Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
50 KARPER WINTERTIPS | DEEL 5
Tekst & foto’s Richard Gans, Ernesto Kamminga en Gerard Schaaf
Vaseline is niet alleen goed om je lippen en handen mee in te smeren, dit vet beschermt ook de geleideogen van de hengel tegen het dichtvriezen. Een potje vaseline is iets wat veel oudere vissers standaard in hun vistas hebben liggen. En niet zonder reden, dit wonderzalf is niet alleen een weldaad voor droge vissershanden, het is ook nog eens vochtafstotend. Dit is de voornaamste reden dat deze vissers het in hun vistas hebben liggen. Door de ogen van de werphengel lichtjes in te vetten met vaseline voorkom je dat de lijn vast vriest in de ogen. Vooral het topoog kan onder koude omstandigheden eenvoudig dichtvriezen met alle gevolgen van dien.
Dunner en lichter vissen levert in de winter meer aanbeten en karpers op. Dunner nylon, van 35\00 naar 25\00, soepelere onderlijnen en lichtere loden genereren meer en doorlopende aanbeten. Vis in de winters ook eens met de pen of met schuiflood en een lichte waker. Dunner en lichter vissen loont in de winter aangezien karpers in het koude water trager en voorzichtiger azen. Dunner en lichter vissen kan in de winter omdat de vissen zich minder krachtig verzetten als ze eenmaal gehaakt zijn.
Karpers zijn koudbloedig, dit betekent dat door de lage watertemperatuur het oppakken van het haakaas ontzettend traag zal gaan. Het is dan ook belangrijk om de vissen niet teveel speelruimte te geven. Daarom is een korte onderlijnpresentatie in de wintermaanden het meest efficiënt. Een goed startpunt wat betreft de lengte voor een winterrig is rond de 10 tot maximaal 15 centimeter. Kijk na elke gevangen vis hoe deze is gehaakt en waar nodig pas je de lengte van de onderlijn aan.
Door het koude water bewegen de karpers in slow motion en omdat de vissen in tegenstelling tot de warmere maanden zich minder enthousiast verplaatsen tijdens het azen, is het belangrijk dat een haak snel en diep moet penetreren. De zogenaamde long shank modellen haken staan met hun rechte haakpunt bekend om hun snelle prikeigenschappen. Dit soort haken zullen zeker in deze periode hun meerwaarde bewijzen. Een bijkomend voordeel is dat de vissen in de wintermaanden mooie stevige bekken hebben, waarbij het snijden van de haak vrijwel uitgesloten is.
Het vissen op half water met een stukje foam of een pop-up kan in de wintermaanden ontzettend goed werken. Met deze presentatie bied je het aas direct voor de bek aan en dat is zeker voor een trage winterkarper vaak voldoende om een vreetreflex uit te lokken. Om de vissen nog wat meer te triggeren kun je de stek opbouwen met een wolkende spodmix. Vergeet niet dat karpers het grootste gedeelte van de dag ergens op half water hangen, daarom kun je met de zig rig in deze periode van het jaar het verschil maken tussen blanken en vangen.
Winterkarpers zullen onder invloed van de lage watertemperatuur in de meeste gevallen niet de bekende run produceren. Om nu niet een aanbeet te missen is het raadzaam om de gevoeligheid van onze beetmelder hoger te zetten. Immers als we te laat reageren op een aanbeet krijgt de gehaakte vis genoeg tijd om zich te ontdoen van de haak. Let er ook op dat de beetmelder in de juiste hoek (90 graden) staat ten opzichte van de hengel. Is dit niet het geval, dan kan het gebeuren dat de lijn niet optimaal door de beetmelder loopt, wat natuurlijk weer garant staat voor een slechte beetindicatie.
Niet alleen de gevoeligheidsinstelling van onze beetmelder is belangrijk, maar vooral de stand van de waker is bepalend of een beetmelder goed kan reageren. Een waker die strak onder de hengel hangt geeft een slechte beetregistratie. Hang je daarentegen de waker niet strak tegen de hengel maar een stukje eronder, dan zal elke beweging van de lijn goed geregistreerd worden. Bij een ideale hengelopstelling staat de hengeltop gericht naar onze aasaanbieding. Hoe rechter de hoofdlijn in de richting van de montage wijst des te beter.
Wees extra voorzichtig met een wintervis, zeker als er wat wind staat en de temperaturen zo rond het vriespunt zijn. Een karper kan dan gemakkelijk bevriezingsverschijnselen krijgen, met alle gevolgen van dien. Daarom is het raadzaam om de vis goed nat te houden. Dit dunne laagje water beschermt de vis net voldoende om even een foto te nemen. Wel dien je de vis bij aanvang van de fotosessie even weg te hangen in een bewaarzak in het water. In de tussentijd kun je op je gemak de camera juist instellen, zodoende wordt het verblijf op het droge sterk gereduceerd.
Het volgende is niet echt een tip, maar meer een goede daad. Verzamel wat oud brood voor als je gaat vissen. Dit gaan we niet gebruiken om mee te vissen maar om de watervogels die aanwezig zijn een hart onder de riem te steken. Deze kunnen in de winter wel een extra stukje brood gebruiken. Misschien laten ze dan wel je boilie liggen als je de volgende keer weer in het zonnetje aan de waterkant zit!
Wat als koning winter zijn zin krijgt en al het water is bedekt met een dikke laag ijs? Ja, dan rest ons nog maar een ding, dat is wachten tot het weer gaat dooien. Wil je toch met vissen bezig zijn? We binden schaatsten onder en gaan alvast op ontdekking uit naar nieuwe stekken met alle voordelen die daaraan gekoppeld zijn. Cheers!
JAN VAN SCHENDEL – Tijdens het vissen, en dat geldt al helemaal voor het wedstrijdvissen, is het belangrijk om alles zo gestructureerd mogelijk te doen. Bovendien is het soms belangrijk om gewoon opnieuw te beginnen bij de basis wanneer je niet meteen de juiste vismanier gevonden krijgt.
Het vissen op de juiste diepte is natuurlijk heel erg belangrijk. Je zal de vissen daar moeten bevissen waar ze zich het liefst ophouden. Vaak is dat pal tegen de bodem. Soms bevinden ze zich vooral (soms ver) daarboven en als visser zul je je daaraan moeten aanpassen. Je schuift dan ook vaak de dobber een stukje naar boven of beneden om dat voor elkaar te brengen. Na een aantal verschuivingen ben je vrijwel zeker de precieze aanvangsdiepte kwijt en juist op die diepte had je verwacht het meest doeltreffend te kunnen vissen.
Vissen zijn niet altijd meteen aanwezig op de voerstek. Vaak hebben ze tijd nodig om hun aangeboren voorzichtigheid te overwinnen en soms duurt het uren voordat men op een voerstek gaat azen. Die aanvangsdiepte was misschien helemaal nog niet zo slecht bedacht en moet je daar naar terug gaan voor het beste resultaat en als die diepte niet is gemarkeerd op de een of andere manier moet je opnieuw peilen.
Een super oplossing is om nadat je voor de vissessie de gewenste diepte hebt uitgepeild, even de dobber, zonder spanning op de lijn, langs de hengel te houden en dan die te markeren op de hengel. Ik gebruik daar zelf altijd tipex voor, omdat het gemakkelijk ook weer van de hengel te verwijderen is. Je kunt ook eventueel vetkrijt gebruiken. Hoe vaak je ook van diepte hebt gewisseld, altijd kun je weer terugvallen naar de basis en dat op de millimeter zuiver. Zo simpel en toch zo belangrijk
MEER LEZEN | TIPS & TRICKS VAN JVS
MIKE THILLE – In dit artikel zoomt Mike Thille behoorlijk in op het gebruik van de nieuwe, geavanceerde dieptemeters voor zijn visserij. Voor veel karpervissers een onmisbaar hulpmiddel en dat geldt ook voor Mike. Maar wat zien we nou eigenlijk allemaal op het scherm en hoe moeten we dit lezen, interpreteren? En wat is de meerwaarde van deze nieuwe generatie visvinders?
Fish finders, zoals doorvelen genoemd, gebruiken wij karpervissers vooral als dieptemeter. Speurend over het water naar kuiltjes, ondieptes en wiergroei. Het scherper wegleggen van je montage en het hiervoor gemaakte voerplannetje hebben voor mij al vele malen het verschil gemaakt.
Na jaren te hebben volgehouden met H-markers en een simpele (verouderde) dieptemeter wilde ik een upgrade in mijn visserij. Ik maak nu al jaren gebruik van de Raymarine dieptemeters, zowel voor mijn rubberboten als voerboten.
Veelal vis ik korte nachtjes en voer ik ‘s avonds laat als het rustig is langs en op de plas. Het terugvinden van taludranden en uitlopers was voorheen een hels karwei. Keer op keer moest ik met behulp van mijn hoofdlamp en rijen bomen mezelf oriënteren, om vervolgens de juiste diepte te vinden met mijn ‘good old’ Eagle dieptemeter. GPS moest een uitkomst bieden. Ik was al snel overtuigd na de eerste voerbeurt! Hoe nauwkeurig deze GPS is blijft lastig te bepalen, op open water zit dat voor mijn gevoel zo rond de meter, ruim voldoende voor
mijn visserij.
Afijn, GPS was dus een must, althans voor gebruik in de rubberboot. Eenvoudig maak je tijdens het varen markeringen (waypoints) op de kaart. Deze worden opgeslagen op het display en blijven dus staan. Met de pijltjestoetsten selecteer je vervolgens eenvoudig de waypoints op de kaart. Mijn Dragonfly geeft je de mogelijkheid meerdere symbolen te gebruiken om dingen te duiden op de
kaart. Zelf beperk ik het meestal tot drie symbolen. Hotspots, waar vis meermaals vanaf komt wil ik er laten uitspringen. In de loop der jaren ben ik steeds meer tijd gaan steken in het zorgvuldig
plaatsen van de waypoints. Met een zwart symbool markeer ik uitlopers die ik makkelijk kan vinden met de drone.
Het is in het begin even oefenen, maar veel werk is het niet. In de donkere maanden zal je blij zijn dat je ze hebt geplaatst, want uitvaren is zoveel makkelijker hiermee. Mocht ik na verloop van tijd terugkomen op de stek, dan heb ik alvast kleine handvaten voor de eerste paar uren.
Ook obstakels, zoals bomen of takken, moeten ook onmiskenbaar worden aangegeven in de map. Ik plaats ook altijd een waypoint op het kamp zelf. Het ‘huisje’-symbool gebruik ik om het basiskamp aan te geven. Met behulp van de cursor kun je dan snel zien hoe groot de afstand tot mijn hengels is.
Bij het uitzoomen van de map heb je dus in één oogopslag een overzichtelijk beeld van de stek. Je kunt op meerdere manieren hier een invulling aan geven, maar voor mij moet het simpel en effectief zijn. Niks is zo verwarrend als tig symbolen te hebben en niet meer weten waar deze voor staan!
Ook vrienden lenen mijn Raymarine dieptemeters vaak; zo kunnen zij makkelijk stekken terugvinden op wateren waar ik al heb gevist. Natuurlijk snijdt het mes ook aan twee kanten, want ik krijg ook een schat aan waypoints terug van wateren die nog op mijn bucket list staan!
De sonar van mijn Raymarine Dragonfly zend vele malen meer signalen het water in als mijn oude Eagle, waardoor er een weergave gecreëerd wordt tot in details! Mijn display staat altijd ingesteld als een ‘split screen’. Je kunt dus in het scherm meerdere weergaven tegelijk zien; ik selecteer vaak de kaart en de downvision weergave. Met behulp van de downvision kun je een scherp
beeld van de bodem krijgen, met eventueel wier, waterplanten en/of obstakels.
De downvision geeft geen hardheden van bodems weer, hiervoor moet je de sonar weergave selecteren. Door in het menu te scrollen in de display mogelijkheden kun je alle combinaties van kaart, sonar en downvision maken. Ik kies vaak bewust voor de downvision weergave, omdat ik vaker op wier wil vissen dan op schone, harde plaatjes. Anders doen dan de rest’ geldt hier natuurlijk ook!
Dankzij al die jaren gebruik en turen naar het display, kan ik goed inschatten hoe hoog wiervelden zijn gegroeid bijvoorbeeld. Zelfs de vissen en het voerspoor worden duidelijk weergeven op de downvision!
ALLES WETEN OVER HET GEBRUIK VAN DIEPTEMETERS? | LEES HET HELE ARTIKEL IN KW 135
KARPER WINTERTIPS | DEEL 4
Tekst & foto’s Richard Gans, Ernesto Kamminga en Gerard Schaaf
Het vissen met pva zakjes of pva kous, is in de winter een methode op zich. Mocht je na circa een uur nog geen vis hebben gehaakt, draai dan in en probeer een andere diepte of stek! Op deze manier blijf je actief en vis je veel meer stekken af dan de reguliere methode. Bovendien zorg je er voor (wel in mindere mate) dat middels de kleine hoopjes voer dat de karper blijft zoeken naar voedsel. Mocht je eenmaal vis hebben gevangen, dan kan het zijn dat op die plek meerdere exemplaren te vangen zijn. Vaak liggen de vissen vlak bij elkaar en als je eenmaal zo`n spot gevonden hebt dan kan je nog wel eens een leuke dag beleven.
Particles zijn een geweldig winteraas. Ten eerste verzadigen ze nauwelijks, maar ook de instant respons is ontzettend goed. Zorg dat je altijd een blikje gezoete maïs in je vistas hebt liggen. Naast het feit dat de vissen de smaak van dit gele wonderaas erg waarderen, is ook het visuele aspect een niet te onderschatten voordeel. Gooi het vocht niet weg dat in het blikje zit, maar gebruik het om de stickmix mee aan te maken, met deze laatste tip kun je vaak net het verschil maken.
Zodra het boiliedeeg wordt gekookt zal er een hard en weinig attractief aas ontstaan, de zogenaamde boilie. Door de harde uitgekookte buitenkant is er niet veel uitwaseming van attractie meer mogelijk, dit wordt nog eens versterkt door het koude winterwater. Ga je boilies maken? Houdt dan wat van het deeg achter de hand. Dit deeg kun je rond je haakaas boilie kneden. Op deze manier heb je maximale attractie zonder dat je bang hoeft te zijn dat het haakaas er af is.
Een attractieve fluo pop-up kunnen we met het vastloodsysteem vissen. Maar ook onder een subtiel pennetje kan, bijvoorbeeld gevist naast een dukdalf, erg effectief zijn. Om de doodeenvoudige reden dat de karper nieuwsgierig van aard is. Daarbij komt dat het water in de winter helderder is dan in de voorgaande periodes. Dus een witte, felgele of roze pop-up zal de vis zeker aantrekken. Het voordeel voor ons is dat de vis geen handen heeft, om de pop-up te inspecteren zal de vis deze in zijn bek naar binnen moeten zuigen. En dat is nu precies wat wij willen.
Gebruik een onthakingsmat tegen koude voeten. Als je eenmaal steenkoude voeten hebt, dan rest er niet veel meer dan je visspullen bijeen te pakken en huiswaarts te keren. Onze voeten zijn nu eenmaal kwetsbaar voor de optrekkende kou van een bevroren ondergrond. Het is niet alleen raadzaam om speciale warmtelaarzen en thermosokken te dragen, de beste tip is misschien wel, om te voorkomen dat de koude ondergrond vat krijgt op onze voeten. Door gebruik te maken van een onhakingsmat, die je als isolatie buffer tussen de voeten en de ondergrond plaatst, voorkom je dat de kou optrekt naar boven.
De meeste warmte verlaat ons lichaam via het hoofd en de hals. Om deze warmtelekken zo goed als mogelijk te isoleren is een goede muts en sjaal eigenlijk onmisbaar in de strijd tegen winterse weersomstandigheden. Doordat je als karpervisser stil op een stoeltje zit en zodoende weinig lichaamsbeweging krijgt is het heel belangrijk dat er zo min mogelijk warmte ons lichaam verlaat. Net als een huis dat goed geïsoleerd is en daarom laag in de stookkosten is, zal een lichaam dat goed is aangekleed zich zonder moeite warm kunnen houden.
