder schreef zijn de technieken niet ingewikkeld, het komt nu aan op goed vissen. Ik bedoel daarmee dat het aan jou is om te lezen wat er op je stek gebeurt en er ook op te reageren. De beste vissers reageren het snelst en passen zich aan. Ik begon met vissen op de bodem en kreeg al snel veel beet. Na elke vis dropte ik zo’n 30 tot 40 maden met de CAD Pot op de stek. Een enkele made, gepresenteerd met ongeveer vijf centimeter overdiepte, ving het beste. Interessant is dat 90% van de beten kwam binnen enkele seconden na het staan van de dobber. Dit doet mij vermoeden dat het haakaas hun aandacht trekt op het moment dat de twee valloodjes naar beneden zakken.
Zoals zo vaak wanneer je vijf uur lang op één stek vist, overkomt het zelden dat je met één aanpak continue goed blijft vangen. Zo ook deze keer. Na ongeveer een uur vissen krijg ik lijnbeten kort na het droppen van de maden. Ik weet vrijwel zeker dat mijn losse voer nu tijdens de zinkfase wordt onderschept en niet pas op de bodem. Ik haal de pole pot van mijn hengel en begin met de katapult bij te voeren. Ik blijf in eerste instantie op de bodem vissen om de vissen vertrouwen te geven in het losse voer. Overigens kan het schakelen naar de katapult ook goed uitvallen voor de bodemvisserij. Omdat je de katapult gebruikt betekent dit niet dat je altijd van de bodem af moet gaan vissen. Vandaag azen de windes een stuk boven de bodem en ik vang er een mooi aantal op mijn tweede topset, op circa één meter diepte. In hoogzomer laat ik de montage bewust met wat kabaal, zelfs door te ‘slappen’, te water. Maar in deze tijd van het jaar ben ik voorzichtiger en leg ik het tuigje zachtjes in.
Ik heb een stelregel; als ik drie beten achter elkaar mis, dan stel ik de dobber vijf centimeter ondieper af.
Ongeveer 20 cm boven de dobber heb ik een No 8 Stotz loodje op de lijn geplaatst. Dat is een belangrijk detail om tijdens de zinkfase aanbeten te registreren. Hoe werkt dit? Ik leg de montage met een gestrekte lijn in en laat het Stotz loodje onder water hangen. Je zult zien dat de dobber, door druk vanuit beide kanten, heel stabiel is en parallel met de zinkende lijn van diagonaal naar verticaal beweegt. Zodra in de zinkfase het aas wordt onderschept zie je het! Net als op de bodem vang ik vandaag heel erg goed op half water. De enige aanpassingen betreft het aanpassen van de visdiepte. Ik heb een stelregel; als ik drie beten achter elkaar mis, dan stel ik de dobber vijf centimeter ondieper af. Zodoende probeer ik stapsgewijs de beste visdiepte te achterhalen. Het verschilt vaak per dag, maar er is vaak een bepaalde diepte die het meest effectief is. Al met al is het een ongelooflijke sessie geweest, zeker gezien de tijd van het jaar. Het belangrijkste aspect wat ik je wil meegeven betreft het bijvoeren; specifiek het ‘lezen’ wat er na elke voerbeurt gebeurt. Dit vormt de basis voor kleine aanpassingen en is vaak de sleutel tot succes.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
(uit: BEET december 2019 – ‘Ongewone montages’)
“Als je de vissen kunt aanlokken en laten azen, dan ben je er nog niet. In uitzonderlijke situaties (heel veel vis) kun je simpelweg je haakaas aanbieden op de diepte waar die vissen zwemmen. Echter, veel vaker zal je door zo te vissen amper of helemaal geen aanbeet krijgen. Al het aas dat je voert zinkt langzaam door het water naar beneden, behalve het aas aan de haak… Het lijkt me logisch dat zo’n stil in het water hangend aas argwaan opwekt bij de vissen: het haakaas wordt niet gepakt. De enige uitzondering is wanneer er een soort van voedselnijd ontstaat. Dan overwint de eetlust van de vissen soms hun aangeboren argwaan. Het creëren van voedselnijd kun je bereiken door verstandig te voeren, hoeveelheid is het sleutelwoord! Je moet te weinig voeren om alle aanwezige magen te vullen, echter ook net genoeg om de vissen op de visplek te houden. Daarnaast is het zoeken naar de juiste aasaanbieding. Het haakaas moet je zo natuurlijk mogelijk tussen het andere naar beneden zakkende aas aanbieden.
Gedoseerd voeren voorkomt dat de vis je haakaas negeert, en creëert voedselnijd…
Nu zijn we weer terug bij het onderwerp van dit artikel; de juiste aasaanbieding is alleen te bereiken door de loodhageltjes op de juiste manier over de lijn te verdelen. Vaak dien je bij deze techniek een zo licht mogelijk dobbertje te gebruiken. Hoe meer lood op de lijn, des te sneller alles naar beneden zinkt. Mijn advies? Gebruik nooit al te grote hageltjes! Gebruik er liever wat meer die kleiner zijn en verdeel de hageltjes goed over de lijn. Zorg er altijd voor dat het onderste loodhageltje tegen de lus zit van de onderlijnbevestiging. Alleen wanneer je echt geen aanbeet weet te krijgen, terwijl je weet dat de vissen er wel zijn, kun je de montage veranderen, bijvoorbeeld door alle loodjes wat verder van de haak te schuiven. Maar pas op: hoe verder de loodjes van de haak zitten, des te groter de kans op gemiste aanbeten. Gebruik hier al je visverstand! Met name nu komt het aan op zo goed en effectief mogelijk vissen. ”
Nu de meeste viswateren bevroren zijn en er boven de vissen schaatsers over het ijs zwieren, zijn er toch sportvissers bij wie het kriebelt; zij gaan ijsvissen! Mark Fekkes is zo iemand. Hij hoopte stiekem weer op een flinke vorstperiode omdat het immers zo lang geleden was. Maar nu is het weer zover; Mark wordt op zijn wenken bediend, en dus praat hij ons even bij over het ijsvissen…
Ze zitten er echt hoor…
Het is niet zo dat ik ieder jaar op een laag dik ijs te wachten, want het vissen vanuit de boot of in de winter vanaf de kant met wat kunstaas zwiepen, is dan even niet meer mogelijk en dat doe ik maar wat graag. Echter, de keren dat er ijs lag dat veilig te betreden was, zette ik de hengels niet in het vet, maar ging er juist op uit. Mocht het onverhoopt nog gebeuren, dan heb ik een aantal tips voor jullie.