Als je in de winter de karper achter zijn schubben zit, is het voornaamste en het belangrijkste dat je goed gekleed de waterkant bezoekt. Je kunt een warmteoverall dragen, maar een warmtepak is in de praktijk iets praktischer gebleken. Ook in de winter kan het soms aangenaam zijn en kan het wel eens voorkomen dat je het warm krijgt. Draag je een pak, dan kun je de jas uitdoen, dit in tegenstelling tot een overall.
Nog een kleine tip wat betreft warm blijven. Als het echt koud is, dan is een pocket handenwarmer echt een super accessoire. Dit kleine dingetje kan het verschil maken tussen blijven zitten of naar huis gaan.
Niet alleen is het belangrijk om goede kleding te dragen zodat er zo min mogelijk warmte aan ons lichaam onttrokken wordt, het is minstens zo belangrijk om het lichaam van binnen uit op te warmen. Dit kun je doen door geregeld een beker warme thee of chocolademelk te drinken. Daarnaast is het ook belangrijk om voldoende te eten, want het kost nu eenmaal veel energie om een lichaam warm te houden. Vandaar dat we onze inwendige motor niet moeten verwaarlozen. En zeg nu zelf, een heerlijke kom erwten- of tomatensoep is toch een ware traktatie tijdens een koude winterse dag!
Als je dan kiest voor de eerste optie dan is het zeker aan te raden om een goede tent te kiezen die ruim en goed afsluitbaar is en tegen een stootje kan. Neem ook een kleine gas- of petroleumkacheltje. Tegenwoordig zijn alle petroleumkachels uitgerust met een koolmonoxide beveiliging die er voor zorgt dat de kachel vanzelf afslaat. De ruime tent heb je nodig om de hoeveelheid spullen veilig weg te bergen vanaf de warmtebron. Zorg er wel voor dat je voldoende ventileert.
Niets is meer irritant en frustrerend dan het breken van een duur hengeldeel hoewel zoiets vroeg of laat iedere visser wel eens zal overkomen. Een ongeluk zit wat dat betreft vaak in een heel klein hoekje. De oplossing? Zogenaamde Pole Guards!
Jaren geleden sprak ik al eens hierover met een van de producenten van (hele dure) carbon hengels die me vertelde dat de meeste breuken uiteindelijk voorkomen door het stoten van de hengel tegen bijvoorbeeld de afsteekroller(s) die zowat iedere visser wel gebruikt.
Hij vertelde er ook nog bij dat vaak niet de exacte plek waar de hengel de roller aantikt de zwakke plek gaat vormen, maar veel vaker een plekje op het hengeldeel in de buurt van het aangetikte stukje hengel. Daar ontstaat dan de zwakke plek en je kan dan misschien er nog een half jaar mee doorvissen , of slechts een uur in het slechtste geval. Maar onvermijdelijk komt vroeg of laat het moment dat je de hengel in een ‘ongelukkige’ positie vasthebt, je een keer aanslaat bij een aanbeet of simpelweg een keer een ongelukkige beweging maakt met de hengel en dat dan ‘uit het niks’ het hengeldeel breekt op de zwakke plek.
Hoe duurder de gebruikte hengel hoe hoogwaardiger vaak het gebruikte carbon is. Meestal zijn de meest exclusieve hengels superlicht, superstrak en ook meer ‘tegen de limiet’ gebouwd. Vaak is het dan ook zo dat dit soort hengels vaker zullen breken dan de iets goedkopere en zwaardere (maar ook meer degelijk daardoor) hengels. De vaak gehoorde opmerking dat ‘zo’n dure hengel toch niet zomaar moet kunnen breken’ komt dan ook niet echt overeen met de werkelijkheid.
Enkele duizenden euro’s ben je al snel kwijt voor een carbonhengel in het topsegment. Het is dan ook heel belangrijk om zo’n hengel in ieder geval zo goed mogelijk te beschermen. Er zijn enkele hele belangrijke dingen die je kunt doen en die echt helpen. Zorg er in ieder geval voor dat je een ALTIJD een Pole-Guard gebruikt in het laatste gebruikte hengeldeel. Heel veel breuken worden veroorzaakt door minuscule (haar)scheurtjes die zijn ontstaan precies op het stukje hengeldeel dat tijdens het vissen ‘onder’ je arm zit.
Pole guards zijn eigenlijk een soort van stootdoppen die je in het achterste hengeldeel plaatst wat je gebruikt. Het is dus goed om verschillende Pole Guards te gebruiken met verschillende diameters voor alle hengeldelen die je wel eens gebruikt als achterste gedeelte van de hengel. Wanneer je dus een hengel bezit van 13 meter en je vist ook weleens op 8, 9,5 of 11,5 meter dan heb je voor al die afstanden de juiste Pole Guard nodig. Er zijn overigens zelfs verstelbare Pole-Guards op de markt die je voor meerdere einddelen kunt gebruiken.
Heel veel hengels zijn tegenwoordig oversteek. Juist dat soort hengels kunnen ook goed beschermd worden aan het andere uiteinde van de verschillende hengeldelen. Hiervoor zijn zogenaamde ‘joint protectors’ op de markt die het hengeldeel aan de ‘mannelijke’ kant afsluiten.
Deze joint protectors zijn er zowel in plastic als in eva uitvoeringen. Ik zal altijd de eva uitvoeringen prefereren omdat dat materiaal zachter is. Nog een groot voordeel van dit soort protectors is dat ze ervoor zorgen dat een hengeldeel, of een hele hengel die door wat voor oorzaak dan ook in het water terecht komt, zullen laten drijven in het water. Zonder de protector zinkt alles als een baksteen.
Jan van Schendel
KARPER WINTERTIPS | DEEL 3
Tekst & foto’s Richard Gans, Ernesto Kamminga en Gerard Schaaf
Voor wat betreft de afgesloten, stilstaande wateren; hier kunnen we ten volle gaan variëren met aassoorten. Zacht aas staat hier op nummer 1. De smeuïge kattenbrokjes van Felix zijn voor velen een favoriete winteraas. Karpers zijn werkelijk verzot op dit zachte voer voor katten. Het zachte sterk ruikende vleesbrokje is perfect te vissen op een haakmaatje 8, dat je middels een licht en scherp uitgelood pennetje onder de kant vist op een van te voren aangelegd voerplekje. Wanneer je met dit spul gaat vissen, is het aan te bevelen om plastic handschoentjes aan te trekken, zodra je voert of het vlees aan de haak prikt. Neem er eens een paar mee bij de benzinepomp, die zijn uiterst handig. De vislucht van zalm en tonijn blijft je anders een dag lang achtervolgen.
De onvolprezen broodvlok, zachte gezoete maïs, rozijnen, kapucijners, bonen, erwten; heerlijk om mee te pennen aan licht materiaal. En vergeet vooral maden niet, deze larven vormen een subliem winteraas. Wanneer er tijdens het vissen een afstandje overbrugd wordt zijn er de zachte soepballetjes, vlees uit blik; het taaiere vlees van bijvoorbeeld luncheon meat, het zachte soepele, snel uitlekkende deeg waarvan je boilies maakt en dan zijn er altijd nog de langzaam afbrekende pellets. Met deze aassoorten rommel en scharrel je op licht aangevoerde stekken. Schuilplekken onder en tussen takken, onder bruggen, duikers, tussen afgestorven waterplanten, naast gezonken bootjes, rond palen en steigers. Bovengenoemde aassoorten laten zich uitstekend als ‘single’ vissen. Voeren mag, maar niet te veel en bij voorkeur een dag van te voren.
Laat één of twee broden weken in een flinke emmer met water. Kneed het brood stevig door elkaar, dit om de lucht zoveel mogelijk uit het brood te knijpen. Verwijder de grove korsten. Laat vervolgens het brood een nacht in de emmer staan. De broodpap voer je over de stekken welke je die dag wilt gaan afvissen. Of je voert de emmer broodpap in de avond voorafgaand aan de ochtend dat je wilt gaan vissen. Voer de broodpap bij bruggen, sluizen, havens, duikers en/of eenden voederplaatsen. De broodpap moet wel even de tijd krijgen om zijn karperlokkende werk te doen. Brood alleen heeft al een enorme aantrekkingskracht op karpers. Zet er vervolgens een scherp uitgelode pen op met een luchtige vlok brood…
Gedurende februari en maart zijn door sommigen de laatste jaren goede vangsten geboekt door met single-boilies te vissen in combinatie met een klein beetje kiemende hennep. Dit niet zomaar ergens aanbieden, maar daar waarvan je bijna zeker bent dat er karpers liggen. Om het kleine handje hennep en die ene boilie nauwkeurig in het winterhol neer te leggen is de hulp van en voerbootje aan te bevelen.
Een karper kan moeiteloos de hele winter doorkomen zonder te eten en dat gegeven maakt het voor ons vissers moeilijk om de vissen door middels van boilies tot azen aan te zetten. Het is ook vooral daarom dat fijn grondvoer zo goed werkt. Je creëert wel een voerstek waarvan veel attractie uitgaat, echter het aangeboden grondvoer zal niet tot verzadiging leiden. Hierdoor blijven de vissen lang rond hangen op de voerplek en azende vissen zijn vangbare vissen! Laat daarom de boilies even links liggen vooral als je instant aan de slag gaat, maar kijk even in de method afdeling naar een goed lokvoer. Succes verzekerd!
Maden zijn misschien wel het beste winteraas wat je als visser kunt gebruiken. Niet alleen de uitstoot van aminozuren, maar ook het visuele aspect, namelijk de witte kleur, zijn voor de karper heel attractief. Maar wat te denken van de bewegingsattractie die deze kleine friemelaars produceren. Vooral dit laatste kan bij een passieve karper net het verschil betekenen tussen opname of negeren. Regelmatig wat bijvoeren is heel belangrijk, waarbij je niet moet vergeten om ook wat dode maden als voer te gebruiken. Deze dode maden blijven namelijk op de bodem liggen en vormen zo een makkelijke hap voor de karper. Maden kun je eenvoudig dood maken door ze in te vriezen of door ze te overgieten met kokend water, ook het zogenaamde dood wrijven lukt erg goed.
Gebruik deze witte proteïne-bommetjes een keer in combinatie met een methodvoertje. Meng de maden erdoor, kneed ballen en breng deze middels een voerbootje op de stek. Doordat de maden vastgekleefd in de voerbal zitten zullen deze niet zo snel wegkruipen of weggevreten worden door de witvis. Als haakaas kun je een boilie gebruiken en als stopper een madenclip. Deze clip wordt met uiteraard maden beaasd.
Het gebruik van een pva stick is zonder twijfel een van de beste karper wintertips. Pva sticks zijn namelijk het middel om snel een winterkarper naar je haakaas te lokken. Zeker als je niet precies weet waar de vissen zich ophouden kun je op deze manier daar wel snel achter komen. Een ander bijkomend voordeel is dat een pva stick perfect de haakpunt beschermt tijdens het afdalen naar de bodem, wat natuurlijk een groot voordeel is in de late herfst/vroege winter als er veel bladeren in het water drijven.
Kleine pva zakjes kun je vullen met gebroken boilies, pellets en/of zachte mais. Maak er alvast een vracht klaar als je gewoon thuis bent. Koude vingers belemmeren vaak het knopen en vullen van de zakjes. Vergeet niet dat bij de lage temperaturen het langer duurt eer het pva oplost. Test voordat je gaat vissen hoe lang het duurt voordat het zakje oplost. Dit voorkomt een hoop onzekerheid.
Om ook de vissen in de hogere waterlagen te prikkelen is het gebruik van gemalen stukjes pop-up boilies in de stickmix een echte aanrader. Op deze manier creëer je een verticale voerkolom en worden de smaak- en geurstoffen die in de stickmix verwerkt zijn heel goed verspreid in de hogere waterlagen. Je kunt natuurlijk ook gebruik maken van kurkpoeder of drijvende pellets. Bij deze laatste moet je er wel opletten dat ze niet te veel olie bevatten. Ten eerste trekt het olie in het pva, waardoor de oplostijd aanzienlijk langer wordt, maar olierijke pellets verzadigen ook nog eens enorm snel.
PAUL GARNER – De winter staat voor de deur en de watertemperatuur zal dalen. Zelfs op wateren met een goed bestand zal dat ervoor zorgen dat het metabolisme van de karpers op een laag pitje komt te staan. Slechts een mondvol eten per dag is in de winter genoeg. Hoe zorg je er nu voor om karpers wel aan het azen te zetten, maar ze niet te verzadigen? Het antwoord ligt in volumineus aas met weinig voedingswaarde.
Een aas dat vrij veel volume heeft, maar met weinig voedingswaarde is gemalen brood. in Engeland noemen we het ook wel ‘liquidised bread’. Gooi een plak witbrood in een blender en het verandert in een luchtig, zacht, bijna sponsachtig voer. De brooddeeltjes zinken heel langzaam, maar zijn lastig voor een vis tot zich te nemen. Kortom, het is voor karpers erg moeilijk om zich hiermee vol te vreten. Dit maakt het perfect om in pva-sticks te verwerken en de aandacht op het haakaas te vestigen zonder ze teveel te voeren. Omdat het zo gemakkelijk wordt weggespoeld, heeft het geen zin om een voerplek met dit spul aan te leggen.
Het is veel beter om een minimale hoeveelheid te gebruiken middels een netkous pva-zakje of -stick, ook wel de ‘bread bomb’ genoemd. Wanneer een vis in de buurt komt en voor wervelingen zorgt, dan ontstaat een opdwarrellende wolk van fijne, smaakvolle deeltjes. En ons haakaas ligt precies in het midden!
BROODJE INKTVIS
Heb je een blender of keukenmachine, dan is het heel eenvoudig om fijne brooddeeltjes te maken die je nodig hebt voor bread bombs. Hoewel niet strikt noodzakelijk, verwijder ik normaal gesproken eerst de korsten van elke plak wit brood. De korst heeft de neiging te drijven en ik wil wel dat mijn voer gewoon zinkt. Voor het beste resultaat gooi je het brood niet in hele plakken, maar ik stukjes in de machine. Voeg vervolgens gedoseerd stukken brood toe, zodat ze volledig worden vermalen tot een fijne consistentie.
Normaal maak ik mijn broodmengsel op de avond voordat ik ga vissen en bewaar het in luchtdichte zakken zodat het niet uitdroogt. Het is eigenlijk verrassend hoeveel vocht er in vers brood zit, en dit is iets dat in ons voordeel kan worden gebruikt.
Het vocht in brood betekent dat het na verloop van tijd alle poedervormige toevoegingen die je toevoegt, zal absorberen. Dit kunnen bijvoorbeeld kleurstoffen in poedervorm zijn. Omdat het brood van nature een lichte kleur heeft, neemt het heel goed heldere, fluorescerende kleurstoffen op en kun je aas maken dat echt opvalt.
135KW10_bread_bombs_Garner-02 (vrij klein)
De mogelijkheden met (poeder)kleurstoffen zijn bijna eindeloos!
Hetzelfde geldt voor additieven in poedervorm, zoals inktvispoeder, betaïne, zout en suiker. Voeg ongeveer een theelepel toe aan het vermalen brood en schudt goed om het poeder gelijkmatig te verdelen. De volgende ochtend zijn de toevoegingen in het brood opgenomen, waardoor de uitwaseming veel langzamer gaat!
Het mengen van gemalen brood met boiliekruim of een speciale stickmix is ook een geweldig idee, omdat je alle aantrekkingskracht krijgt met heel weinig voer en het de kosten aanzienlijk verlaagt.
>KADER<
EXTRA POEDERTJE
De fijne deeltjes van gemalen brood zijn ideaal om te combineren met een breed scala aan verschillende toevoegingen. Ik geef de voorkeur aan ‘vaste’ additieven, poeders dus, omdat ze gemakkelijk gelijkmatig in de mix te mengen zijn. Denk ook eens out-of-the box en kijk ook eens wat je in een supermarkt kunt vinden en probeer als additief bijvoorbeeld eens bananenmilkshake, een theelepel zeezout of wat fijngeraspte kaas om aan de broodmix toe te voegen.