TIP 1: BLIJF WARM
Om te beginnen is het aan te raden om een goed warmtepak aan te trekken. Heb je dit niet, draag dan in ieder geval thermo-ondergoed en dikke kleren. Het liefst meerdere laagjes over elkaar, dit isoleert beter dan één dikke trui. Draag ook goed geïsoleerde schoenen of laarzen. Het liefst snowboots en let er op dat je laarzen met een dikke zool koopt. De kou trekt namelijk vanuit het ijs omhoog naar je voeten. Hoe dikker de zool, des te langer het duurt voordat je koude voeten krijgt. Neem ook een handdoek mee om je handen te drogen nadat je een vis hebt onthaakt. Wanneer je handen nat zijn passen ze minder makkelijk in een handschoen en blijven ze langer koud. Eventueel kun je handwarmers meenemen. Heb je deze niet dan kan je ook altijd een thermosfles vullen met lauw/warm water en deze over je handen gieten om ze op temperatuur te laten komen.
TIP 2: VEILIGHEID
Het spreekt voor zich dat je alleen het ijs op gaat wanneer het dik genoeg is. Als je het ijs nog niet helemaal vertrouwt, zeker wanneer je in je eentje gaat, neem dan een touw mee. Bind dit aan jezelf vast en het andere eind aan een boom, paal of iets anders stevigs op de kant. Als je door het ijs zakt kun je jezelf er weer uit trekken.
TIP 3: IJSBOOR, ZAAG OF BIJL?
Als je een gat moet maken, dan is een ijsboor één van de belangrijkste hulpmiddelen. Koop meteen een goede, bijvoorbeeld van Rapala. Hiermee ben je veel sneller door het ijs dan met een boor van de goedkope merken. De mesjes van de betere merken blijven ook veel langer goed. Wanneer je een groter gat moet maken, bijvoorbeeld voor het snoekvissen, dan kun je een zaag meenemen om het wak groter te zagen. Enkel wanneer het ijs erg dik is kan je een bijl gebruiken. Een bijl heeft namelijk als nadeel dat het ijs kan splijten wanneer je hier op slaat. Aangezien jij op het epicentrum van het hakken staat kan dit gevaarlijk worden! Ik heb de beste ervaringen met een hamer met houtbeitel. Met deze beitel kom je snel door het ijs en kan je makkelijk het formaat van je wak bepalen. Neem daarnaast een lepel met gaten (schuimspaan) mee om ijsgruis uit het wak te halen. Leg dit ijsgruis niet op het ijs, maar doe dit in een emmer! Wanneer je het op het ijs legt vriest het snel vast en ontstaat er een bobbel waar jij en ook schaatsers over kunnen vallen. En pak de schuimspatel nooit met natte handen vast op het metalen gedeelte. Voor je het weet vriezen je vingers er aan vast…
Tot zover een deel van het artikel over ijsvissen dat komende week rond 16 februari zal verschijnen. Wil je deze februari-editie als los nummer in het vooruit bestellen? Dat kan: klik hier voor de bestelwijze. Met een abonnement zit je natuurlijk altijd eerste rang. Wil je een voordelig abonnement? Klik hier.
Bij heel veel specimenvissers heeft de kopvoorn een speciaal plekje verworven. Niet gek natuurlijk. Dat komt vooral vanwege de prachtige uitstraling van deze omnivoor en natuurlijk vanwege het feit dat deze sluwe vis niet altijd even makkelijk te vangen is. Daar ligt de uitdaging. De najaar- en winterse kopvoornvisserij van Leon Haenen is een van de meest simpele visserijen die je maar kunt bedenken, maar tevens luistert deze visserij volgens hem heel nauw. Zeker met helder winterwater. In Beet magazine een artikel hierover…
In dit artikel geef ik mijn visie op de wintervisserij op kopvoorn; aassoorten, montages en technieken. Afgelopen twee jaar heb ik uitermate veel en vaak getest met een voor de kopvoornvisserij andere, nieuwe aanpak die ik regelrecht vanuit de roofvisserij heb ‘gestolen’. Ik ken verder niemand die met de dropshot techniek op kopvoorn vist. Huh…? Ja, met een dropshot techniek! Ik heb in de loop der jaren een specialisme ontwikkeld richting deze vis. Ik heb er een speciale uitrusting voor op de plank liggen die regelmatig gefinetuned en verder verbeterd wordt. Met mijn kopvoornvisserij heb ik goede resultaten geboekt. Enorme resultaten! Maar aan de andere kant ook enorme teleurstellingen voor de kiezen gekregen, zoals visloze dagen die me vaak frustreerden. Die frustratie kwam vaak voort uit het feit dat het leek alsof alle omstandigheden top waren. Op ‘de tekentafel’ wel verstaan, want in de praktijk ging ik vaak met nul vissen op de teller naar huis. Ik herinner een dag met maar liefst een stuk of 15 aanbeten waarvan er niet een bleef hangen… en anderzijds waren er dagen van 10 stuks op een ochtend.
Kaasje voor de kopvoorns…
Er zijn dagen dat die duivelse kopvoorns alle schroom verliezen en dat resulteert vaak in niet te missen aanbeten. Vraag me niet hoe dat werkt, maar het is wel zoals het is. Tijdens goede, maar ook tijdens slechte dagen, kijk ik altijd naar luchtdruk, maanstand, windrichting en (water) temperatuur, maar daar lijkt niet echt een peil op te trekken.
De visserij op kopvoorn is er een van meters maken. Het is zinloos om een hele dag op één plek op kopvoorn te vissen. Het kan wel, maar het levert vaak niet het optimale resultaat. Kopvoornvissen werkt het beste als je voor jezelf een stuk of vijf stekken op een dag uitzoekt en die wellicht twee maal bezoekt. Voor mij werkt dat top. Heel vaak komen de aanbeten heel snel nadat je gestart bent met vissen. Ik geef een stek maximaal een uur, tenzij er regelmatig aanbeten komen. Er bestaan stekken waar je meerdere exemplaren kunt vangen, maar de meeste stekken leveren per keer een of twee kopvoorns op, tijdens een topdag welteverstaan… Juist vanwege het feit dat ik een keer of tien op een dag verkas (vijf stekken tweemaal) heb ik vaak een authentieke, zogenaamde ‘roving-set’ bij me. Een rugzakje met een heel licht stoeltje, een bankstick, hengel en een schepnet. Ik neem enkel mee wat ik echt nodig heb. In de rugzak zit een doos onderlijnen in verschillende uitvoeringen, wat loodjes, een paar korven en wat klein materiaal…
Tot zover dit artikel dat je in zijn geheel kunt lezen in de Beet die nu in de winkel ligt. Met een abonnement heb je de Beet natuurlijk elke keer als eerste in huis. Om de Beet februari (verschijnt half februari) in huis te krijgen als los nummer (geen abonnement) kun je hier klikken.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Even een moment ertussenuit gaan stond al een tijdje op ons verlanglijstje. Omdat vissen nu eenmaal hoort bij een paar daagjes ontspanning, moest die mogelijkheid er ook zijn. De keuze voor Friesland was dan eigenlijk ook zo gemaakt. Eerdere bezoekjes aan de provincie zonder hengel hadden hier de nodige invloed op. De keuze viel op de omgeving Sneek, waar naast het Sneekermeer en het Prinses Margrietkanaal ook volop ander water in de buurt ligt.
Tekst & foto’s Arjan Klop
Naast het vissen is het natuurlijk belangrijk dat er ook andere uitstapjes mogelijk zijn. RCN De Potten in Offingawier paste precies in het plaatje met Sneek op slechts enkele kilometers afstand.
Bij aankomst worden we aangenaam verrast met een prachtig uitzicht over het meer vanuit ons verblijf en een boodschappenmand vol lekkers. Bij het zien van al dat prachtige water kan het dus niet lang uitblijven om te gaan vissen. Vanwege de harde wind valt de keuze op de passantenhaven aan de overkant van het park. Dat blijkt een perfecte keuze, want we zitten er lekker beschut en krijgen volop beet van voorns en zelfs enkele brasems. In de verte rollen grote golven over het meer, terwijl wij met fijn materiaal en lichte dobbers de ene na de andere vis binnenhengelen. Die golven zouden het vissen de volgende dag vanuit de boot niet eenvoudig maken…
Gelukkig kunnen we de afspraak met Jeroen Kok van Predator Fishing Holland een dagje opschuiven, zodat we met veel beter weer kunnen uitvaren. De uitnodiging om enkele uren in de stad van Sneek te komen streetvissen slaan we niet af.
Inmiddels is het avond en de hoogste tijd om te gaan eten. De diverse restaurants in de omgeving en op het park zijn helaas gesloten. Maar de geweldige bezorgservice van het parkrestaurant stilt onze honger direct met heerlijke menu’s.
De volgende ochtend worden we wakker met een prachtige zon boven het water, die bijna zou doen vergeten dat het al herfst is. Omdat we nog enkele uurtjes tijd hebben, kunnen we mooi de speurtocht over het park maken. Als we om 11 uur aankomen op de afgesproken plaats in hartje Sneek, heeft Jeroen al een snoekbaarsje gehaakt. Na een stukje uitleg van deze visgids, gaan wij ook aan de slag. Het geconcentreerd vissen in zo’n drukke stad valt niet mee. Er is van alles te zien en te horen, maar toch weet Julia al snel een leuke baars te vangen. De glimlach op haar gezicht spreekt boekdelen.
Tijdens het vissen blijkt wel dat Sneek een stadje is dat veel gezelligheid biedt met zijn vele winkeltjes en terrasjes. Na een paar uurtjes het stadswater te hebben uitgekamd en diverse baarzen te hebben gevangen, gaan we terug naar het park. Eigenlijk wil ik graag even met de feeder op het meer gaan vissen, echter de harde wind en dreigende lucht brengen ons naar de midgetgolfbaan, waar we met veel plezier de middag afsluiten.
Een paar daagjes van huis vinden de kinderen altijd wel erg leuk, maar als er dan ook nog een vaartocht met een echte visboot op het programma staat, is het helemaal feest. Wanneer we de volgende ochtend de gordijnen opendoen, hangt er een dikke laag mist boven het water. Dat is even een domper… Zo kunnen we niet varen. Dan maar even gaan voetballen in de grote voetbalkooi. Op het moment dat een waterig zonnetje verschijnt en we naar ons huisje teruglopen, komt Jeroen al aanvaren! Perfecte timing en we zitten zo in de boot met z’n allen. Het plezier is van onze gezichten af te lezen en wanneer Milan even het stuur mag overnemen is het hek van de dam. Varen met een echte boot, dat is pas echt gaaf!