135KW10_bread_bombs_Garner-03
Leverpoeder, inktvispoeder… maar kijk ook eens in de supermarkt. De mogelijkheden zijn eindeloos!
>EINDE KADER<
ACTIEF VISSEN
Ik houd mijn broodbommen erg klein, ongeveer het formaat van een 1 euromunt. Het enige wat ik probeer is extra aandacht te vestigen op het haakaas, dat ik normaal gesproken als single hookbait vis. In de regel voer ik niks bij, tenzij de vissen echt goed azen, maar dat zijn in de winter echt uitzonderlijke situaties. Zonder voerplek kun je op de stek naar vissen zoeken. Vaak heb ik bij aanvang wel een idee waar de karpers zijn en waar ik moet vissen: klassieke hotspots als obstakels, eilanden met overhangende struiken of een dieper gat. Maar hoe goed de hotspot ook is, zodra je hier één of twee vissen hebt gepakt, staan ze op scherp of vertrekken ze. Dan kun je met je broodbommen het gebied gaan doorzoeken. Voordeel is dat het brood zich snel verspreidt, dus je blijft niet achter met allemaal verzadigde voerzones.
Als haakaas ga ik normaal gesproken voor een kleine 12 mm boilie. Momenteel prefereer ik een opvallend aas, waarbij roze mijn favoriete kleur is om een snelle aanbeet uit te lokken. Naast boilies kun je de bread bombs ook prima combineren met een stukje worst (Smac), een 8 of 12 mm (harde) pellet of maïs.
De pva-broodbom prik ik aan de zijkant op de haak; op zo’n wijze dat de knoop in de pva niet in de haakpunt kan komen. Eenmaal in het water duurt het ongeveer 30 seconden voordat het pva openbreekt en de inhoud loskomt. Na ongeveer een minuut zou de haak helemaal los moeten zijn. Door regelmatig opnieuw in te werpen blijf je voor karper begrippen actief vissen, maar dit is natuurlijk afhankelijk van het water dat je bevist. Op de goed bezette wateren waar ik kom werp ik soms om het kwartier in. Ook wanneer ik lijnzwemmers of andere indicaties krijg die niet resulteren in een aanbeet, dan haal ik in en werp opnieuw een broodbom uit.
135KW10_bread_bombs_Garner-04 (iets ingezoomd/vrijstaand?)
In de winter wil zo’n visuele prikkel de vis wel eens eerder over de streep trekken.
In de winter zal je op zoek moeten gaan naar de vis en moet je ze tevens triggeren voor een aanbeet. In dat licht kun je met bread bombs dat beetje extra aantrekkingskracht actief inzetten. Dat kleine beetje extra kan het verschil maken en je prachtige winterkarpers opleveren. Probeer het maar eens!
>KADER<
Zie kader stap voor stap voor de foto’s
Superkrachtige broodbommen – stap voor stap
>EINDE KADER<
Het gebruik van drijvende maden kan heel belangrijk zijn in de witvisserij, zelfs doorslaggevend. Maar hoe krijg je maden drijvend? Heel simpel!
Je wilt vaak het aas dicht tegen of op de bodem aanbieden. Daarheen zijn de vissen gelokt door het aangevoerde lokaas als het goed is. Dat kan echter niet altijd, bijvoorbeeld door een vuile bodem met bladeren, takjes of wat dan ook wat op de bodem van het viswater kan liggen. Juist dan werken drijvende maden die net boven die bodem ‘zweven’ prima. Soms ook azen de vissen boven de bodem en ook voor die omstandigheden is een mooi natuurlijk zwevend aas perfect. Om het hier even duidelijk te stellen. Het drijfvermogen van de maden balanceert ongeveer met het gewicht van de haak waardoor het aas mooi in het water ‘hangt’.
Maden drijvend maken is super simpel. Je laat ze in een madenbak kruipen met een heel klein laagje water erin. Om precies te zijn, de maden moeten half in het water kruipen en half erboven. Overigens moeten de maden redelijk vers zijn. Wanneer ze te oud zijn lukt het niet meer om ze drijvend te krijgen. Je herkent verse maden aan het ‘stipje’ in het madenlichaam. Dat stipje is de maag en hoe verser de maden zijn hoe beter je dat maagje kan zien. In het water nemen de rondkruipende maden wat van dat water op waardoor dat maagje groter en beter zichtbaar wordt. Met het water wordt ook wat lucht opgenomen
Nadat ze zo’n 15 a 20 minuten de tijd hebben gehad om water en lucht op te nemen zullen alle maden drijven. Check even of alles is goed gegaan door een made uit de bak in het water te werpen. De made verdwijnt even onder water en stijgt dan als het goed is terug naar de oppervlakte. Twee of drie maden op een haakje 16 is meestal de perfecte combinatie maar natuurlijk hangt alles af van het precieze haakgewicht.
HOE BEWAAR JE DRIJVENDE MADEN?
Je hoeft maar een kleine hoeveelheid maden drijvend te maken want dit is alleen bedoeld voor het haakaas. De maden worden vochtig en zullen zonder een deksel op de doos absoluut ontsnappen. Om tijdens het vissen toch gemakkelijk bij de maden te kunnen zul je een deksel moeten ‘opofferen’ waaruit je de binnenste helft van het deksel knipt. De maden die het deksel bereiken vallen terug naar beneden en kunnen nu nooit ontsnappen en toch kun je nu gemakkelijk bij het aas door de opening in het deksel.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Vrijdag 17 juli was het dan eindelijk zover! Een week lang vissen bij Fishing Adventure, op de diepe zandwinplas Het Rutbekerveld bij Enschede. Op dit prachtige water was ik zelf al vaker wezen vissen tijdens een paar teamweekenden, maar nog nooit samen met een goede vriend, laat staan een hele week lang. Het werd een bijzondere week, zoveel kan ik alvast wel verklappen…
Tekst & foto’s: Isaiah Epping
Een ding stond vast: makkelijk zou het niet worden doordat de plas sinds kort daadwerkelijk als betaalwater wordt aangeboden en de lijndruk met het drukker worden meer en meer toeneemt. Maar juist daarom ging ik er, samen met vismaat Maarten Dogger, er vol voor. Dit keer vissend vanaf stek 2.
Nadat we enkele vissen recht bovenop de aangevoerde stekken al zagen springen, gingen vol goede moed de eerste avond in. Helaas verliep de nacht rustig, maar werden we ’s ochtends vroeg heerlijk gewekt door een rustige aanbeet op de verre hengel. Helaas verspeelde ik deze nog voordat ik nog met de boot achter de vis aan kon gaan. Afijn, nieuwe rig geknoopt, grotere haak erop en de hengel ging meteen terug in de hoop een volgende run te kunnen verzilveren, maar helaas bleef die uit en verliep de dag zonder ook maar een stootje te krijgen. Ondertussen hadden we gezellig bij de buren gezeten en troffen nog enkele kleine voorbereidingen voor de rest van de dagen en maakte ik ook een door de buren gehuurde meervalstok klaar voor de nacht.
Die nacht kon ik de slaap maar slecht vatten, waarschijnlijk door de vele muggen die op de een of andere manier toch in mijn tent wisten te komen om mij van top tot teen helemaal lek te prikken. Gelukkig verdwenen ze bij het eerste beetje licht waarna ik dacht dat ik eindelijk even kon bijslapen… nou niet dus. Een keiharde fluiter volgde en wist even niet welke hengel het nou was, want onze karperstokken stonden er nog onaangeroerd bij. Tot ik naar links keek en de meervalstok gigantisch zag doorbuigen en amper in de steun bleef staan! Ik zette het op een sprint waarna ik voor het eerst in mijn leven met zo’n hengel stond te drillen met het idee een goede meerval gehaakt te hebben, totdat er ineens een enorme steur recht voor mijn neus het water uitklapte.
Tijdens eerdere sessies had ik hier als enkele steuren gevangen, maar dit was duidelijk veel groter en lomper dan die 60 kilo steur van een jaar terug. Een hevige dril volgde waarbij ik zelfs drie keer bijna over de kant het water in werd getrokken terwijl ik volop in de hengel moest hangen om alles een beetje onder controle te houden. Gelukkig duurde de dril met het zwaardere materiaal dit keer ook niet langer dan 20 minuten en bleef ik de eerste seconden vol verbazing kijken wat ik nu weer gevangen had. Het enige wat ik tegen mijn vismaat zei was: “wat is de grootste steur van het water?” Na een hoop moeite om de vis in bedwang te houden in het water tijdens het opmeten, kwam de vis, een Beluga steur, toch echt op 236 cm uit! Vier centimeter meer dan de grootse steur tot dan toe gevangen door ervaren steur- en meervalvissers. Het meerrecord was verbroken!
Zo’n grote vis wegen is onverantwoord, maar we wisten van enkele locals wel dat de vis tegen de 140 kilo aan kon zitten en volgens sommigen zeggen zelfs over de 150 kilo. In ieder geval te zwaar om te tillen, zoveel was zeker. Mijn zondag was in ieder geval al helemaal goed!
De rest van de dag verliep rustig bij ons en werden er af en toe wat kleinere karpers gevangen door de buren tot de volgende middag. Toen ik na weer een stille nacht maandagochtend rustig wakker werd, had ik een idee. Vrijwel iedereen viste met standaard boilierigs en redelijk wat voer erop, dus wilde ik juist wat anders doen. De verre hengel werd binnengedraaid en voorzien van een choddy met een kleine pop-up. Bij het inleggen van de rig voerde ik slechts een handje tijgernoten en enkele sweet peanut bollen bij.
Dinsdagmiddag resulteerde dit in een volgende run en meteen pakte ik de boot om de vis achter het talud vandaan te halen, weg van de scherpe rand. Eenmaal boven de vis en de eerste glimp van de vis gezien te hebben dachten we beide dat het een kleinere spiegel was. Het bleek echter een 22 kg spiegel te zijn en werd mijn oude record verbroken! Wat een heerlijk gevoel was dat zeg! Uiteraard werd dit gevierd met een nat pak.
De dagen erop bleven helaas zeer rustig totdat de buren die donderdagavond genoodzaakt waren in te pakken en wij onze kansen konden (ver)spreiden waarna er vrij snel al een nieuwe run volgde, ditmaal op een van de hengels van Maarten en niet veel later mocht ik zijn eerste kleine spiegeltje van de sessie scheppen. Vlak daarna liep dezelfde hengel nog een keer af en was het mijn beurt om een tweede kleine spiegel te landen. Prachtige visjes voor de toekomst! Helaas bleef het die avond en nacht weer stil. De sessie zou eigenlijk de volgende ochtend aan zijn einde lopen, maar gelukkig mochten we nog twee extra nachten blijven zitten. Top!
Vrijdagochtend kreeg ik dan toch nog bij het eerste beetje licht weer een keiharde run op de verre hengel. Het voelde ditmaal niet als een karper en een steur zou wel hebben gesprongen…. Minuten tikten voorbij en de vis bleef maar de diepte induiken. Uiteindelijk was ik een goede 20 minuten verder en werd het duidelijk dat de vis moe begon te worden en kwam dan ook vrij snel naar boven. Tot mijn grote verbazing kwam er een meerval boven. Ik riep gelijk naar Maarten dat hij wakker moest worden! Een meerval had ik namelijk nog nooit gevangen, dus ging ook weer uit mijn dak toen ik hem eindelijk in het net had zitten. Een meerval van rond de 140 cm, een leuk formaat om mee te beginnen leek mij zo!
Nadat ik de meerval had teruggezet lieten we alle hengels op de kant om zo de rust een beetje te laten terugkeren op de stekken, maar voerden die ondertussen nog wel aan om die avond er weer op te gaan vissen. Maar ook die nacht bleef het net als de nachten ervoor ook erg stil en zagen we ook geen activiteit van vis meer. Maarten trakteerde ons op een heerlijke portie kipschnitzel, maar lang genieten konden we niet want halverwege onze maaltijd liep ineens mijn verre hengel totaal onverwachts af en moesten we in alle haast gauw de boot weer in, dit keer met de hengel in de handen van Maarten. Eenmaal boven de vis zagen we dat het om een flinke schub ging die ons een stuk op sleeptouw nam. De vis belandde veilig in het net en bleek dit ook daadwerkelijk een grote schub te zijn die de 20 kilo grens zeker zou passeren. Op de kant werd dat bevestigd: de wijzer van de unster bleef trillend staan op 22,5 kg! Dat betekende ook voor Maarten een nieuw record en uiteraard met ook ditmaal een volle bak water over zich heen!
De avond die volgde leverde ook voor mij nog een leuke steur op en binnen een half uur liep de verre hengel nog een keer af wat resulteerde in een 20,3 kg spiegel. Wat een heerlijke sessie werd het uiteindelijk zo! Helaas draaide de wind die nacht en verliep alles weer heel rustig en pakten we de zondagochtend met een heerlijk gevoel in, terugkijkend op een taaie, maar geweldige sessie bij Fishing Adventure.
Bij Fishing Adventure vis je op een 40 hectare grote zandwinplas die bij Enschede ligt. Het water kent een heel goed bestand aan karper met meerdere karpers van over de 50 pond, en er zwemmen ook hele grote meervallen en steuren van over de 2 meter. Maar ook witvissers en roofvissers kunnen hier hun hart ophalen, ook vanuit de boot, kajak of bellyboat. Of vanaf een van de drijvende vissershutten! Kijk voor meer info op: www.fishingadventure.nl
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
50 KARPER WINTERTIPS | DEEL 2
Tekst & foto’s Richard Gans, Ernesto Kamminga en Gerard Schaaf
De karper heeft in tegenstelling tot de herfst, waar er meerdere aasperioden zijn, in de winter maar een korte aasperiode. Om deze te kunnen vinden moet er vaak of lang gevist worden om zo uit te vinden welk dagdeel het geschiktst is om effectief gebruik te
maken van deze periode. Dit kan door een lange nacht en dagsessie te maken of door enkele korte sessies te vissen. Het is aan te raden om voor de laatste optie te gaan temeer omdat 24 uur lang in de kou je niet in de koude kleren gaat zitten.
In ijskoud water zijn karpers in staat om wekenlang geen greintje voedsel op te nemen. Ze kunnen in totale apathie tegen de bodem hangen. Dit passieve gedrag vertonen karpers vooral tijdens perioden met hoge druk in de atmosfeer. De karpers teren op hun opgebouwde vetreserves. Zolang de vis niet beweegt wordt er nauwelijks tot geen energie verbruikt. Karpers eten weliswaar veel minder dan in de mildere seizoenen, er is ook minder voedsel verkrijgbaar, maar een deel van de karperstand houdt de gewoonte te gaan azen in stand. En het gaat dan ook nog eens om de grootste vissen van het water… Alle bewegingen in de vissen verlopen trager en met langere tussenpozen. Probeer uit te vinden in welke gebied van jouw winterwater de karpers naar voedsel zoeken. Dikwijls zijn het ondiepe stukken waar ze te vangen zijn en dan opvallend vaak in de avondschemering.
De vreetmotor in de karper draait bij aanvang winter, november en december, nog op volle toeren, om half januari met tussenpozen te gaan haperen. Het afgekoelde water en het gebrek aan voedsel maakt de vissen passief. De vreetmotor komt tijdens het begin van het voorjaar moeilijker op gang dan deze aan het begin van de winter stilvalt. Vooral als we praten over karpers uit de grote kanalen, rivieren en grote meren. Karpers uit ondiep polderwater, sierwateren, parkvijvers etc. zijn daarentegen juist wel gewillig in het tijdbestek februari, maart en april. Het toenemend zonlicht is hetgeen dat de karpers in ondiep stilstaand water stimuleert om uit hun winterslaap te ontwaken en op scharrel te gaan.