Inmiddels is de zon lekker gaan schijnen en is het de hoogste tijd om Danielle en kinderen weer af te zetten en het grote water op te gaan. Er verschijnen een paar zeer beteuterde gezichten. Niemand wil al van boord… Op dat moment komt Jeroen met een uitstekend plan: We kunnen ook even gaan trollen op snoek richting Sneek, dan kan iedereen lekker mee genieten. Dat valt in goede aarde. We varen langs prachtige rietkragen, afgewisseld met oude en nieuwe huizen. Het is prachtig om te zien dat water in Friesland een essentieel onderdeel en verrijking is in het dagelijkse leven. De vele haventjes, aanlegsteigers en vakantieverblijven aan het water maken dit gebied zo aantrekkelijk.
Dan opeens helemaal uit het niets een keiharde aanbeet op een van de hengels! Maar voor we de kans hebben de hengel te grijpen, is de vis alweer los… Gggghrrrrrr, gemist.
Inmiddels zitten we al veel langer op het water dan gepland en beginnen we honger te krijgen, tijd om terug te gaan. Het is al 2 uur in de middag als we na een snelle hap alsnog het grote Sneekermeer opvaren. Terwijl de kids nu achterblijven, komt de jonge sportvisser Jort aan boord. Ook hij verblijft op het park en is maar wat enthousiast als Jeroen hem meevraagt op de boot. Werpend vissen we diverse stekken af langs de kant op baars. We krijgen diverse beten, maar de vis aast moeizaam. Dan gaan we naar de sluis van het PM-kanaal. Hier is het tot wel 4 meter diep en staat bekend om zijn snoekbaarsvangsten. Het duurt niet lang voor de eerste snoekbaarsjes aan boord komen. Dan opeens roept Jort: “Dit is hem, ik weet het zeker!” Zijn hengeltje staat behoorlijk krom, om vervolgens de grootste snoekbaars van de dag te vangen. Hij glundert van oor tot oor!
Het is tijd om terug te gaan en tijdens het varen worden we nog even getrakteerd op een hagelbui en een prachtige regenboog. Wat is buiten zijn en genieten van de natuur toch mooi en eigenlijk heb ik helemaal geen zin om naar huis te gaan.
De drie dagen zijn werkelijk omgevlogen en we hebben met z’n allen erg genoten. De intrede van de herfst en de coronamaatregelen maakten diverse geplande uitstapjes niet mogelijk. De diverse restaurants, de ‘11fountains’ wandelroute en de Waterpoort in Sneek zijn zomaar enkele redenen om in de zomer terug te komen. Dit gaan we op zeker doen!
RCN De Potten, direct gelegen aan het Sneekermeer, is een uitgesproken waterpark. Van alle kanten omsloten door water en natuur met volop gelegenheid om te genieten van de schoonheid van de omgeving. Een paradijs voor vissers en watersportliefhebbers. Check: RCN de Potten
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Verreweg de meeste witvissers gebruiken tegenwoordig op de één of andere manier elastiek door het topdeel van hun hengel. Of nog beter, door de eerste twee delen van de vaste hengel. Vissen met elastiek; er geen betere manier ook de grootste gehaakte vissen veilig te kunnen landen met de vaste hengel.
Hoe vaak zie je het niet als je langs het water loopt? Bij zo veel vissers hangt er tijdens het vissen een stukje elastiek buiten de hengel. Echt niet te geloven!
De reden ervoor is eigenlijk heel simpel. Heel vaak is de binnendiameter van de hengeltop maar net ietsje groter dan de elastiekdiameter, waardoor het geheel gaat opstroppen. Het resultaat is dat het gebruikte elastiek gewoon niet meer maximaal werkt.
Door simpelweg de hengeltop iets verder in te korten los je dit probleem op. Soms is er ook een andere reden en dat is dat de binnenzijde van de hengeltop vochtig blijft en/of iets vervuild is geraakt. Even thuis alles goed schoon maken en dat probleem is ook weer opgelost.
Er zijn allerlei producten in de handel die je in de hengeldelen kan spuiten. Deze helpen om het gebruikte elastiek soepel door de hengeldelen te laten lopen. Ik heb ze ook altijd gebruikt en op zich is er helemaal niks mis mee. Enkele jaren geleden kreeg ik eens de tip om hairconditioner te gebruiken en vanaf dat moment heb ik nooit meer iets anders toegepast.
Wel heb ik de dosering ervan behoorlijk aangepast. Daarmee bedoel ik dat ik het meer en meer verdund ben gaan gebruiken.
Je kan hairconditioner niet puur gebruiken; dat wordt een viezigheid in de hengeldelen wat er in resulteert dat het allemaal juist contraproductief gaat werken. Bovendien wordt het elastiek zo glad dat je er geen knoop meer in kan maken zonder dat je die knoop meteen weer los trekt.
Ik heb het nooit precies nagemeten, maar ik denk dat de vloeistof die ik tegenwoordig gebruik misschien bestaat uit 95 of 98% water en hooguit dus nog enkele procenten conditioner, dat ik eerst heb opgelost in warm water. Dat water koelt vanzelf af natuurlijk maar het is belangrijk voor het oplossen van de conditioner, dat veel dikker is.
Je mag gerust behoorlijk veel van het opgeloste eindproduct gebruiken. Ik zou zeggen, bij twijfel nog iets meer. De vloeistof moet over de gehele lengte van het elastiek zijn verdeeld en aan het topeinde mag er gerust wat vloeistof uit de hengeltop lopen.