De karper is in de winter nu niet echt bepaald een soort die er met tientallen tegelijk uitkomt. Het is dus zaak om een water uit te kiezen waar er een redelijke kans is om een vis te haken. Hoe leuk is het als je midden in een sneeuwlandschap met een donkergekleurde vis op de foto kan. Echte diehards die op moeilijke wateren vissen gaan vaak ook stuk! Niet vreemd na bijvoorbeeld 10 keer blanken, bij een temperatuur van min 8 graden Celsius en een oostenwindje…
In tegenstelling tot de laatste jaren hebben we in de jaren ’90 van de vorige eeuw een serie ‘lauwe winters’ beleefd. Winters waarbij de minimumtemperatuur amper beneden de 0 graden Celsius kwam. Overdag was het dikwijls 8 tot 12 graden! IJs en sneeuw leken voorgoed verleden tijd. Het karper vangen ging gewoon door, alsof het herfst was, de voerplekken gingen leeg en overal kon je karper vangen. Nimmer is er zoveel karper gevangen als tijdens die lauwe winters. Het werd simpelweg niet koud genoeg voor hun winterdip…
De laatste 5 jaren hebben we redelijk strenge winters gekend. Winters die veel ijs en sneeuw hebben gebracht. De combinatie sneeuw op ijs kan verstikkend werken op het vissenleven. Met name ondiepe wateren met een dikke zuurstof vretende baggerlaag zijn bijzonder gevoelig voor sneeuw op het ijs. De afgelopen jaren hebben de sneeuwwinters de karperbestanden op veel van onze wateren flink gedecimeerd. Sneeuwruimen is misschien wel de enige remedie tegen wintersterfte door zuurstof gebrek. En vanzelfsprekend zal er op dicht geslibde wateren gebaggerd moeten worden.
Lagedrukgebieden in de atmosfeer stimuleren de bijtlust van karpers meer dan hogedrukgebieden, zeggen de experts. Daar zouden ze best wel eens gelijk in kunnen hebben. Maar, lage druk brengt in de winter wind, regen, hagel en sneeuw. Die drijfnatte zooi en dat gekleum in de kou, dat is verre van ideaal. Kies liever je visdagen tijdens een wat rustiger weertype en een zonnetje. Dan houdt je het wat langer vol. Thuis kun je de boilies of pellets al aan de hair rijgen. Vervolgens pak je de beste uurtjes en plekjes uit de wind en, mocht ie schijnen, in de zon. Gelukkig vang je op de ‘hete’ winterstekken, met heel weinig voer je visjes.
Wanneer je een stek op het oog hebt waar de karpers ’s winters komt om te azen, dan kan het slim zijn om daar op geregelde tijden te voeren. Zeker in de periode aan het begin van de winter wanneer de karper nog actief is. Zie het ‘wintervoeren’ als een manier om de karper geïnteresseerd te houden naar dat gebied van het water en ze te laten weten dat daar een lekker balletje te halen valt. Wanneer je gaat voeren, voer dan in het donker. Bij daglicht vreten meerkoeten en kuifeenden in een mum van tijd alles weg.
Voer in de winter echt mondjesmaat een stek aan. Deze voertactiek werkt het beste met kleine en zachte boilies, die zijn voorzien van extra tarwevezels. Mondjesmaat betekent in veel gevallen vaak niet meer dan 10 a 15 boilies per dag voeren in een kleine diameter van maximaal 14 tot 16 mm. Let wel, je moet er zeker van zijn dat de vissen ook daadwerkelijk in de voerzone liggen anders heeft het totaal geen zin. Het grote voordeel van het voeren is dat de vissen ook in de winter blijven zoeken naar iets eetbaars.
In de winter gebruik je het best een schrale boilie. Niet te veel poespas, gewoon een bol die lekker zoet is en uiteraard niet te vet. Het voordeel van zo’n schrale boilie is dat deze de vis niet snel verzadigd. We kunnen dan over een groter oppervlakte de bollen verspreiden en dus meer kans maken dat deze worden opgepikt door vriend Ciprinus. Vis je het hele jaar met een vrij vette bol en wil je deze ook in de winter gebruiken, dan kun je minderen door deze doormidden te snijden of een kleinere diameter te gebruiken. Vergeet niet dat de vis zijn vetreserves al heeft opgebouwd.
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Voor sommige karpervissers geldt deze periode als de mooiste van het jaar. Waar het op sommige wateren in de zomer een drukte van jewelste kan zijn, lijkt het in de winter aan de waterkant wel uitgestorven, wat een rust! Door de lage watertemperatuur azen de vissen niet zo fanatiek als eerder in het jaar. Stekkeuze, aas en materiaal zijn in deze periode essentieel voor succes. Gerard Schaaf, Richard Gans en Ernesto Kamminga zetten 50 winterse tips voor je op een rijtje, dat wordt bibberen!
Tekst & foto’s Richard Gans, Ernesto Kamminga en Gerard Schaaf
50 KARPER WINTERTIPS | DEEL 1
De plek waar je vist is van cruciaal belang. Karpers scholen tijdens het koude jaargetijde graag samen op plekken waar ze zich beschut voelen. Veiligheid en beschutting staan nu nummer 1 op hun lijst. De vissen zoeken deze schuilplaatsen instinctmatig op. Dit hoeven niet per se de diepste plekken van het water te zijn. Geliefde winterplekken zijn te vinden onder bruggen, woonboten, in havens, onder overhangende takken, tussen afgestorven vegetatie en alle andere verzonken obstakels. Soms, bij gebrek aan schuilplaatsen, liggen karpers gewoon tussen de rietstengels. Zolang het water maar troebel is tussen het riet en uit de wind ligt. Typerend voor goede winterstekken is dat er gebrekkig of geen daglicht doordringt. Karpers lijken alle kansen te willen vermijden om plotseling uit hun winterrust verstoort te worden en te moeten vluchten voor naderend onheil. Het is wonderbaarlijk hoe karpers plekken in het water weten te vinden waar geen mens komt.
Ervaring heeft mij geleerd dat karper aan het begin van de winter (november, december) zonlicht mijden. Ze gaan het uit de weg. Hoe meer schaduw overdag, hoe donkerder, des te liever ze het hebben. Echter, aan het eind van de winter (februari, maart), gaan karpers het zonlicht juist opzoeken. Om op te warmen, energie op te doen en uit de winterslaap te ontwaken. Houdt hier rekening mee voor wat betreft de stekkeuze. Afgelopen jaar was tijdens een ijs- en ijskoude maand maart, een wintervette schubkarper van 34 pond de klos, in het volle zonnetje, in de luwte tussen de rietstengels op amper 30 cm water aan een hazelnootje. Even nadat de vis was teruggezet begonnen daar tussen het riet snoeken te paaien…
De oever die de meeste zonuren vangt is in de regel de stek waar de vissen graag mogen vertoeven. Vergeet ook niet om een hengel heel ondiep aan te bieden. Heel vaak is het zo dat de vissen dicht onder de kant komen, zeker als het prille voorjaarszonnetje al een paar dagen op de desbetreffende oever staat te schijnen. Een bijkomend voordeel is dat het ook voor ons als vissers aangenaam vertoeven is in het einde winter/vroege voorjaarszonnetje.
Karpers verweren zich in het koude water veel minder krachtig aan de hengel dan in andere seizoenen. De vissen zijn niet in staat om de snelheid en kracht te ontwikkelen die ze normaal ‘onhoudbaar’ maken. Dit schept mogelijkheden om dichter bij gevaarlijke obstakels te vissen, dan die bij hogere temperaturen niet te doen zijn. Op geliefde verblijfplaatsen zoals tussen takkenbossen, onder bruggen en in jachthavens, gaat nu voor even een wereld open. Geef de gehaakte karper geen ruimte, houd de boel strak en laat de hengel het werk doen. Blijf alsjeblieft in het belang van de karper verantwoord denken en vissen. Blijf weg van plekken waar het onmogelijk is om zelfs een door de kou verdoofde winterkarper af te drillen.
Overhangende bomen of andere obstakels in het water zijn voor winterkarpers geliefkoosde plaatsen. Toch worden deze ‘winterholdings’ in de regel vaak maar weinig bevist. Zeker als het water helder is, zoals tijdens de wintermaanden, willen de vissen graag beschut liggen, dit is dan ook de reden waarom obstakels extra aantrekkingskracht hebben op de vissen.
Wat elke karpervisser moet weten en misschien ook weet, is dat de karper een liefhebber is van warmte. Als ergens het water maar een paar graden warmer is dan elders, dan kun je er donder op zeggen dat de vis daar zijn rondjes zwemt. Als het overige water onder de 10 graden is dan kun je juist op deze plaatsen je slag slaan. Warmwaterlozingen zijn de ultieme karperstekken. Het wil natuurlijk niet zeggen dat je jezelf helemaal klem vangt, maar de karper is daar zeker aanwezig. Op dit soort plekken is de kans om een vis te haken vele malen groter dan elders op het water.
Vaak wordt er gezegd dat de vis in de winter naar het diepste water trekt omdat het water daar minder koud zou zijn. Dat is niet helemaal waar, want vaak genoeg worden er karpers gehaakt tijdens het trollen op snoek of snoekbaars. Deze vissers slepen hun kunstaas vaak langs en over taluds. Het kan geen kwaad om ze aan te spreken en te vragen of er nog een vals gehaakte karper in de boot is beland. De roofvissers zijn dus goede indicators van waar de vis zich op dat moment bevind.
Roofvissers vissen hun shadje vaak onder duikers of bruggen. Hoe vaak komt het niet voor dat zij hier een beuk op de top krijgen en dit altijd associëren met snoek of snoekbaars is. Wij weten wel beter. Duikers en vooral lage bruggen zijn namelijk schuilplaatsen voor karper. De duikers en lage bruggen bevriezen bijna niet in de winter, hetgeen betekend dat de watertemperatuur daar hoger is dan elders.
Mocht je met een boot het water opgaan dan is een dieptemeter met temperatuur aanduiding een mooie aanvulling op je zoektocht.
Deze tip gaat eigenlijk wel voor elk jaargetijde op, maar zeker voor de wintermaanden is dit een gouden tip. Dat de karpers in deze tijd van het jaar gestapeld liggen is al lang geen geheim meer, kijk maar eens naar de witvissers die grote hoeveelheden witvis weten te vangen in de havens. Vooral in de wintermaanden loont het dus om verschillende stekken te bevissen, het is namelijk de manier om er snel achter te komen waar de vissen zich in de winter hebben gehuisvest.
DOOR MARTIN KORNER – Je hebt de stap gemaakt van een simpele dieptemeter/fish finder naar een nieuw high tech model. Gefeliciteerd! Na de juiste installatie ga je er trots mee het water op. Je zet de dieptemeter aan en dan vliegt de informatie je om de oren. Help! Waar kijk ik nu naar? In dit artikel geef ik uitleg over hoe je zo’n geavanceerde dieptemeter kunt gebruiken om jouw water beter te leren kennen.
In BEET juli/augustus is in het artikel van Volkmar Strikkers te lezen dat een goede installatie essentieel is om een juist beeld te krijgen. In dat artikel wordt het heel helder uitgelegd en ik zal daarom in dit artikel niet verder ingaan op de installatie. Als de dieptemeter geïnstalleerd is kan je eindelijk het water op gaan. Vol verwachting zet je de dieptemeter aan… wat een informatie komt er op je af! Kleuren, getallen, keuzes in views; waar te beginnen en wat zie ik nu eigenlijk? Schrik niet, het is eenvoudiger dan je denkt. Mijn advies is; begin simpel en breid het steeds verder uit naar eigen behoefte.
Het traditionele sonarbeeld, wat je waarschijnlijk al kent, plus GPSbeeld is waar het best mee gestart kan worden. Op het scherm is het bodemverloop te zien samen met informatie zoals diepte, tijd, watertemperatuur, voltage en snelheid, in combinatie met een overzicht (met dieptelijnen) van waar je vaart. Hiermee kun je al een goede inschatting maken van de onderwaterwereld.
Voor een beginnende bootvisser of beginnende gebruiker van een high tech dieptemeter kan het raadzaam zijn om je water te verkennen door het langzaam rond te varen.
Ga naar de gebieden waar je al bekend mee bent. Dit zal je helpen in het begrijpen hoe de nieuwe dieptemeter jouw al bekende stekken weergeeft. Dat varen doe ik vaak zonder een aasje in het water te hebben, zonder te vissen dus. Rondvaren geeft je heel veel informatie over het bodemverloop met kuilen, bulten, obstakels, waterplanten, aasvissen en hardheid van de bodem. De GPS met Navionics kaart geeft je een perfect beeld van de dieptelijnen van een water.
Heb je geen GPS, SonarChart Live of waterkaart van jouw water, probeer dan één diepte aan te houden en volg die de plas rond. Hou bijvoorbeeld de 3 meter diepte aan. Zie je dat het ondieper wordt, stuur dan de tegenovergestelde kant op tot dat het weer dieper wordt. Eenmaal weer over de 3 meter en wordt het dieper, stuur dan weer naar het ondiepe. Je zal zien dat je dan zigzaggend over het water heen gaat. Vaar zo de plas rond om te zien hoe de taluds lopen. Tijdens het varen zal je vast inhammen en uitlopers tegenkomen. Dit zijn de meest interessante gedeeltes en vragen om meer aandacht later.
Probeer voor jezelf altijd een helikopterview in gedachten te houden. Maak een beeld in je hoofd hoe de bodem van de plas eruit zal zien zonder water erin. Probeer de 2D view om te zetten in een 3D beeld. Dit vergt enige oefening, maar je zal merken dat dit snel opgepikt kan worden. Maar ook hierbij kunnen dieptemeters je helpen. Vaar gerust een aantal keren op diverse dieptes het water af om een goed beeld te vormen van de bodem. Het zal niet voor het eerst zijn dat na een ondiepte het opeens weer dieper zal worden! Dit onderzoek zal de basis vormen voor de volgende stappen.
Om hotspots te verkennen gebruik ik graag verschillende views:
GPS: om snel je positie op het water te kunnen bepalen en te zien aan het plotspoor welk route je hebt gevaren. Aan de hand van de waterkaart kun je globaal al je koers bepalen of interessante plekken herkennen. Sommige modellen dieptemeters beschikken over de Sonar Chart Live functie om zelf een dieptekaart te maken. Uiterst handig om nog gedetailleerder de contouren van de bodem vast te leggen.
Down scan: dit geeft een super gedetailleerd beeld van de bodem en kan je vissen, obstakels en waterplanten zeer goed zien. Dit beeld geeft vaak meer detail dan het traditionele sonar scherm.
Side scan: hiermee kan er links en rechts naast de boot gekeken worden. Daarmee kan je naast het bodemverloop ook zien wat er op de bodem en in de waterkolom allemaal aanwezig is. Dit vergt enige oefening om het te lezen. Op YouTube kan je daar een aantal handige filmpjes van vinden.
3D Vision: dit geeft een 3D beeld van het gedeelte waar je overheen gevaren hebt en kan je helpen in het in het vormen van het beeld onderwater.
MEER WETEN OVER DIEPTEMETERS? | LEES HET HELE ARTIKEL VAN MARTIN IN BEET OKT/NOV
KOOP BEET MAGAZINE NU IN DE WINKEL, OF BESTEL EEN VOORDELIG JAARABONNEMENT
REDACTIE – Op het prachtige viscomplex Toms Creek bekeken we samen met Peter Urscheler de mogelijkheden aan de wedstrijdvijver. Dit keer komen de vaste hengels uit het foedraal en tovert hij lichte dobbers uit zijn box. Welke van de vele details zullen vandaag doorslaggevend zijn?
Op commerciële visvijvers als deze zwemt plenty vis, daar hoeven we verder niet over uit te weiden. Je kunt er veel vangen. En mede daardoor is ook de hengeldruk groot, met alle gevolgen van dien. De vissen gaan op hun passen letten, zeker later in het jaar. Peter neemt op een doordeweekse dag buiten de vakantieperiode plaats aan de wedstrijdvijver. Hij kan een plek naar keuze uitkiezen, want hij heeft het water voor zich alleen. De vis hoeft vandaag niet ‘gedeeld’ te worden met collegavissers maar om dan gelijk te zeggen dat het een makkie wordt, nee dat zeker niet!
In zo’n situatie, met merkbaar minder drukte langs de oever, verwacht je misschien dat de vis hier ook op reageert. Met andere woorden, zijn ze op een dag als vandaag wat makkelijker vangbaar dannormaal gesproken?
Bij een succesvolle visserij spelen allerlei factoren een rol. Noem ze maar op: het materiaal, aas en voer, maar ook de stekkeuze, de techniek en de kunde van de visser zelf. Daar binnen zijn de nodige, bijna ontelbare details te vinden. Bij de echte kleppers zie je vaak dat de optelsom van de details het verschil maken tussen vangen en veel vangen. En vaak is het op een dag zoeken
naar die details…
Allereerst is de visserij op een commercial erg actief. Je bent continue aan het switchten wat het beste werkt. Je moet je aanpassen naar hetgeen dan het beste werkt. De visserij kan elke keer weer anders zijn. Wanneer mensen mij na een wedstrijd aanspreken is dit één van de lastigste dingen om uit te leggen. Het ‘kunnen switchen’ wordt duidelijk wanneer we de verschillende topsets onder de loep nemen. Vandaag vier stuks, inclusief degene op de hengel, en dat is nog relatief bescheiden.
De eerste is een bodemmontage voor een pelletvisserij op open water. De tweede betreft een tuigje voor het ondiep vissen met maden, ook voor op het open water. De derde en vierde topsets zijn toegespitst voor het vissen onder de eigen kant. Deze laatste twee verschillen niet qua opbouw, enkel worden ze anders uitgepeild, zodat Peter links en rechts van de steiger een plek kan bevissen.
BODEM- MADEN MONTAGE
Madenmontage voor hoog in het water:
De stek op 11 meter produceert in het begin al kleine karpers en mooie F1’s. In eerste instantie vooral op de pellet op de bodem, maar later wordt ook het ondiep vissen met maden goed beloond. Elke 30 tot 40 seconden gaat er een klein cupje maden in om de vissen omhoog te trekken. Bij de afwezigheid van andere vissers verwacht Peter al eerder op de dag activiteit in de kant. Toch blijft
het hier langer dan gehoopt visloos.
Aangezien we de nodige trucjes en materiaal op de foto zetten voor online BEET items “Hoe vis je op een commercial“, is het niet fair om hele harde conclusies te trekken op het vangstresultaat. Het ritme van voeren en vissen wordt daarvoor te vaak onderbroken.
MEER VIJVERTIPS? | LEES HET HELE ARTIKEL IN BEET OKT/NOV
BEET OKT/NOV LIGT NU IN DE WINKEL OF BESTEL EEN VOORDELIG JAARABONNEMENT
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Van 1 tot en met 3 oktober vond de WCC 2020 (World Crank Cup) plaats in Nederland. Tijdens deze driedaagse roofviswedstrijd is alleen vissen met crankbaits toegestaan. Quantum pro-staffer Hendry Vis won deze wedstrijd en verteld ons meer over zijn aanpak.
De voorbereiding voor Hendry en Quantum teamgenoot Gerald Vierhout begon al in de zomer. Beide vissers vissen veel op onder andere de Oude Maas en de Merwede, die deels het parcours van de WCC vormen. Tijdens de trainingssessies werden snoeken, snoekbaars, baars en roofblei gevangen; deze vissoorten dien je ook tijdens de wedstrijd te vangen. Zo kregen ze meer info over de beste stekken en tevens de momenten waarop deze productief waren.
Op de eerste dag ving Hendry om af te trappen een prachtige (verdwaalde?) zeebaars als bijvangst; schitterend, maar helaas telde deze niet mee. Na een paar uur kwamen baars, snoekbaars en een roofblei in de boot. In de middag volgde de verlossen snoek, waardoor zijn lijst vol was en hij tevens een bonuspunt verdiende. Met een tweede plek in het klassement een goede start!
De tweede dag verliep nog beter en na slechts 2,5 was zijn ‘kaart’ al vol. Hij behield hiermee zijn tweede plek in het algemeen klassement. Na twee dag kon Hendry opmaken dat ‘juiste plek, op juiste tijd’ erg belangrijk was. Door het getij komt op sommige stekken aasvis in de problemen. Als je hier een uur te vroeg vist, dan krijg je soms geen beet.
De laatst dag door de ogen van Hendry: “In dit veld met hele goed vissers zijn de verschillen klein, dus het beloofde een spannende dag te worden. De dag begon heel goed met twee snoekbaarzen in het eerste uur, beide knalden op de Mann’s Loudmouth II.
Daarna schakelde ik over op een baars- en roofbleivisserij, maar deze soorten waren niet zo actief als de vorige dagen. Uiteindelijk ving ik mijn roofblei op een Mann’s 8- minus. Rond 12.00 uur hoefde ik alleen nog een snoek te vangen. Daarvoor verkaste ik naar een rivierstek 25 kilometer verderop. Dat bleek een gouden zet, want na 10 minuten ving ik een massieve 48 cm baars op de Loudmouth II. De volgende worp leverder een snoekbaars op, maar ik had nog steeds de snoek nodig om te kunnen winnen… Ik volgde het live scorebord en de spanning steeg. Toen ik uiteindelijk een 64 cm snoek ving, besefte ik dat ik weliswaar deze soort kon afstrepen, maar dat de vis te kort zou zijn…
Met nog één uur te gaan ging ik naar een plek waar ik op de eerste dag een snoek loste. In de stromende regen kreeg ik een felle beet, maar ik loste de vis al snel! De vis zou er vast nog liggen, dus zette ik door. Een paar worpen later haakte ik weer een vis en kon ik een 88 cm snoek landen, de grootste van de dag. Dankzij deze vis schoof ik een plekje op en won ik de WCC 2020.
Vorig weekend was het NL kampioenschap feedervissers, het komende weekend vallen in het dobbervissen de beslissingen bij de senioren. Op zaterdag 10 en zondag 11 oktober worden respectievelijk wedstrijd 3 en 4 gevist van deze competitie gevist. Na deze twee wedstrijden mogen zowel het winnende team als de winnende individuele visser zich officieel Kampioen van Nederland noemen.
Er zal worden gevist op het Lateraalkanaal nabij Buggenum in het noorden van Limburg. Op dit parcours wordt normaal in deze tijd van het jaar best goed gevangen en dit water staat allereerst bekend om zijn goede voornvangsten. Lees in dit artikel nog meer goede herfststekken.
De visserij hier is best bijzonder te noemen, met regelmatig wisselende stromingen en ook met water dat zomaar 20 tot 30 centimeter kan opkomen en ook weer zakken, is de visserij best technisch te noemen. Ook zijn er hier soms heel veel zwartbekgrondels te vangen vaak, kortom een hele interessante visserij al met al.
Er zijn al twee wedstrijden gevist in deze categorie. Beide wedstrijden werden gevist langs de oevers van het Noord Hollands Kanaal, nabij Ilpendam. Team Limburg 1, bestaande uit de teamleden John Savelkoul, Jo Adriolo, Thijs Lupsen, Dieter Friederichs en Danny Flipsen wist daar een aardige voorsprong op te bouwen.
Met nog twee wedstrijden te gaan op een parcours dat men kent als hun broekzak, lijken zij de beste kans te hebben op de eindoverwinning. Niets is echter zeker in de wedstrijdvisserij en dus zijn verassingen zomaar mogelijk.
Zowel op zaterdag als op zondag zal er worden gevist van 11.00 tot 15.00 uur. Het is voor iedere wedstrijdvisser interessant om eens zo’n wedstrijd te volgen.
Zorg dat je op tijd bent, want juist de voorbereidingen en hier zeker ook de periode van zwaar voeren die 10 minuten voor aanvang van de wedstrijd begin,t zijn de tijden dat er heel veel te zien is!
MARTIJN DEKKERS – ‘Dat er haaien langs de Nederlandse kust zwemmen is al lang geen geheim meer, maar voor veel vissers blijft het vangen van een echte haai voorlopig een jongensdroom. Maar die kan nu voor je uitkomen! Wij van hengelsportmagazine BEET sturen je deze zomer een dag op pad met onze zoutwater specialist Martijn Dekkers. Hij heeft het vissen op haai in Nederland tot zijn favoriete visserij gemaakt. Wil jij met hem mee?’ Die oproep lokt heel wat reacties uit!
In korte tijd krijgen we tientallen aanmeldingen, daarvan trekken we twee namen. Rick Teirlynck en Miranda Spierenburg. De eerste datum verwaait, de tweede datum wordt geprikt op zondag 6 september. Helaas moet Miranda verstek laten gaan, maar geen nood, ook zij mag nog eens mee op pad natuurlijk! Rick en ik gaan dus samen op pad, vismaat Robert sluit ook aan.
Helaas werken de haaien al drie weken niet echt mee, vanaf het strand zijn de vangsten niet bepaald goed te noemen. Ik ben al een week lichtelijk zenuwachtig, een workshop is natuurlijk pas echt geslaagd wanneer er ook daadwerkelijk een haai wordt gevangen natuurlijk. Als ik in de avond schipper van het Wiesje, Hank Perree aan de telefoon heb blijkt hij de gouden tip te hebben!
Hij adviseert me contact op te nemen met Arjan Kot, die weet ze namelijk de laatste dagen goed te vangen vanaf het strand. Arjan laat niets te wensen over en binnen een uur weet ik waar de haaien zich op houden. Het was diezelfde schipper die ooit eens tegen me zei; kennis is niets, kennissen zijn alles…..
Wie vanaf het strand op haaien wil vissen moet dit doen bij laag water, alleen dan kun je in diep genoeg water werpen. Haaien foerageren zelden op ondiep water. Het lage water valt om 11.15 uur, de beste vistijd is dus grofweg van 8.45 uur tot 13.45 uur. We spreken om 7 uur in Zoutelande af en rijden gezamenlijk naar de stek.
We zijn vroeg en het water staat nog te hoog om te vissen, maar de kans dat het strand over een uurtje vol staat met vissers is te groot, we willen namelijk met zijn drieën in een vak aan de slag. Rick heeft zijn eigen hengels en steunen bij zich, de rest wordt geheel verzorgd. Zelf vis ik ook mee, maar de haaien zijn uiteraard voor Rick, hij staat vandaag immers in the picture! Na het opstellen van de hengels worden de lijnen gereed gemaakt. Wat en waarom we deze materialen gebruiken is een van de belangrijkste punten tijdens de workshop. Rick blijkt het erg interessant
te vinden en luistert aandachtig. We voorzien bij ons alle drie een hengel met een jojo-onderlijn en een hengel met een vaste montage. Het aas dat we gebruiken zijn grote steekzagers, een van de beste aassoorten voor het vissen op haai. Helaas miste ik het goede tij om de avond vooraf krabben te verzamelen, dat is wellicht een nog beter aas voor het vissen op haai.
Vissend vanaf het strand telt iedere meter die je kan werpen. We lopen met het waadpak dan ook zo ver mogelijk de zee in en werpen pas in wanneer het water bijna aan de borst staat. We voelen duidelijk dat we steeds dieper vissen, ik schat dat we tegen 10 uur op een diepte van 4 à 5 meter vissen, perfect voor deze visserij. Krabben en garnalen weten onze haken in luttele minuten volledig kaal te vreten, constant nieuwe zagers rijgen is de enige optie. We vangen wat kleine zeebaarsjes, maar daar blijft het dan ook bij. Wanneer de stroming begint af te nemen verdwijnen ook de krabben en garnalen, maar ook de kans op een haai is nu vrijwel nihil, een beetje stroming waarderen ze toch wel. Rick en ik bespreken uitgebreid de gehele visserij zodat hij ook op eigen gelegenheid zijn geluk kan beproeven. De kennis die hij deze workshop opdoet vind hij misschien nog wel belangrijker dan het vangen van een haai. Die komt dan vast wel een andere keer volgens Rick, een uitstekende instelling natuurlijk.
WIL JIJ WETEN HOE DEZE HAAIENWORKSHOP AFLOOPT? | LEES HET HELE ARTIKEL IN BEET OKT/NOV
BEET OKT/NOV LIGT NU IN DE WINKEL OF BESTEL EEN VOORDELIG JAARABONNEMENT
Op vrijdag 2 tot en met zondag 4 oktober werd de Team Topcompetite Feedervissen 2020 gehouden, oftewel het Nederlands Kampioenschap feedervissen. Voor de eerste keer werd deze competitie vervist over slechts drie wedstrijden en op drie opeenvolgende dagen. De oostelijke oever van het Amsterdam-Rijnkanaal bij Tiel was het strijdtoneel voor 18 teams met elk vier vissers.
Dit parkoers is al heel vaak een goed water gebleken voor dit soort wedstrijden, maar dit jaar vielen de vangsten toch wat tegen. Misschien heeft de relatief lage waterstand er iets mee te maken, hoe dan ook was iedere gevangen vis heel erg belangrijk. Welk team werd Nederlands kampioen? Welke individuele visser werd Nederlands kampioen feedervissen?
Kampioen van Nederland in het Feedervissen werd:
Kampioen van Nederland Feedervissen Individueel werd:
Met een tweede plek in het vak op de eerste dag, de vakwinst op de tweede dag en nog eens een tweede plek op de beslissende derde dag (na een hele belangrijke vis zo’n kwartier voor tijd), telkens in vakken van 16 vissers, mag je zeggen dat je verdiend de titel hebt gewonnen. In totaal vijf klassementspunten over drie dagen is natuurlijk een ronduit fantastisch resultaat!
Tweede plaats voor Danny v/d Ende
Op de tweede plek eindigde Danny v/d Ende. In totaal zes klassementspunten is gewoon ook een geweldige prestatie. Eigenlijk goed genoeg om het kampioenschap te verdienen maar er kan slechts een winnaar zijn natuurlijk. Waar bij Arnout die laatste vis in het net kwam lukte dat niet bij Danny waarmee het verschil uiteindelijk is uitgelegd. De tijd van Danny komt wel, dat kan bijna niet anders als je nog zo jong en toch al zo talentvol bent.
Derde plaats voor Piet v/d Heuvel
Het Individuele podium werd gecompleteerd door Piet v/d Heuvel die na zijn tweede en zesde plek in zijn vak op de eerste twee dagen vandaag de hele wedstrijd, en dus ook zijn vak won. Negen klassementspunten dus in totaal.
Deze uitslagen zijn officieus; in de loop van maandag 5 oktober wordt de officiële uitslag v op de SVN site wordt gepubliceerd.
Team Topcompetite Feedervissen 2020 – dag 3. Vandaag moest het dus gaan gebeuren voor de verschillende kanshebbers zowel als team als Individueel. Vandaag zouden alle beslissingen vallen. Dat moest gaan gebeuren bij gelukkig wel droog weer maar ook een behoorlijk winderige dag.
De vangsten, zo eerlijk moeten we zijn, vielen zeker niet mee vandaag. Het lijkt erop dat er hier op dit moment gewoon niet geweldig veel vis aanwezig is. En dit is toch vaak een parkoers waar in deze tijd van het jaar best goed is te vangen. In de winter trouwens ook.
Grammen konden het verschil maken
De visserij was dus keihard en een enkele bonusvis kon al genoeg zijn voor een goede vakuitslag. Werkelijk ieder visje was heel belangrijk, want slechts enkele grammen verschil in vangstgewicht kon meerdere klassementspunten kosten. Het werd dan ook een heel interessante wedstrijd waarbij echt pas op het allerlaatste moment de beslissingen vielen voor het eindklassement. Zeker Individueel was dat zo.
Teamuitslag- Team Topcompetite Feedervissen 2020 – dag 3
Bij de teams won vandaag Dutch Feeder Squad 2 met 16 klassementspunten voor Dutch Feeder Squad 1 die op 17,5 klassementspunten eindigden vandaag. De derde plek was voor het team van JWP Waterservices met 18 punten. Hele kleine onderlinge verschillen dus. Vandaag dus geen podiumplek voor Team Preston Innovations. Wel wisten zij met 20 klassementspunten de “schade” aardig te beperken.