Als daarna tijdens het vissen de elastiek toch eens iets gaat opstroppen voeg ik gerust nog iets meer toe. Een ding is zeker, mijn elastiek werkt altijd maximaal en geloof me, daarmee voorkom je zo veel verspeelde vissen.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Je ziet tegenwoordig steeds meer vissers die voeren met ‘niet bewegend’ aas in hun voer. Met name het gebruik van dode pinkies zie je steeds vaker. Hoe maak je dode pinkies en hoe bewaar je deze het best?
Als je erover nadenkt dan is zoiets ook heel logisch natuurlijk. Vooral wanneer je bedenkt dat op de bodem van vrijwel ieder water altijd wel wat slib ligt, waarin levend aas heel gemakkelijk kan weg kruipen en daardoor onzichtbaar wordt voor de in de buurt rondzwemmende vissen.
Die vissen kunnen absoluut dat aas weer wel vinden. Zeker de echte bodemazers die het gewend zijn om hun aas daar te vinden maar de visuele aantrekking ervan is helemaal weg.
Casters bewegen natuurlijk niet, wormen die in stukken zijn geknipt bewegen nog wel een tijdje, maar in de bodem kruipen die ook niet meer. Kortom, de aassoorten die het meest bewegen zijn maden en pinkies.
Nu worden er in Nederland niet zo heel veel maden meegevoerd. Maar pinkies gebruikt vrijwel iedereen. En juist die zijn perfect voor een vissessie dood te maken op een manier dat ze exact er uit blijven zien als hun levende soortgenoten en waarbij het enige verschil is dat ze niet meer bewegen.
Er zijn verschillende manieren om pinkies te doden.
Maden kun je op exact dezelfde manier doden trouwens. Daarmee wordt misschien niet zo heel vaak gevoerd (hoewel daarmee absoluut niks mis is) maar dode maden (en ook soms pinkies) aan de haak kan vaak perfect werken. Groot extra voordeel daarbij is dat je vrijwel nooit vissen zal verspelen omdat de made dubbel op de haak zit. Probeer het eens!
Het gebruik van hakenstekers is absoluut noodzakelijk in onze sport. Hoe graag we ook allemaal zien dat het haakje keurig in de boven- of onderlip van iedere gevangen vis zit, komt het gewoon soms voor dat zo’n vis het haakaas iets dieper heeft ingeslikt. Gelukkig hoeft dat geen enkel probleem te zijn.
Wat mij betreft is er maar een goed type hakensteker. Namelijk het type waarbij je de vislijn door een kleine opening haalt.
Nog iets, je hebt meteen ook het haakje weer beschikbaar. Je hebt verschillende maten van dit soort hakenstekers en het lijkt me duidelijk dat je voor hele kleine visjes een kleinere maat gebruikt dan wanneer je bijvoorbeeld op brasems vist.
Al mijn hele visleven lang zie ik hakenstekers die achter een van de oren zitten van de visser, of ze zijn onder hun pet gedrukt. Prima op zich, behalve wanneer je de hakensteker verkeerd aantikt en deze op de grond of in het water valt.
Ook zie ik heel veel vissers die de hakensteker in hun mond hebben. Dat is een echt modeverschijnsel, want vroeger zag ik het nooit. Nou, smakelijk zou ik zeggen, maar voor mij is dit he-le-maal niks. Ook op deze manier valt vroeg of laat de hakensteker uit je handen of mond…
Noem me maar ouderwets, maar ik gebruik altijd een stukje elastiek. Ine en lus heb ik dat om mijn nek heb hangen, met daarin verschillende maten hakenstekers. Je kunt ze zo nooit verliezen tijdens het vissen en sneller kun je de juiste maat niet vast hebben. Na het vissen rol je de elastiek om de hakenstekers en gaat alles in de viskoffer. Simpel en handig. Daar houd ik van.
Ik weet gewoon dat iedere echte visser ook bijna altijd een natuurliefhebber is. Hij of zij gaat met respect met iedere gevangen vis om gaat, en dat moet ook echt! Juist het goede gebruik van de juiste hakenstekers helpt daar enorm bij.
Zodra je twijfelt of je een gevangen vis kan onthaken met je vingers, denk er geen seconde over na en gebruik alsjeblieft de hakensteker! Het duurt hooguit enkele seconden langer en het houdt zo’n vis in tiptop conditie. Dat wil toch iedereen die vist?
Hennepzaad wordt heel algemeen gebruikt in de witvisserij. Bijna iedere witvisser voert er weleens mee en een kleinere groep vist er ook weleens mee als aas op de haak. Ik kan iedere witvisser ook echt adviseren om dat te doen. Niet alleen iedere witvisser trouwens. Ook in de karpervisserij is hennepzaad verantwoordelijk voor het vangen van heel wat grote karpers. Maar hoe gebruik je hennepzaad? Wanneer en waarom? En hoe moet je hennepzaad bereiden?
Hennepzaad (hoe meer zuidelijk je komt in ons land hoe vaker er ook wordt gesproken over kempzaad) bevat enorm veel olie. Wanneer die olie in allerlei andere meelsoorten waarmee een lokaas wordt samen gesteld ‘in trekt’ zorgt dat altijd voor een extra ‘werkend’ voer waaruit eenmaal in het water heel veel voerdeeltjes opstijgen en weer naar de bodem zakken.
Ook worden die voerdeeltjes meegevoerd door de waterbeweging waardoor ze worden opgemerkt door in de buurt zwemmende vissen die vaak daarna op zoek gaan naar de bron, de aangevoerde stek dus. In heel veel commerciële lokazen wordt gemalen en/of geroosterde gemalen hennepzaad gebruikt. Het valt niet mee om hennepzaad puur te malen maar het kan wel. Ik gebruik daarvoor een kleine elektrische koffiemolen.
Gekiemd hennepzaad wordt ook heel vaak bijgevoerd als hele korrel. Vaak moeten de vissen er even aan wennen voordat ze er echt op gaan azen maar als ze daarmee eenmaal zijn begonnen is dat gekiemde hennepzaad absoluut het beste haakaas dat je kunt gebruiken vaak. In ieder geval zullen de aangelokte vissen niet gemakkelijk de voerstek verlaten.