Individueel uitslag – Team Topcompetite Feedervissen 2020 – dag 3
Individueel was vandaag de overwinning voor Piet vd Heuvel die met slechts 3445 gram vandaag in het B-vak het hoogste vangstgewicht wist te vangen. Het C-vak werd vandaag een prooi voor Ronald van Vulpen met 2975 gram waarmee hij vandaag tweede werd voor Gerard van Vlaanderen die met 2250 gram het D-vak won. In het A-vak won tenslotte David Visser met 1900 gram.
In eerdere jaren als hier dit soort wedstrijden werden georganiseerd dan waren het altijd twee wedstrijddagen en vrijwel altijd zag je dat de vangsten iets verbeterden op de tweede wedstrijddag. Nu lijkt er echter wat minder vis te zijn hier.
Misschien was dit de reden dat er nu zeker niet veel beter werd gevangen dan tijdens de eerste wedstrijddag. Wel werden er wat echte bonusvissen gevangen vandaag. Enkele maatse snoekbaarzen hier en daar en ook zelfs een winde die apart werd gewogen en die maar liefst 3600 gram woog! Echt een bijzondere vis. Die zie je niet zo vaak. Ook werden er enkele prachtige voorns gevangen die soms ruim 1 kilo wogen. Juist daarom staat dit parkoers hier ook bekend.
Ook vandaag weer was het, behalve dan de enkele uitschieters die je iedere dag wel ziet, een strijd waarbij enkele grammen verschil heel belangrijk waren voor de vakuitslag.
Team Preston Innovations wint weer
Ook vandaag weer wist het Team Preston Innovations de wedstrijd te winnen en ook nu weer met echt weinig klassementspunten. Na de tien punten van gisteren volgden er nu ook maar weer slechts dertien. Daardoor heeft men inmiddels een aardige voorsprong opgebouwd. Toch weet je het nooit zeker. Pas na het laatste eindsignaal worden de prijzen vergeven.
De tweede plaats bij de teams vandaag was voor Fishing Team Wageningen die na een matige eerste wedstrijddag nu slechts 18 klassementspunten scoorden. De derde plek vandaag was voor Team VGB-Hardcore met net een puntje meer, 19 klassementspunten dus.
Individuele uitslag
Individueel was de winst vandaag voor Hans van de Weerdt die in het D-vak 9115 gram wist te vangen, gevolgd door Arnout vd Stadt die met een gewicht van 4970 gram het C-vak won, Martin Te Pest die het B-vak won met 3020 gram en Jan Pellen die het A-vak won met 2870 gram.
In de tussenstand na twee wedstrijddagen staat uiteraard Team Preston Innovations met in totaal 23 klassementspunten vrij ruim aan de leiding. Team JWP Waterservices is goede tweede op dit moment met in totaal 44,5 punten en op de derde plek staat Dutch Feeder Squad 1 met 51,5 punten. Daarna volgen nog verschillende teams met slechts enkele punten meer dus morgen gaat een superspannende dag worden.
Wat gaat morgen brengen?
Individueel zal het allemaal net zo spannend zijn. Er zijn nog best een aantal vissers die kans hebben op de Nationale titel. In de tussenstand gaat Arnout vd Stadt met 3 punten aan de leiding voor teammaatje Danny vd Ende die net zoveel punten heeft maar net iets minder vanbgstgewicht. Op de derde plek staat Jan Pellen met vier punten, de vierde plek is er voor Marco Hofman op 5 punten voor Theo Leirik die op 7 punten staat.
Morgen vallen alle beslissingen. Er zal waarschijnlijk niet echt super gevangen worden maar dat maakt het allemaal misschien nog wel meer spannend. Al met al een prachtig kampioenschap.
De oostelijke oever van het Amsterdam-Rijnkanaal bij Tiel was het strijdtoneel. Dit parkoers is bekend vanwege de hele grote voorns die hier vaak worden gevangen. Die werden er nu ook gevangen maar ze waren erg zeldzaam deze keer.
De vangsten bestonden nu vooral uit wat kleine vis (grondels, voorntjes en bliekjes) en wat blieken van zo tussen de 200 en 600 gram met een enkele uitschieter die wat zwaarder was. Echt een taaie visserij waarbij het vechten was voor iedere vis.
TEAMUITSLAG – Team Topcompetite Feedervissen 2020 – dag 1
De overwinning bij de teams was vandaag voor Team Preston Innovations met als teamleden Danny v/d Ende, Marco Hofman, Ben van Eck en Arnout v/d Stadt die in totaal vandaag maar 10 klassementspunten behaalden. Echt een super resultaat. Op de tweede en derde plaats eindigden vandaag respectievelijk het team van JWP Waterservices met 19 klassementspunten en Team Dutch Feeder Squad 1 met 21,5 klassementspunten.
INDIVIDUELE UITSLAG – Team Topcompetite Feedervissen 2020 – dag 1
Er wordt ook een Individuele uitslag opgemaakt bij deze wedstrijd. De winnaar na drie dagen mag zich zelfs officieel Kampioen van Nederland Feedervissen noemen. Uiteraard gaan na de eerste wedstrijd de vier vakwinnaars aan de leiding in de tussenstand. De vier vakwinnaars van deze eerste dag waren respectievelijk Jan-Willem Nijkamp die in het A-vak met 10595 gram het hoogste daggewicht wist te vangen, Ruben Kemp die het C-vak won met 7110 gram, Marco Hofman die in het D-vak 5330 gram ving en Danny vd Ende die in het B-vak aan 2985 gram voldoende had voor de vakwinst.
Dit gaat een moeilijke maar wel spannende en interessante strijd worden de komende dagen!
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Het begon allemaal in december 2019. Er werden plannen gemaakt om met een viertal vrienden naar Spanje te gaan. Niet om te vissen, maar gewoon een mannenweekend zoals we die allemaal wel kennen. Als je in december 2019 een weekendje boekt voor maart 2020 dan kan dat niet misgaan, zou je denken. Maar zoals we nu allemaal wel weten, gebeurde er in februari iets wat we niet snel of misschien wel nooit meer zullen vergeten: Covid-19, het coronavirus was uitgebroken en de eerste besmettingen werden vastgesteld in Nederland.
Tekst en foto’s: Roel de Laat
Waar toen de meeste mensen nog dachten aan (gewoon) een griepje en het grootste deel van Nederland er grappen over maakte, pakte dat toch heel anders uit. Naarmate de tijd verstreek kregen we steeds meer slechte berichten vanuit Nederland, maar ook zeker vanuit de landen om ons heen. Intussen kwamen we steeds dichter bij de datum van vertrek en ook in onze WhatsApp-groep ging het over niet veel anders meer. Zullen we nog wel gaan? Wat als we niet meer terug kunnen? Kunnen we überhaupt wel naar Spanje? We besluiten af te wachten voor we iets beslissen, misschien valt het allemaal nog wel mee.
Het is 11 maart 2020 als Covid-19 als pandemie wordt erkend. Op 13 maart kondigt Spanje de noodtoestand af. Uiteindelijk valt twee dagen later het doek definitief voor ons vriendenweekend; Spanje gaat in lockdown.
Toch is 15 maart ook de datum van het begin van iets heel moois. Aangezien het verlof al ingepland is bij de werkgever en een van de vier die mee naar Spanje zou gaan vroeger altijd mijn vaste vismaat was, oppert hij het idee om die dagen dan ergens aan de waterkant te vertoeven. Natuurlijk stem ik daar gelijk mee in en bel met Reclin van Angling Escapes, omdat ik weet dat zij nogal wat wateren in Nederland in het pakket hebben zitten. Ondanks dat het behoorlijk last minute is en vroeg in het jaar, weet ze me toch nog twee opties voor te leggen: de Vinkeveense Plassen en De Ganzenkuil. Beide wateren zijn in het vroege voorjaar wat rustiger, omdat deze wateren behoorlijk diep zijn, langzamer opwarmen en dus wat later op gang komen. De keuze valt uiteindelijk op De Ganzenkuil.
Het is daar echt back to nature en het water ademt gewoon karper.
De Ganzenkuil is een diepe put van negentien hectare waar je, als je goed zoekt, hele mooie plateaus en grindplaatjes kunt vinden. Het is daar echt back to nature en het water ademt gewoon karper. Dit alles maakt het echt wel een water dat je op nummer één kunt zetten, alleen niet zo vroeg in het jaar. Maar niet schieten is altijd mis, dus we gaan het er toch proberen.
In aanloop naar het weekend toe vertelt Reclin al dat ze van de eigenaar te horen heeft gekregen dat het water erg hoog staat door de vele regen die er is gevallen. Daar waar je normaal met je auto tot op de stek kunt komen, zal dat nu niet het geval zijn. We gaan dus van 19 hectare water naar 21 hectare water…
Het moment is eindelijk daar. Op donderdagochtend worden alle spullen in de bus geladen en we rijden naar Deest. Het is redelijk weer en na een klein uurtje sturen komen we op de plaats van bestemming. We bellen met de beheerder en die pikt ons op bij de weg. Omdat wij de enigen zijn die er dat weekend zullen zijn, hebben we de stekken voor het uitkiezen. De beheerder laat zien waar het stroompunt zit en legt nog een keer de huisregels uit. Daarna gaan we een rondje lopen om te kijken of we al ergens iets kunnen spotten. Na een ronde besluiten we op stek 1 te gaan zitten, omdat we vanaf daar het grootste gedeelte qua ondiep water kunnen bevissen. Nadat we alles uit hebben geladen en weer in de boot hebben geladen, kunnen we eindelijk naar de stek. Tenminste, dat hadden we gedacht, maar niets was minder waar. Precies op dat moment besluit mijn elektromotor het te begeven. Boot weer terug aan de kant vastleggen en op zoek naar een nieuwe motor. In Nijmegen zit een hengelsportzaak en na een belletje weten we dat ze er nog eentje hebben liggen. Dus hop in de auto, 20 minuten sturen, motor achterin en weer 20 minuten terug. Zo, nu kunnen we dan toch eindelijk naar de stek.
De plannen waren natuurlijk al gesmeed voor we vertrokken. Sander vist naar links, naar het ondiepe gedeelte richting het huis, en ik vis vooruit en naar rechts richting de diepere gedeeltes. Omdat het water zo hoog staat, is het stuk wat normaal duidelijk een stek is, helemaal ondergelopen. Het is voor ons geen probleem, sterker nog, het zet ons aan het denken. Aan de overkant van het ondiepe gedeelte ligt normaal gras en geen water, maar nu dus wel. In mijn ogen bij uitstek de plekken waar karper zich nu graag begeeft. Het is er voedselrijk en nieuwe grond; dat zijn twee elementen die karpers aantrekken.
De rigs worden voorzien van een 20 mm boilie van Holland Baits (Instant Project) met daarboven een halve 16 mm Garlic pop-up. We maken nog even een smikkelmix aan die bestaat uit: zoete mais, hennep, boekweit, tonijn op oliebasis, zout, maden en de Instant Project stickmix.
Het is al laat in de middag als we eindelijk alle rigs op scherp hebben liggen. Nu snel de tent opzetten, want het wordt al bijna donker, het is immers pas maart. Na een goeie maaltijd besluiten we op tijd ons bed op te zoeken. Rond middernacht worden we gewekt door een schreeuwende Delkim. Binnen no time staat Sander met een kromme hengel in zijn handen. Snel de boot in om de vis te gaan halen, want er kunnen nogal wat obstakels liggen, zeker nu het water zo hoog staat. Na een klein kwartiertje hoor ik een kreet van vreugde over het water schallen: de eerste vis is binnen! Sander komt teruggevaren met een big smile op zijn gezicht. Het was alweer even geleden dat hij op karper had gevist, maar het virus heeft hem weer gelijk te pakken. Voor alle duidelijkheid: het karpervirus gelukkig. Een mooie spiegel zit in het net, die even later 16 kg blijkt te wegen. Geen verkeerd begin van de sessie.
We stoppen de vis even in de sling om alles klaar te zetten zodat we hem op de gevoelige plaat kunnen vastleggen. Nadat dit gebeurd is, wordt de rig wederom zorgvuldig aan de overkant gedropt samen met een paar handjes smikkelmix erbij. Met een voldaan gevoel zoeken we de slaapzak weer op.
Rond 06:00 uur worden we weer gewekt door een schreeuwende Delkim, dit keer is het mijn beurt om met een kromme hengel de boot in te stappen. Na een gevecht van een dik kwartier schuif ook ik mijn net onder een spiegel. Omdat het donker is, kan ik de vis niet goed zien en eenmaal aan de kant vraagt Sander mij of het iets is, waarop ik antwoord: “Ik weet het niet, maar volgens mij valt het wel mee.” Echter, op het moment dat Sander het net optilt, kom ik erachter dat het niet meevalt. Waar hij dacht het wel met één hand te kunnen doen, heeft hij opeens toch twee handen nodig en heel wat kracht.
Eenmaal in de weegzak aan de weegschaal stopt de naald op tweeëntwintig kilo. Nadat we hier de weegzak vanaf getrokken hebben, blijft er nog een dikke vis over van 20,5 kilo. Super! Omdat het bijna licht is, besluiten we de vis even in de sling te laten zitten en een bak koffie te drinken om vervolgens foto’s te kunnen maken in het vroege ochtendlicht.
Na ook deze vis weer op de gevoelige plaat vast te hebben gelegd worden alle hengels weer terug op scherp gelegd, de hengels in het diepe gedeelte als eerste. Terwijl ik nog nagenietend van die bak rustig een slokje van mijn koffie neem en Sander net weg is om zijn laatste hengel op scherp te leggen, word ik abrupt uit mijn roes getrokken door alweer een krijsende beetmelder. Ik kom bij het water aan zie dat het vals alarm is, iets met lijnen en een elektromotor. We schieten alle twee in de lach en ik dril Sander met boot en al binnen. Eenmaal aan de kant wordt alles weer uit de schroef gepulkt en kunnen we weer door.
Overdag blijft het stil en laat in de middag gaan we nog een keer alles verversen, alles weer terug op scherp leggen voor het donker wordt. De ondiepe kant wordt weer voorzien van wat nieuwe smikkelmix met verse maden (40 minuten rijden naar de hengelsportzaak om vis op de kant te krijgen is niks toch?). We gaan met veel vertrouwen de avond en nacht in, er zijn immers al twee goeie beukers vanaf gekomen.
We hebben het avondeten net binnen en zitten wat te grappen over het feit dat we nu eigenlijk goed zat en gelukkig in de kroeg hadden gestaan in Spanje, als we weer vanuit het niks een snoeiharde aanbeet krijgen. De beurt is aan Sander dus heel het circus begint weer van voor af aan. In plaats van goed zat en gelukkig in de kroeg stapt hij nuchter maar ook gelukkig in de boot en dirigeert die richting de vis. Na twintig minuten komt hij nog gelukkiger teruggevaren met een net gevuld met een dikke spiegel, die 18 kilo rond klokt. Dat belooft nog wat voor de rest van de nacht…
Maar als we s’ morgens om 05:00 uur wakker worden is het, tegen de verwachting in, de hele nacht stil gebleven. Onder het genot van een bak koffie komen we tot de conclusie dat we de verwachtingen niet zo hoog moeten leggen. Het is immers pas eind maart, hartstikke koud en we zitten op een grote, diepe put. We doen het helemaal niet slecht, gezien de berichten van kennissen en Facebookvrienden: er wordt vrijwel nergens vis gevangen. Met al drie dikke vissen in de pocket doen we het helemaal niet slecht.
Dan komt er toch weer vanuit het niets een snoeiharde aanbeet. Ik pak de hengel op en stap gelijk de boot in. Er is ondertussen een straffe oostenwind opgestoken wat het niet makkelijk maakt om de vis vanuit de boot af te drillen. Maar na een dik kwartier stoeien kan ik mijn net er toch onderschuiven. Wederom een mooie dikke spiegel, met 18,5 kg een pondje zwaarder dan de vorige.