Ik hoor vaak vissers zeggen dat hennepzaad een winteraas is. Andere vissers geloven weer heilig in het gebruik ervan in de warmere zomermaanden. De waarheid is dat je gedurende het hele jaar hennepzaad goed kunt gebruiken.
Vaak wordt hennep vooral gebruikt bij een voorn-gerichte visserij en dat soort visserij komt bij ons vaak in de herfst en winter voor. Veel vissers vergeten daarbij echter dat de aangelokte voorns vaak weer het beste lokmiddel zijn voor andere grotere vissoorten die in de buurt rondzwemmen.
Hoe vaak maak je het niet mee dat je voorns vangt die dan wel plotseling helemaal verdwenen lijken te zijn en waarna even later de eerste brasem het haakaas pakt?
We gaan er even vanuit dat je droge korrels koopt, dus geen kant-en-klare hennepzaad. Het kiemen van het hennepzaad is heel simpel. Je hebt alleen een pan nodig waarin je de hennep laat weken nadat je het eerst onder water hebt gezet met zo warm mogelijk water. Dat weken mag gerust 24 uur duren.
Daarna giet ik dat inmiddels koud geworden water af en overgiet ik de hennep nogmaals met warm water, waarna ik het geheel voorzichtig aan de kook breng. Eigenlijk nog beter is het om het hennepzaad te laten weken in een thermosfles, waardoor de temperatuur van het water langer behouden blijft.
Het is een beetje afhankelijk van de kwaliteit van de hennep (hoe verser de hennep des te beter) wanneer je de eerste kiemen tevoorschijn ziet komen uit korrels die gedeeltelijk open gaan.
Wanneer je echte goede hennep hebt hoef je het zelfs bijna niet meer te verwarmen omdat de kiemen al tevoorschijn kwamen na het weken. De hier omschreven manier is ideaal voor de voerhennep. Voor op de haak is dit minder geschikt omdat de kiemen te zacht zijn waardoor ze tijdens het op de haak zetten vaak van de korrel afbreken.
De meeste vissers nemen niet de moeite maar wanneer je hennepzaad op de haak wilt gebruiken moet je eens proberen om een kleine hoeveelheid korrels enkele dagen voor de vissessie in een vochtige handdoek te leggen op een koele plek. Die korrels gaan ook kiemen en de kiemen worden zelfs aanmerkelijk groter. Ook blijven ze harder wat ze perfect geschikt maakt als haakaas.
Ik maak me er zelf nooit zo druk over maar het valt niet mee om goed kiemende grote hennepkorrels te vinden. Hoe groter de korrel hoe slechter hij meestal kiemt. Voor de grotere korrels heb je vaak langer geduld nodig voordat ze gaan kiemen. Aan de bereidingswijze verandert verder niets.
Hennepzaad is onmisbaar wat mij betreft om vissen op wat voor manier dan ook aan te lokken en ook het vissen ermee kan heel erg succesvol zijn. Probeer het maar eens!
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Op 1 augustus 2020 bracht Christian Kaspers uit Wesel (Duitsland) een bezoek aan zijn Nederlandse vismaatje en Korum-consultant Tim Janssen. Doel was de machtige IJsselbarbeel achterna te gaan. Het werden twee dagen om nooit meer te vergeten!
In de ochtend ontmoette Christian bij hengelsportzaak AngelJoe in Drempt de Nederlandse IJsselspecialisten Peter Urscheler en Tim Janssen. Voor Christian lagen twee van Korum’s nieuwe Xcalibre hengels klaar; reden temeer om deze gelijk in de praktijk aan de tand te voelen.
Toen ze bij de IJssel aankwamen, visten de drie specialisten met in totaal drie hengels twee kribbenvakken af. Twee hengels werden uitgerust met maden en in de krib tegen de stroomnaad geplaatst.
Christian hanteerde een andere tactiek met zijn nieuwe hengel. In plaats van maden plaatste hij een 15 millimeter Code Red boilie (lever, zwarte peper en zalmolie) op een 150 centimeter lange en 33/00 millimeter dikke fluorocarbon onderlijn.
Hij drukte een zachte pelletmix van Spicey Sausage en Cheesy Garlic pellets in zijn 180 grams Bait Gripper Lood, dat op een semi-bolt montage bevestig was.
Vervolgens plaatste hij deze barbeelval vanaf de kribkop in het snelstromende gebied van de IJsselstroom. Deze hengel werd afgesteund op een beetmelder.
Het duurde minder dan twee uur voordat de Delkim klonk. Het was een grote vis van ongeveer 70 cm die Christian’s nieuwe hengel inwijdde. Wat een begin van de sessie!
Aan de twee madenhengels kwamen regelmatig mooie vissen naar boven. Naast talrijke voorns, windes en blauwneus, werd er ook regelmatig een grote barbeel over de rand van het schepnet geleid.
In de avonds was het tijd voor wat lekkers. Tim had snel de compacte grill aangestoken om enkele culinaire lekkernijen, Hollandse hamburgers, op te dienen.
Een korte tijd later viel de nacht en werden ook de beten minder. Laat in de nacht werd het trio zelfs verrast door een hevige onweersbui. Het vissen werd even gestaakt om beschutting te zoeken in de auto.
Toen de ochtend aanbrak, verdween het hevige stormachtige en regenachtige weer, zodat de barbeelhengels weer in stelling gebracht konden worden. Tim, Peter en Christian hadden nog tot 13.00 uur de tijd om door te vissen.
Rond 08:00 uur ’s ochtends wierp Christian zijn hengel opnieuw in; eerst vulde hij de Bait Gripper met nieuwe, zachte pellets en bevestigde een gedipte 15 mm Code Red boilie op de hair. De montage slingerde hij weer in de IJsselstroom.
Vlak voor het inpakken, rond 12:15 uur, klonk plotseling uit het niets de Delkim, na meer dan vier uur in gelegen te hebben. Het was de hengel van Christian, maar hij stond net een voorn te drillen op een andere hengel.
Vlug sprintte Tim naar de hengel, die in een gevaarlijke curve richting het water wees… In lange stappen, zoals Usain Bolt op zijn best, was Tim binnen een paar seconden bij de hengel.
Maar goed ook, want de vis aan de andere kant had in een korte tijd zoveel lijn van de molen gehaald dat de hoofdlijn tegen een nog onbewust geclipte lijn aan het beuken was! Tim pakte de hengel op het voelde alsof een blok beton gehaakt was dat in de stroming op de bodem bleef liggen.
Ondertussen haastte Christian zich zo snel mogelijk naar de kribkop om de hengel over te nemen. Ook hij voelde het logge gewicht en dacht even dat het lood wellicht ergens achter was blijven haken…
Toen kwam er weer beweging in de lijn. Dit was gewoon een massieve en keihard vechtende vis, die zich eventjes stil in de stroming had geplaatst. Wat volgde was een korte, maar uiterst gewelddadige spectaculaire dril…
Christian wist dat hij met de 35/00 nylon hoofdlijn en de 33/00 fluorocarbon onderlijn wel wat druk kon uitoefenen. Toen de kapitale barbeel zich voor het eerst aan de oppervlakte liet zien, sprak Tim helemaal in euforie uit dat het zeker een tachtiger betrof! Christians knieën begonnen nu toch wel wat te knikken…
Nooit eerder was hij zo dicht bij een mega-barbeel. Na nog twee korte, maar hevige vluchtpogingen voor het landingsnet kon bij de derde poging het net onder de vis geschoven worden. YES!
Wat vervolgens op de onthaak- en meetmat af te lezen was hadden ze in hun stoutste dromen niet verwacht: 88,5 cm! De vis woog 12 lb 3 oz (5528 gram): een unieke vis.
Hiermee is deze barbeel de langst gedocumenteerde barbeel die ooit op de Gelderse IJssel is gevangen. En tevens een evenaring het officiële Nederlandse lengterecord. Wat een vangst!
Tegenwoordig gebruikt vrijwel iedere feedervisser gevlochten draad oftewel braid. Begrijpelijk ook. We vissen vaak op redelijk grote afstand van de oever en juist dan werkt braid fantastisch, omdat er geen enkele rek op zit. Dit in tegenstelling tot nylon, want daarop zit juist wel behoorlijk wat rek. Het gebruik van gevlochten lijn helpt je dan ook absoluut om een betere beetregistratie te verkrijgen.
Dat gebrek aan rek heeft echter ook een bijkomend nadeel. Bij het landen van een vis ben je nu volledig afhankelijk van de ‘actie’ van de demping van de hengel en zo kan je heel wat vissen verspelen als je niet heel voorzichtig bent. Veel vissers gebruiken dan ook een zogenaamde shock-leader van nylon, oftewel een voorslag.
Zo’n nylon voorslag zorgt er simpelweg voor dat je meer rek hebt precies op de momenten dat je dat nodig hebt, namelijk bij het werpen en bij het landen van een gehaakte vis pal onder de oever. Eigenlijk is zo’n nylon voorslag dan ook een absolute “must!
De beste voorslagknoop in mijn ogen is de zogenaamde Albrightknoop. Die maak je zo heel simpel:
Stap 1. Allereerst neem je het laatste stukje nylon, de voorslag dus, dubbel.
Stap 2. Daarna steek je het einde van de braid van onder naar boven door de lus van de voorslag en houd het geheel vast tussen duim en wijsvinger.
Stap 3. Vervolgens wikkel je het uiteinde van de braid om de lus en het (bij voorkeur gespannen) gevlochten draad heen. Zelf doe ik dat altijd acht of negen keer.
Stap 4. Waarna het laatste stukje gevlochten draad weer terug door het lusje wordt gestoken, nu van boven naar beneden
Stap 5. Daarna bevochtig je de nylon en braid en pakt beide lijnen in beide handen zoals op de foto hier waarna de knoop kan worden aangetrokken
Stap 6. Nadat de knoop is dichtgetrokken even de uiteindjes van zowel het nylon als de braid wegknippen
Wat je krijgt is een heel klein en ‘langwerpig’ knoopje dat heel gemakkelijk door de ogen van de hengel vliegt tijdens het werpen en ook bij het binnendraaien.
Als lengte voor de voorslag gebruik ik zelf altijd twee keer de hengellengte plus twee molenslagen, ik schat zo’n 7 meter alles bij elkaar. De kracht bij het werpen komt op het nylon en bij het landen van de vis gebeurt precies hetzelfde op het moment dat de gehaakte vis vlakbij het schepnet komt. Genoeg rek dus op de momenten dat je dat nodig hebt en toch ook een zo perfect mogelijke beetregistratie. Ideaal!
Als wedstrijdvisser ben je altijd bezig met het maximale resultaat. Er zijn allerlei hulpmiddeltjes te bedenken die je daarbij kunnen helpen en zowel stopwatches als vistellers zijn bijvoorbeeld van die ruggensteuntjes die mij telkens weer pushen naar net die paar extra vissen meer, die het verschil kunnen maken tussen winnen of niet.