Na de foto’s snel weer de hengel weer uitvaren, althans dat is het plan. De wind is zo hard aangetrokken dat ‘even snel’ er niet meer bij is. Dan maar wat rustiger aan, maar die rig moet terug op de stek. Eenmaal terug op de kant snel omkleden want ik ben tot op de onderbroek nat door al het water wat over de boot heen kletste. Geen pretje met die koude, gure oostenwind kan ik je verzekeren!
Twee uur later vertrekt wederom dezelfde hengel. Alsof hij nooit anders heeft gedaan pakt Sander de hengel op en stapt hij nu in de boot. Het is echter nog harder gaan waaien waardoor de boot tijdens het drillen bijna niet te hanteren is. Na een martelgang van een half uur weet hij de vis de juiste hoek in te sturen zodat de boot aan de kant gelegd kan worden en hij de vis vanaf de kant verder kan drillen. Ruim drie kwartier later gaat mijn telefoon. Sander heeft eindelijk de vis geland, of ik met de onthaakmat die kant op kan komen want terugvaren met de hengel en de vis in het schepnet is onverantwoord. Het blijkt wederom een dikke spiegel te zijn, weer een dikke dertiger die 17 kilo klokt. Het kan niet op!
De rig wordt zo goed als kwaad teruggelegd al is het een beetje tegen beter weten in. Door de koude oostenwind, die vol de ondiepe kant in staat te blazen, zal het wel afgelopen zijn met de aanbeten. Helaas krijgen we gelijk. Maar wat een prachtig water is De Ganzenkuil. Wild, ruig, geen nette aangelegde stekken waardoor je best veel keuze hebt om je plek uit te zoeken. En wat een mooie bezetting. Er zat natuurlijk al een mooi en oud bestand op waarvan de vraag was hoe groot dat bestand was, en wat de zwaarste vissen waren. Maar eigenaar Gert Jan heeft de afgelopen jaren flink geïnvesteerd en er vissen uitgezet waardoor er een prachtig bestand is bijgekomen met een hoog gemiddeld gewicht. Er komen nu met regelmaat verschillende vissen op de kant van boven de 20 kilo. Soms een verrassing uit het oude bestand die niet bekend was en regelmatig een door Gert Jan nieuw uitgezette vis.
Wild, ruig, geen nette aangelegde stekken waardoor je best veel keuze hebt om je plek uit te zoeken
We hebben genoten en mijn vismaat heeft het karpervirus weer helemaal onder de leden. Logisch natuurlijk, half maart en dan vijf vissen vangen met een gemiddeld gewicht van 17,9 kilo. Het kon slechter. En dat gewoon in Nederland.
De Ganzenkuil, we komen op zeker terug!
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Alles is mooi aan de herfst. De ochtendlauw, mistige nachten en vissen in topconditie met prachtige kleuren, net als de natuur. Die is dan, op misschien de lente na, op zijn mooist. Het licht begint later en de avonden worden korter, de zomer trekt zich langzaamaan terug richting het begin van een nieuw najaar. Tekenen aan de wand om mijn najaarsoffensief op gang te brengen.
Tekst & foto’s: Ruud Roedolf
Het najaar is voor mij de uitgelezen tijd om het ‘struinwerk’ dat ik na het voorjaar op pauze heb gezet snel in fast forward te zetten. Om dat in het kort samen te vatten: in het (vroege, koudere) voorjaar vis ik kort op verschillende stekken per water. Het grote verschil in de aanpak tussen het najaar en het (koude) voorjaar is het voeren. Waar ik in het voorjaar echt mijn hand op de knip houd, kan ik in het najaar nog wel eens een gat in mijn hand hebben met de hoeveelheid voer. Omdat de vissen de winter ruiken, zullen ze voorlopig een flinke vetlaag willen opbouwen en zich te goed doen aan al het lekkers dat gevoerd wordt.
Om de aanwezige vissen langer op dezelfde stekken te laten azen, maak ik graag gebruik van diverse kleine particles, gemixt met tijgernoten en boilies. De boilies en tijgernoten doe ik in één emmer met de particlemix, zodat de boilies zich al volzuigen en hierdoor niet alleen een ‘washed out’-uitstraling krijgen, maar het grootste voordeel vind ik dat deze boilies zich niet meer volzuigen met vieze, rottende bodemgeur. De bladeren die in het najaar van de bomen vallen, zullen al snel een stinkende prut op de bodem vormen.
Als haakaas gebruik ik daarom graag wafters/pop-ups en boilies die ik heb voorgesoakt in een dip. Op die manier zal de boilie niet alleen nog meer flavour uitwasemen, maar ook minder de rottende bodemgeur opnemen, omdat deze al verzadigd is.
Mijn tweede favoriet zijn toch altijd tijgernoten. Deze knapperige nootjes hebben een onweerstaanbare uitwerking op de karpers, die dit aas niet kunnen laten liggen. Het voordeel van de tijgernoten is dat je kunt variëren in diameters door de verschillende groottes van de nootjes. Daarnaast kun je de tijgernoten ook drijfvermogen meegeven met behulp van een staafje kurk (even de tijgernoot uitboren, stukje kurk erin en vervolgens de hair door de kurk halen) of met een imitatie-nootje. Daarmee kun je het aas zwevend of kritisch uitgebalanceerd presenteren.
Iets waar ik in het najaar direct naar op zoek ga als ik op stekkenjacht ga, zijn zogenoemde holding areas. Afstervende waterplanten als riet en lelies doen het altijd heel goed, net als overhangende takken en windstille hoeken. Dat zijn bij uitstek spots die je in de gaten moet houden. Daarna begint de bodeminspectie. Dit gebeurt met een speciaal peillood dat meerdere malen over de spot wordt binnengedraaid. Hiermee kun je perfect zien of een bodem de juiste structuur heeft en of er niet te veel rottende bladeren liggen.
Een mooi voorbeeld daarvan was een wijze les die ik samen met mijn vismaat Tom leerde op een Belgisch domeinwater begin oktober. Een ronde put met een gevarieerd bodemverloop met de nodige mooie taluds. Echter had dit water maar één echte holding area die bestond uit een wirwar van gezonken takken van ongeveer drie vierkante meter. Deze takken lagen op een keiharde bodem, op een plek die tijdens een koude noordenwind ook nog eens uit de wind lag. Om de vis op de stek te krijgen, werd er natuurlijk een paar dagen elke dag gevoerd waarna de eerste nacht van start kon gaan.
Dat het vinden en juist bevissen van een heuse holding area echt een meerwaarde kan zijn, bleek toen van de zes hengels die verspreid over het meer lagen, ‘slechts’ die ene hengel op de takkenstek meerdere keren afliep. Een geluk voor mij was dat we run om run visten en na een paar pareltjes van spiegels was ik de gelukkige die een dikke herfstschub in mijn handen mocht houden.
Sinds ik kinderen heb, heb ik besloten mijn tijd en energie die ik in het karpervissen steek anders in te delen. Hierdoor ben ik veel actiever op zoek gegaan naar de vissen dan dat ik vanaf één bepaalde stek wacht tot mijn hengels aflopen. Natuurlijk kies ik tijdens een nachtje wel voor een vaste nachtstek, maar vis ik daagjes, avonden of in de vroege ochtend, dan zal ik gewapend met slechts twee handenvol spullen meerdere, vooraf aangevoerde stekken bevissen.
Een groot voordeel kun je halen uit oppervlaktevisserij tijdens de warme zomerdagen. Ik maak gebruik van deze dagen om op een eenvoudige manier snel een paar vissen te kunnen haken. Maar het heeft meer voordelen. Vaak zal de (bijna) gehele laag van aanwezige vissen zich op zulke dagen bovenin het water begeven, waardoor je snel een idee van het bestand krijgt van het water. Daarom kies ik er ieder jaar weer voor om, als ik mijn zinnen heb gezet op een paar wateren, deze in de zomer te voorzien van een bezoekje.
Om het najaarsstruinavontuur goed van start te laten gaan, kies ik aan de hand van het bestand een water uit waarop ik de focus leg. Eenmaal een water in het vizier begint de zoektocht naar potentiële holding areas. Na het nodige peilwerk kies ik een aantal stekjes uit die ik wil bevissen. Deze voer ik aan met de mix die je gerust een smikkelmix mag noemen: hennep, boekweit, drie kleuren mais, kikkererwten, tijgernoten en een mix van Cuytens Drukz en Spartan-boilies. De smikkelmix laat ik, zoals ik al eerder aangaf, een paar dagen bij elkaar in één emmer zitten, zodat de boilies zich lekker volzuigen.
Na drie keer voeren kan de eerste sessie starten. Ik probeer zo min mogelijk spullen mee te nemen naar de waterkant. Twee sleeves met daarin 10 ft hengels, een emmer voer (tevens als stoel te gebruiken), een rugzak, schepnet en onthaakmat. Op regendagen gebruik ik soms een paraplu/oval, maar tegenwoordig steeds vaker een regenpak. Helaas neem ik nog altijd te veel spullen mee die uiteindelijk niet gebruikt worden. De rugtas zit gevuld met extra onderlijnmateriaal, lood, potjes pop-ups en niet te vergeten, de camerabenodigdheden. Vaak gaat er een heel arsenaal mee aan cameraspullen: (film)camera, statief, timer en extra statief.
Om de kansen te spreiden maak ik gebruik van twee losse hengels die ik links en rechts onder de kant wegzet. Met behulp van de receiver kan ik dit ook nog doen op (let wel) ‘gepaste’ afstand. De veiligheid van de vis gaat altijd voor. Hierdoor zal ik bij obstakels ervoor kiezen slechts met één hengel tegelijkertijd te vissen. Stel je eens voor dat je een dubbelrun krijgt en de hengel bij de obstakels vertrekt als tweede…
Door in de eigen kant te vissen (als dat mogelijk is), kun je je onderlijn perfect droppen tussen of net over de waterplanten/het riet. Door kort op de stekken te zitten, kun je die tegelijkertijd in de gaten houden en zie je door bewegingen, wellingen of aasbelletjes vaak al of er vis in de buurt is, nog voor je beetmelder een teken van leven geeft. Dan zit je klaar, wachtend op de aanbeet. Het mooie van de visserij ‘onder de eigen top’ vind ik de snoeiharde runs waarmee een aanbeet dan gepaard gaat, samen met een dikke boeggolf die uit de kant vertrekt.
Als de aanbeten uitblijven, pak ik vaak al na een half uur door en verkas naar de volgende aangevoerde stek. De bedoeling van dit ‘hit & run’-struinen is dat je het gevoel krijgt dat je met je neus in de boter valt, een snelle aanbeet kan niet uitblijven. Vaak drop ik mijn haakaas met slechts een paar gebroken boilies of een klein schepje particles eromheen. Te veel voeren kan juist tegenwerken en een snelle aanbeet uitblijven, en dat is iets wat je echt dient te voorkomen. Meestal pak ik na een aanbeet snel weer in om naar de volgende voerplek te lopen omdat de stek dan toch verstoord is, maar niet altijd!
Nog altijd staat er een avondsessie op mijn netvlies van afgelopen november. Hier had ik een vijftal stekken uitgekozen op een water dat bestaat uit een grote kom met verschillende aftakkingen. De grote kom liet ik ditmaal links liggen om in de beschutte, windstille aftakkingen een paar spots te bevissen. Noem het vissersinstinct of gewoon toeval, maar in mijn hoofd had ik twee stekken in gedachten die echt snel moesten gaan lopen. Een stek in een bocht vlakbij een bruggetje en een rietkraag waar (slechts) een halve meter water stond.
Als eerste werd de stek in de bocht bevist zonder het gewenste resultaat, waarna ik na een half uur doorging naar de rietkraag. Aangekomen op de stek was er al behoorlijk veel activiteit waar te nemen, dit beloofde veel goeds! Voorzichtig liet ik een pop-upje zakken op het ondiepe stukje water. Hier was slechts ruimte voor één stok, dus alle hoop was gevestigd op een snelle aanbeet. Om snel te kunnen schakelen had ik de tweede hengel voorzien van precies dezelfde presentatie, zodat ik bij een snelle aanbeet vliegensvlug deze backup-hengel in stelling kon brengen.
Binnen vijf minuten was het al raak en mocht ik een klein spiegelkarpertje scheppen. Ik liet deze nog even in het net zitten en bracht eerst de backup-hengel in stelling. Daarna onthaakte ik de vis in het net, maar tijd voor een foto was er niet: direct weer een aanbeet! Een schub van een kilo of acht meldde zich als tweede vis en voor ik het wist zaten er twee vissen in het schepnet.
Omdat ik hier geen fan van ben, gaf ik beide vissen hun vrijheid terug zonder de tijd en moeite te doen om ze beide op de gevoelige plaat te leggen. Ik beaasde snel zowel de basis- als backup-hengel nogmaals en gaf de stek nog een derde kans zodat ik even kon bijkomen. Twee vissen in slechts een kwartier tijd is iets wat mij niet dagelijks gebeurt.
Tot mijn verbazing liep binnen het kwartier de hengel opnieuw af, en na een kort gevecht meldde de tweede schubkarper van de avond zich. Een schub van rond de tien kilo verdween over het netkoord, waarna ik het recept weer herhaalde door eerst snel de backup-hengel in stelling te brengen. Helaas bleef het daarbij, maar dat was te verwachten.
Dit najaar heb ik mijn zinnen gezet op een druk bevist water waar meerdere grote vissen rondzwemmen. Hopelijk kan ik hier met de struinende aanpak onder de eigen kantjes een paar mooie vissen verleiden. Voor iedereen die er deze herfst nog eens flink tegenaan gaat (wie niet?): heel veel visplezier toegewenst!
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
Om het hele artikel te lezen, heb je een abonnement nodig op Beet Magazine. Ben je al abonnee? LOGIN om verder te lezen. Nog geen abonnement?
Lees onbeperkt online + 6x Beet Magazine thuis op de mat: € 62,50
--
JAN VAN SCHENDEL – Vissen die goed willen bijten en dat in combinatie met soms nog schitterend weer, dat is natuurlijk het ideaalbeeld voor iedere visser. Dat is ook wel te zien langs de waterkant. Karpervissers, roofvissers en zeker ook witvissers, in deze tijd van het jaar zie je ze overal langs het water.
Zo reed ik het derde weekend van september in de regio Amsterdam 7 kilometer langs een kanaal en ik telde zo maar 25 vissers die hier en daar langs het water zaten. Wat ook opviel? Er moest wel veel vis worden gevangen overal die dag, want ik zag tijdens het voorbij rijden zeker vijf of zes vissers die een vis aan het landen waren. Prachtig natuurlijk. En typisch voor deze tijd van het jaar.
Je zou het eerder deze week niet zeggen, maar officieel is het herfst. In de witvisserij zeker is dat trouwens misschien wel de mooiste en beste tijd van het jaar. Ieder jaar zijn er wel van die dagen zoals nu met nog heerlijke temperaturen en prachtig najaarsweer. Mooiere visdagen kan ik me niet voorstellen omdat juist nu veel vissen maximaal willen azen.
Zelfs al heb je in deze tijd van het jaar nog prachtige dagen toch worden de nachten langzaam maar zeker wat kouder en kun je zelfs al een keer een nachtvorstje verwachten. Een en ander houdt absoluut in dat de watertemperaturen overal heel langzaam, maar toch zeker naar beneden gaan en de vissen reageren daar feilloos op.
Ik ben ervan overtuigd dat vissen perfect kunnen aanvoelen; er komen koudere tijden aan komen en juist daar gedragen ze zich naar. Op veel wateren zullen ze zich uiteindelijk ook verplaatsen naar hun ‘overwinteringsplekken ’ zoals jachthavens of andere beschutte plekken. Nu is dat echter nog niet zo ver en het is gewoon een gegeven dat veel vissen nu maximaal willen azen.
Werkelijk overal in ons land zijn er in de herfst viswateren te bedenken waar juist nu goed witvis wordt gevangen. Het lijkt bijvoorbeeld soms wel alsof de voorns uit de grond zijn gekropen. Op plekken waar maandenlang amper voorns zijn gevangen, zijn ze nu plotseling in overvloed te vinden. Voor brasems geldt dat meestal minder. Die azen vaak meer over het gehele jaar verdeeld maar ook voor hen geldt dat ze nu maximaal zich willen vol vreten.