Ik ben zelf helemaal een wedstrijdvisser en bij wedstrijden gaat het natuurlijk om een zo goed mogelijk resultaat. Ik kan dan ook weinig met de opmerking die je vaak hoort in ons wereldje: ‘Ik hoef niks te winnen als ik maar een mooi netje vis vang’. Begrijp me niet verkeerd, ik vang zelf ook heel graag veel vis. Als dat echter mijn grootste motivatie zou moeten zijn dan ging ik uitsluitend nog alleen of met enkele vrienden vissen. Je hoeft dan de aanwezige vissen met niemand of vrijwel niemand te delen en dan is zo’n mooi netje vis echt veel en veel gemakkelijker te vangen dan tijdens een wedstrijd.
Het gaat voor mij dus om het resultaat en dan is ieder extra hulpmiddel wat daarbij kan helpen van belang. Dat je daarbij alle mogelijk te gebruiken vislijnen gereed hebt lijkt me duidelijk. Ook is het heel belangrijk om gedurende de gehele wedstrijd zo goed mogelijk te weten wat je aan het doen bent. Bij grote wedstrijden kunnen eventuele begeleiders (bankrunners) daarbij een belangrijke rol spelen, maar bij normale wedstrijden zijn die er meestal niet. In ieder geval is het op de hoogte zijn van de tijd belangrijk en ik tel ook heel vaak mijn vissen. Dit helpt gewoon om zo goed mogelijk te weten of je goed bezig bent of misschien niet goed genoeg waardoor je tactisch andere beslissingen kunt nemen of soms ook niet. Ook ben ik ervan overtuigd dat dit altijd net precies enkele vissen meer oplevert wanneer er goed vis is te vangen.
Met name in de feedervisserij worden tegenwoordig door topvissers vaak stopwatches gebruikt om bijvoorbeeld precies te timen hoe lang men de voerkorf op de bodem laat liggen voordat men opnieuw inwerpt en ik kan dat iedereen aanraden. Ook in het dobbervissen kan dat goed van pas komen. Het is heel gemakkelijk om tijdens de wedstrijd je concentratie te verliezen, met name wanneer je lang moet wachten op een aanbeet. Een stopwatch kan je helpen om dat te voorkomen. Een ander voorbeeld is wanneer je juist heel snel de vissen kunt vangen.
Zowel een stopwatch als een visteller zullen je helpen om er net dat beetje extra uit te persen en dat is super belangrijk natuurlijk wanneer iedereen veel vis vangt en de onderlinge verschillen heel klein zijn. Enkele tientallen grammen kunnen het verschil maken zelfs bij hele hoge vangstgewichten. Logisch dus dat alle kleine beetjes kunnen helpen!
Kijk voor meer Tips & Tricks van Jan van Schendel:
https://beet.nl/drijvende-maden/
https://beet.nl/diepte-markeren/
https://beet.nl/dobbersillicones/
Ik gebruik al mijn hele visleven lang kunstaas en imitatieaas. Waarom? Heel simpel, omdat dit soms heel doeltreffend kan zijn! Tegenwoordig is er heel veel op de markt op dat gebied, van nepmaden tot ‘spaghetti’.
Ik begon met wedstrijdvissen in een tijd dat het bij de meeste wedstrijden die ik viste niet ging om het hoogste vangstgewicht, maar om het hoogste aantal gevangen vissen of de grootste lengte ervan. Ik had in die tijd niet graag de bekende tubetjes Rubiver (jawel in verschillende kleuren) willen missen. Het meest gebruikte aas destijds? Deeg. Deeg is natuurlijk geen kunstaas, maar een natuurlijk aas is het ook niet echt. Geloof het of niet maar in mijn eerste jaren als wedstrijdvisser heb ik amper een made of pinkie op de haak geprikt en een muggenlarve of caster al helemaal niet. Rubiver dus wel en wat heb ik daar toen veel vis mee gevangen!
Tegenwoordig zijn er heel wat verschillende soorten kunstaas. Meestal zijn het allerlei imitaties van de meest gebruikte aassoorten. Maden, casters, wormen, muggenlarven, allemaal zijn ze verkrijgbaar in kunstvorm. Ook heb je tegenwoordig het zogenaamde ‘spaghetti’ en zijn er tevens allerlei ‘balletjes’ verkrijgbaar. Tenslotte speelt ook Rubiver nog steeds een rol.
De meeste kunststof soorten kunstaas hebben veel drijfvermogen en dat is natuurlijk ideaal wanneer je het haakaas boven de bodem wilt aanbieden. Een combinatie van kunstaas en bijvoorbeeld enkele maden op de haak kan het hele aas boven de bodem laten zweven en dat kan een fantastische aasaanbieding zijn op wateren met een vuile bodem bijvoorbeeld.
Een ander groot voordeel van het gebruik van kunstaas kan zijn dat je er veel sneller door kunt vissen. Met name wanneer er ergens heel veel vis aanwezig is kun je met bijvoorbeeld zo’n plastic aasballetje op de haak wel 100 vissen vangen zonder het aas te hoeven verwisselen. Reken maar eens uit hoeveel tijdwinst en dus meer vis in het leefnet dit opleveren kan.
Kunstaas is er dus in allerlei vormen. Persoonlijk vind ik dat het zo zacht mogelijk moet zijn, zonder dat het van de haak gaat. Verder is ook de kleur belangrijk. Misschien is het een kwestie van vertrouwen, maar in negen van de tien gevallen heb ik of een rood of een fluo oranje kunstaas aan de haak. Fluo oranje meestal wanneer het water flink gekleurd is. Rood in bijna alle andere gevallen. Hoe meer dat rood lijkt op de kleur van een muggenlarve of laat ik zeggen op de rode kleur van Rubiver, hoe beter het is wat mij betreft.
Kijk voor meer Tips & Tricks van Jan van Schendel:
https://beet.nl/drijvende-maden/
https://beet.nl/diepte-markeren/
https://beet.nl/dobbersillicones/
https://beet.nl/de-juiste-dobberafstelling/
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