Voor die vissers die toch niet helemaal weten waar ze het best heen kunnen gaan voor een mooie visdag, bekijk HIER een lijst met 10 goede stekken in deze periode van het jaar!
MEER LEZEN OVER WITVISSEN? BEKIJK HIER ONZE VOLLEDE COLLECTIE ARTIKELEN
Vanaf aanstaande vrijdag tot en met zondag, op de data 2, 3 en 4 oktober 2020, wordt langs de oevers van het Amsterdam-Rijnkanaal bij Tiel de Team Topcompetitie Feedervissen georganiseerd. Maar liefst achttien teams van vier vissers doen er mee dit jaar.
Het is voor het eerst dat deze wedstrijd in een blok van drie wedstrijden op drie opeenvolgende dagen wordt gevist. Het winnende team mag zich Kampioen van Nederland noemen.
Normaal wordt het winnende team ook uitgezonden naar het Wereldkampioenschap voor Clubteams Feeder, maar dit jaar is alles anders door de corona-situatie.
Alle Internationale wedstrijden zijn een jaar opgeschoven en het winnende team van vorig jaar vertegenwoordigt ons land in 2021. Wel is er een bijzonder interessante prijzenpot voor deze wedstrijd als ‘compensatie’.
Er zal worden gevist op het parkoers bij de golfbaan aan de oostzijde van het kanaal. Er wordt gevist van 10.30 tot 15.30 uur op ieder van de drie dagen. Na het weekend volgt de uitslag zo snel mogelijk op deze website!
Witvissen in de herfst: misschien wel de mooiste en beste tijd van het jaar. Ieder jaar zijn er wel van die dagen met nog heerlijke temperaturen en prachtig najaarsweer. Mooiere visdagen zijn er nauwelijks, omdat juist nu veel vissen maximaal willen azen. Maar ook op dagen met echt herfstweer kun je goede vangsten boeken. Wat en waar in Nederland liggen de beste stekken?
Zelfs al heb je in deze tijd van het jaar nog prachtige dagen, toch worden de nachten langzaam maar zeker wat kouder en kun je zelfs al een keer een nachtvorstje verwachten. Een en ander houdt absoluut in dat de watertemperaturen overal heel langzaam maar toch zeker naar beneden gaan en de vissen reageren daar feilloos op.
Voor die vissers die toch niet helemaal weten waar ze het best heen kunnen gaan voor een mooie visdag hieronder een lijst van 10 viswateren, verdeeld over geheel Nederland, waar de kans daarop zeker goed is te noemen. Absolute zekerheid heb je natuurlijk nooit. Dat zal ook nooit veranderen in onze sport en dat is ook eigenlijk juist een van de mooie dingen eraan.
Dit is werkelijk een heel mooi kanaal waar de laatste jaren heel goed vis wordt gevangen in zowel het voorjaar als ook het najaar. Er is hier gewoon de laatste jaren veel meer vis als vroeger toen er nog een beroepsvisser actief was hier. Het is er ook prachtig vissen, zowel met de vaste stok als met de feederhengel.
Om met het laatste te beginnen, dit kanaal is op de meeste plekken maar hooguit 35 meter breed en met de feederhengel wordt meestal pal tegen de overkant van het water gevist. Dat levert vaak flinke brasems op. De meeste vissers echter zullen hier vissen met de vaste stok. Typisch voor dit water is dat er op zo’n 8 of 9 meter uit de oever een vrij steile richel ligt. Korter dan die visafstand levert vaak veel kleinere vis op, vooral bliekjes en kolbleien en ook soms voorns. Die zijn zeker ook te vangen in het diepere water “achter” de richel maar juist daar zijn vaak de grotere blieken en brasems te vangen. Dit water kan stromen en dan heb je dobbers tot zo’n 1,5 tot 2 gram nodig. Wanneer het water stil staat kan je uiteraard lichter vissen.
Het Noord Hollands Kanaal is echt een fantastisch viswater. Er zijn dan ook heel wat verschillende plekken langs dit kanaal waar vaak veel vis is te vangen. Akersloot, Neck, het stuk tussen Alkmaar en Den Helder, overal heb je prachtige mogelijkheden. Hier wil ik echter het gedeelte van het kanaal tussen Amsterdam en Purmerend bespreken, want juist in deze tijd van het jaar zijn de mogelijkheden hier bijzonder goed. Dat is ook de reden dat er hier de laatste jaren al heel wat Nationale en ook zelfs Internationale wedstrijden werden georganiseerd.
De vangsten zijn bijna altijd top met voorns in overvloed en ook vaak heel veel kolbleien, blieken en zeker ook brasems. Hier is op allerlei verschillende manieren goed vis te vangen. De vaste stok visserij komt altijd aan bod hier maar ook voor de feedervissers is de situatie hier werkelijk ideaal. Kijk wel een beetje uit hier. De grasstrook tussen het water en de weg is op de meeste plekken niet zo heel breed. Vooral het afsteken van lange vaste hengels is hier iets om met een beetje beleid te doen. Het is geen optie om hengels op of over de weg af te steken. Het water staat meestal stil. Dobbers van zo tussen 0,7 en 2 gram zijn vaak ideaal. De vissen zijn hier ook vaak pal tegen de oever te vangen. Casters zijn een prima aas voor zowel de voorns en de brasems. Soms ook zijn de brasems met name goed te vangen met mestwormen, maar dat is natuurlijk bijna overal het geval.
De Oude Rijn is echt een prachtig viswater en dat geldt al helemaal voor dit gedeelte van het kanaal in deze tijd van het jaar. Wat is er hier allemaal niet te vangen eigenlijk? Met de feederhengel en vissend tegen de overkant zijn er vaak veel en grote brasems te vangen. Met name nu bijten de voorns hier ook maximaal. Bovendien worden er hier op plekken waar er wat plompebladen in het water staan ook vaak veel en flinke ruisvoorns gevangen en ook het vangen van een zeelt behoort hier altijd tot de mogelijkheden.
Tja dit is een heel ander soort water. Natuurlijk is er te vissen met een vaste stok maar eigenlijk wordt hier vrijwel altijd vooral gevist met feederhengels. Dit is een enorm groot water wat natuurlijk wind-gevoelig is. Ben dan ook nooit bang om stevig materiaal te gebruiken hier. Ook de oever is “ruw en ruig” te noemen. Zorg dan ook altijd voor een goed plateau zodat je comfortabel kunt vissen. De stenen langs de oever zijn groot! Als de wind waait richting de oever waar je vist dan komt er ook veel natuurlijk aas die kant op. Het is dan echt goed te merken dat de vissen veel dichterbij komen dan wanneer de wind aflandig is. Er zwemmen hier grote scholen vis en je kunt op de momenten dat die in de buurt zijn bijna niet teveel voeren.
Met name in dit jaargetijde zijn er zeker niet alleen brasems te vangen. Ook voorns zitten er in overvloed en altijd is er ook kans op een bijzondere bijvangst. Zo hoor ik steeds vaker over het vangen van meervalletjes en zeker ook houtingen. Een advies, vis als er veel wind staat met nylon op de molenspoel. Jawel, je levert misschien iets in qua beetregistratie maar veel wind betekent hier flinke golven en dan beweegt de hengeltop bij het gebruik van gevlochten draad constant heel nerveus. Persoonlijk word ik daar gek van. Nylon werkt echt beter bij dat soort omstandigheden.
Wat een prachtig viswater is dit in deze tijd van het jaar!! Vaak is de visserij in het voorjaar en de zomer minder goed hier dan juist nu. Veel vissers hebben een hekel aan het gesjouw over het grind hier en de moeilijke oevers. Hoe goed is het dan ook dat er juist nu een groot aantal vissteigers worden aangelegd hier! Eigenlijk zijn het een soort van steenkorven maar hoe dan ook gaat dat het vissen hier een stuk meer comfortabel maken.
Er is hier zowel met feederhengels te vissen als met de vaste stok of zelfs matchhengels. Met afstand de meest beoefende visserij hier is echter die met de vaste stok in combinatie met voor de omstandigheden zo licht mogelijke dobbers. Natuurlijk zijn maden, casters en wormen allemaal goede aasopties maar het beste aas zijn hier vaak muggenlarven. In deze tijd van het jaar komen er grote aantallen voorns hier op dit kanaalgedeelte. Mede door de omstandigheden is de visserij wel meer technisch als normaal. Er is hier veel scheepvaart en in de buurt ligt er een grote sluis. Het water stijgt en zakt hier dan ook regelmatig. Daarmee moet je wel rekening houden als visser. Ook wisselt de stroming vrijwel constant. Als je hier vist met feederhengels vis je automatisch vaak verder en dus over de stenen heen. Dat vergroot absoluut de kansen op blieken en brasems.
Wat mij betreft is de rivier de IJssel met afstand het mooiste water in ons land. Echt een ruwe rivier met vaak een flinke stroming. Met name met feederhengels is er hier prachtig te vissen en het mooie is dat je nooit weet bij een aanbeet wat er nu weer aan de haak hangt. Er zijn voorns, op sommige plekken zijn er enorme aantallen windes, kolbleien zijn er bijna overal en op sommige gedeeltes zitten er veel brasems ook. Wat bovendien nieuw is de laatste jaren, er zijn hier volop barbelen te vangen en ook hoor je steeds vaker over houting-vangsten.
Vooral wanneer het water wat hoger staat hoef je dikwijls helemaal niet ver te vissen, soms is 20 meter al ver genoeg. De feedervisserij nis hier dus dominant, maar als er in Nederland nu een water is waar je eens met de vaste stok in combinatie met vlagdobbers wilt vissen dan kan dat hier op een van de strekdammen langs dit water. Let op! Afhankelijk van waar je vist en hoe ver heb je vaak voerkorven nodig met zeker 100 gram gewicht eraan en soms nog meer om de bodem te kunnen houden. Ankerkorven komen hier natuurlijk ook prima tot hun recht. bekijk hier drie prima feedermontages.
Het Havenkanaal is een aftakking van het Noord Willemskanaal en het lijkt wel alsof met name in de herfsttijd de vissen hier bij elkaar komen. Een prachtig viswater waar je comfortabel kunt vissen en met name nu veel vis kan vangen. Die vangsten zullen vooral bestaan uit (soms flinke) voorns en zeker ook soms brasems.
Het water staat hier meestal stil en je kunt dan ook het best vrij licht vissen met de vaste stok. Natuurlijk kan er hier ook gefeederd worden maar de vaste stokvisserij zie je hier het vaakst. Casters zijn evenals maden een belangrijk aas hier en zeker wanneer je hier alleen vist is het de moeite om een voerstek te maken met wat gekookt en gekiemd hennepzaad. Als daar de vissen eenmaal op gaan azen dan is hetzelfde aas op de haak vaak het best. Casters op de haak is ook vaak heel goed hier. Nog meer lezen over aas voor voorn? Dobbertjes vanaf 0,5 gram tot 1,5 gram werken vaak het best. Nog een advies, voer zeker niet teveel. Enkele balletjes is vaak meer dan genoeg. Bijvoeren kan altijd nog. Alles dat in het water ligt kun je er niet meer uit halen!
Dit water was ooit het meest bekende wedstrijdwater van Nederland maar dat is wel inmiddels 35 jaar geleden. Zowat wekelijks werden er hier grote wedstrijden gevist, allemaal uitsluitend met de vaste stok. De vangsten bestonden toen vooral uit voorns met hier en daar een enkele brasem als bonus. Na die tijd kwamen er heel wat jaren dat dit water steeds meer “vergeten” werd. Natuurlijk, er werd zeker nog gevist maar de vangsten waren vaak matig en de aantallen vissers stonden absoluut niet meer in verhouding tot vroeger. De laatste jaren echter wordt dit water weer helemaal “herontdekt” en dan met name in deze tijd van het jaar en ook de winterperiode.
Tegenwoordig wordt er hier bijna uitsluitend met feederhengels en de vangsten bestaan vooral uit blieken en enkele brasems. Wat deze plek echter uniek maakt is het bestand aan enorm grote voorns die hier rondzwemmen, dus feedervissen op voorn. Ik heb het dan over vissen van een kilo en groter. Die vissen komen waarschijnlijk uit de Rijn maar niemand weet dat zeker. Dat lijkt me ook logisch en ik kan me voorstellen dat met name bij hogere waterstanden hier veel vissen het kanaal opzwemmen en er blijven hangen. Hoe dan ook wordt dit water met het jaar weer meer populair bij heel veel vissers en zeker ook bij veel wedstrijdvissers. De visserij is relatief fijn en de visafstanden liggen vaak op tussen de 30 en 50 meter. Het lijkt dat veel vissen zwemmen boven de bodem en het vissen met een drijvend aas aan de haak werkt vaak prima. De beste aasoorten zijn vaak maden en pinkies. Ook casters werken vaak goed en natuurlijk zijn mestwormen ook goed, met name wanneer er blieken en brasems te vangen zijn.
Dit is een erg ondiep water, hooguit maximaal twee meter, en toch zijn de herfstmaanden vaak de beste vistijd hier. Is ook meer logisch dan het lijkt wanneer je bedenkt dat juist nu het veel rustiger wordt aan het water hier. Er varen veel minder boten op het water nu ook. De vangsten bestaan hier vaak uit kolbleien, blieken, een enkele brasem en juist nu zeker ook voorns die gevangen worden met de vaste stok. Ook met de feederhengel is hier prima te vissen. Het gaat dan om minder maar vaak grotere vissen die vaak pal tegen de overzijde van het water worden gevangen. Brasems en giebels en soms een grote winde of zelfs een karper. Zelfs een enkele echte kroeskarper wordt hier nog weleens gevangen.
Behalve de gebruikelijke aassoorten zoals maden, pinkies, casters en wormen worden hier met de feeder vaak ook moderne aassoorten zoals wafters en miniboilies regelmatig met succes gebruikt. In ieder geval zou ik dit water een echt caster-water durven noemen. Erg licht vissen met de vaste stok is wel noodzakelijk voor “het beste resultaat”. Dobbertjes van 0,3 tot 0,75 gram voldoen meestal het best. Wanneer je vist met de vaste stok is het vaak belangrijk om ook met losse casters, pinkies en hennep een kortbij plekje op te bouwen. Vooral na wat langere tijd komen hier vaak de grootste vissen azen!!
Het zuiden van ons land staat zeker niet bekend als het visrijkste gedeelte van ons land. Op zich klopt dat natuurlijk ook maar het verbrede gedeelte van het Wilhelminakanaal tussen Tilburg en Hilvarenbeek, dus zo’n beetje achter recreatiepark de Beekse Bergen is daarop soms echt een uitzondering en dan met name in het voorjaar en vooral ook juist nu in deze tijd van het jaar. Eigenlijk is dit kanaalgedeelte een soort van roeibaan waarop ook verschillende roeiverenigingen trainen. Toch is er zeker ook prima te vissen.
In dit jaargetijde wordt er vooral voorn gevangen met de vaste stok maar zeker wordt er ook vaak gefeederd op wat grotere afstand. Dat levert dan weer vaak blieken en brasems op. De veel stillere aasaanbieding zal daarmee ook wel te maken hebben. Behalve de gebruikelijke aassoorten zijn muggelarven hier absoluut ook een goede optie. Casters zijn met name vaak een goede optie om de grotere voorns te vangen.
Er zijn natuurlijk, behalve de hier zojuist genoemde wateren, nog veel meer mogelijkheden in ons land om juist in deze tijd een fijne visdag te kunnen beleven met goede vangsten. Overal in ons land zijn er ‘plenty’ mogelijkheden en daarmee bedoel ik van noord naar zuid en van oost naar west. Vaak zijn dat regionaal bekende wateren en de ideale plaats om daarover meer informatie te verkrijgen zijn natuurlijk de hengelsportzaken in de buurt. Een bezoekje daaraan is altijd alleen al daarom de moeite meer dan waard!
